leygardagur 15. januar 1949síða 1

SOSIALDEMOKRATUR FRÆLSI JAVNAÐUR BROÐURSKAPUR í 2 ; jø | | Lýsingarprísur fyri mm: 12 oyru á | . : Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og Nr. 2 | síðu, 10 oyru á 3. og 4. síðu | Leygardagin 15. januar 1949 kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið 23 árg. Teir taka lúkurnar av Kommunistar i Kina stóð eisini væl til hjá hinum hi mr . 77.3» | følkinum. í | LE taka ikki við friðartilboði lí en: Í 14. september undan jólum | Sambandsmenn mundu ikki fara Einki kundi bata arbeidis- stóð tað merkisverda »bekenn- | og offra seg naknar at fremja Kinesiska stjórnin beyd Kom- | leysum arbeiðarum at venda ilsic ella »uppdagilsi«, at Fólka- | sjálvstýrismálið, sum gamlir | munistum frið og semju, men | sær til slíkar tingmenn vid bøn flokkurin hevði altíð havt eitt | Sjálvstýrismenn søgdu seg hava | hava teir nú sagt frá sær friðar- | um arbeiði ella arbeidislovsis- »lik í lastini«, og hetta lík var | droymt um og strevast at vinna | tilboðið. Teir hava gjørt harðastu studning. Svarið, teir fingu, var Vinnuflokkurin! Jú, soleiðis kom | fram til eitt langt lív. alsókn á býin Tientsin í Norð- | tað, at slíkar spurningar kundi fram úr blaðnum. Og vit halda, Ein kann siga, at føroyskur | urkina, sum verið hevur undir | ríkisvaldið ikki greiða. Tey við- at hetta var merkisverd kunn- | politikkur serliga tjóðskapar- | krignum. Teir draga hermenn | urskifti høvdu vinnumålamenn gerð, tí menn, sum kringstanda | og sjálvbjargnispolitikkurin saman til miðfrontin og standa | um hendi. 14. september hava langt ífrá | hevur lagað seg sum ein sorgar- | á bakkanum á hini stóru ánni. Tað eru hesi ólíkindi, ein altíð viljað verið við, at Fólka- | leikur: Verunliga tjodskapar- | Hinir standa hinumegin. nýggj tíð — tó við mongum flokksskútan sigldi við einum | hugað fólk, sum av fullum — hrekum — roynir at taka av. gomlum líki í lastini. hjarta unnar hesum landi og | Góðir menn hava tikid hug- Ein skal nú ikki vera so lang- | fólki hitt besta og vildi stríðst | Jedar sjónir frá heimsins frægastu, frá mintur at minnast, at hesir menn | fyri at vardveita alt, sum eyð- | skjóta enskar flúgvumaskinur niður | øllum tí besta í mannaættini. - hø Í mettu skútuna, sum Fólkaflokks- kendi hesa tjóð, fór í bardaga Álvarssom hending er borin á Hesir menn bera fram, at tað menn mannaðu, at vera hina | hvort móti øðrum. Og teir, sum | í stríðnum i Palæstina. Jødar | er eitt uppiborið krav hjá hvørj- einastu, sum líkinda folk var hava annað í huga enn verunligt | hava verið so naskir, at tejr | UM Manni at fåa arbeiði. Rætt- innanborda á. Haðani skuldi | frælsi fyri eitt fólk, saman við | hava skotið 5 enskar flúgvu- | urin til arbeiði — arbeidisins Foroya bjarging koma. Har var | hinum, ið við øllum brøgdum | maskinur niður. Og var hetta | Signing er so sjálvandi sum »kærleikin til fosturjørd«, og ; hava lagt seg eftir at týna tjóð- | eisini innanfyri egyptisk mark. rætturin til luft og vatn. Eingin slíkir menn skuldu leggja lunnar | ina og øll hennara eyðkenni, Onglendingar hava átalað og rættiligur, frískur maður rýmir undir landið. Alt hitt var | draga vinning inn undir seg av | sent skriv til umboðsmann | Úr slarvi og leggur seg í leti. landasvik, húskallaslag, ið best | hesum innbyrdis stríði. Ísraels í S. T. — Jødar aftur- | Tað kunna vera menn, sjúkligir var at koyra av landinum, um | Men tað klårnar, og so hvort | ímóti átala, at Onglendingar | á Ymsan håtl, sum leggja seg tað íkki vildi lata seg síga 08 | sum tikid verður av, man meira | hava sent herskip til havn í | heima, men teir kunna teljast. geva seg undir. | koma 4 Di Fransjordanien. Tad er sálarligur óreinskapur, Men nú er uppdagað. Nú eru | lá ið vit kasta øðrum hvørjum lúkurnar tiknar av, og nú er | manni fyri, at hann tveilir ar- lastin lítið dámlig. | A AT LØNA LE Í IGANGINUM.. heiðið frá sær og krevur at . | Løgið er, at menn, sum hava | verða føddur av hinum al- UB É | Fær umbølingar av ringari | stendur væl til allastaðni, tå ið skil, og sum skuldu kent nú- | | , menna. ; Lít , … „| og rangari samfelagsskipan, sum | væl stendur til hjá teimum Á á ; 21; tíðar politisku søgu Forova, nú | 7... | Hvør einasti rættiligur maður , ven : i | nålidin hevur roynt, hava målt | sjálvum. Teir eru sum struds ; =: ; =: fyrstani láta sær til af vita, hvussu | Å ; Í ASNA Pí | | Á lå ; ynskir arheiðisevni og arbeiði, . ie ; ikki | beiskari mólstøðu frå mongum | urin, ið stingur høvdið undir |“ Å . i vorðið ið Ella man tað ikki | ; 14 í á ; á. og hvør rættiligur maður má ; ) ge | hornum. Rovndirnar at skapa | veingin, tå ið vandi er á ferð, : LL: : vera, tí teir sjálvir kenna seg) : oo Í í ri Lu: siga, at kann ikki hitt privata Á ; í frægari kor hjá teimum ringast | tí tå ið hann íkki sær vandan, | 25" ; 0 persónliga sviknar, at bakslátt- | 0, j AAA | Á fyrilakssemið fáa honum ftað, . 5.09 | støddu og vera lóggávuna rætt- hann væl hugadur og kennir | “. j i urin kenst so harður? | ; Te ; | ; : må hann venda sær til landsins | vísari hava íbirt illstøðu og ill- | seg tryggan T | +44 Øllum er kunnugt, og mevlad | í ; - styrisvald, og tað má gera tiltøk, BP tanka vida hvar millum teirra, | Teir tos: lelivang og al á =: : ; er tað uppí saman, at Vinnu- | . tl; sn áls | er losa um leligang og al | so arbeiðisloysisbannið verður sum ikki halda seg liva á skugga- liv | Rr Á og: ; ; iva av almennum gavum, og tá | tikið av landsins borgarum. flokkurin fór uppí hin konserva- tiva, afturhaldandi, partin Sjálvstýrisflokkinum, og so varð Folkaflokkurin. av gitin Men tað var ikki í national- í ! ari fevning, at hesin nýggi po- litiski flokkurin var gitin. Hjún- varð knýtt av figgjar- vinnuligum grundum, til kundi arbandið ligum tað vanda, og tálma ti. og gjordist ein giftarmål »sosialn« eitl Eingin hevði hovrt ella gitt, at Vinnuflokksmenn høvdu barst tyri sjålvbjargni Føroya. Men var tað ikki løgið, at hin >góði< parturin av Sjålvstyrisflokkinum skuldi lata seg blinda, ja, hjart- aliga signa mangan góðan Sam- bandsmannin, sum vendi frå og gav seg upp í henda nýggja Nokkin. Tí teir máttu duga at skilt, at menninir úr Vinnu- flokkinum og hesir umvendu síðuni í samfelagnum. Henda flytur at letigangurin skal verða løntur. mótstøða fram, Sosial lóggáva og arheiðisloysis- sludningur gera tað, at maður leggur all arbeiði frá sær og verður einki at týma al gem. Hin, sum arbeiðir og virkar, skal føða letingin. Hansara pen- ingur, sum vinnist við dugna- skap, strid og strev, skal verða píndur frá honum við skattum, yvirvaldid við øllum ráð- at til sum um handar. rovnir ræna sær Sissast vil og sela vit okkum í stillum og hugsa, síggja vit beinanvegin, at hetta er ein øv- ugl, svørt mynd av ti, sum fram fer. Hesi hørðu og beisku orð koma frá monnum, sum eru einovgdir og sjálvgóðir, sum halda. al ognir og ræði teirra eru í vanda, og sum halda, alt > er tað nettupp hin gamla sam- felagsskipanin, sum styrkti leti- gangin og njótingina — men bert hjá vissum stættum í samfelagn- um. Hesir stættir vóru føddir til at ráða og taka róman av ti, sum arbeiðið gav av sær. Arhcidarin skuldi hava eina løn, sum skuldi vera so fræg, at hann ikki beinan vegin doyði í hungri. Hann var eill arbeidis- tól einki Hevdi ar- beiðisharrin ikki brúk fyri hon- varð hann rændur — og målti hann um, hvussu hann og hansara skuldu og annað. um, so sjålvur liva. Landsins lóggávuting vóru i hondum á afturhaldinum, teim- um sum åttu arbeidistilfarid og arbeidisambodini, og teir høvdu ta góðu liberalislisku hugsanina, at tå ið væl stóð til hjá teimum, Somuleidis vid studningi frå ti almenna. Hin illa staddi um so sjuka ella elli hava boygt hann — hevur krav upp á at fáa hjálp frá samfelagnum; og somuleiðis hevur samfelagið skyldu at koma limum sínum til hjálpar, tå ið ástendur, og teir ikki kunna sæta sær sjálvir. Mannfelagið er eftir humanum sjónarmiði ein slekt. Og eins og slektir, skyldfólk, standa saman, um rætt skal vera, og hjálpa hvør øðrum, tá ið tað er fyri = neyðini soleiðis eigur mannfelagið at stuðla hvor øðr- um, tá ið áberst. Og tað gerst ikki til lílar, uttan stýrisvaldið, sum er fólksins umboð, gongur undan. Ein køld og fryst stýrisskipan hevur ikki minstu skuldina fyri ólagið og ófriðin, sum verðin líður undir. Men ikki tykjast afturhaldsmenn enn at hava lært. — Teir taka kanska eina- ferð við lærdóminum, men lá ið ov seint er.