leygardagur 17. februar 1951síða 2

17. februar 1951. ———i"——eø FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR 2 »Dimmalætting« sigur ósatt í málinum um Rituvikingar og prestajørdina á Nesi. Í eini skinnhalgari grein sigur »Dimmalætting« sínum lesarum, at tað als ikki er Kristjan Djur- huus ella annar sambandsmað- ur, men javnaðarmaðurin Hans Dalsgaard og Hans Jacob Jacob- sen, búnaðarráðgevari, sum hava latið Jens Kristian Olsen og Toftamenn fáa Náðisgarðin. Men vit eru førir fyri at lýsa sannleikan, ið er, at á bunadar- ráðsfundi tann 4. december 1945, har ið Kr. Djurhuus presideraði sum formaður, samtykkir bún- aðarráðið, at Jens Kristjan Ol- sen skal fáa festið av Náðigarði- num. Og i skrivi av 7. í sama mánaða verður hetta gjørt hon- um kunnugt, men at festibrævið ikki kann verða skrivað, fyrr enn galdandi leigusáttmálar um Náðisgarðin vóru útgingnir. Tað er so statt, hvørki Hans Dalsgaard ella Hans Jacob Ja- cobsen ella nakar av hansara medstarvarum í ráðnum, sum hava avgjørt spurningin, men hann avgjørdur, tá ið Djurhuus, løgmaður, formaður búnaðar- varð Kristjan sat sum ráðsins. Hans Jacob Jacobsen hevur einans haft tað at gera í máli- num, sum búnaðarráðið hevur álagt honum. Tað skriftliga, sum liggur í málinum, vísir hetta til fullnar. Og hvussu kann Hans Dals- gaard hava ábyrgd fyri samtykt- ir, sum búnaðarráðið hevur av- gjørt í 1945, tá ið hann ikki var limur av ráðnum fyrrenn 1948. Tá ið gripið verður til lygn- ina, »Dimmalætting«, tá er illa statt. Høvdarhagi í Skopun og Náð- isgarðurin, ið liggur við Rituvik, eru síðustillaðir. Men meðan Skopunarbygd Djórapinsla hesin meirikostnaður lættliga afturvunnin av tí meiriúrtøkuni ið altid vil verða úrslitið av ti betri viðferðini. Landsins lóggávuvald, teir, ið eiga seyðin, og annars allir teir ið á ein ella annan hátt hava seyðin um hendur, eiga av álv- ara at fara undir tær mongu ábøturnar, ið eru neyðugar fyri at koma burtur frá allari djóra- pínslu, og allari tí ringu við- ferð id nú er ein verunleiki. Tað mikla gagn, id er í seyð- inum, loyvir okkum íkki at misbrúka henda adaltåttin í okkara samfelagshúsarhaldi. Nú vit skriva 1951 er eisini tid til at fara undir tær upp- gávurnar, ið her liggja óloystar, okkara samfelag til stóra niður- løgu. fekk Høvdarhaga, ætlar Jens Kristjan Olsen við hjálp av sín- um parlamonnum at kápra sær Náðisgarðin. Hetta er sannleikin, id Ritu- víkingar eiga at vita. Og vit ivast ikki i, at meinigi maðurin á Toftum dugur at fata, at tað er rættvísari, at ein hagi, ið liggur við Rituvik, av ti almenna heldur verdur latin til Rituvik- arbygd enn til ein ella tveir einstakar menn, sjåvlt um teir búgva á Toftum. Fiskimenn »Foroyatid.« og fiskimenn »Føroyatidindi« sigur frå, at tað er komið út í orð at Danbjørg er í ferð við at framseta upp- skot á tingi um al fiskimenn skulu fáa avrokning fyri tann fisk, sum friðarliga svimur yviri yviri við Grønland. Hetta er ætlað sum skemt og vit skulu eisini taka tað soleiðis. Fiskimenn eru ikki so krav- miklir at teir krevja avrokning, áðrenn fiskurin er deyður, men enn er tað soleiðis her á landi, at flest øll sum gera eitt arbeið fáa sína løn í toluliga hampuligari tíð annahvørt tað er føst løn ella tímansløn; men fiskimenn noyðast at steðga í langar tíðir, og teir hava verið tolnir at bíða ja enntá hava teir steðgað so leingi, at teirra sjópantirættur er burturfallin. Eg vil tessvegna í hesum sam- bandi minna okkara fiskimenn á, at teir ikki megu bíða ovleingi , við at stevna eftir peningi, ti | ársgomul krov hava ongan sjó- pantirætt. Fiskimenn minnist til hetta. J. H. Danbjørg. DREKKA, BREYD, KEKS og FRUKTA MARMULATA FÁAST HJÁ KEYPMANNI TYGARA RSA AIS pad U PR I AAL NSSNNN NSSS NES SN Sd DNA TEN NNE SN á 2 hede aASee SGR REKLAMA SN Nr. 8 mA [[——————————8—%””%=— FISKURIN ER ; STADDUR Í VANDA | gomlum degum... Tann var tíð, at føroyskur saltfiskur veruliga var heimsins besti, og marknaðarlondini keyptu hann fram um annan fisk. Nú er verri vorðið Men umskift er í holuni. Kepararnir, ið áður heldur tóku okkara fisk, hava nú aðra áskoðan, tí ferð aftan á ferð hava teir fingið våna sendingar. Hver hevur ábyrgdina? Í hesum føri ber ikki til at vísa á einstakan mann stovn ella stætt, sum sekur er. Við fáum undan- tøkum eru vit allir um tað. Vit kunna beta um steðuna Tí hava fiskivínnufeløgini í Føroyum — tey mega, tå saman um kemur, standa við endan — selt sær fyri einari lysingarød at taka fram teir mest um- ráðandi spurningarnar. Fyrst verða tiknir fram teir spurningar, ið nema við reiðara, skipara og veiðifólkið, seinni teir ið viðkoma hagreiðingini í landi. Verið við at beta um góðskuna av salt- og klippfiski okkara. L 1 FISKIVINNUFELØGINI 1 »Smiril« hevur ketilreinsan frå 22. febr. til 27. febr. 1951. »Ternan« siglir í hesum døgum soleiðis: Fríggjadag 23.-2. kl. 8: Havn —Koltur—Miðvág— Vestmanna — Havn. Leygardag 24.-2. kl. 8: Havn—Sandvik — Hvalba—Tvéroyri— Vág. 26.-2. Havn. kl. 7: Síðani eftir ferðaætlan. Månadag Våg—Tvoroyri—Ilvalba: Eingin sigling verdur til Klakksvíkar leygardagin 24.-2. Ni UN VINNULÍVSGRUNNUR FOROYA BANKA Úr grunninum verður veittur studningur o. u. kr. 20.000.00 Oyðubløð til umsóknar fáast hjá p. f. Føroya banka, Tórs- havn, ella Suduroyar deild bankans í Trongisvági. Umsóknir verða at senda áðrenn 1. april 1951. Samsvarandi viðtokunum verður studningur givin til feløg ella einstaklingar, ið ætla at royna nýggjar vinnulívsmøgul- eikar, serstakliga í fiskivinnuni, so sum royndir við nýggjum veiðiháttum ella framvegan av nýggjum marknaði. Somu- leiðis til hjálp til læru, bókliga ella praktiska, fyri dugnaligar fiskimenn ella keypmenn. Stuðul til keyp ella umvøling av førum. motorum ella fiskiambodum verður ikki veittur. NEYNDÍN