leygardagur 20. mars 1943síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FØROYAR Í DAG
Ritstjórar: W. HEINESEN og HEÐIN BRÚ
POLITIKKUR OG FÓLKALYNDI
Thorstein Petersen: Eigur tað at verða nýtt løgtingsval?
Thorstein Petersens lítða skriv
er eitt innlegg í dagsins stríð og
altso eitt partapolitiskt stríðstiltak.
Tær hugsanir, hettaskriv byggir á,
standast allar av víðurskiftunum I
løtuni, og alt verður sjálvandi sæð
gjøgnum partapolitiskt eygnaglar.
Nógv nýtt hevur bóklingurin tí ikki
at bjóða hugsandi førovingum, men
er tó búgvin til eftirgåan.,
Bóklingurin er bygdur upp sum
ein verja fyri fólkaflokksins politikk.
Tað,
politisku mótstoðumenn, er tað, vit
um sina
hevundurin sigir
hava hoyrt og lisid so mangan, at
ein kann síga tað uttanat í svevni.
»Førovar eru at líkna við ein ára-
bát, ella meiri
leysa nýmótans,
eitt skip víð sundursorlaðum motori,
Til
hetta er at siga, at tað kanska ikki
sum rekst fyri vág og vind,«
nettup er motorurin, ið er í ólagi;
men í eygablíkkinum siglur skipið
oe
»
i sjóringum og fyri ein part ókunnig-
við fremmandum
um farvatni og
Víðari verður
sum vit altíð hoyra, um amtmann
1 '
lodsi, - sagt hetta,
SÍNS, sambandsmanna, javnaðar
manna og sjálvstýrismanna staðu.
Um hesar síðstu sigst stutt: > Teir
hava gjørt Føroyum eina so ringa
gerð, at teirra sega eigur at verða
*
sum møguligt.«
gloymd so skjótt
Allir fólkaflokksmenn vilja hereftir
leggja sep eftir at glovma av ollum
F
alvum
Síðani kemur fólkaflokksins -taða,
ið, sum
Th. Petersen biðir fólk halda
Vit vita, er tann sta
etta
rætta.
sær tilgóðar at hansara flokkur he-
vur verið
hildið seg
latið hoyrt frá sær, men >tað hevur
so litillåtin og so leingi
ikki
aftur og
MEsSESU
verið neyðugt at bíða so leingi, at
alt fólk í Førovum hevur sæð,
hvussu skeivt her hevur verið farið
fram: Hvussu skeivt her er farið
fram fáa vit so nøkur dømi um;
men her herði lesarin næstan
væntað sær okkurt enn verri. ið
hvussu er okkurt nýtt. At alt ikki
hjá ellum er sum í Sláraffinlan-
di vita vit ivalevst frammanundan;
men tað er jú heldur ikki tær
hugnaligstu tíðir, vit liva í. Vit
mugu ugga okkum við at legtingið
tó hevur fingið so ógvuliga nóg
meiri ræði enn tað nakrantíð hevur
haft áður
nøkur ålop
Å
Høvundurin ger
I
ymisk vidurskiftir, fyrst og fremst
pengalikindini, So spyr hann: »Er
tað nøkur von fyri at teir átroðkandi
kunnu blíva loystir
spurningarnit
uttan at Føroya fólk velur nýggjar
menn til løgtingid?» og svarið er
Nær
áðrenn Olavsøka 1943.
nei. skal valið so vera? Svar:
Tann síðsti og mest umráðandi
spurningurin, hví valið skal Avtast
| m *
eitt hálvt ár fram hetta, sum
er aðalmálið í
svarað so jánkáliga.
øllum — verður
Høvundurin
heldur,. at verður valið ikki fyrr
enn 1944, verður løgtingssetan 1943
(altso í ár) at kalla bert ein parta-
politiskur gorragangur, sein seta av
politiskum klandri at eitt val
GG
É
i 1944 vil elva tvær løgtingssetur
í einum ári, og tað verður ov dýrt.
Jú,
og tíð er pengar. Man tann hugsan,
vaman í, sparsemi er ein dvgd,
nytt legtingsval endiliga
at eitt
skal skapa cf nýtt og samsint
leyting, man tann hugsandi lesarin
halda vera heldur »optimistiska«.
Tó, vit vilja lata > Dimmalætting.
eiga tað at jarðleggja Th. Petersen,
rúlla hann runt í rununi og síðan
standa oman á honum og gala
sum ein spelkin dvørghani. Thor-
stein Peitersen er ivaleyst ein væl.
viljandi maður, og hansara propa-
randaskriv er sum eitt propaganda-
tað
mesta svart ella hvítt, og av og á
«
nakrar gráar hárklaur og feilposter-
skriv nú einaferð er: fyri
ingum av bókstavinum >ð*<. Vit
kunnu ikki beinavegin finnast at
einum manni at hann er parta-
politikkari; tað er heldur einki at
síga til at ein politikkari ynskir at
fremja sin politikk, sjålvt um tad
við kupp. Av
einum eaðrum orsaka, sum vit ikki
er at gera eitt
her nýta at røra við, hevur fólka-
Aokkurin ; sett sær fyri at våga
eitt sovorðið kupp, og tí er tað
ivalevst teir vilja hava val nú og
ikki seinni.
Men latið okkum nú kanna eftir
hverji líkindir hesir kuppmenninir
ikki vid
politiskom eygum kortini, men út
hava —
kunnu parta
frå søguligum og psykologiskum
rovndum.
So míkið halda
síggja, at sovorðin politisk kupp
ikki hava tev bestu gróðralíkindi í
Tað er
vit okkum
Feroyum. jú sun oftast
soleiðis hjá okkum, at tá ið ein
sígir pluss, sigir ein annar minus.
Longu í segutíðini var tað, sum
vit vita, á ein vissan hátt talan um
»sjal
(Tróndur) kontra »sam-
bande (Sigmundur), og við hesum,
nakað
við
móti eðrum, tykist
tveir
at javnbjóðis partar
harðliga og øllum snildum
berjast hver
at taka seg
tann faroyska søgan
upp aftur.
Tað er eisini ein ferðil av hesum
sama i søguni um bardagan í
Mannafellsdali. Her tykist vera
talan um uppreisn. móti harðræði
sMús< biskups (Erlend?), hvers
skattakrav nívdi tungt á fólkið
tá ið hann vildi fáa pening til
dómkirkjubyggin í Kirkjube. Henda
uppreisn varð fyrst bard niður av
norðanfjarðsmonnum, ið hildu við
bispunum (sambandsmenn!), men
síðani máttu teir lúta fyri sunnan-
fjørdsmonnum (sjålvstyrismonn-
um!); men vit hoyra einki endiligt
Hetta ' er
úrslit av bardaganum.
sjálvandi sagn; men tað, at her
eru tveir næstan javnsterkir partar,
ið stríðast, ger at her våttar søgnin
nakað,
politiskum
sum tykist vera ein lóg
fyri lívi í Feroyum.
Tað tykist eisini sum henda fylkjan
við og ímáti gjørdi seg galdandi á
Magnus Heinasons døgum; tó
eisini hetta hoyrir mestsum sagn-
verðini til.
Men
álls stríð móti monopolhandlinum
tá vit koma til Nólsoyar-
hvussu er seguligt
fólkið fylkti seg í
tveir bólkar, við og ímóti; og her
hava vit Í
røev fyri, at
prog )
kemur tað eisini greiniliga fram,
at annar gløggt at
parturin er
finningasamur móti (i, sum var,
meðan hin royndi at halda uppá
tað gamla — kovpservativur og
åttafullur í sínum veruhåtti, men
kortini íkki uttan grein í sínum
mált. Tá i tíðini mátti avtøka av
monopolhandlinum jålvandi stan-
hættisligt
an sum eitt sera
stig; hvussu hættisligt tað var,
sást eistnt seinni.
Lyndid
bólkast í
fólki
tveir partar hver
hjá ferovskum
til at
móti eðrum kemur týðuliga fram
í nýggjari føroyskum politikki
Sambandsrørslan kom upp, sum
vit vita, í 1906, tå hin ungi
Føannes Patursson hevdi hngið
ministerium I. €C
tað danska
Christensen at taka undir einum
uppskoti um eitt feroyskt sjálvstýri
ella heimastýri. Tað er sum man
tekur tað um vit vilja rópa hetta,
ið ].
kupp-roynd. men soleiðis varð tað
Patursson gjerdi, fyri eina
ið hvussu er tikid tá av sambands-
fólkinum. Tað er ofta vorðið sagt,
at tann sambands-reaktiónin stóðst
vIissunm
ikki at
av persånligum agg hjá
monnum. Tað er heldur
at persónligur stríðshugur
verið við í ferðini,
Paturssons
vast 1,
hevur men
Jóannes avgjørda fall
við valgið í 1906 kann kortini
íkki einans fatast sum eitt úrslit
av øvundamanna agitation. Sam-
bandsrørslan var ein fólkarersla.
Fleiri av teimum gomlu nationalu
Feringafelags-monnum vóru við í
hesari rerslu, harímillum ein hin
mest føroyski ferovingurin, ið
hevur verið, Fr. Peter-
Nei, tað var ikki bert
nakrantið
sen próstur
og embætis-
ið kendi seg
Paturssonar
nakrir bakstrevarir
manna-finarpur,
trongdar av Jóannes
sjálvstýrispolitikki. Tað hendir meir
lyndið til politiskt
í hesum føri:
tvibyti gjørdi seg galdandi, sum
so ofta áður, bara uppaftur sterkari
Nú í okkara degum er talan um
eitt nýtt slag av politiskum tvíbýti
í tí føroyska fólkinum: tað sosiala.
Tað vísir seg als ikki sum ein av-
FR … 5:
gjard samb:a:ds- ella sjálvstýris-
rørsia, hóast tað er nógv nationalt
við tí; tað umboðar eitt annað
slag av tvíbýti enn tað gamla
samband-sjálvstýri
Mer latið okkum halda okkum
til og viðganga hetta sjåldsama
ósemjulvndi hjá okkum, sum vit
hitta ferð eftir ferð. Hverjum
kemur tað av? Vit hitta henda
sama tvídráttin í fólkasinninum hjá
mongum markna fólkum, og í grund
ini eru Føroyar eisini eitt sovorið
marknaland millum Noreg og Dan-
mark. Hetta er kanska ein atvoldin
Tað kundi
kanna hetta málið gjøllari.
At
ti illa
verið forvitnisligt at
hesin tvídráttur bert er av
tað skulu vit lata vera
ósagt. Hver veit —- kanska er hann
Í sinum uppruna orsakað av einum
sjálvverju-instinkti. Kanska her er
talan um eitt Javnviginga-amboð,
sum er komið upp undir teimum
viðurskiftum, ið eru okkum egin.
Vit eru heimsins minsta fólk og
búgva úti í einum av sterstu
høvum í verðini. So mikið er ið
hvussu er víst, at -tad altid lúrir
(Meira á næstu síðu).