leygardagur 10. juni 1944síða 1

-FØROY SOCIAL-DEMOKR AT JAVNADUR BRODURSKAPUR FRÆLSI rs oo is Taj rå 4 4 i På ) i > 1 og blue pekksegin: go 00 á Leygardagin 10. juni 1944. Bladid verður bilagt á pesthúsinum. Of Í 18. árg. ÉT . I ligt Og so fyri uttan tad eru | Íslendingar g ein ómeguligur málformurin og málljóðið hábærs | marknaður slúka okkara pening lig og håtidarlig, sum vit altíð | Hann fer sum í eitt botnalevsi kar vilja hava, at tað skal vera, ið vit | Hetta ásannar mangur maður, og . virða, tilbiðja og halda heilagt | tað er ein verunleiki, at vit standa | Men tað er ikki bara ein religi | fyri at fara ut í eitt Oføri, sum Vit øsur málsligur búni, eitt ståsiligt | valla koma at klára okkum burtur M. 2. Jacobsen bókaverði plagg. ið J. Dahl próstur hevur | ir, um vit ikki tíð fáa eyguni givið Førova fólki upp og hálsa um á annan bóg og | týðingunum er altíð tað djúpa Tað hevur verið nógv talað og J. Dahl préstur religiasa lagið komið fram um skrivað um. at okkum tervar tíð vit kunnu siga stígið, hjartaslátt arhóskandi veiðufar og -ambod, og deyðir. | urin, tað ið altíð má merkjast, um | tað er tíverri alt ov satt Í vit skulu umseta tað, id ein há Hevuðsparturin av okkara ferum Næstan í einum koma boðini, at | Hann var eisini málmaður við | borin andi hevur lagt frá sær Í hava verið nýtt til farmasigling við M. A. Jacobsen og |. Dahl eru | lít Vaxin upp í hevuðsstaðnum | Og í hansara upprunaligu skrift- | feskum fiski í all hest kriggsårini deyðir | har spillan í málinum sjálvandi | um, tær hann sjálvur hevur skriv | tað nær um er vorðið ein vana Vit kunnu uttan at gera ov | mátti kennast mest, og har ring 20, hevur altíð kenst ein sterkur | sak fyri Førovingar at nýta henda nógv av síga, at:tveir vitar í før | ast mátti vera at fóta sær og koma héligur andi vit hava altíð kent. | hatt sum høvudsstudu!l ivri ellum oyskum andaligum lívi eru slókn- | aftur á beint, vóru ovra og mål at ein manna sål við livaudi kensl- | vinnulivi her á landi Teir vilja aðir. | sansur so gløgg, at tað vóru fáir um var aftan fyri | nevva leppa' hesum víni uhátti Tvev lið eru komin á hin fer | i Førovum, ið skrivaðu reinari og Hóast kunnigur við og kanska | fvrrenn tann beiski sannleikin ger oyska mentunnargarðin, (ið hug | meira vælljóðandi prosa enn hann ávirkaður av útlendskum religtø | seg galdandi ein keld hond aðir menn fóru at laða), og tað | Tær stuttsegur, hann hevur týtt, um rerslum, kemur altíð fram | lær til og ir á, at I gongur skulu vera dugnamenn, ið laða tey | eru málsliga ein lystur at lesa. åvirkanin frá og tokkin til gamlan | hetta ikki ngur skulu uppaftur. | Tann, ið hevur haft ta gleði at føroyskan guðsótta | Okkara >hejkonji urareeruvið Báðir vóru menn við kanska Í kenna hann og hitta hann av og á, Henda stilla, trygga virdingi Í at kámast burtur í tí álvarsama ymiskum livsåskodanum og hug- | kendi, at tað búði ein fin og skilj fyri tí heilaga, óskiljandi, sum ga | verunleika, at vit keypa ovdyrt og sjónum; men báðir vóru um sama Í andi sál í hesum stilla, dámliga | guðstrúnni hjá okkara forfedrum Í vi i alt ov lítið a, vvirkevur tátt og høvdu sama mål: at menna | manni. Dugdi væl í samreðum at | eina glæmu av djupari tilbiðjan | novdast at taka ta tå ið sama! kkara fámenta fólk andaliga, fjálga | finna fram tað, ið hevði eins huga I og at kenna seg lítlan, men tó | um kemur og nera um tey andaligu og máls- | og hevdi tær gávur hóliga at siga tryggan í hondum Guðs | Hvussu tola vit etta ligu virði, vit eiga, og skapa og Í nekur vitug orð um eitt evni, veg- Allar tjóðir kenna sakn og harm Tað skal ikki s nógv til, um útbúgva eitt andaligt lív á fer leiða tann yngra og eggja til at | ast, tå ið góðir menn verða ryktir | gongdin skal verða tann, sum oyskum botni og við fearoyskum halda áfram burtur; men stórst má saknið kenn- | mangur reiðari hevur ásannað dámi Tað vóru fjålgingar og um- | ast hjá smáum tjóðum, ið fáar eiga. | Tad skal ikki so nógv til áðrenn Av rettum kunnu vit tí kalla | vælingargåvurnar, ið altíð komu til | Og væl kunnu vit taka undir við kkara samfelagsfiggjarstøda vísir hesar báðar menn slóðbrótarar og | sjóndar. — | j. H. O. Djurhuus i minningarvrk | eitt bilæt, sum vil loypa kvøkk í ruddingarmenn, samtíðis sum teir | Í ing hansara eftir M. A. Jacobsen: | Sum áður nevnt høvudspart- |. Dahls virki hevur ivalevst | * | 6 , eisini vóru urtagarðsmenn, ið vildu . rate har Jil eru få undir lágari | urm a skara ferum verða nýtt ; verið stórfingnari og meira um ? 4 lívga og verja um tær plantur, ið | : lon, sæst gjølla, tå eitt av teim | um Auttningsfør, burtursæð frå fatandi enn hjá rekrum eðrum | 1 lív og gróður sótu í Í sléknar« | trolarunum og nekrum fáum eðr Okkara menntun er í byrjan, manni í Føroyum. | Og nú slóknaðu tvey, at siga í | um sum royna at veiða sjálvi. Ti nælir og nóg liggur enøn I haga, Hann var nog“ UPP terdysk | er. | verri VISIr tað seg EtSINnt, at ment og teir menn, ið undan hava gingið, om frigeringarstarvi serliga I yngru | Mar fOERS | eru trekir við at fara undir at veiða hava haft meðsamt, lønalevst og árum, yrkt føsturlandssangi og | … | sjálvir. siålvt um teir hava líkindi mangan takkaleyst stars M. Á. hevur starvast við málið líka til tað | | til Less Jacobsen og }. Dahl, id nú farnir síðsta; men har, ið. }. Dahl próst | Feskfiskiskap- | MW vðin vil skjótt læra eru, hava verið uppi í hesum ur hevur lagt sit Mesta yrki | | um ve megu sleppa Ur undangongulidi, 10 tjóðin hevur ha Se Sør (ening! ml urin | »behagiligheite at flyta fisk fyri allar orsøkir til um ikki fyrrenn å melast; or á Í FenDiDsA UMIVOR ; | aðrar og yvirhevur »risikera« okk gravarbakkanum at virða og heiðra | mumn Har hevur han innantyrt | | seinastum hava fleiri før | ara egnu vírðir Latum okkum M. A. Jacobsen var lítið skap- | kirkjuna, sett grund á móðurmál | skip verið úti fyri ødiligum | ikki vaða ov langt út Kunnu vít andi maður. hansara starv lá í inum, ið seinri slektir hava at | »Bummtiirume« á bretskum markn | i ki Anna aðrar útvegir eitt sayningini, at savna saman og byggja á. Bíbliutýðing, lestrabók | að | hollari grundarlag fyri okkara vinnu fjálga um sum vit hava nevnt | og aðrar religiesar skriftir verða Tað er tíverri ikki ókent, at ti lívi alt tað, id fáur gav ans og lå og tann varði, ið stendur aftan á | líkt kann henda, men so galið sum | Tev av kkara førum, ið hava søpladist og fór at forfjónast. próstin nú hevur verið >slage í »slag«, er Í líkindi fyri at halda áfram við at Søkti um landið, og har hann Prósturin var barin málmaður, | nevvan spurt fyrr veiða sjálvi eru eitt munagott ikki kundi koma til sjálvur, setti | hansara reður og prædikur vóru so Ein kann ikki lata vera at hugsa aktiv « Men nýtist okkum mi hann aðrar at arbeiða. eggadi til | lýtaleysar, sum eingin maður kundi | um hetta, og hvat åvirkan tað be | bert einans at lýta á feskfiskin sum at sóknast og finna fram andalig géra tæt Hann hevði fyri uttan ur okkara samfelag Hvat hava | exportveri Hvussu er vorðið við ar gripir, sum vit íkki góvu okkum | evnini fyri nyskapan serligar gá vit at vænta okkum, Vit verða | saltfiskinum, Var tað ikki beint far um, og ti brátt fóru at verða | ur til at hava goymt orð og mål útarmaðir Tann peningur, ið | at kanna meguleikan nú, fyri at místir. Gav tí so snið og skapilsi | ískur, sum livdu hjá teim gomlu. | inn er vunnin fer ut aftur sum komi inn á meiri fjølbrovttar leið g legði tað aftrat ødrum, vithevdu | Og hetta hevur gjert hansara reli vatnið eftir ánni og sæst ikki | ir, sum kundi trvggjad okkum eitt (unnið. giøsa mál livandi og ríkt og heims- | aftur betri úrslit úr okkara høvudsvinnu,