leygardagur 9. september 1944síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Nr.
Lýsingaprísur f
35. IL. síðu
320 Oyru á 3
ri petitreglu 40 Ov
og
-FOROYA
JAVNAÐUR
ru á
1 idu
Føroysk samfelagsviðurskifti.
heldur fram i
> Tingakrossure
greinini »Førovsk samfelagsviður
skiftie ta meining. at medalmadurin
i Førovum frå gamlari tid eisini |
fiskiskapi var vandur til at arbeiða
vid annans manns ambodum
Bøndur og prestar hildu båtarnar
! gomlum degum, sum menn róðu
við verður
ut Og so nevnt sum
dømt um båtsbandid, íð novddi
hin ognarlevsa mannin móti sínum
vilja at manna bóndans bát, hóast
hann so átti bát sjálvur
li,
var
hava ikki glovmt, at tað
ið æt
Vit
vit
Før
sæd
samanlíknað viður
nakað, bátsband
ovum, og hava at
e€I1sStnI
hava
við
ið
og handarætt« vvir båndum
menn tí
skiftini her tev, Danmerk lå
undir, tå harramenn høvdu
»håls
Men
at slik samanlikning er ov ógvislig
og
IKKI Sí
einum fer at lovvast at halda,
at t. d. hetta hátsbandið var
7
ræðuligt og knúgvandi, sum
hugsað er. Vit mugu ikki fara og
halda, at her hava verið bert nakrir
fáir stórir harramenn, ið sitið hava
við allari jørdini, og so ell hini,
hin stóra fjøldin, húskallar og
arbeiðskonur, ið lívað hava a
harramannsins, bóndans, náði og
misskunn ikki sloppið at gifts
og ikki sloppið at róð út og sekt
sær vinnu eftir egnum tykki.
Vit vita ikki so nógv um báts
bandið Frágreiðingin sigur at
tað áhvíldi vissum førovskum
jarðamonnum skylda til at halda
tórár útróðrarbátar og á sama hátt
bátar
X íðar 1
Ivalevst er tað
monnum at Manna nesar
men vit vita ikki, hvusst
hetta bandið gekk
it hesin síður, at víssur maður ella
aðrir
ikki hevur verið
vissir menn skuldu halda og
manna stóran bát,
,
nyttur og tørvandi at
Tad
at hetta hevur serliga
IKKI
heldur
nýta allastaðnis í landinum
ann tvkjast
goldið smærri plåssum, har fólkið
lítið
vår bara einstakir stårhøndur.,
ið áttu tann stóra bátin og so
nakrir ognarleysir menn Hesin
bátur skuldi jú eisini nýtast til
skjúts- og grindabát, og maður ella
menn, sum høvdu útreiðslu av at
halda båtim vidlika, vildu vissa seg
Í, at teir etsint høvdu inntøkur av
honum, og tå ið menn bygdu sær
sjálvir bát, Angu teir vvirvaldið at
novða hesar at rógva við báti
sinum
við
óðalsgóðsi, og har so ikki
verið
hava bæði sterri og smærri bátar
Í stórum bygdum nógvum
hevur
av
nóg ognarleysum fólki,
verið Í felag »tørstil bandur
kunnu hava haft feiri sessir, tí teir
høvdu fleiri húskallar at rógva við
båtinum, met aðrir hava eisini
haft part og tí hava haft rætt men
ikki skyldu at manna båtin. Og
viðvíkjandi sjálvdráttalagnum, sum
bæði vit og teir, ið undan okkum
gingu bara kendu av skipinum
uttan sum áóvíti áðrenn ein var
tilkomin o man tað hava ver
ið eitt lag. ið komið er fyri á
1
hendingaplássi og til hendingatíðir
Vit kunnu sc tatt ikki fara í
tað ikki var nakað nýtt
SIA
við ISK!
byrjaði
kipi, tå ið
áð
Hi ast ein
við at rógva vid stórum
han! takir ment
voru Valhir
báti, ið annar átti, so var tað her
vår og um hávetur. Summar og
ievst mundu tå í flestu steðum
smærri bátar nýtast, og teir vita
vit einki annað um, enn at men
ið
Hatta fer
mannaðu Le eisini attt ter
at tykjast at vera rang
vørgt at halda fast um ta áskoðan,
at førovski fiskimaduri kal ikki
vera bugvin at hava sitt egna far
ella i ødrum lagi hann skal ikki
vera búgvin til og ikki skilja hina
samvirkandi (kooperativu) fyritøk-
una. Eitt båtsband, ið sum sagt
ivaleyst bara galt fyri viss pláss,
og sum var avtikid fyri einum 8c
árum síðani, kann ikki seguliga og
ávirkað Fer
mentunnariiga Nnava
vingin so, at hann ikki skal vera
førur fyri at eiga rekja sitt
eona tar
Vit vita 1811 Ira kára tíð il
tað eru mei í Ferovum m
iva strevast við at eiga sær sjálvir
tórar motorbåtar. Ívalevst hevur
tað í ringum tíðum mangan verið
trupult; men teir eru I
g teimum dámar tað beti Teil
eru á tann hátt friir mer g
ráða sær jálvir eisini, hvar tet
selja veiðu sind og IVent tetr
keypa frá hóast so allir vansar
og trupulleikar
()g vit kenna eisini tørri far
ein av teim tiltiknu virkisbátur
um, sum menninir, ið mannað
hann hava, hava átt g rekt alla
tíðina, sum hevur øivid frålikt
urslit
Tæt amvirkanr fyritekur ert
fram komnar nógvum londum
men man tað vera so visí, at fjøld
in av fólkinum hevur havt so stóran
kunnleika til teirra ella skilt tær
so væl í fyrstani. Alt, ið nýtt et
verður ymiskt umtókt, men tað ið
Leygardagin 9. september 1944.
|
SOCIAL-DEMOKR AT
BRÓÐURSKAPUR
7
kostar kr I port um fjórðing irid 18 arg.
umræður við nýggjum fyritøkum m at verða A fátækari ent
g skipanum er, at teir røttu menn framanundar Men mist! ikki mit
inir koma at ganga á dda fornt vinur sjálvur m ikki svøvnir
fer oftast fjaldii at festa tflírúg í tað ið var Íka no" irði?
til tað so hvert sum frálíður Ni hevur hanr ngri tíð
Vit vita, at okkara fólk skortai kuldsett meg fvri at fa Hant
uppvenjing og if jJonarringurin hevur talt ppt IC falsanir
må víðkast. Men vit halda, at tað Fo ndi stálvandi ikki lata vera
er ikki verri tilfar í ti enn í eðr narliga og sámiliga at vegleiða
um fólkum, og at tað kann ganga | vann. rættleiða har prógva
framtíðina ímóti við treysti, bert | um im sóður skúlalærari
tað ær g iðar undangongumen! | punkt fyri punkt at eg verunltea
Fléki €INk! innað hevði agt enn tar
| [[—————dm……… | rens sannleika og lovvdi mær
, ' ' ' | avøijør« medvitan mini um at
Figgjarhallid var kyksendið, |; - ånde greini
. re … , Í mínar við a al eg Tå
Ære
Richard Long oe hr D.G Pe
5 er ið r | m hetta orða
f ) Á sæ? s F 2 m imba
e.s} Ii hur of F m á á it £ ( ørein m
eyði a fslaðuma di mær at ráða R. L. tilat
ÍFaman vera meiri síðiligur rðum ot
Vanur åt pæla rolluna sum et fyri, á tað søm eg kl
um bådum at eingja eltir
maður o knappliga at =
1 | hverjum eðrum við s skerpum
tanda UPPØIVIN ti nkarkt u |
1 | orðum m falsane r annað
já Vinum góðum fólki >
»Hvi er hann vorðin so ljótur rimari, ið ha eyði brúkt. Tad
Lila! å | kundi va ikki hugsast verri um
í munninum og so skilaleysur?e | vd ;
Tað er tungt | ckkum báðar « at vit misstókt
rr
Vit, 10 herdu fingið Richard | Men hetta ráð sum mong
Long »presenteradan« sum »vis nnur góð ráð, eg havi givið mir
mannine, sum hevdu lært okkum m rna vini, hevur rinið við
at taka ar m kkarae este tessverri Hani ir gatíð
tikara. vit undra rðagt mur m altana netta vina!
Vit harma arma hat m | ráðið. Eg hevði sa iga glett
Ina vørvustår meg tt At | na nevja | pf
Ég di fev unna skilt orsø í iðrunnar sælugevandi sinni teði
i inniskiftið. ið er he Eitt vónbrot varið eg fái, «
m fullari skiljan liggja fta ann Á práta við meg
kunnleikt g evnini til at hjálpa mer Nei 1 skal Eg Stevnast a
Xt verða illur vid Richard Long ødrun Hesa ferð fyri tað
fái eg meg ikki ti Merkiligt brolsvel : eg 2 ettad
ummi menniskju kann eit ski ! mær at skjóta (i rá om
verða íllur við Hvussu ber tað ver ið falsa er m sum sagt
til Fitt »problem« hjå einum Hat il vera um el Se
ovkoloø Ta ari Richar VM X rit I 4 retngir
Long ikar nenninum. í 1 | er eyðsæð Tað
terri kenst trongdin at rætta ra | 0 0 ið eru re!
m eina br iðurhe ne koma h tø Í maði t å ur ø
um burtur r »trøllatøkunie« m Ki A I 4 1gur lugt
Hann hevur sanniliga leikad ið, ið hann lesur, hevur
li inná meg lev í rápiligast not ðat k i hant t
risaheggini, kraftorðini, ið ikki rá ! iStur Og a nonun ð
in maka, hava rignad vvir me r tapi inum sakligum orða
(Jo p tå ið ant vø únliea iratti oO m mi tr javnvagt
evur kent rðamegina farið frá | rðu! ut r tað eit 7g! :
æt hevur hant stevnt En m | troyst at geva mót teðumanninum
at sífa eitt rð ið eg Ikkt skuldi | framana } 1 stevning vor im
sagt, meðan Bretar ru her ma tora D As! ng
fridartid eitt fult út lógligt orð | kann verða ei IVggur sIngur
hev, har stevndi hann mær. Hani |
vann mær verunliga neisur — eg Ja, so koma vit kortini at práta