Sosialurinarkiv
Sosialurin 1951-04-10, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 10. apríl 1951síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

FOROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 19 10. april 1951 : | Happadråtturin , Sølan av sedlum byrjar aftur og varar til midvikudagin 18. april. Tad eru roykpylsurnar id dugatær frå HOULBERG Føroya S0SIAL-DEMOKRATUR | Blaðstjóri Hesir vinningar verða drignir Matligt e! VILHELM SORENSEN víð 4. drátti: Í: BAÐI Í vinningur til 5.000 kr. ! Mi A. 0“ , R 1 D > 2000 > tal | 3 vinningar å 1.000 » HOI 4 8 > á 500 í BERCS r Vág— Vestmanna á 0 ER 17 » å 240 > yrsta fl Stásiliga og håbarsliga før fram NEVNDIN vælsalt vígslan av Vágs skúla, hesum ti : prýðiligasta bygninginum í Suð- Reyði krossur oe Umboð € HO "ii FRA Á / uroynni. | . me "å DO bn bú 5 MÁ /8 Vá st bú til solu B. Mortensen ágs nýggi skúlabygningur Tórsh lí. 8 KØDBYEN KØBENHAVN saman við Vestmanna nýggja skúl- Síðani størri sjúkrabátur er årshavn . ti. ahúsi er fyrimyndandi her á landi. keyptur til Dronning Alexandrines Allar frágreiðingar um prísir og góðsku frá G. Helgason & Melsted máltr. 217 Telefonir 209 171 274 > Tær báðar bygdirnar hava | Hospital, verður hin eldri båturin vunnið sær miklan heiður og vird. | útboðin til sølu. . . ing fyri so stórfingin tiltøk. Vit Báturin hevur ein 30 hk. 2 Minst til | ynskja Vágs og Vestmannabygdum cyl. Hundested 2 takzts gløðihøvd alla góða eydnu vid vísdómstempl- | motor, høvuðsumvaldur í 1949. LA N C AS TE R um sínum. Áhugaðir kunnu venda sær til Andreas Nolsøe, skipara, 7 SVAR Bringsnagøtu 5, Torshavn, tlf. 19. LINOLIUM OG VOKSDUK 1. 4000 ár síðani. Skrivlig bod mugu verða givin frå z A skrivstovuni seinast 20 í h. JAS.WILLIAMSON & SON LTD. >. Frakland. i. Ítalia. Landsskrivstovan, er tad hesta id kann útvegast! 5. Ú.S. Á. 6. apríl 1951. Tórshavn Skipafelagið Føroyar Heðin Brú: Feðgar á ferð. Il. urin aftur i havid: »Å, tað vælsignaða spik<. so uppøstur av drápinum. at hann orkar ikk a Grindin varð malandi, í smærri og smærri ringum svam hon ein hval verða illa skornan á háls. ekur seg oman gjøgnum grasið millum bátarnar. meðan fleiri og fleiri hvalir fingu sting og fóru og út ímillum fjørusteinarnar: >Far burtur frå hv | við tjúkkum blóðrípum aftan á sær. Sjógvurin rodnaði so líðandi. skera títt løk«. Men gamli var so óskjøttlieu eruggið vavdist upp frá botninum, og tað var so skjótt. at grindin knivurin glapp av tvørtur um ein stein: »O for Devilin. nú beindi misti sina gongd, hvalirnir svumu vitleysir higar og hagar, hvor eo mær fyri knívinum í sínum lagi. Menn stóðu sveittan í barm og stungu. Tess meiri blóð. »Bannast ikki so<. talar ein missionsmadur at. ið stendur ha ið kom í sjógvin. tess ódligari gjørdust teir, skutu våknini so langt »Bannast ikki so«. tekur Ketil upp aftur starit | boð. teir kundu. og lá ið so hvalirnir komu undir bátin, trygd- veg orki einki uttan at bannast longur. Hvat skal ein rættur grinda aðu teir tey betur niður í stingin og tóku tey aftur til sín. Summir maður annað gera. tá ið hann ikki orkar upp av reyvir hvalir fingu so meint. at teir gjørdu bert ein vørr og doyðu av stillur kanska og tiea til. at hetta unga sl Í lókar Guds 1 våkninum, men teir flestu bráðdoyðu ikki, fingu sting, rendu burtur úr aftur hondunum á sær. Og so he ( r Íyri kniv millum bátarnar og vórðu saksaðir upp. Tú sær hvalir, ið maktast inum eisini. legði alla eceina flatax. Men hann fekk lívið av hm so líðandi burtur og søkka uttan nakran háva; tú sær hvalir, ið fara inum. so tungliga frameftir, dragandi garnarnar eftir sær, teir flóta so førir djúpt ti teir eru fullir av sjógv. blåsturin hoyrist sum eitt Drápið var liðugt. Tann síðsti hvalurin sakk til | seinført slurk, og tað hvellir froðandi blóð upp úr fleiri skurðum. amøll luftbløðra flotnaði so líðandi y frå h Tá ið ein sovorðin hvalur kemur, blotna grindamenninir: >Latið Menninir turkaðu sveit " ( okkum royna at fáa lívið av hasum.< tosa teir, binda ann við hvalin váknini. Uttan ífrá kom flóðin við frískum og stytta honum neyðina. Fólk uppi á landi verða fålig. hóast fong- teirra rein. Gruceid sakk og legði se ur } ð frøina varnast tey morðið. tað fellur teimum fyri bróstið at síggja Tá lýsti í luftina, og sólin glótti fran sk hvalirnar so uppkarvadar, teir somu hvalirnar, sum tey fyri løtu vvir Vágalandið. fjarblá fjøll og ys sóu koma so fríðar og fermar við øllum úthavsins stórlæti og frísk- Ein bátafloti fór inn eftir Seyrvá leika yvir sær. Tú sær hvalir, sum leika óðir millum bátarnar. monnum. sum settu bringuna Íran standa hálvar uppúr og fara við ferð. víkja ikki fyri nøkrum og Teir komu við veiditidindum til bveda brestast. so tað stendur sum boðaslóð rundan um teir. Hetta eru Nú vóru tað skaðaskrivararnir. ið tók skaðahvalirnir, teir. ið elva bátaskaða og mannaskaða. bætisrukkur á høvurleðrini o jørdust hvattt ( | Tá ið dråpid fór at halla, beistaðust bert nakrir sovorðnir hvali: ein grindamaður við einum kellingarkjaft eftir. Hvørja ferð teir stevndu á hbátarnar. fingu teir sting og vísti teimum: »Hygg. tað er nýtt aftur í benið. nybrotid kavaðu. men eina ferðina renur ein seg upp við borðinum á tit<. Men tað var sovorðin skoti | kul Trollinum, hålvur úr sjógv. og dettur deyður niður yvir aftur bátin. mátti skotra múgvuna fastari sam | Allir menninir lupu út og fingu sær í aðrar bátar uttan Kålvur, skotra tann við kellingarkjaftinum b hann var ov seinur og fór undir við bátinum. gjørdist bitskur. Tá tók hin í økslina á honu | | } Tá var ovboðið fyri fólk uppi á landi. konufólkini vendu sæt líkari. at tå víkir fyri mær. e; | | Sk burtur og erótu. menninir royndu at vera ernir. men mistu málið kjaftinum helt hetta vera rimiliet og sl og vóru staroygdir. Har stóð ein við einum buksur | t kuld Ketil sat rætt tå og deildi ein ungan mann. sum tókst vid at Tit síggja sjálvir. einar flunk N but skera ein hval á háls. men hann skar ov aftarlaga. so tað gekk ikki. tær niður eftir lærinum<. Men I Vi I sum tað skuldi. hetta reitti hin gamli upp. Sonin helt hann onga Harrans ólukka< og fór at deil ) | neyð hava. helt. hann mundi fara at spenna seg upp aftur, tá ið hitt so smáligan mann í mínar da hann fekk botn. >Hvat er tú fyri ein snøkil?< sigur hann við plagg<. Maðurin datt burtur í mannin. sum sker á háls. »gongur við knivi og dugir ikki at Kálvur kom ikki til skaðaski n. Í ur og morlar, sum tað ið hålvbytt er<. Ketil er skera hval, ligg ina úr lið og hevdi verið hjá dol