leygardagur 25. mars 1944síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Nr. 12.
I. síðu,
Lýsingaprísur fyri petitreglu: 40 oyru á
30 oyru á
3. og 4
ØROY
SOCIAL-DEMOKR AT
JAVNADUR
sidu
S$krivingarháttur
mentunnarsteða.
Tað fer at vera hættisligt fyri
eins navn og umdømi, sum nú er
vorðið, at koma fram við nekrum
viðvíkjandi politiskum lívi í Fer-
at seta fram alment
åtfinningar, ið kundu við
blað her á landi ella tann politik,
ið hesi blød umboda og verja
Nú id blødum
komið hugskot við-
víkjandi ófriðatíð,
ár, og
oyum s. t. d.
nert
seinastuni er í
ymisk
politisku
haft í
fram
hesi
hava SO
vit nógv
kannað er um orsekir til hennara
og ábyrgd fyri henni. Fin fer at
loyva sær at kalla, at hest hugskot
hava verið sáttliga og sakliga fram-
flutt, og at slíkar áskoðanir uttan
fyri teir stríðandi partarnar í ein
um semingaranda skuldu verið fyri
og íkki
tær undir at haft ringt í
neyðini verið grundir til
at lagt
kvittanum.
Bæði blað og flokkar her á landi
siga seg at verja ta demokratisku
hugsjónina, og eingin politisk hug-
sjón skuldi gingið í tað borð at
eggja monnurn til tolsemi og skilj-
an, skilja hugsan mótstaðumanns
síns og um íkki geva eftir og
beina vegin semjast so tó linka
um stríðshættirnar og koma til
sættar um okkurt stríðsevni
Hesi nevndu hugskot hevur nú
elvt okkara størsta, elsta, mest
lisna og av nógvum hátt mettað
blaði >Dimmalættinge í tveimum
oddagreinum at taka W. Heinesen
og tann, ið skrivar hesar reglur
undir hond og sýna teir og verk
teirra fyri lesarum sínum
Tað er einki at siga til at svar
að verður til atfinningar, og at eins
steða í
verður
hesum hasum málum
og Men
innihald og tónalag í hesum aftur-
vard frágreidd.
sverum eru so greflig og ódámlig
og samtíðis so býttislig, at leitast
skal við ljógi fyri at finna teirra
maka,
Tað, ferðina
meira hóligt. Tá
hildið, at Sambandsrerslan varð
avmálað sum ein brotsmaður eins
og Í
greinskrivarin legði so ikki lag í
fyrru var lagið
var eymkandi
eini kriminalroman. Og
annad enn forhånisliga at veittra
»Løgn og forbandet Digte aftaná
ørvitishøvdinum.
Men seinru ferð harðnar, og
endin verður eitt so minniligt
petti í førovskari blaðskriving år
1944, at tað gongur valla úr mínni.
Ein kann so hjartaliga taka
við åg siga
at tað liggur í ljósmála eitt andligt
undir > Tingakrossi«
myrkur, ið er at ógvast yvir.
Blaðstjóri
plægdi íkki at spilla burtur rúmd
»Dimmalættingar«
í blaði sínum við at umreða
royndirnar í føroyskum bókment-
um ella fyri alt tað nekrum
bókmentum men her var eitt
so frálíkt hevi til at lata gellið
renna oman vvir tær, sum eru í
hondum >W. Heinesen og sam-
tidige« og binda álopið í ein so
eiggiligan krans av óhugnaligum
ókunnugum orðum, sum bert slik-
man vera ferur fyri.
ur maður
Savnið er, hóast eiturkent, áhuga
og tað
nakrar
vert, má vera loyvt at
henta blómur burtur úr
fyri at sýna fram;
Erotiske Baptister, filosofiske
Alkoholister, og pornografisk
Omelet.,.. +
Ja, vit vita at madurin elskar
fremmane orð og dámar at balla
hugsan sina inn i ein ógreiðan,
bronglutan stil, men her hevur
hann so sanniliga verið heppin
Hvussu mundi slíkt orðalag »tikid
seg út< á goðum føroyskum máli?
Men ein má spyrja, er hesin at-
burður Er
sidurin at at hugsa sær
ókunnigur ikki hetta
fáa fólk
mótsteðumannin sum ein ósiðilig-
an sjúkling eitt ið er forfallið og
eggjar
Minnast vit ikki, at sjálvstýrismenn
Guðleysir,
til allar ringar lastir
vera
brennivinskærir og
lýti. Blað teirra var óflýggjablað,
tað tókst ikki við berum hondum,
vóru sagdir at
onnur vána
vettum eila han-
ein mátti vera í
skum, skuldi hann nerta við tað.
Og nú er tað W. Heinesen,
Martin Joensen og aðrir, id roynt
hava at skriva eitt sindur, ið verða
Auttir slík, ið elska at
skriva ónærislig evni og per
fram sum
um
sónar, ófólkaligir beinavegin, porno
grafiskar skriftir, ið seldar verða
á loyningum, og eingi hampafólk
fáa seg til at keypa ella lesa
Men skilafólk og mentað fólk
duga at gjøgnum skoða slíkan at-
burð og duga at dema slíka áskoð-
an. slíkan dóm um bekur.
Tann, sum lesur heimsgitnar
bekur, veit, at rættur hevundur
skýggjar ikki at leggja fram evnir
og viðurskifti, ið
6hugnalig og ódámlig, tí at hann
tvkjast kunnu
Leygardagin 25. mars 1944.
4
Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og £
kostar kr. 1,50 porto um fjórðingsárið 18 arg.
å tann hått best lysir mannaliv og At svenskarar skulu hava alt
mannasål í allar avkrókar. Ein | kontant fyri skipini, eru allir menn
kann síga, at tað eru nettupp teir
stóru moralistarnir, samfelagsrevs-
og
í verðaldarskaldskapinum havagran-
skað og lýst tað dimma og saman-
ararnir mannalýsararnir, sum
setta í sálarlívi menniskjans og
rangsíðurnar í mannasamfelaginum
fyri á tann hátt at spekja mann
og samfelag.
Shakespeare, . Dostojefski og
aðrir bók
mentum hava persónar og »scene«,
sum mangan eru ótýdlig og kunnu
geva lesarum eina óhugnis kenslu
stórmenn í klassiskum
Og fara vit til nútíðar skaldskap,
finna vit mongd av djúpum
so
verkum, sum langt í frá firnast at
spillunt, sum er í menn
siga frá
iskjanum.
W
hevur
høvundur, sum
skoðsmál í út
Danskir umreðarar hava
Heinesen er
Angið gott
landinum
einmælt givið honum rós. Hans
ara bekur týddar til onnur
mål. Noatun“
nekrum árum síðan, og fylgiblað
hitt gítna veraldarblaðið,
eru
kom á enskum fyri
Timese,
hevði góð orð um bókina.
eru ungar í get-
Fer
oyskar bókmentir
um, og teir, id royna seg har,
vita væl, at tær hava stór brek,
og ivalevst eru allir takksamir fyri
leiðbeiningar og sakligar atfinning
frá sær, tá ið
ar, men vilja hvessa
órættvíst og við illvilja verður
hegt í tær
Hesar greinir »Dimmalættingar«
noyða bert ein at úttala sín harm
um, at hetta blað, sum kemur so
víða í Føroyum, skal hava tikið
sær uppá at umboða eitt mentunar
land sum Danmark og eggjar ein
til at taka upp aftur blaðsins egnu
orð i Skatten í Lerkar og siga at
illa má verða burtur úr, skal so-
vorðið, sum stjórnar hesum blaði,
standa fyri mentunnarstandinum í
landinum
Martin
Skip
Svøriki
Tad er ikki løgid, um menn dag
og dagliga spyrja, hvussu vorðið
ið verður við skipum úr Sveríki,
hvat tey fara at kosta, og hvussu
tey verða at betala, um alt krevist
Fornse
kontant ella um menn kunnu
arbeiða tey út o. s. fr
hesin spurningur
skal
greiðir vvir, so
um kontant
skiljast soleiðis
kunna
ella avbetaling
at menn vilja vita,
um teir vænta at fáa so
lagalig lán, at tað verður gjerligt
hjá fiskim onnum at fáa nøkur av
skipunum at eiga
Eg eri ikki førur fyri at greiða
henda spurning; men hann er
mangan av áskimonnum framsettur
fyri mær, og eg feli tað ti sum
mína skyldu at flyta hánn víðari
fram soleiðis, at limir av lands-
nevndini ella aðrir, sum vita greiðu
á slíkum, skulu fáa hevi at úttala
se 24
Allir menn eru greiðir vvir, at
tað gongur best, tá ið fiskimenn
sjálvir eiga teirra fer. Tað er
grundin til at Esbjergar fiskimenn
kunna halda tað so væl gangandi
Teir selja og keypa alt sjálvir og
eru reiðarar sjálvir, hava sína egnu
skútu, ið teir elska sum ein góðan
vin og rekja so væ' sum seg sjálvan
Teir ansa eftir, at alt.er í lagi, og
teir mála, vaska og pussa, si
alt skínur bæði seint og tíðliga
Tað er hugnaligt at síggja eitt tí
líkt far, og tað er hugnaligt at
vera har innanborða Soleiðis
verður tað einans, tá ið menn
eiga farið sjálvír. Við tí máli fyri
eyga, at okkara fiskimenn skuli
kunna gerast eigarar av fiskifør-
unum, megu vit Førovingar allir
sum ein arbeiða
Mangir góðir menn hava roynt
at keypa sær skip, hava fingið 80? 0
av keypsummini frá tí danska
fiskaríbankanum, deils sum tilskot
og deils sum lán; men alíkavæl
hava teir mist skipið beinan vegin
Mver er orsekin? Hon kann
vera vmisk men ofta hevur tað
verið tað, at maðurin hevur latið
allan sín egna pening fyri at rinda
tey seinastu 209 qa key pisumm
ini. Tá ið so skipið lá í Feroyum,
átti eigarin einki eftir av peningi
og kundi soleiðis ikki reiða skipið
it; men mátti biðja ein útgerðar
reiða sæt tað it, og attur
bant
fiskin til
mann
fyri hann seg til at selja
hansara At kevpa dýrt
og selja bíligt varð so tann lagnan
tekk,
alt,
ið hesin maður inntil hann
skipið og
sett í fad av
hann
Hes
mangar,
misti sum
hevði
at sorgarsøgurnar eru
skal eg
hesum sinni meira enn somikið, at
peningi
og
tær ikki endurnýggja á
vit megu ansa eftir at ikkt somu