leygardagur 21. juli 1945síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
-FOROYA-
SOSIALDEMOKRATUR
FRÆLSI BRODURSKAPUR
JAVNAÐUR
- Or —
[DOP On
Blaðid verður bilagt á posthúsinum, og
| kostar kr. 2,00 4 porto um fjórðingsárið
Lýs yrísur fyri 1 1: ,
Nr. 29. - hr So ur VE mm Leygardagin 21. juli 1945. 19. årg.
KVOTA
Eingin spurningur er meira
frammi millum okkara fiskimenn
fara at
feskum
enn tann, um vit munnu
fáa nógstóra kvotu
fiski.
Allir
framman undan bardaganum høvdu
fyri
vóru harmir yvir, at vit
ovlítla kvotu, og hesin harmur
fiskimenn varð
agitatorisk
okkara
sjálvandi nýttur
alt annað, id nýtast kann hjá teim-
um, ið
at gloyma alt annað.
Tað er soleiðis her á landi, at
millum
sum
royna at fåa fiskimannin
fiskimenn hava nógv at vera harmir
um, tå er tad so lætt at hava
danskararnar til syndabukkar fyri
at fåa okkara fiskimenn at hugsa
um alt tað illa, sum Danir kunna
hava skuldina fyri ella sum kann
fáast at síggja út sum teir hava
skuldina fyri.
Kvotanini viðvíkjandi er at siga,
at hon varð ásett til tær ymisku
tjóðir á stedd eftir tí mongd av
feskum fiski, sum viðkomandi tjóð
frammanundan hevði selt.
Førovingar høvdu næstan ongan
feskan fisk selt í Bretlandi og fingu
tí næstan onga kvotu,
fingu kvotu,
Danskir fiskimenn
undan høvdu selt
Seinri
fáa burtur av tí
kvotuni, danskir
heydu fingið, men tað
ovlítið vit
einki at lata.
Nú í dag
aðraleiðis.
tí teir framman
fisk.
Førovingar at
feskan royndu vit
sum fiskimenn
var nógv
fingu; tí Danir høvdu
liggur landið heilt
Førovingar hava nevni-
liga nú í bardagaårunum ført nógv-
an feskan fisk til Bretlands. Væl
hevur ein fiski-
num ikki verið greiddur av Feroy-
stórur partur av
ingum; men Onglendingar vita
væl, at føroysk skip vid feroyskari
manning hava ført fiskin. Fer-
oyskir sjómenn hava vågad lívið
— summir hava mist livid — vid
feskfiskaflytan.
Eftir øllum at døma megu Før-
oyingar nú eiga góðan rætt til at
kunna selja feskan fisk á bretskum
marknaðum, bara vit nú hava tey
tervandi fer, soleiðis at vit kunna
veiða fiskin og selja prima veru.
Kappingin verður stór, og tí ræður
um at hava skjóttgangandi fer, sum
kunna koma skjótt fram á markn-
aðin, meðan fiskurin er >frískure —
heilt feskur.
Sum kunnugt, settu
menn fram á Feroya legtingi upp-
skot, miðaði ímóti at fáa
javnaðar-
sum
12 ovru
io oyru á 3. og 4. síðu
okkum Ferovingum so mong ný
mótans fer, sum okkum er tervur
á. Vit
skal
tíverri
vístu á, hvussu peningurin
Men
upp-
ganga vit nú
kunna veitast til
feldi
okkara, og ti
vega.
20-mannaveldið
skot
ímóti eini so myrkari framtíð, sum
aldri áður hevur verið.
Skip fáa vit eingi til munar, og
aðrar tjóðir framm um
verðaldarmarknaðinum
Einaferð óivað kvota
aftur ásett, og tá koma vit at
verða við sviðið soð.
tann, at vit í dag eingi skip hava,
og 20 mannaveldi á Førova legtingi
tí koma
okkum á
verður
Orsøkin er
fellir javnaðarmannauppskotini, ið
kundu gjørt tað møguligt at fingið
lagalig lán til keyp av nýmótans
Um vit einaferð seinri
kvíði eg fyri, at
veiðuferum.
fáa tílík fer, so
vit tá
aðrar tjóðir tíkið okkara pláss á
verðaldarmarknaðunum.
Einasti vegur hjá Føroya ung-
koma ovseint, tí tá hava
lingum verður ti tann at rýma av
Her verður
longri, uttan so er, at vit fáa leg-
landinum. einki lív
tingsval nú beinan vegin og reka
20-mannaveldid út av Føroya leg-
tingi soleiðis at javnadarmenn kunna
fáa ræðið í landinum, so skal leg-
tingið beinan vegin gera seg til
harra vvir landsins peningaorku og
harvið
— helst 100% og fyri alla útgerð-
veita lagalig lán fyri skip
ina tann fyrsta túrin.
Nú eru fólk troytt av at lega
um Rikard Long.
Vit eru fultåt greið yvir, at
heiðraðir lesarar okkara eru trovtt-
ir av at lesa um fíggjarhallið, sum
R. Long avnoktar.
Nú ið P, M. Dam er í Keyp-
mannahavn heldur harra Long, at
nú er best at dríva á í »Timanum«.
Ja, drívið á so galið hann
vil, vit vilja ikki troytta lesararnar
við aftur og aftur upp í saman at
greiða frá nekrum, sum hvert sjey
ára gamalt barn hevur lætt við at
skilja, nevniliga tað, at alt minkar,
sum av verður tíkið.
Hvussu hr. R. Long kann vera
roknilærari og samstundis træta inn
í fólk, at pengar minka ikki, tá ið
ein miljón ella tvær verða játtaðar
á Førova løgtingi, og ongar nýggj:
ar inntekur koma inn at rinda hesa
jåttan við, er ikki lætt at fata,
P. M. Dam sum limur av figgj-
hann
arnevndini setti uppskot beinan
vegin fram fyri at veita tinginum
við,
men inntekuuppskotið tall, bara út-
reiðsluuppskotið varð viðtíkið. Vit
hava aldri sagt, at bara 12 stemm-
Hví
d. Andreas Djurhuus og
inntekur at rinda játtaninar
aðu fyri at játta peningin.
skuldu t,
J H
eftirgeva Vágs kommunu 250 tús.
kr. Av
ravmagnsverkinum
Danbjørg ikki siemma fyri at
skuld teirra viðvíkjandi
Sjálvandi stem-
maðu vit fyri tí, men javnaðarmenn
vildu at tingið skuldi fáa sær inn-
leggja aftur í tað tóma
tað uppskotið fall.
Har er allur munurin millum javn-
tekur at
plássið, men
aðarmenn og hinar tingmenninar.
Hr. Long heldur, at einki figgj-
arhall er, tí yvirskot uppá 20 tis,
1944.
Dam
ja, væl kunna
nevna peningatap
kr. vóru í
Long og
tingsins eins og teir
Tað rættasta var bara
at sagt sum er, at grunnar tingsins
teir, tí
sjálvir finna
fyri gott.
minka, og einki kemur í
20 tús. krónur var nógv ovlítið
vvirskot, tá ið tað skuldi
nakað at stimbrå tingsins grunnar.
Nú er t. d. brúk fyri nógvum
peningi at keypa skip fyri. Hvat
tús. kr? Serliga syrgju-
tað, tá ið ein veit, at
komu
muna
muna 20
ligt verður
hesar 20 (tos, kr. inn til
tingið í teimum seinastu døgunun
av tingsetuni samam við 220 tús.
eðrum krónum, sum ein heilselu-
maður kom at rinda í bót.
hevði verðið
bótin uppá
høvdu
vorðið,
240
Hvussu
ífall
krónur
henda tús.
ikki
tingskassan ?
figgjarhall aftrat ellum hinum sum
komið í leg-
Hvat annað enn
frammanundan er umtalað.
Eitt dýrtíðartillegg til ellisrentu-
njótarar, sum av átti at
verðið rindað í 1044, varð stedgað
til januar 1945. Hetta
bara fyri at seta prikkin yvir i-ið,
áðrenn vit enda við hr. Long, sum
vit ell nú eru troytt av at lesa um.
] fall hr.
at japsa uppi saman, so må hann
rættum
seinasta
Long framvegis verður
um tað og tey, sum tíma at lesa,
tað ið hann skrívar. Okkara lesarar
duga alt hetta uttanat, og teir
hava fyri langari tíð síðan felt
teirra dóm yvir harra Long væl
at merkja sum politikkara, Tey
siga ell við einum munni. at Long
skuldi ongatíð haft komið sær uppí
politikk, tí hann ikki
ivlgja við. Sum skúlalærari halda
flest all hann vera bara fittan. Tey
kenna hann als ikki aftur, síðan
hann gjørdist politikkari. Ein Dani
helt fyri ein dagin, vit taladu um
kann als
hesa trætuna millum hr. P. M.
Dam og hr. Long: »Hr. Longe,
helt Danin fyri, »Han forstaar jo
ikke et Muk af det hele«, og har-
við er jú alt sagt.
I síni álopsgrein á hin burtur-
stadda P. M. Dam
Long, at tað er rætt at hann sam-
an við hinum 19 í 20 mannaveld-
inum feldi javnaðarmannauppskotið
sum gekk út uppá at veita inntek-
ur — tvungið lán — til vinnuláns-
grunnin, og menn skulu fáa
il 95%/, av tí, sum skipið kostar,
í lán.
hjálpti til at fella okkara uppskut.
Jú, sigur hann tað var tí, at hann
(Long) vildi, at peningurin skuldi
røkka so langt sum meguligte. So
sigur hr. R.
upp
Hann sigur eisini hví hann
vælsignaður, hr. Long. Jú vit
megu geva tygum rætt í ti, at pen-
ingurin rekkur longri tá ið lånini
eru lítil tað vil siga, peningurin
í vinnulánsgrunninum rekkur longri
at býta út, men hann rekkur styttri
hjá fiskimonnum sum ætla at keypa
skip, men tað leggur hr. Long
helst einki í. Við einum lítlum
láni kunna einans ríkmenn og
peningasterk feleg keypa skip, men
tað eru vit javnaðarmenn ikki til-
friðs við. Hari er tað, at munurin
er millum teir 20 rikmannaum-
tingi og okkum
j Við stórum lánum
fáa Førovingar nógv skip. Við
lítlum lánum fáa vit fá skip. R.
Long sigur, at tá rekka pengarnir
longst. Men hvat ætlar hr. Long
at gera við teir arbeiðsleysu lands-
Skulu teir hungra?
boðsmenninar á
javnaðarmenn.
menn okkara?
Eingin kennur mannin longur
enn inn at tonnunum.
Í »Sosialinum« segði eg nekur
orð um bóklingin »Arbeidi til øll
á sjógvi og landi«, sum P. M. Dam
hevdi sent út. Væl kann tað vera,
at eitt sindur av fynd hevur verið
í hesum mínum orðum, síðani
Knút Wang nevnir meg ein >so-
kalledan« loysunarmann.
Hetta er íkki fyrsta ferðin at
Knút Wang í »DagblaBnum« hev
líkindi til at
á ein
ur nýtt fyrifallandi
stinga inn Í greinir sínar
spakferan, men snedugan hátt, at
eg havi svikið mitt mið og havi
givið meg í hendurnar á eðrum
politiskum flokkum. Hvat ein