týsdagur 10. apríl 1951síða 4

FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR gemene í AAN í JEI pens ga 7 | | | myndum). Listamenn listafelagnum frá av føroyskari list (málningum, biðjast LISTAFRAMSÝNING Á OLAVSVØKU Listafelag Føroya fyrireikar á Olavsvéku i ár framsýning tekningum, stand- og skurð- gera so væl áðrenn 15. juni at siga um teir ætla at luttaka, og hvussu nógvar lutir teir ætla at senda inn. vera felagsnevndini (H. D. Joensen, lands- Nr. 20 Tit fáa bestu málingina hjá okkum. M. P, Jacobsens mátarabúð Tórshavn - Telf. 323. Lutirnir mugu | lækna) í hendi í seinasta lagi hin 10. juli 1951. YVIR: | Ætlanin er, at hendan framsýning eisini skal verða víst í í 1. bygd 8. fuglur 9. undir fóti 11. hvíl 12. amboð 13. likamslutur 15. seymi tólíð 17. í báti 19. bólt 20. gleivar | | eins 23. smyrsil 26. handils- 22. tveir felag 27 NIÐUR: I. partur av ieyndist 28. kortspæl neytahøvdi 2. stytting 3. sendari 4. hlåman 5. í kirkjuni 6. tóni 7. nossligur 10. nemur 12. fiskur 14. stuldur 16. mannsnavn 18. reksað (hvOrsf.) 24. urð 25. TLRSHAYN Tlf. 6, 50, 365 21. revy vaks! 26. ravmagn. LI Næmingafundur | í Losjuni. hóskvøldið kl. 7. | Dagsskrå: — - Val av nevnd. Móttøka av limagjaldi. | Hi j || Færøsk Ymist. Térshavnar Lærlingafelag. | une | 4 - | ?r Jdni | Smiðju- og maskinverkstaður, | Autogen- elektrosveising. | Færøsk Produkt Máltr. 83, Klakksvík, Máltr. 83. | undarligt. tað at biðja pengar: >Og eingin veit, hvussu teir taka ímóti mær, at tað er sjålvgjort, eingin bað teg lata hvalin detta niður So komi eg Feðgarnir báðir eit mundu kóka heim við sær. yvir leg. til skammar í mannamúgvuni ou húsanna millum og tevjadu inn I dyr. leit- aðu eftir. hvar tey erind. tí teir vistu. at summir bál- arnir hovdu tikið eina kóking Få koma tveir me manninum til at fiska upp. men eru ov illa mannaðir, um teir ikki vildu koma við. >Jú. jú, vil eru glaðir við.< heldur Ketil. hovdu tit vilja støðgað eina pinkulitla løtu, vit ætlaðu rætt nå at:fara ' nn har. sum siga. at teir eru útseltir av sýslu- men inn og fáa okkum eitthvørt at njóta. vit fóru so bråddliga avstað heiman. at tað var lítið hugsað um at fáa nakað vid Mat skulu tit fáa við okkum<. Hat Ketil helt í sa sogdu menninir og vóru blidir. »komid heim fingu teir greyt. fyri at hava gingið og Men teir supu hvør sín r sjálvum: >Tað er nógv stundað eftir grind og so bert fáa greyt ve rå og fóru til báts. Hetta er je, lítlum árabáli og í skýmingini og regnið sílar niður. Teir fara við einum heingja Tad er so frægt av loti, at tað lis 4 upj tendur frá úteftir: »Ta0 gongur væl. sum tað gongur hald: menninir og 1 seg við Írið vil tíma ikki at rógvas. seta se fram á knóini at tosa. Ein spyr. um teir fáa ikki grind fyri at fisk upp. Jú, ein visti at siga frå, át teir fingu tveir partar úr skinni. »Ella er tað eitt hálvt skinn til mannin, eg minnist ikki ) fegin. at hann måtti leggja uppi: samans hjá okkum báðum. So verður Tá var Kálvur A 1 1 tað dastið úr einum skinni til påpin Oc so læði hant Båtsmenninir gløddu vid. men talaðu ikki. Ketil beindi tosið burtur: »Hvussu er vorðið við tær. hevur tú ilt i økslini enn? Menninir spyrja. um hann hexði fingið mein í grindini. >Nei. einki soleiðis. hann fór til botns við Trøllinum. og akslaknútan fór úr lið, men doktarin fekk tað aftur í rættla Ég hugsi hesin doktarin er so dámligur. einki vildi hann hava afturfvi Ja. sigur ein av bálsmonnunum. >tað er hann ivalevst, men ikki o losaði við ein mann. aðrenn vit foru hiðið givið er eitt øllum. Í honum (Der er hann dåmdur av heiði men tað var kortanei hann verið hjá indur av prilti I Tað var hin seinasti. sum val o frálíkur til pritt fekk ein kendur maður. tá ið hann heitti á hann. Men tað var dýrt. tjova y X Í Td Teir koma út á Pollin og fara at fisk upp; la var néir enn hálvaskýmt og háflóð, Har var gilt av bátum. Teir hovdu sting Hovuðsskrivstova: Bankin er opin 11—15 — Klakksvík, Tvøroyri og Vági. Listafelag Føroya. P.F. FØROYA BANKI Suduroyar deild: TRONGISVAGI Tlf, 32 (Stovnaður 1906) Renta av innskoti vid uppsøgn uppá 3 mánaðar 4%, p. a. Renta av bankab6ék 31/2 % p. a. Margarine VITA Nec I Vilaminiseret Levgardag 11—14 DREKKA, BREYD, KEKS og FRUKTA MARMULATA FÁAST HJÁ KEYPMANNI TYGARA | Lastvognskoyring Anton Arge (y) Husabrúgv | Tlf. 443 Fint Produkt. ara at fiska upp vid, tað var ikki djúpari, enn at tråda rakk á botn fyri lað mesta, onkustaðni vóru tvey bládýpi. Teir høvdu triggjar stingarar á hálinum, tann fjórði maðurin skuldi rógva. Tað var ov myrkt at síggja botn, men teir damlaðu spakuliga og steytaðu alsamt. trilvadu seg soleiðis fram. Í fyrstuni lógu teir ålspentir og steytaðu, meðan hin gamli róði., men tað gekk ein tími. og teir fingu ongan. Tá keddust teir, og Kálvur sovnaði niður á æsingina. ySmátt í teg, sonurin«, deilir Ketil, >set teg ikki at sova, tú ert komin á bát saman við fremmandum monnum. tú ger okkum fyri skommum«. Hann slær flata hondina niður á herðarnar á honum. Kálvur vaknar við kaldan dreym. hirðir stingaran í botn og rámar hval. Tá kom lív í: >Stikk á, påpin, stikk á. eg havi rámt ein hval«, og hann dregur so tungligi upp. Hinir liggja til reiðar at søkja. toyggja seg hålvir út fyri borðið. Tá skeyt ein stórur hvalur uppundan. Teir hómaðu hann so langan og svartan í myrkrinum og høgdu, dongdu krókin fastan við einum steini. Tá kom ein stavnur til sjóndar í myrkrinum og turnaði á teir. Ein maður kom fram í skut á tí fremmanda bátinum og helt fyri: >Nú kundu vit gjørt feigdina um okkum«. Nei, nei, hatta sakaði einki, grindavás er, og tað er so myrkt, at tað sæst ikki niður fyri stokkin<. So var tann fremmandi bát- urin horvin. Teir rógva hvalin inn á land. skera kjaftseil í og teggja hann lastan í eina línu, sum er spent fram við klettinum. So fara teir útaftur at fiska upp. Tá var kolsvarta nátt, regnið sílaði niður. og stilli. Einki er at miða seg eftir uttan fjallagreinin i erva og lyktirnar, ið summi: bátarnir høvdu í skutinum. og runið á skergarðinum úteftir, sum rívur eitt sindur í myrkrið og sugar. Ketil situr við langan favn og damlar. Hetta våta myrkrið. skvatlið frå árunum og knarrið í tollunum, fær hann at sita og droyma, hann kennir seg rógva undir spikfarmi. Ein bátur. ið kemur ímóti honum við lykt í skutinum. er konan. sum kemur at spyrja, hvussu rongst: »Tå hevur so tungan bát. rør tå við kasti enn. stakkalur?- Við kasti. nei. tað er spik. gamla. tað er bara spik«. >Ég hugsaði tað<. eleðist konan. »kendi teg so góðan. at tú kom ikki tómhentur aftur Hinir liggja so áltráðir og stunda niður í sjogvin, steyta alsamt. kenna hvussu tað krokir í taran. hvussu teir ráma í glopur. á stórar steinar, í sand á botninum. Hvørja ferð. teir síggja okkurt »Tad gongur væl og vorðið sum væl«. ljóst í sjónum. rópa teir á Ketil. at hann skal stinga á. tí tað ei kanska ein hvalur við rørnunum úti, Gamli støðgar í løtuni, men eo )