leygardagur 22. apríl 1944síða 1

FRÆLSI I. síðu, 30 oyru á 3 Til skaldini í Feroyum. Tit håttvirdu hvat í Feroyum, hava sætt, menn, rødur tykkara, blaðmenninir um skriving, skaldskap og hverji evni teir vilja hava tykkum at halda hvussu teir meta handfara. »Dimmalætting« reddi fyrst og > mælti frå, at nerta við tað »erotiska problemið<. Eisini at halda seg frå at siga frá teimum, id komin vóru á fyllskapsins hálu rás. Sam- an um tikid, man hennara meining vera tann, at alt tað, ið er >minni pent« skulu tit skald lata liggja. Og nú henda dagin kemur >ung- tvkk- Hann sigur, lingurin« »Timin« og gevur um eina leiðbeining. at andi fyri okkara góða faðiland, at tað er skemmandi og vanvirð- tit lýsa frá tápulingunum, lúsa- skarvunum, vesælavættunum gavstrikkunum, sum her búgva. fólk við koma í tykkara segur ella ro Øl Fingi rukkusnitti eiga at manir. mugu vera æbærslig, alt vitug Látið fólk er spek. endiliga til sum okkara spekt, eingin óreinskapur, > } einki høvdukambalvndi, ongar skák laga nátúrir, sum eru farnar av lívsins jevnu rás og ganga í dýki- num. Og. nertið ikki við teir stóru litinskaparnar. Siga tit frá gomlum fólki, so eiga tey at sita við brillum millum urtapottår, geva høsnum ella vera »litterær Te mugu íkki vera illvikin, knarrut og ónd í sær, sum vit vita mangan gomul fólk eru Eingin >origi nalur«, eingi fólk, ið hava løgnar og merkiligar áskoðanir viðvíkjandi lívsins vidurskiftum og tilburðum (ll menniskjuni mugu vera skorin eftir sama stykki. Sum skúlabern, ið skulu geva upp sama >pensume g halda til tað, ið“ stendur seg í teirra lærubókum Tann eldri Førovingurin, ið hin sonevndi upplýsningur íkki hevði einsrættað og avlagað, var >origi- nalur« og upprunaligur, hann hevði sitt = einskilda einstaklingalyndi. Hann hevði eina serstaka og áhuga- verda filosofiska lívsáskoðan Men, góðu menn, hóast persón við lvndi lítið eru lýstir í bókum, so eiga tit, ið skriva, ívið skal verða »idyl« at hesum frá- at skýggja teir lýst sum ein Menninir, sum dema bókmentir nar, sýnast at vera vandir við donsk vikublød, har og óvirkuligar, eru setar alt søgurnar har hongur Lýsingaprísur fyri petitreglu n SOCIAL-DEMOKR AT JA VNADUR 40 oyru á r 4. síðu uppí í luftini, og menniskjuni eru dukkur, ið og so blunda ella gapa eftir sum hevund- toga verður í urin hevur hugin til, og sum dáma kann lesarunum Alt frá verunleikanum, hevur ikki gáv- er eitt lyndi, ið vil rýma ur ella hug til at taka menniskjuna sum hon er og kanna um sanna mannalýsing. Hesir bókaumreðararnir vilja heldur íkki loyva tykkum at dyrka ta greinina í litteraturinum sum | eitur >komik< spoyttskleikin, hu- mor. Menniskjuni eru skemd tá ið tey eru komisk stuttlig. Teir sýnast ikki at vita av, at skaldið við teim- um gåvunum kann duga at draga tað láturliga og sera í menniskjum 5 a fram og ekja um tað, so tað kann sýnast at fara út um alt mark. | Men hóast tað, so er handalagið so gott hjá kunstnaranum, at per- ! sónurin ongatíð verður Ovirkuligur, men vit trúgva uppá hann, og hann setur seg fastur í okkara minni, so vit ikki gloyma hann. Eingilskar bókmentir, sum hava so nógv av slíkum, munnu standa lítið í metum hjá hesum monnum Ja, hvussu mundi gamli Dickens verið tikin ímóti við ellum sínum legnu og láturligu persónum, um hann skuldi verið mettur her á landi Jú, her síggja tit, skald, hvussu tit eiga at halda tykkum, um tit skulu vænta tykkum at fáa góðar umreður. Onkur kunna tit hava til vegleið båkaverk eru framflutt, og le > ingar, tey terva ikki at vera nevnd fara tit eftir ungfólkinum, tá Og so F sum mælt er til Og ansíð eftir, hvussu tit avmála tey Tit fingu at vita hvussu fey gomlu skuldu síggja út, og sama ætlanin man vera við ungdóminum. spelkin, selir ítróttarfólk, og ongar Bragdlig, leika sum á sundi« góðar sálir, »sum hava allar dygdir, rangsnúgvaðar men hábærs- ligt ungfólk, id er landi sínum til heiður og sóma. Hár arð Seymimaskinur reinskast og umvølast hjá Daniel Jacob Midjord, Tveroyri. Leygardagin 22. apríl 1944. BROÐURSKAPUR Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og 2 kostar kr. 1,50 porto um fjórðingsárið 18 arg. ] FÁ L] og at tyøum enntå ikki bert ikki Frú Årting. g at tyg g hava latið eitt orð fallid móti »Hundur« og — »vardhundur« syngur ikki væl í oyrunum, frú ikki ! tað er talan um kapitalist- Árting. ikki »aktingarhundur« Sanniliga Serliga un at vera hjå unum ímóti arbeiðararersluni. Eingin lystilig rolla! Og, frú Årting, enn og ljótari og ræðuligari ljóða hesi orð, um einum ið at rollan verður spæld av ella arbeiðarakvinnu, latið til verja arbeiðarastattin ímóti at verða arbeiðara enntá hevur seg valt útnyttaður av kapitalistunum Það skerst ikki burtur, frú Arting, at tygum sum kvinnu felagsformaður í longri tíð hava lopið til kapitalistarnar, leitað hjálp frá teimum fyri at høgga at soci- alistunum. Í »Dagbladnum«, høvudsblad, skrivad eftir kapitalistanna hava tygum soleidis ein teigin fyri og annan næstan eina aleina og ímóti socialistunum. Til skorðað tygum upp undir hin argasta mót- valini hava tygum stødumann av socialistunum, Jóa bónda Patursson Y fundi nes talað ímóti socialistunum, hava tygum hart og illsint heitt og fanatiskt fyri kapitalist- unum, fólkaflokkspolitikkinum Um allan heimin verða socia listarnir, annaðhvert tað er talan um cialdemokratar ella komi nistar, bekempaðir av. kapitalist unum sum slóðbrótarar fyri tí einasta sanna arbeidarapolitikkt verðini kallað arbeiðara- verður tí Alla staðni í clisman eisini politikkurin Tygum, frú Arting, hava fingið tygum eitt alt annað enn heiðurs- merki, tå ið tygum hava meldað tvgum til kapitalistarnar og tænt teimum bilætliga sæd sum vid at arbeiðarapolitikkin so: varðhundur jakstra førarar nar fyri ial i 1SMUNnAd Fø bítur fast a skilji, at tað tað skrivað gg tygum samstundis sum tyg staðið sum arbeiðarakvinni 1.1 1ai0al fåa, uppå veggin, at im 1 nava felagsformadur — hava å rópt, fyri ikki at siga goyð, kapitalistpressuni ímóti soctal istunum skilji, tad og mønu at vitsku tygara, at tygum sum arbeid at nytur tygum Eg merg hava tað á sam arakvinnufelagsformaður einans hava lyft tygara hond til hegg ímóti førarunum hjá sociålismuni, kapitalistunum men tverturímóti hava yndað at staðið undir teirra lið í pressu og á fundum Stuttligt lat okkum heldur síga forvitnisligt at síggja hvussu tygum royna at umbera tygum við at skjóta út, at í og fyri seg skuldu tygum skriva í >l*ríu Fer ovum«, arablað Ja, í hesum blaði kundu tygum sum rópar seg fyri arbeið- skriva, uttan at nakar kapital hevði sent tygum eina ranga tað. Tí einki blað enntá ikki »Dagblad lobhudlað væl ístur minue fyri Førovum ið hevur kapita- lístunum, skamróst teimum út um ell sømilig mark, sum »Friu Før ovar«. Tað hevði einki annað enn frøtt kapitalistarnar, um tygum legdu uppí kórið hjá Á. Získa og konsortinum til ptis fyri teir stóru skulu Meg undrar, at tygum hætta tygum at taka tygara steðu til dýrtíðarviðbótina til okkum kvinnur uppá tunguna, so skammi liga ið tygum hava mistikid har mistikid so stórt, at sjálvt um tað skuldi verið gjørt av skilaloysi og åviti, kann tað ikki vera tilgivið tvgum Tað hóskar seg fyri tygum at taka Mitens til innteku fyri len- kravið hjá kvinnunum at sóla tygum í hansara »komplimentum« Miter komplementerar « hvussu kundu tygum tå standa! þú, tí betur vita teir báðir javn aðarflokksferararnir Dam Da! bjerg betur skil á dýrtíðarviðbót arviðurskiftunum enn tant ræðu ið øren, Í ? ligt ervitísskapur kemur fí sjóndar tygara Tvgum royna at at kvinnurnar dýrtíðarviðbót inir, og dýrtíðarviðbótin skal vera verður vara | ppá seg enn mentr tvgum tá ut frá a givin y ið prístals ganca gang at grundlenit ekkað ið tigið (príshækkanina Táið vir at 55 OVFU 6 procentum 1 maðurin fær 100 oyr ø lær KVINNA! meiri Up tvgum himmalfr Mitens Hevur ettir nakar novr 5 rukand! ert og galið av einum arbeiðskvinnu felagsformanni At vit kvinnur Førovum skulu vera komnar so stutt, at vit tola at hava ein tílíkan formann eitt minutt aftana, at hann hevur av Meira á 4. síðu.