leygardagur 31. mars 1951síða 3

Thorsten 31. mars 1951 | = Feroya | S0SIAL-DEMOKRATUR Blaðstjóri VILHELM SORENSEN Prent: A. ØSTER EISINI TÚ, SONUR MÍN... Eg havi so ofta hoyrttað, Petersens nationalisma ongatíð hevur verið annað en lótir - skrædupolitikkur. Hetta var okkum fjalt, meðan kríggið brann og helt okkuf burt- uri frá heimlandinum. Hann var vorðin næsti maður Jóanes bónda. Tað frættist — og tað bar honum glæmu yvir ennið. Men eg vil ikki dylja ti, at kom eg á lund við einstakar eldri, ið miniust Thorsten Petersen, kundi ein hoyra verða tikið til sum: >Merkiligt at Thorsten Petersen kom at standa sum tjóðskapar- hetja. Hann var so peradanskur, tá ið han las. Ja, hann kom næstan als ikki saman við okkum øðrum tað hevur kan- løroyingum. Men ska brent í honum ein neisti, ið ikki hevur orkað vunnið upp- undan. Ein neisti, ið nú hevur kveiki lív og eld . .. .« Soleidis uggaðu vit okkum. Nú stendur avdúkaður. kingin rættur føroyingur telur við hann honum sum øðrum enn opportu- nistum, spælarum, ið tó er kraft, men eyðkendur av tí naiva barns- erpninum. Men at hann var so púra berur, so eigasørur fyri sanna tjóðskap- arkenslu, sum hann læt koma til sjóndar hin dagin uppi í tinginum, já málið um listarskåla til okkara størsta málara, var fyri — tað vardi meg ikki, Ég má siga, at hóast at eg hevði avskrivað Thorstein Petersen sum mann við sonnum mentunnar — tjóðskaparalski, kom tað mær dátt við, at hann stóð so lágt. Ég havi frætt — ein vinur mál- arans hevði ringt honum tað — at ein meirluti av figgjarnevnd- ini hevði tikið ta hábarsligu støðu at eingin minni enn landið ynskti at heiðra málaralistina og bjarga teimum dýrgripum, ið listarmad- urin Mikines so uttan iva kann geva tjóðini, um honum verða unt sámilig arbeiðskor, um honum verður veittur ein listaskåli har úti á fosturov síni, har sum hann sígur sál sín hevur sogið í seg hin veldiga motivheimin í náttúruni eins og í menniskjanum. Eg leitaði mær nidan í tingid, lá ið málið kom fyri. Gleddi meg til at vera hjástaddur, tå ting okk- ara fyri eina ferð orkaði at heyja seg upp um hvønndagsdagin -— og lara inn á øki við teimum æv- FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 17 igu virðunum, ið ikki metast í dál- um. P, M. Dam legði málið fram, vakurt og hábarsliga. Hann mælti tingmonnum at hugsa stórbarsliga og vísa heim- inum eitt andlit, ið varð at síggj- ast, tá ið annað var fúnað, og tók hann uppaftur orðrætt fíggjar- nevndarmeirlutans álit, ið ljóðar „soleiðis: >Tá fyrnt er fold og fúnað træ, fridkast úr gamla gimli gimsteinar teir og gudafræ, ið horva at listarhimli. So eru menn á tingstøðum, at teir ikki lata á sær sita, at listin er heimleys í tindtempli okkara.« Men so kom Thorstein Petersen fram. Eg ivadist ikki i, at hann før at taka undir og fagna hesum hå- barsliga framburdarhåtti og mæla tingmonnum til uttan tjak at sam- tykkja uppskotið, id vildi veita listarmanninum tryggjan fyri ein- um láni uppá 20.000 kr. Listar- skálin var mettur at kosta 34.000 kr. Tær 14.000 kr. kundi listar- maðurin sjálvur læna í peninga- stovni ímóti 2. prioriteti. Men Thorstein Petersen við- mælti ikki. Við sínum undarliga snerkjandi talingarhátti leyp hann á, mælti øllum frá at greiða at- kvøðu fyri uppskotinum. Dam leyp so upp og í eini flammandi talu fyri listini, fyri at tingmenn her æviga fyri skommum vendi hann sær móti landsstýrimanninum og helt fyri, at hann við atburði sín- um var ein skomm fyri hetta øld- ikki máttu gera sær argamla ting. Fundurin var lokin. Málið fór til 3. viðgerð. Eg uggaði meg vid. at Thorsten Peterse *n fór at tapa. So góðir menn sum Hákun Djur- huus, Poul Petersen og Kallsoy vóru uppskotsstillarar saman við Dam. Og tað kundi ikki bera til, at mentamálaráðharrin R. Long fór at lata sær siga av Thorsten Pe- tersen á hesum øki. Eg taldi 6 javnaðarmenn, 2 sjálvstýrismenn, 2 tjóðveldismenn. Har vóru 10. So Hákun og Poul. Nú vóru 12. Martin Holm mátti ein kunnað roknað við. Og onkur sambands- maður mátti kortini vera maður at bregda svørðið móti Thorsten Petersen, Jú, málið var bjargað. Thor- sten Petersen kom at tapa, uggaði eg meg. So kom 3. viðgerð. Tøgn. Richard Long segði fyrst — sum flongdur skúladrongur — at hann kundi ikki ganga móti harra sínum. kom Håkun Djurhuus og strikadi sítt navn út. VU BU DO Feroya Bjór Øl- og Mineralvatnsvirki Citrón sodavatn Máltráð nr. 4 Appelsin limonada Hindber limonada FØROYA PILSNAR EKTA MALTØL Jerðber limonada Vanillie limonada Appolinaris Øl og mineralvatn verður bert sent til teir kundar, ið senda kassar og fløskur aftur. Sendið tómt góðs aftur! EINAR WAAG Klakksvík. ————"—B—…—…—…fPif"ØU [TTT DOT ———— [[—[[[[—- ff [[[ [fy ff rr ' Fo z Tad eru roykpylsurnar id dugatær frå HOULBERG Matligt er, og væl rykur, tå id hurdin verdur gloppad inn i royk- rumid hjå Houlberg, har hundrad tals nossligar roykpylsur hanga lið „búnast“... HOUL BERGS roykpylsur eru gjørdar av um lið til at fyrsta flokks tilfari, vælkryddradar, vælsaltaðar og vælbunar . KØDBYEN KØBENHAVN eo Umboð: B. Mortensen Térshavn „tlf. 8 Skipafelagid Føroyar Telefonir 209 i71 274 Térshavn — Sama gjørdi Poul Petersen. Og Martin Holm? Jú, hann kom eisini fram sum angrandi syndari og krøkti seg til, at tå id Richard Long helt, at Mik- ines målari kundi verda hjålptur å annan hått, vildi hann heldur ikki greiða atkvøðu fyri uppskot- inum. SGR. REKLAMA lit fáa bestu málingina hjá okkum. M. P, Jacobsens málarahúð Torshavn - Telf, 323. Og so før atkvøðan fram — aft. aná drúgvan orðadrátt. Ég sá teir allar fólkaflokks- menninar lúta fyri Thorsten Pe- tersen, hesum óhugnaliga ands- loysinginum. Ikki ein greiddi atkvøðu fyri uppskotinum. | — Bara ein av sambandsmonnunum. latið tað komið til Sambandið hevði tó ein. kabinettsspursmál, einasti verðið eitt soleiðis. al vo iso IChardi Y o , "e Eg hue Ric jog? 9 | hann heldur før enn sveik? So mær runnu í huga tey kendu orð- | kom hann, sum ein tók til, at:ítið: mu ss , Richard hin sterki! »Eisini tú, sonur min . . .€ Ordini, id merkja svikjarin svikjarin av tí dýrasta. Harra mín gud, at hesin lívsins størsti kjansur Richard Longs eis ini skuldi fara. rr Í Men verri enn tað er sjálvandi. Eg fór vónbrotin av tingfundi | at vit ikki skuldi kunna siga: So — vónbrotnari enn eg á nøkrum sinni havi verið. eru menn á tingst6dum . Tað vildi svarað aftur í homrum kring til, tá id revsingarlådrarnir blåstu — — — allan knøttin og verið tikið Hann gjørdi tað til eitt kahi. nettsspursmál, havi eg hoyrt, at Richard Long skal hava umborið seg við. Men um nú Richard Long hevdi | seinri | í teim stóru høllunum. A , , . Men so lágt lógu tingmenn meirlutin. Ein av åtisetunum.