leygardagur 8. februar 1947síða 1

SOSTALDEMOKRATUR FRÆLSI JAVNAÐUR BROÐURSKAPUR uw k Lýsingarprísur fyri mm: 12 oyru á : Blaðið verður bílagt á posthsinum, og | Nr. 6 I. síðu, 10 oyru á 3. og 4. síðu Leygardagin 8 februar 1947 kostar kr. 2,00 -+ porto um fjórðingsárið [ Arbeiðarin, fisk;imadurin og stýrislagið. Tað var eitt ófera stórt fram tá id hin arbeiðandi maðurin organisera stóð einsamallur. tak, fór undan at seg. Framman- hin einstaki maðurin Hanu var í øllum lut um undirbråttligur sínum arbeiðs harra. Hesin kundi lata hann fáa ta len, hann sjálvur hevði hug at geva, og kom okkurt teirra millum, kundi hann siga hann upp uttan ávaring ella lóglígar grundir. Oðr- tá ið arbeiðarar fóru at taka seg saman. Tá vórðu teir ein sterk heild, flokkur, id kundi styðja hver annin og hjálpa hverjum tá ið ástóð. Tá valdu teir álitis menn, ið kundu ráðast við arbeiðisharran og seta vísi ein ødrum, sinar sam- krav fram um lønkrav og arbeidis- vidurskifti. Tå høvdu bådir partar sínar fésti avtalur at halda seg eftir, sum skuldu verða virdar, inntil tær á lógligan hátt véru rppsagdar. Tá kundi heldur íkki ein ein- stakur arbeiðari verða uppsagdur víðari. Kom okkurt ímillum arbeidarin og tað umboðsmaður ið tík sær av ti og fór at tingast við hvat ið áfatt einstaki uttan arbeiðsgevarin, so var arbeiðar- anna, arbeiðisgevarin Tá kendi ikki mallur sum villmaður í skóginum um, var. hin maðurin seg einsa- sum límur í einum flokki, og hann hevði lagsmenn sínar aftan- men felag, einum visti hann, at fyri seg. mikid at læra at tak seg saman og standa í flokki. Me langt ifrå var tað alt. ifrå komið á mål við erganiseringstankanum. Tað eitt stórt framstig skapa beidarafeløg og fiskimannafeløg; men ein var ikki komin og er ikki komin til helvtar fram vid hesum tiltaki. Ognarmer n Jú, hetta var framtak Langt var var at ar“ Minri enn so. og peningamenn vald á tingum og ríkis- døgum. Hit. arbeidandi tímaðurin hevði orgariserad og fingið sær síni feleg, sum kundu umboða høvdu seg hann hjå arbeidisgevara hansara; hevdi arbeiðarapelitikk, ongan samfelags politikk, hann var íkki beinleiðis umboðaður á hinum félkavalda tinginum, hann tveitti sína stemmu til ymiskar handar, og tað var til ið ikki kundu hann fastan men ongan teirra, rekja hans- hansara interessur. ara áhugamál, Hetta sóu eisini menn, sum hug aðir umboða arbeiðarin, og bæta vóru at hans- sóu sum vildu um kor og henda vansan sjålvir, Ara, skilagóðir arbeidarar eisini Menn fastan fóru tí-at skapa og skipa arbeidarapolitikk, sum við arbeiðis seta ein skuldu arbeiða saman mannafelegini og sum skuldu sær síni vissu mál og verða um- boðað á tinginum. Fullar sømdir vóru ikki vunnar, fyrrenn hann sjálvur, arbeiðarin, hevði sínar egnu hansara ávirka tingi, sum bóru og lóggávu landsins. Arbeiðarar í flestu av mentunar- londum Europa fingu fatur á hesa hugsjón, teir fóru at taka seg saman um sín egna samfelagspolitikk og menn á mál fram. sum kundu at fylkja sínar egnu menn á land- síns ting. Í Týsklandi, Fraklandi, Bretlandi, Norðanlondum o. a. skaptust politiskir arbeiðaraflokkar. Tað gekk striltid í fyrstuni. Ar- beiðarin styðjaði av gomlum vana tann politikk og politikkarar, sum hann og slekt hansara hevði hildið seg til; men sum tíðin leið vuksu hesir fløkkar og gjørdust so stórir, lendum og sínar hugsjónir viðvíkj- at teir í demokratiskum kundu fáa andi samfelagsins skipan og upp- byggjan. Sveríki, arbeiðarastjórnir í mong ár, og nú arbeiðaraflokkurin í hinum mynda landsins stjórn framt Noreg hava havt sínar vann demekratiska ríkinum í Bretlandi, standa fyri landsins mætasta Europa, stóran valsigur, so hann kundi stýri og fara undir ein ófera stóran reformpolitikk. I Danmark hevur arbeiðaraflokkurin, Sosialistar, ong- antíð vunnið fullan meiriluta. Teir mugu tí hava skapað stjórn saman við eðrum flokki, og tað má sjálv- andi ávirkað teirra politisku mål og arbeiði. Venga vit okkum til Føroyar, so síggja meining, sum í hinum europeisku løndunum. Menn fiskimannafeleg, fram politisk arbeiðararersla, sum hava nógv vit somu stovna arbeiðarafeleg og og seinri kemur líðandi vinnur sær sessir á Leg- tingi. Men her hjá okkum hava vit havt ein natiønalan tvídrátt, eitt nationalt stríð, sum arbeiðara- rørslan ikki er sloppin undan at taka lut í og steðu til. Arbeiðarin og fiskimadurin hava ikki javnliga orienterað seg politiskt eftir ar- beiðaraflokkinum og sett teir menn- á Ting at umboða seg; skapt sínar po- inar inn men hann hevur lítisku hugsjónir eftir teimum stríð. andi nationalu flokkunum, sum hava sagt honum, at hesin poli- tikkur er hin mest umráðandi, eg at hetta striðið eigur hann fram | um alt at leggja uppi. Tú finnur tí í føroyskum politikki tað løgna fyribragdið, at hin stórsta arbeið- arafjøldin í landinum og megin- parturin fiskimonnum eru um- boðað ella iskum flokkum, tað til uppgåvu áhugamál. Allir menn, sum hugsa, at síggja henda skeivleikan, og duga at síggja, hvussu lítið, ið arbeiðis- mannafeleg og fiskimannafeleg fáa gjørt til frama fyri teir, tey skulu umboða, tá ið tey ikki hava vald á lóggávu Menn kunna órætt- av arbeiðisharrum sínum ið av monnum, standa í polit- sum mugu hava at verja teirra duga landsins. órættvíst prísir og fiskimannin. Men teir fáa ikki petti skafti bara sita og tingast nevnd og ikki hava nakað vald í Tinginum. Og um teir fara til verkfall. Hver kemur tá at líða mest við eitt verkfall, fiskimadurin, arbeiðarin ella arbeiðisgevarin? Hver at liggja tosa um prístal, vísar minstu len fyri av at í eini hevur bestar umsteður arbeiðisleysur? Nei, føroyski arbeiðarin og fiskimadurin kann ikki vænta at fáa hin semdir fyri síni krøv, fyrrenn hann skilir tað, at hann tekur seg saman um ein málvísan arbeiðarapolitikk, stendur saman um sín egna flokk, ið umboða hann kann, mannsterkur, knýtir síni feleg til henda polit- iska flokk og á tann hátt fær fulla ávirkan á landsins stýri og skipar landsins lóggávu. TOV ARD. IAF DA ANE Otto Jacobsen Fedevarer - På í Vestmann : Í a KØDBYEN pe 9 5 i ra værn Á Pølcer - 5 NERE OT DM DTU fooefmanemnanst UAÆNDINT MEAN "SENN.E) ENP MAE FA SOE vaner Lastvognskoyring Anton Arge (y) Húsabrúgv Tlf. 243 ————""<iG— 5" "—-.—— PERSÓNVOGNUR Í ls Bleðini i Hevur peningurin vald á bleðunum ? Bleðini eru í okkara tíð ein ófera týdningarmikil lutur í samfelagnum. Stór fjøld av menniskjum lesa ikki annað enn bleðini, og tey koma tí at ávirka og skapa teirra áskoðanir. Eitt av tí ið Nazisman í Týsklandi var leggja hendur á stóru tíðindableðini, »einsrættad« tey og skapa tey eftir teirri nazistisku læruni. Øll tíðindi og greinir vóru eftirkannað, so tey lagaðu seg eftir tí politikki, Na- zistar ætlaðu at halda í Týsklandi. I demokratiskum londum hevur blaðfrælsi altíð verið hildið hegt í æru. Blaðmaðurim skal standa fríur og frælsur, og hansara blað skal hava rættin til óheft at finnast at tí ranga í landinum, bera félki sonn tíðindi og vera ein góður og sannur leiðbeinari hjá teimum les- andi. Demokratisku londini finnast ti at blødunum í hinum diktatur- stýrdu statunum — t. d. í Ruslandi. Russisk blød eru undir statsins um- sjén, siga teir, og har kemur ikki annað fram, enn tað, id stjórnin vil hava. Men nú åtheiminum. fyrsta, gjørdi, at tey frættist, at menn eru — Vit levera KJØT-PYLSUR- FLESK OG KONSERVES s | allar bestu kvalitetum. ikr S, HOULBERG Ys verpostej og Konservesfabriker Statskøntro! 352 KØBENHAVN