leygardagur 30. desember 1950síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Á
==
!
FRÆLSI
Nr. 52 |
Lýsingarprísur fyri mm: 20 oyru á
1. síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu
KRING
FØROYA LANDSBOKASAVN
Um nýggjársleitið
Nú fara vit at geva árið 1950
frá okkum og taka við tí næsta.
Tað man fáur minnast eitt so
mangar mátar.
Lat okkum taka veðurlagið:
Vetur og vár av tí besta, so
kemur eilt summar sum er so
vátt og kalt sum eingin veit um
at siga. Frá mánaskiftinum maí
juni til út í november eitt
samanhangandi regnveður. Yvir
mesta partin av Føroyum norðan-
fjørds fekkst torvið ikki turt og
um allar ovggjarnar var hoy-
terrrin ókent ringur. Tað man
valla vera nokrum núlivandi í
minni, at” følk arbeiddi uppá
torv eflir allahalguna. Tað hendi
hvar í ár, at fólk tá fór
aftur eftir torvinum og fekk
hjargað tað. Iloyggið kom la
mesla upp av jørdini eftir alla
10, men meir og minni fyribeint
sum vera man. Grasvøksturin
var av tí mesta, men sum gamalt
er at siga: runnið upp áv løgið,
tí ódrúgt og tå so hovggingin
misseydnaðist afturat eru fóður-
vanirnar alt annað enn góðar.
Eplavoksturin var vánaligur og
og mangastadnilenntå tann bæri
missvøkstur. Ikki var annað at
vænta eitt"so vått og"sólfátakt
summar. Summastæðnis. var
eisini svartaspillan og slákkrotið
til báða. Seyðurin var eins betur,
nógvur í tali og kannska miðal
til dygd hjá nógvum, aðrastæðni
varð hann kannska slakari, eftir
undarligt ár í
víða
sum menn láta at.
x
Fyri bygdirnar í Féroyum er
árið eisini minniligt av (i
útvandring, ið fer fram, hetta at
fólk sum hevur haft húgv á bygd
alt í einum stríkur av garði og
fer til Havnar ella stórbygdirnar
at búgva. Summi niður
húsini og flyta, og onnur selja
heimið og aftur onnur ganga frá
og laga upp í dyrnar, Við teimum
ríva
ið eftir eru á bygdunum er
eisini hend tann broyting at
leiri og fleiri fóru til sjós, meira
og meira leggja menn jørdina
frá sær. Við øðrum orðum,
tíðin er ógvuliga døpur fyri
tann ið hevur bygdalivid kært.
Hetta verður eftir hondini ein
álvars spurningur, hvussu tað
skal verða vorið við hesum, at
alt fólk her í oyggjunnm vísur
lindi til at hópa seg saman í
nøkrum stórbygdum. Yvaleyst er
ind, at tess meira henda umskipan
vindur uppá seg, tess veikari
verður tjóðin at standa ímóti
niðurgangstíðum. Men virkis- og
búfrælsi er í landinum, tað má
tann einsæri sjálvur avgera hvar
hann setur seg niður. Almenning-
urin kann royna at gera okkurt
ið kann stuðla til, bøta korini,
eitt nú við vegasambandi skipa-
sambandi, við prispolitikki á
húnaðarvorum 0. 6. Men annars
er tað tann einsæri maðurin ið
hevur avgerðina í hesum.
*
Taka vit um heimin og okkara
støðu í honum er árið id nú er
at enda eisini eitt sermerkt ár.
Tær vónir íð birtust við krígslok
í 1945 um frið og náðir fyri
vanligt framburðsarbeiði heimin
íkring, eru fánaðar burtur hetta
ári. Aldri hevur sætt hættisligari
út enn nú fyri at alt skal standa
aftur í einum roki á triðja sinni,
og tað á ein upp aftur hættiligari
hátt. enn í 1939, nú tykist tað
sum tann hvíti maðurin stendur
fyri „harðari skotum enn hann
nakrantíð hevur grunað ella
hugsað. Heimsbardagurin ið farin
er, legði stórtjóðirnar í Europa
lavnar og avmergjaðar, og nú
ið nýggj verja skal reisast aftur
á rovunum fílast stetsmenninir
á, nú fella orð um, at spurningar-
nir id treingja á í fjareystri eru
so stórir at tann hvíti maðurin
rísir ikki upp fyri. Tað nyttar
nú einki at stara seg blindan at
hesi svørtu lívsíðini, vit eiga
eisini at duga at síggja ljós —
og ljós er jú hóast alt, tær góðu
hugsanirnar eru ikki deyðar, tær
sum bera upp og framm, Vit
eiga bert at gera okkum kunnugt
við, at tað er álvara á ferð og
at vit hvor einkult lítið menniskja
hava okkara ansvar av tí sum
fer at henda, vit eiga hvørt í
sínum lagi at verða við at stidja
upp undir tað sum gott er, tað
sum kann sameina og bera uppi.
+
Heimssøga verður ikki skapað
í Foroyum, vil so mangur siga,
tað er einki hjá okkum at gera.
Nei, gaman í, heimssøgan verður
ikki myndað her, men her verður
meniskjasøga skriva, bardagin
millum ilt: og gott, millum tað
sum ber upp og tað sum leggur
í øsku fer eisini fram her.
Latum okkum hvør í sær
arbeiða fyri frið og semju, fyri
rættvísi og mest møguligu eydnu
fyri flest møgulig menniskir her
í Føroyum.
| Leygardagin 30. desember 1950 |
Foroya Sosial-Demokratur
JAVNAÐUR
BROÐURSKAPUR
Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og
kostar kr. 2,5c + porto um fjórðingsárið
24 árg.
LÝSING
Eftir lóg frá 12. mars 1923 um kommunala skattaálíkning
í Føroyum, verða allir teir persónar, sum skulu verða álíkn-
aðir persónligan kommunuskatt í Tórshavnar kommunu,
bidnir um annaðhvørt sjálvir ella við fulltrúa, tó um so er
undir fullmaktsgevarans egnu ábyrgd, innan 15. januar 1951
ella viðvíkjandi teimum, sum eru skyldigir at føra autoriser-
aðar handilsbøkur, innanfendan av januar mánaði 1951 a
geva upp inntøku sína“ fyri árið 1950 samsvarandi við tey
skema við leiðbeining til sjålvuppgåvu, sum nevndin letur
flýggja út til skattagjaldararnar. — Serliga verður víst á, at
persónar, sum í yrki sínum vanliga nýta eitt annað rakstr-
arár enn álmanakkaárið, hava rætt til í sjálvuppgávuni at
nýta rakstrarárið. — Tey soleiðis útfyltu skema verða latin
inn til Tórshavnar likningarnevnd.
Tað verður beinleiðis gjørt kunnigt, at tann, sum ikki
gevur upp í rættari tíð inntøku sína samsvarandi við
ådurnevndu lóg, missir rættin til at gera mótmæli móti
skattaálíkning síni, uttan so at hann kann vísa á, at á-
líkningin gongur upp um hansara veruligu inntøku við
meira enn 25 pct. — Er munurin meira enn 25 pct., skal
hann lata skatt av síni veruligu inntøku vid 25 pet. í
viðbót.
Tann, sum einki skema hevur fingið við útbýtingina, eigur
sjálvur at fáa sær skema sítt á býráðsskrivstovuni, av tí at
møgulig mistøk við útbýtingina hava onga ávirkan á undan-
neyndu ásetingar.
Persónar, sum eru skyldigir at føra autoriseraðar handils-
bøkur og skattaskyldig deyðsbúgv, skulu saman við uppgávu
av inntøku síni senda inn rakstrarroknskap og uppgerð yvir
figgjarst6du við rakstrarársins byrjan og enda.
Sjálvuppgávur, sum ikki eru innkomnar innan áður-
nevndu frestir í tí fyriskrivaða sniði og beint undirskrivaðar,
kunnu ikki krevja at verða tiknar til umhugsunar.
Arbeidsgevarar verða bidnir um at geva frågreidingar um
goldnar lønir o. a. m. til arbeiðsfólk sitt, og mugu teir innan
15. januar 1951 koma fram við hesum frágreiðingum til líkn-
ingarnevndina, sum teir eru skyldigir eftir áðurneyndu lóg
par. 34, og verður lagt aftrat at slíkar frágreiðingar, tá ið
arbeiðsgevarin førir seg undan, kunnu verða kravdar fram
av innanríkisministeriinum við dagbót. ?
Tað verður gjørt kunnigt, at tann, sum til skaða fyri
kommunu móti betri vitan gevur skeiva sjálvuppgávu ella
gevur skeivar upplýsingar til likningarnevndina um sína inn-
tøku ella síni ognar« og førimunarviðurskifti verður straffaður
við at hann til kommununa bøtir 10 ferðir tann skatt, hann
hevur svikið.
Húsaeigarar kunnu fáa at vita virði av bústaði í egnum
húsum við at venda sær til byrådsskrivstovuna, telf. 63.
Øll verða biðin um at skriva nøvn og bústað (gøtunavn og
nummar) skilliga á sjálvuppgávuna, so at tað verður ikki
misskilt. met
Tørshavnar likningarnevnd.
!
[[———————e|———L——…———£————Ø( —"—p——————-…————Z—…————"————————>———————— ——
—— AA AA AAA Af AA Af ff fy ff ff ff ff Af ff ff AAA ff
»SOSIALURIN"
ynskir øllum lesarum sínum gott nys
#9
—