týsdagur 17. apríl 1951síða 2

Nr. 22 FØROYA SOSIAL-DOEMKRATUR EN SAGA BLOT Eg siti framvid vindeyganum vid hond undir kinn. Gái ikki um tað vælsignaða veðrið úti er. Síggi neyvan sólmagnið, ið við síni mjúku hond sleikir seg oman av Krossi og fær Kjalnarbotn at líkj- ast einum eldhavi. Ég eri í ring- um hýri, tí nýliga havi eg frætt, at góðir menn eru farnir at kanna landbrúksskúla norðan á oyggini stóru. Ei heldur er lagið betri vegna tess, at henda ólukku krím- sjúka. ið hevur darvað mangt eitt mannabein á vetrinum hevur sett laggasliga inni henda sama dagin. Meðan eg siti við ringum tonkum um hálvleikin á Føroya løgtingi - festa míni eygu seg við postboðið, ið kom spaku- meg so liga raggandi niðan eftir Túna- jørð. Nú fái eg bløðini í dag, tonkti eg við mær sjálvum, ímeð- an eg ilskliga kveitti oman móti postbodnum, ti mær filtist á ferð- ina, metti hana til einar tvær sjó- mílir, og ynskti at eg kundi verið fyri aftan og koyrt Eina stokkuta stund misti eg postboðið úr sýni kveitti aftur yvir Kjalnarbotni, festi eygu míni við fjallið fyri norðan og oman aftur undir. mót mót fjørini sløttu. Ég suffaði aftur yvir tann eina hálvleikin á løgtingi sum eg ikki fekk tíð at biðja ilt yvir, knokkar fyri mær tóktust frystar túgvur í Tí knapp- liga bankar uppá dyrnar, og inn trínur postboðið við 14da og Ting- akrossi. Eg ætlaði mær at deila postboðið, men kom í tankar um, at síðani eg misti tað úr sýni og kundi ferðin hava verið hvørs sum mýru. intil nú, einar fýra mil, og ti tagdi eg, sum betur var! Av gomlum vana sum sjálvstýr- ismaður, tók eg Krossin fyrst og eygu míni festu seg við ein lítlan greinastubba við yvirskrift: >Nýggj leið og gomul, og eg las. So nú er at mjólka Mol- ly-kúnni og ikki byggja búnaðar- skúla í Føroyum, víðari las eg. Á Hoyvík! Tín búnaðarvísdómur skal nú verða fóðurlendi føroy- inga. Ikki at dylja, hýrurin fyrr, so bleiv ikki men eg mátti sanna var ringur hann mætari nú — orð skrivarans um enn kós hans- ara kanska var norðurhallari enn eg hevdi tonkt mær hana. Eg legði blaðið frå mær, tveitti meg á bríkina, ynskti afturhaldið í gapis stokkin, men kom so í tank- t høvdu lorkað gapi- ið Gabel átti á ar um at vi stokkin Åh sinni. So visti eg einki annað uttan at nevna Blokksbjørg, men kom aft- ur í tankar, at Harrin ikki hoyrir hundsbøn. Troyttur legði eg meg á påtina og skjótt var eg í dreyma- landi. Ég hugdi åt av vildi gerast ørur, klipti meg i lær- kveitti út aft- taka feil av tí nið- vindeyganum. ið. men einki batti; ikki at anfyri húsini gingu Bamsa og dukku Lisa so lystiligani og spældu. Eg rópti á tey, bað tey sleppa sær aftur í »Den fortryl- lede skov« og ikki ganga her og gera mær ónáðir, tí gásin var løgst. Dukku Lisa bað meg tiga og heldur fara yvir í Kjalnarbotn. Eg kveitti yvir móti Kjalnarbotni, hopaði eftir hæli, rópti á Bamsu og spurdi, hvat tað var fyri ein stríðsherur, ið gekk har inni við drignum brondum í hendi. Bamsa var brá at svara, at tað var høvd- ingurin mikli norðan av oy, ið higar var komin. Tí illvilji hans er so stórur móti hesum fjaður- skotnu klettum, at teir hava hvest teir gomlu brandar, ið eftir sløgd- ust í Mannafellsdali fyri at verja tað hålvthundrad ára gamla bún- aðarskúlamálið, so tað ikki má rassast úr dúrinum mikla. Kg tveitti eygnabráðið inn ímóti víg- vøllinum, jú, satt var, sum Bamsa segði. Teir rustadu brandar hevj- aðust á loft fyri at slåa tað sólar- ið skygdi á oynni miklu í landssuðri. Tað eydnaðist. Deyð- astingurin mikli hevði aftur bjarg- að tí gomlu bók, ið aftur blei løgd í kistubotn fyri tað næsta ætt- arlidid, prentað bleiv á »Trætumål« og skynið í suðri mátti aftur hvørva, sum trøll sólarrenning. Tá frøddist høvd- ingurin mikli. Klæddist úr brynj- veitrandi við brandinum yvir búnaðarfelag- magn, permu lands- uni, til sínar divisjónir í inum, so tann eina divisjón, ið einki krígsboð fekk, hopaði eftir hæli, men steðgaði á miðjari leið fyri at eygleiða tann veitrandi brandin. Men ólukkutíð, tann hvesta egg var aftur vorðin reyð á liti. Ég frøddist; hugdi Kjalnarbotni, tá rýmdur og eftir Molly-kyr so fridaligar aðu. Ég treiv eftir byrsuni, stakk saman av einum andskræm- iligum skríggi. Ég leyp á føtur, streyk hondina eftir eygunum og smíltist. Tá var tað kúgvin, ið vildi hava vatn! Í ti eg gekk yvir móli vindeyg- í hálvgan yvir aftur móti herurin nakrar gras- var gingu og men anum, var solin gingin vestur, so eldroðin i Kj stnarbanr var vorðin fagrari. Ég skeitti yvir å Myru og så nakrar menn ganga har niðri. Ég spurdi grannkonuna, hvat tað vóru fyri menn, ið gingu har niðri og hvat teir gjørdu. Heldur mær aftur, at teir eru komnir at kanna landbrúksskúla. Eg gløddi við, bleiv í betri hýri: kortini sukkaði eg við, eg tonkti um hvassliga svaraði hon menninar og helt fyri meg sjálv- an: heyði tað ikki veri - En saga blott! |. k. 0. kona Petur í Køk- doyði leygardagin Mariane Joensen. ini sála í Hvalbæ, tætt við níti ára gomul, 17. apríl 1951 VINNULÁNSGRUNNURIN | ger kunnugt Tey skip, ið almenn foroysk lån hava, skulu hereftir hava sínar umvælingar gjørdar eftir fostum tilboði og undir eftirliti og skulu frammanundan hava góðkenning grunnsins í ollum førum, sum fara útum vanliga umsiting. Fyri trolarar í ollum før- um, har útreiðslurnar eftir føstum tilboði fara uppum kr. 10.000.- Henda treyt grunnsins verður hervið skerpt skipaeigarum og skipafeløgum. ø > Vinnulånsgrunnur FatovA Løgtings, . april 1951. Telefonir 209 171 Téshavn Skipafelagið F øroyar || ÚTRÓÐUR Í GRØNLANDI! Útróðrarfel: agið Grønland fyrireikar ferð og útgerð lil útr eður í Grónlandi í ár. ætla sær Andrias Rasmussen, máltráður 6, Strendir. Johan Samuelsen, máltráður 520, Havn, Farið verður um miðjan mai. — , bidast siga frá innan 21. april. Allir fyrispurningar kunnu SNÓGYSSI til ein av undirritaðu. Johan Hansen, Stødin, Funningsfjørdur. Fritjóf úr Skúoy, máltráður 451, Havn. { SÍÐANI SEINAST Til Føroya Landsstýri, Tórshavn. Við tað at Føroya flaggdagur. 25. apríl, er minningarríkur dag- føroyinga, varð einmælt sam- tykt á aðalfundi Føroya Arbeið- arafelags hin 19. mars í ár, at biðja Landsstýrið um at leggja fyri løgtingið hesa sak: At [lagg- dagurin við lóg verður lýstur sum arbeiðsfrídagur. Somuleiðis heita vit á Férova Løgting, um við lóg at lýsa 1. mei sum frídag arbeiðaranna, eins og hesin dagurin er frídagur arbeið- aranna kring heimin. Virðisliga FØROYA ARBEIÐARAFELAG Strøm, kona J. 0. andadist i vikuni, Strom, id for. Maria Trongisvági. 91 ár gomul. Studningur tl neyðsynjarvørur verður nú latin, roknað frá fyrsta apr. Hesin studningur umfatar mjólk. egg. seteplir, kolaframleiðsluna, margarin- olju, sukur og handilsfóður. Kunngerðin sigur: UNA TILLPOS:60“ A) Til framleidslur i landinum: an 0 1. Mjólk: Munin millum fastan framleiðsluprís og fastan sølu- prís. Framleiðsluprísurin verður soleingi hesin: Frá 1. mai til 31 august 70 oyru fyri liturin. Frå 1. sept. til 30. apríl 85 oyru fyri liturin. Søluprísurin verður soleingi hes- in: Á bygd frá neytahaldara til brúk- ara 65 oyru fyri liturin. Í Tórshavn frá neytahaldara til bråkara 70 oyru fyri liturin. Frá neytahaldara til sølubúð 65 oyru fyri liturin. (samstundis verður søluprísurin frá mjólkabúðum 75 oyru (nú 78 oyru) fyri liturin). 2. Egg: (smbr. B. 3.) 3. Seteplir: Kr. 7.00 fyri sekkin á 50 ke. 1. Kolaframleiðslu: Neyðturviligan studning til keyp av props. B) Til útjavnan av prísvøkstri uttan- ífrá: Margarinolju: Uppí 80 oyru fyri kg av margarinolju. 2. Sukur: Uppí 30 oyru fyri kg. 3. Handilsfóður: Til neytahaldarar yvirhøvur og eggjaframleiðslu til soleiðis at neytafóðureind- arprísurin ikki fer upp um 55 55 oyru fyri serliga fóður- til høsn. sølu, oyru, og blanding STUTT Við Tjaldrinum, ið fer út fríggja- dagin koma landsstýrismenninir Th. Petersen og Kristian Djurhuus, ið ver- ið hevur í Ameriku. Tinganes ger til á Havnini. Við fara nakrir føroyskir smiðir, ið arbeiða skulu uupi í Grønlandi. Fyrst í maí mánaði verður Oyrna- fjall liðugt við Miðalhavssiglingina. og skal síðani til Grønlands. Ætlandi tek- ur skipið salt úr Cadiz á veg heim. Spurningar: I. Hvør sjúka hevur ongatíð gingið í nøkrum landi? Hví kunna filosoffar ikki svimja? Hvørjum endar ævigheitin við? Hví letur hanin eyguni aftur. tá ið hann gelur? 5. Hvussu nógv sløg av til? — KN monnum eru