mánadagur 8. mai 1944síða 3

8. mei 1944 FØROYAR Á NÁTTURÐATÍÐ Tað hevur nú eitlgskifti stad id nogv i blødunum um nu tíðar skrivingarhátt í Føroyum Fleiri menn hava rópt uppa ornograf »osåmuligheit« £ og 5 í hesum sambandi. Tann søgan, um »Føroyar í Dag< her ber okkum av id halda monnunum, fram, er send einum av teimum við hes um hon ætlað at og cr vera eins og eitt fyri demi fyri Teð var liðið út á kveldið, men hon sat alsamt og broderaði. Tað sámuligari skriving var eitt lítið føroyskt merki upp í FØROYA SOCTAL-DEMOKRAT Ritstjórar: W. Heinesen og Heðin Brú til Vit gingu runt í býnum við mikl Merkið, á poleraðari oøda seg havi verið skrúðgongu. um kúrteisi. stong, bar eg á ein stívan tíma. Og hvegid —«, hann rættir hondina fram »ongå blødru fekk eg av ti Mt endanum helt eg eina talu um hesar ovggjar, og var síðani borin í gullstóli. Men tá ið teir so settu meg niður aftur, kom ein maður og beit.meg í fingurin-. Hon hyggur uppá hann við sínum fegru slær hendurnar saman og evgum : > Tad ein illavorðin maður, var ein silki-lummaklit. Hon var ein- | að má eg siga! Mundi hann samøll inn og hevdi sett sær | kenna til? Á nátturða á borðið. So bankar høv- bla, hann mundi vera fullur. tí iskliga á dyrnar og uttanfyri stendur | þann ruggaði so undarliga tá ið ein prúður ungur drongur, púra | hann gekk. Eg hugsi, hann var edrúur. i javnadarmadur«. »Halt mær til góðar at eg komi Halda tygum so ikki, at hann her so síðla<, sigir hann, >men | angrar tað nú?e spyr hen. mæl hevur eitt óhapp verið fyri >Jú, tað haldi eg hann ger« Tad er A at nevna, soleiðis, | »So er tað synd í honum, meðnie men eg blødi eitt sindur um ein ' Jac svarar hann, >tað er tað fingur Tygum høvdu mestur givid Ég havi lengu fyrigivið honum mæt ein lappa um. Mitt navn er | Ti eg veit at tað er villfarilsi at Mjørlelver Fridberg, tygum hava | vera fullur og at' vera javnaðar- einki at óttast fyri mær, Klára | maður Sjálvur eri eg fólkaflokks Sigur Baretter 1, | madur og hitt sterka slagid kemur Hon hugdi uppå hann og bad ikki um mínar varrar. Skrå er hann stedga har å gáttuni. >Ég Í mær ein andstygd og síðani á eri eitt verjulevst konufólk og er! | jólum havi eg bert roykt eina siga- einsamøll her í kveld; sólin er|. ; rett«. gingin til vida, og sum tygum Tað var ein 'ov nógve, sigur siggja Gud hevur skapt okkum |- hon mann og kvinnu. Men ikki skal | Ja, eg*ætli mær eisini at halda eg sýta at linna pínu tygara. Tó, | uppat nú-, svaraði hann. hoyr, sig mær, hvussu eru tygum Hjarta mítt freðist av at hoyra fyri komin ?« at tygum eru fólkaflokksmaður:, A, tegið, tegid«, sigur hann, ' sigur hon, »ti sjálv eri eg fram VIÐMERKINGAR eftir teirra áskoðan var pristalid Kollveltan | íkki rætt útroknað og góvu teir | prógv fvri at so var Timiri« sýnist ikki at duga at gera mun á regluligari kollvelting og óregluligari kollvelting í sam felagsskipan Harav skilja vit, at hann ikki evnir at síggja munin millum eina kollveltandi umskip an, ið ein meirluti á lógligari grund fær i lag við at grundbrovta lóg- ir, og eina kollveltandi umskipan við voldum av einum minniluta uttan mun til eina við »lég brovt an lóg. Javnaðarmenn í Føroyum eru fyri eini regiuligan kollveltan og umskipan av okkara samfelagi, so fjøldin av sonnum verður at vinna sín lívsrætt Prístalið Okkum er sent soljóðandi frá bretska hervaldinum I. apríl hækkaði prístalið frá 256 til 262. Bretska hervaldid setti tå lønirnar upp sambart pris talshækkanina. Um somu tíð var sagt frå, at Bretska hervaldið má tí siga frá, at teir ikki farar fyrt síggja hækka seg framvegis at lenirnar og aftur verður við kenna seg bundnar av eini um prístalshækkan ikki VISSU slikari í júlí, vilja teit hækkan Vanlukka. Týsdagin í seinastu viku hendi ein syndarlig vanlukka í Suðuroy. Ein Sumbingur, Jens Jensen (Jens á Dunga) kom a einum óhappi at skjóta seg sjálv- an og er hann deyður av skotin- um við siga > skjótt Ein 15-åra gamal sonur var honum, hann rann heim at og gjørligt å Tvøroyri, frå, maðurin varð so fluttur á sjúkrahúsið andaðist sum har hann mikunáttina Jens Jensen var um 50 ár, eftir situr konan við 3 børnum Lýsið í Socialinum! | | burðsfelagskvinna. Sí, hetta merk ið, eg her havi seymað, er tað ikki vakurt?« »Ji, tað blánar sum loftid og tað rodnar um .blóð<, svaraði | hann. »Og serliga vakurt er tað tá ið seymað tað ein tygum hava alføgur ungmoy!« | Hann 'rodnadi. Hon ferkaði seg eitt sindur burtur frá honum latið okkum íkki gloyma at binda um fingurin» >Tað nýtist kanska íkkie, st eði hann, »ti nú bleðir tað íkki meir: | Hon hugdi uppá hann nýtist tað, tí fólki >Jú, vist atitlars sær tað út fyri sum tygum hava verið inni her til einki! „Klára Sigmundardéttur«, segði | hann, »ikki havi eg verið inni her til einki fyri tað. Tað hevur ver | ið mær ein sæl lata at standa her | á gáttuni og tosa við tygum. Tí : | hitt so | Í havi eg nakrantíð 1 IKK! 3 X ndisliga ungmov« | Og hann tekur seg um hjartað leggur seg á knæ á gáttuna og sigur: | „Her, djúpt inni í mínum barmi, her er tendrað ein heilag flamma, sum brennur við skærum kærleiks- | ljósi fyri tygum« So boygdi hann høvdid, helt hendurnar saman og tagdi. | Klára rættir seg í rygginum og hvggur strunkt uppá hann »Jkki eg tvgum søgdu um javnaðarmannin. | trúgvi longur hatta, | Latið meg síggja fingurin!« | Har | Hann rættir fingurin fram stóð eitt týðuligt bit í Hann mælti við sorgarbundari | Sjúkrakassin hevur aðalfund leygardagin 6. Mai 1 | | kl 8 5 p: sskrá í losjuni | | | Dag | | I. Frágreiðsla um virki í farna árinum >, Framløga av til góðkenningar | | | rokniskapinum 2. Val av nevndarlimum og til taksmanni | 4. Val av grannskoðara og til- | + > i taksmanni 5. Lógbroytan gjald 6, Ýmist Samstundis hevur FPFluttnings- kassin Begravilsiskassin aðal fund Roknskapini eru at síggja á skriv (medisin. Lima | | og g stovuni. Havn, 28. apríl 1944 Formaðurin. Il eiga at brúka | | Føroyska hondsåpu | frå fabrik OKKARA | | Nr. 17 Í DAG elvdu mær >Nú mikla sorg við at misstrúgva meg fyri at vera komnan higar at kasta redd tygum ein skugga vvir tygara reinleika!« „Haldið mær tilgóðar:, svaraði hon, eitt sindur lot. »Ja, fegin haldi eg tygum til góðar. Og tá ið eg segði hitt við tygum íáðai, so kom tað trá hjarta dýpinum. Klára! Kg fái ikki frið aftur í mini sál fyrrenn tygum hava svalað mítt hjarta !e >Ég skilji tygum ikki, Hjørleivur Fridberg«, segði hon » hvussu skal eg kunna svala tygara hjarta? segði tygum íáðni eri eg Sum eg einsamell inni í kveld, og her hava tygum longu staðið Aeiri minuttir; hvat vilja fólk halda, at eg, eitt barn, bert 24 ár, standi einsamell og snakki við mannfólk leingi ?e sKlára<! rópti hann Kg elski tege ! Tá smiltist hon kaldliga og segði » Puff! Ja sø vorðið er Mestur hava tygum fati eg hvussu sjálvur bitið tygum i fingurin til hjáputur fyri at koma inn higar kveld, tá ið tygum vístu at eg ; 1 Valla eru y var elnsamøil Valla eru tygum tann sámuligi drongurin, sum tyg- um látast at vera, og harmuligt tykist tað mær, at sovorðnir konu- følkarevar skulu vera i fólkaflokk- Ikki skuldi tað undra meg inum um tygum sjálvur vóru javnaðar- maðure | »Klåra«, rópti hann, tygara orð eru sum gleðandi pílar ' Men hon fýrdi hann útum, lat hurðina harðliga aftur og settist at eta nátturða Bekendtgørelse om Mørklægning. Aften videre Fra den 4 og med Thorsdag Maj 1944 og skal Mørklægning overalt paa Fær- indtil øerne finde Sted i Tiden mellem Kl. 23,00 (dobbelt Sommertid) og <.30 (dobbelt Sommertid Kontoret, Mai Poul I den 2 C.B 1944 aursen. YA A SC AX A RK Foroya Sjóvátrygging Skip - motorbátar útróðrarbátar - verur verða tryggjað TIf. 372 XX SX A AX A AX AX AR