leygardagur 18. september 1943síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
víðari at hann er klárur yvir, ai
Feroyingar kunnu ikki vænta, at
skulu góðtaka
Feroyar sum ein stat leysur frá
fremmand lond
ellum, soleingi bardagin fer fram...
Ja, her sæst greitt og skiliga, at
alt er mótsigandi. Fólkaflokkurin
bæði
hjá teimum sum ábyrd hava havt
hevur ført fram hesi árini
og ørindasveinum.
Fólkaflokkurin hevur tosað, sum
Bretland var ikki til, og sum tað
onga ábyrgd hevði tikið sær Dan-
markar vegna. Amtmaður og
samtsinstitutión< vóru vit leys frá.
Hilbert amtmaður (Th. Petersens
traðkað
stóð á, tað
undan
orðalag) hevði síðsta
bekkin burtur, hann
var alt grundarlag tíkið
hansara luttakan í okkara stýris-
skipan. Soleiðis máttu frásegnir-
nar uppfatast.
Sjálvandi
umboðið
greiðing viðvíkjandi Bretlands steðu
er tað fatuligt, at
bretska kemur vid frå-
til okkara stýrislag — og henda
frágreiðing eigur eisini at fatast
sum ein áminning um, hvat teir
hava sagt. Val varð kravt, og
valagitatiån gekk um evnir, sum
bretska stjórnin hevur tíkið ábyrgd
fyri. Nú er tápuligt og seint at
draga á tosa> um, at
land Og
valgið var einki uttan un ein
innanlandaspurning. Fólkaflokkurin
hevur drigið tað fram til at vera
ein spurningur um okkara tjóð-
skaparsteðu, t. v. s. okkara stødu
amt-
7 tað
>
til Danmarkar. Amt og
maður umboda Danmårk, o
er mest móti teimum atfinningar
og erðgonga var vend, eitt annað
er, at tað sum áður sagt er einki
meint við tí, men mest uppesing
og evnir, sum skuldu hjálpa flokki-
num at fáa maktina á tingi.
útlendingar í landinum,
Vit hava
sum umboða eina tjóð ið ber orð
fremst í demokrat-
fyri at standa
iskum styrislagi Met teir vita
tják, tá
tað,
demo-
eisini, at demokrati verður
Ik við skili handfer
ið ikki fó
Orð og
meining eru íri í
kratiskum landi, men politiskt
ikki misbrukast til upp
frælsi má
esing og villeiðing í eini uppesandi
kra
bardagatíð. Atfinningar og
kunnu verða framsett, men við
li og ábyrgd, annars ferir tað
til upploysing og uppreistur móti
øllum lógligum tiltøkum.
Tad er ti
skilafólki greitt,
Hilbert
øllum
at Brettlendingar, uttan at
amtmaður tørvar at fara og gremja
seg fyri teimum, hava grein í sin-
um máli, tá ið teir koma fram og
vilja greiða steðuna. Fólkaflokkurin
hevur eggjað til valg við einari
ógreiðari stødu ; Bretlendingar håva
talað at og uppaftur greitt sína
steðu. Menn hava altíð ivast um
Fólkaflokksins full-
veldistos. Brævið frå bretska kon-
tjóðskap og
sulinum hevur sagt, at broytingin
undir krígnum, og
vitað,
verður eingin
tað hava Fólkaflokksmenn
Men um Fólkaflokkurin fekk ræði,
hvussu skuldi hann samarbeitt við
amtmanni, hann
einum sum
so hevur viðfarið? Hesar seinastu
hendingarnar prógva til fullnar, at
Fólkaflokkurin vill-
tað kemur meiri og
byggir uppá
leiðing, og
Tann sum nýtir
vill-
meiri í ljósmála,
72
tjóðskaparkenslu til øsing og
leiðing, er eingin tjóðskaparflokkur.
Hann efgur ikki at koma til ræði,
tí bæði hansara nútíðar- og fram-
tíðarpolitikkur er ein trongskygdur
sum
persón- og maktpolitikkur,
skal fáa nakrar fáar »finansmenn«
lógir og
kunnu til
til at stýra og skapa
viðurskifti, ið hóska
henda fíggjarliga — »diktatorpoli-
tikkin<.
Fáið
vilja skapa eina rættvísa og liviliga
fólksins menn fram, sum
samfelagsskipan fyri allar partar.
Og sum hava eina greiða og skila.
góða tjóðskaparsteðu uttan vill-
leiðandi og ósanna boðberan.
Tí nýtt val.
ØIl verðin ferkar seg meira
og meira inn á socialistiskar
leiðir.
Fyri ein socialist er tað athuga-
ligt at hoyra radioreður nú á
degum, sum flest allar lova
menniskjum eina betri verð at liva
Tær
hugsjónirnar breiða seg allastadni,
socialistisku
í aftaná kríggið.
og yvirklassin lovprísar ellum tí,
sum kapítalistar áður hava havst
ímóti. Víðurskiftini í Russlandi
verða dag og dagliga lovprísað av
enskum og ameríkanskum kapital-
istum, ið lova teim fátæku í ellum
skúlar og alt annað
>
londum, friar
gott eftir russiskum fyrimyndum,
Gomul og sjúk skulu onga neyð
líða og arbeiði skal veitast til
allar hendur, siga kapítalistar nú
um allan heimin.
Ja, tað tykist enntá, sum m6t-
staðan millum føroyskar kapital-
istar móti teim krevum, sum
javnaðarmenn ár eftir ár hava sett
fram á tingi er við at vikna.
}
EFisini „her hjá okkum hava
sligt y 1 i ,
kapitalistar fingid eyguni upp fyri,
at mótsteðan móti teim socialu
krevunum fyrr ella seinri vil hevna
seg aftur. Bert tað er át siga, at
kapitalistaflokkarnir á “tingi hava
barst og berjast enn ímóti teim
uppskotum, sum miða ímóti at
veita tinginum inntekur. Teir
halda sum so, at nú hevur tingið
pening, og nú kann játtast bæði
í eystur og vestur uttan at nerta við
pengapungin hjá stórmonnunum;
men einaferð fyrr ella seinri kemur
tann politikkur at hevna seg aftur.
Socialar lógir skulu og megu
gerast samsvarandi tær socialistisku
men
socialistisku hugsjOnirnar;
samstundis skal og má vísast á
slíkar inntekuleiðir, sum gera tað
krøvini og
meguligt at uppfylla
samstundis = menna legtingsins
fíggjarligu viðurskifti soleiðis at
vit ikki aftur ein vakran dag vegna
peningatrot standa og noyðast at
nokta studning bæði til tað eina
og tað annað.
Vit javnaðarmenn vilja hjálpa
nú; men eisini vilja vit arbeiða so-
leiðis, at vit skulu verða ferir fyri
at hjálpa í framtíðini.
At vit ganga móti eini tíð við
lítlum inntøkum og nógvum upp-
gávum at leysa megu allir menn
bæði á tingi og aðrastaðni handla
undir fullari ábyrgd og ikki gloyme
at rokna við teim trupuleikum.
sum Øivad vilja melda seg aftaná
at kríggið er liðugt.
Aðrastaðni í blaðnum í dag og
seinri skulu vit her í blaðnum
greiða frá hvat vit gera til gagns
fyri tey, sum liva á lívsins skugga-
síðu ;
undirstrika, at vit
men lat meg við tað sama
javnaðarmenn
samstundis vísa á inntekur at loysa
málini við. Ta síðuna av sakini
tykist tað, sum aðrir flokkar á
tingi vilja ganga lætt yvir.
J. H. Danbjerg.
—
Poul Næss,
80 år.
Fyrrverandi lærari f Vågi, harra
Poul fulti, 80 år hin 21.
aug, í år
At einki er sagt um henda
fødingardag, fyrr enn nu, kemur
óivað av tí, at tíðin um 21. au-
gust var upptíkin av legtings
velinum, sum tá var í hondum,
og sum gav mønnum nógv at
um, nógv at tala um og
Næss
hugsa
nógv at skriva um. Poul
altíð
tey stillu og
hevur hoyrt heima millum
fridarligu fólk í
samfelagnum, og feðingardagur
hansara varð tí fyri ein part yvil
skuggaður av valrumblinum; men
Poul Næss sjálvur verður seint
gloymdur av teim, sum ként hann
hava. Hansara liv og virki verður
leingi at standa snm ein fyrimynd
kent hann hava,
fyri øll tey ið
arbeiðssamur og ftrúfastur, sum
hann altíð hevur verið,
At Vábingar í mongum ferum
eru sera framskygdir og duguligir
skyldast ikki minst tí åvirkau, sum
havt á
teirra gamli lærari hevur
teir,
Undirskrivaði . er eisini hr.
Poul
hverja løtu eg havi havt heri at
Næss takkskyldugur fyri
tala við hann, Hann síur íkki
nógv; men í hverjum orði merkja
til okkara
vit hasnara kærleika
land og fólk, ein kærleiki, sum
ikki einans er á tungublaðnum
men sum kemur frå hjartantm.
Hesin kærleikin hevur stimbrad
hann í sínum tunga starvið -
Ja, tungt mátti starv hansara
verða, einsamallur við stóran
skúsa. Seint fekk hann ein og
síðan tveir lærarar aftrat; men
bernini vóru altíð nógv.
Lenin var lítil og tí mátti Poul
Næss arbeiða frammihjá, og dyrk-
haga
aði hann eina stóra treð úr
til góðan bø.
Poul Næss
staðið við lid hansara og eigur
Kona hevur trúfast
fyri ein stóran part æruna av,
hava
-
eitt vakurt og hugnaligt heim og
at tet við lítlari løn kundu
fostra teirra børn, og enntá hjálpa
teim í læru.
Í december komandi hava
hjúnini — Elsebeth og Poul Næss
gullbrúðleyp, og tá vilja óivað
nógv -<minnast tey og ynskja
teim eitt hugnaligt lívskveld.
Untirritaði er ein teirra, ið ynskir
alt:gott yvir hjúnini Næss, í Vági.
Staddur á Førova løgtingi
í september 1943
Í. H. Danbjørg.
Tíðindi.
Nýggir lærarar.
,
Við Klakksvíkar skúla eru ny
liga utnevndir:
Jógvan Joensen, lærari suðuri í
Vági. og Andreas Thomsen, lærari
á Eiði
Við
utnevndur:
realskúlan á Tvøroyri et
Jacob Olsen, lærari við Tver-
oyrar fólkaskúla
Gullbrúdleyp.
Týsdagin 21. í hesum mánað hava
hjúnini. Guðny og Jóanes Patursson
gullbrúdleyp.
Tit fáa
bestu málingina hjá okkum.
M. P, Jacobsens málarabúð.
Máltr. 323.