leygardagur 23. desember 1944síða 1

FØROYA: OCIAL-DEMOK R AT FRÆLSI : JAVNADUR BRODURSKAPUR Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og Lýsing: Ís fy etit rlu o oyru : Få Nr. 50. ýsingaprisur fyri DELNTREN #0 Leygardagin 23. desember 1944. kostar kr. 1.56 porto um fjórðingsárið 18 árg. I. síðu, 30 oyru á 3. og 4. síðu æ ÞG KO EK KO SKO NOK ONK ONGKOOEK GK DEKO OGK. JK EKK OR | nt it han ; Á men at: hani Yvirlýsing frá stjórn Fer- , , . ; MW | heyði veri vid hina fornu jóla F] H a ; MI hevði æð við egnum eygum Vegna tess at felagsformaður Ein jólasega. . K | á ; F Fiski felags, D ] ; || Seyðurin og alt tað tóktist okl proyd KIMannalelags ane! ve mr 4 xx KDK A ORK FO Í um at vera hel b ni og Klein hevur Gngið átalu í almenn | í + á h vgdin 0 Ikk! VIC VU 5 . Vit, børnini, høvdu so leingi | Vit sótu all rundan um í kavan- | í eysturlondum, fylgið lå beint | Um bladi fyri starv sitt sum felags gingið og stunað eftir kava. Sleður um og líddu á | omanfvri garOarnal r vit kendu | formaður skulu Vit undirritaðu og skreiðifjalir stóðu í standi inni So var farið aftur at húsum tað | seyðamenninat ein hevði | stjórnarlímir felagsins loyva okkum undir grundini og bíðaðu. Men | kveldið glúpskan hun: it Vit rædi | at seta fram okkara álit á mannin alsamt var bara jól. Hverja ferð Jólamorgum var gellandi frost | hann, men tann hundurin hevði | sum felagsformann hesi 3 árini ein hvøss tjúkn glímdi á takið, | og bláur himmal. Kavakirkjan stóð | einki øjørt jólanátt, tí tá bund | vit hava starvað saman. Vit ynskja lupu vit út á geilar og hildu hend- | skínandi hvít og harðfrvst. Teir | eisini dýrini frið. Eslini vóru ros | á gan hátt at taka dagar ímill urnar undir, fingu nakrar hegling størru dreingirnir tóku gler av | og stóðu Á I ø tí stallinum her | m Daniel Klein og John Sivert ar í lógvarnar og koyrdu í munnin, | áunum og settu í vindeyguni, N | í bygdini. Vísmenninir ja tað | sen viðvíkjandi teirra privata og men ikki so skjótt helmaði ælið í | var kirkjan liðug Í vóru teir resturi) erarj) g | politiska millumverandi. Feroya fyrr enn alt tánaði burtur aftur, | Ut á dagin ringdi í teirri hvítu | doktarit Tad teir offrad ir | Fiskimannafela levur allar dágut heilt níðan undir rókalegini. Men | kirkjuni og vit fóru pyntadi og | komið: úr Havn við Smirli« | havt limir r ellum politiskum ovari í fjallinum lå kavin skínandi | við sálmabók í hondini í kirkju, | Einglahár, appelsinir tjørnukast flokkum og tessvegna hildið sitt hvítur. Tá so sólin glótti út og | tóku húgvurnar av og settu okk. | arar og sovorid. Tá ið hann var | Í€lagsstar tanfyri allan politil fjallið stóð glógvandi revtt, kundu Í um á gólvið. Tá høvdu tær hál | liðugur, koyrdi hann bókina aftur rad M hskja al ttala er, af vit fara og knýta okkum bond í | vaksnu genturnar pyntað hana | í kotalumman og setti seg á kålv. | Vanter Á ein hevur rið felagnum | sleðurnar og til gongu niíðan á | innan. Har var altar við dúki á. | skinnið ið lá framman fyri kava- | er ður formaður, iðin og gætt tjallíð Men vit kom gantíð Har stóðu ljós og brunnu og grøn altarinum at siga frå mongum ; | linjaður SUM STAFI Uttan át longur enn tl na leg 7 lyngur lá ímillum ljøsini. Uppi | hverjum, hann mintist frá jólun | iga nakað niðursetandi um aðrar dreiv okkum oman aftur VVir á t n heklt Jesus og tvei | um > Tit skuldu vita einaferð ey | tformenn felagið hevur havt, halda So jolaaftan åt lungarok einglar ið g jond uppundir | var uppi á fjallinum, ein fyrsta | vit, at hann hevur verið felagsi Tættar og mjúkar dalaðu flykrur kinn niður á eitt skýggi og hugdu | jóladag, heilt uppi á tí hægsta | besti formaður it tað íkki bert nar níður av meku. Vit lótu okk- | so blidovødir rúmið. Prædiku | Tað var kavi og frost sum í dag | eru vit, id halda so, men eisini um í furriklæð og vettir og settu stólur var etsin g nógv ljó | Á tit skuldu vitað alt íð veturir | felagsmenn yvirhøvur, varð prógv okkum á gåttina at hyggja eftir brunnu um alla kirkjuna | he vði har: Hann tosaði um | að við síðsta formannsval, tá hvussu alt lokaðist til, lupu út So tóku vit til at syngja Í veturin, sum var tað ein maður | Daniel Klein varð valdur einmælt viðhvert og skrivaðu í kavan, so Alstóra stund. tå lesus barst í heim | ið gekk har á fjallinum > Eina | aftur til felagsformann eftir 3 ára sótu vit aftur g hugdu hvussu | og allar rúmdir storknaðu í spekt taðnis kom eg gjegnum eina støku | gå Avkrurnar komu og iavnaðu alt út tå lívsins flóð brevt vvir dvsium teim | g Ul áa) aðrum. 1} heyrði et | ) ru alopint! Komi rå tar Gæsnar komu pjátrandi inn í | ið fjaldu heimsins deyðamannabein; | fossur runnið. Har hevði veturft | lelagsmant kuid í IKkt lag dyr at biða korn Tær vænta ; í | 1 gjørt sær EIU orgt Pipurnar vóru | okkum me eftirsum Joh »Reis upp til vsong øll tú > 5 ; kulda«, søgdu tey vaksnu tarar | bleika slekte | glerpipur ið rukku líka av hamar | DIVErÍSE ér í€lagslimur, halda Vik og grátýtlingar Ayktust um túníni Í | tromini og niður á í neðra, so | tað K era FA it HØR, U VI og rystu fjaðrarnar »Fuglurin | tjúkkar sum mannsler og nógvar, | kunna Ikk! síggja Ugandi Í at » Í » » væntar kulda«, søgdu tey vaksnu | skínandi klárar eg kundi síggja telag okkara verður lagt oyðið a Best sum vit síta oma teir | rå ið sangurin var tagnaður, får tvertur ígjesnum tær. Har m landi um t man hava sina sterru dreingirnir rennandi gjøgn | ein drongur upp til prædikustólin, | fiallavinduri: trukandi gjagnum Í grund tanfyri felagið sjålvt um túnini og biða okkum koma | Men áðrenn hann hevdi fingid | sokuna g blásti á tær [40 Fórsha 3. december 1944 við níðan á beiti at rulla > Vit | orð fyri seg, hvakk hann so, at | kuldu tit hovrt, soleiðis ljóðaði | Trondur Poulse) skulu bv ggja ettja kirkjue. So | hann Mist bókina Ut h mir og | VI ingjasuðið h tá jólat åttina táið | ÞÆTTIR NR á er: rullaðu vit kavaknettir, eltu fyrst | bugdi móti durunum, ØL hugdu | Jesus var feddur g allir eingl | rns M. Fri Å Inton Føenset ein klump saman í hondunum, | MOv durunum, og tagdu Ha | arnir vóru uppi g fugu Og Y. Glerfoss løgdu it kavan og rullaðu, so vak: | kom ein gamal bogin maður skor- | tað var eisini sangur =t hovra | og vaks hann tl hann var so andi seg inn igjøgnum, við hvít- | men langt burtur g likasum tungur at teir størru dreingirnir | um skegg! g stav I hondini. | að k kkut ið ringdu djupt undir Kal Gongsgenta. máttu koma og taka hann frá okk- | var tann gamli deknurin í bygdini | anum. Og tá ið månin kom få 14 | 50 | 11 | > Í kann fáa pláss en 70 kr. um um, rulla hann oman og seta hann Hann bad gott kvøld og fór spaku | upp, skein alt har á fjallinum sum = 1 ; ; 1 F Í Mánaðáal + lriar kjólar uppí kirkjuveggin. Knetti fyri knetti | líga inn til altarið Nú skal eg | silvur Ja, jólini tá ið tey er rulladu vit og kirkjuveggirnir vuksu | Vera deknur hjá tykkum í kveld, | av tí vakra Tað kann eg siga Dronning Alexandrines Hospita í hverjum Yrbeidid gekk vid | børn. Tað eru nógv ár síðani eg | þykkum. ; | t sveittabrot. Summir evnaðu stykk | setti mann í mítt stað í kirkjuni Met n skul Vit svigjue Mellem Jul 0g Nytaa } ini til, aðrir settu tey Á veggin og | Men ou ska. eg á síðsta sinni gera | Hann byrjaði við dj pari røde aftur aðrir tettu holini ímillum og | kirkjulænastu her hjá tykkum: um hann sat har á kálvsskinni er Kliniken kun aaben fra | tóku ójavnarnar burtur. Og tå ið | So ték hann bókina úr kota. | Num | 12—14 for Smertestillende g tað tók at skýma stóð kirkjan | lummanum og las tað forna jóla- | „Og einglafjøldir tustu upp á Ave. foreløbig Tandbehandling, heru! evangeliið meðan hann stóð fram Í Tad var sum brus av sund fjar der Tandudtrækning. Det tekniske lidug vid taki og torni og øllum um fossum | Værksted er helt lukket Ku: sum var. Og i torninum hekk ein | manfyri ti lítla kavaaltaranum 1 o hver ein unnur bar tað sig- Í at nd ; ? ; teirri hvítu kirkjuni. Og ell hesi > VE n MUNNUP Dar tav SIÐ | stige Tænder g Reparationer koparmortari. Tað var klokkan bedes derfor udsat til efter Nytaar Og tå ið kirkjuklokkan í bygd- | blonku & evguni sótu og stardu 1 g tå ið kirkjuklokkan vgd- | blonku tarnaevguni sót g rdi Hvert jarðarkvkt. tað var eitt | mortarin í teirri hvítu kirkjuni. | lestrinum. Tað barst okkum ikki | »Lovprisa Gudi, liv erjvunnid osum« Tandlæge | | int ringdi jólini inn, ringdi eisini | uppá hann og béru hann undir | gledismod Cskar Kaaber,