leygardagur 21. apríl 1951síða 4

21. april 1951 KROSSORÐAGÁTA 1 15 krónur, Virdislønir: 1.: 2.: 1 eint. av >Feðgar á ferða. 3.: 3 krónur, YVIR : 9 gott, 10 rúka, 11 frá, 12 órudda, 14. sót, 15 skipastavir, 16 skipastavir, 18 gert:20 stong! 22 andøvir,. 24 rúm 25 - heiður, 27 veggjalutur, 28 litil 30 fyrr, 32 hvíldi 33 flenti, 34 eydna 37 máltíð, 38 kenni- orð, 39 arga, 41 skaðadjór, 42 bar- dagi. NIÐUR: 1 mentunnarstovn- ur, 2 fyriseting, 3 klaga,. 4 venja, 5 pu, 6. mannsnavn, 7 røkka, 8 likams- , | lutir, 13 bygd, 15 skipastavir, 17 stytting, 19 hevur tid, '90 fuglur, 21 ið, 23 fåtøk, 25 hugsar, 26 31 trúgv, 32 ferningur, 35 liva, 36 likamslutur, fekk sær, 28 hugdi,. 29 ævigt 38*fá tær!:40 tíðarmát. Loysningurin má" vera blaðnum í hendi innan mánadagin 30. apríl. Rættur loysningur og nøvnini á vinnarunum koma i blaðið týsdagin 1. mai. Skipafelagid Føroyar i Telefonir 209 171 274 tie Tóshavn se Fås stakk :málið-aftur í Klåvus: »Nei, eg eri. býttur. eg. liggi, koyrið meg út. Tíðin er ikki at drála soleiðis burtur«. So. fór hann: ; 6 Klåvus var eitt gamalt Gudsbarn, men hvor hevur ikki sitt at dragast við: Hann var ikki dyggur fyri at stjala reka, dåmdi ti - einki sýskumannin. in Men Klåvustkendi sina lýtu og stríddi ímóti. Tå við ættin lá av lándinum. orkaði hann at,haldu sær og kendi ongan hug til reka- stuldur uttan so var; avlandsættin var ev langrokjut, so kundi tað henda han »fanm« eina spritu i einumhvørjum hjalli, og hekk eitt krov uppi:å.henni, ja, so kundi hann taka tað heim við. Men tå ið so rekaættin kom aftur. orkadi hann ikki at halda sær, mátti:synda.. Tó.so vísiliga var alt stílað: Rætt gjøgnum henda " rekastuldurin kom. vælsignilsið til Klávus. Ein dagin -hann tókst : við út:fáa sær ein. rekaplanka inn í gróthúsið, kemur ein adventist- prædikari óvart: á hann: >Tygum stjala reka, avla børn og taka til ekta. Men sjá-Himmu- Mríkisisríki:er- komið nær. Tad. sjeynda seglið er brotið. og tann "dagar ér nær, tá ið dýrið kemur upp úr havinum við bespottilsins ørði:í símum munni. O tygum. sum leita eftir reka, íføri tygum lambits heiliga kledebon og boyið knø fyri tronini«. yr Jú: Klåvus umvendi seg: sum ein royk. Hann legði plankan av sær, og báðir at biðja. Síðani tá hevði hann altid bidid, hvørja ferð han legði reka av sær: í gróthúsinum.. Hann hevdi enntá gingið stórgrátandi .undir rekabyrði, so tungt syrgdi hann sitt. fall. Ta ferdna var tað ein spritttunna, hann hevði. funnið. og tá var straffurin nær: Hann dat av undir grothåsvegginum, eitt bítara- ross.kom fram á han og beit skeggið av kjálkanum, ið upp horvdi — hinumegin var maðurin reyðskeggjutur. Men Klåvus tók tolin ímóti. Tá ið Klåvus var farin, kyndi Ketilskona upp á fýrstaðnum. Tá ið avrokið var, settu øll trý seg rundan um eldin. Ein lítil petroliumslampa himdi í vindeygakarminum, Hønur sótu uppi í verva og kurraðu.. Tað hoyrdist til kúnna. sum lá hinumegin bróstið „og-slokti“skilarúmið framman fyri sær, Kettlingurin. fór so lágur rennandi undir beinkinum. Hann hevði varhugan'av einari mús. sum:skar onkustaðni undir syllini:Ketilskona bant og stokkarnir elintaðu. Tos var lítið og lágmælt: so Tað er góð tíð. tað er tað. áðrenn rokningin kal betalast«, helt Ketil. kanska Várharra veit okkurt. fyrri okkum“. Tad hevði betur verið. svaraði konan. >Ég skal royna at spara. 125 ið eg kann, eitt. nú tei-vit kunna drekka mjolkavatn, og kaffi keypi eg ikki aftur, vit:kanna krema; yføreyskta. Hon>reisti seg 1'ristá; 5 tjóðra, | FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 23 P.F. FØROYA BANKI (Stovnaður 1906) Suðuroyar deild: TRONGISVAGI Tlf, 32 Høvudsskrivstova: TURSHAVN Tif. 6, 50, 365 Renta av innskoti við uppsøgn uppá 3 mánaðar 4%, p. a. tenta av bankabók 31/2 %, p. a. Bankin. er .opin 11—15 Leygardag 11—14 | TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR Føroya Sjovåtrygging ... telf. 72 Føroya Kriggstrygging .. telf. 372 3 Førova Brunatrygging .. telf. 372 Føroya Vanlukkutrygging telf. 221 Vit tryggja: Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagoðs bilar o.a. Føroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging — Føroya Bjór Øl- og Mineralvatnsvirki Måltråd nr. 4 Citrén sodavatn Appelsin limonada Hindber limonada FØROYA PILSNAR EKTA MALTØL Jerðber limonada Vanillie limonada Appolinaris Øl og mineralvatn verður bert sent til teir kundar, id senda kassar og fløskur aftur. Sendið tómt góðs aftur! EINAR WAAG Klakksvik. upp og-sløkti lampuna: »Eldurin brennur so væl, tað er óneyðugt at brenna ljósið<. Tá komu sjey ababørn buldrandi, hvørt við sínum kramarhúsi í hondini: >Hygg. vilja tit hava bomm ?< >A ha, sum tit eru blid. Hvor hevur givið tykkum ?« >Pápin hevur fingið avrokning í dage. Konan hugdi upp á Ketil: »Kanska hann hevdi hjålpt tær eitt sindur. Hann kann fáa grind afturfyri, ella vit lata hann fáa pengar aftur seinri«. »Ja, eg hugsi eg leypi oman«. Hinum gamla dámdi einki at ganga inn til sonarkonurnar. Tær vóru so fínar, helt hann, toldu ikki at síggja eina klossu, ikki eitt skráspýtt. Tað steigst ikki inn um eina gátt, sum alt var skúrað og skrubbað. Hann kemur inn í køkin og hoykir seg niður á eina brík ytst við dyr, hyggur rundan um seg. Har var messingur, har var lenolium, gardinur og forhang, heklad, broderad, líka visti hann, og hvørt sprek málað. Ja, ja, tey hava pengar fyri tað og vilja hava tað so vorðið, so er einki at siga til tað, hugsar hann. Hvar ið sonurin var? >Hann er í bordstovuni«, svarar konan, >farið innar til hansara, verið so góður<. Hann dvøldi eina løtu, áðrenn hann fór, tí hann visti, sonar- konan hevði einki eiri í honum, men hann erraði seg upp: >Kanska eg lukti bæði av royki og neytamykju, men eg eigi mítt, eingin kann koyra meg úr reiðrinum<. So stakk hann húgvuna í kota lumman og fór inn. »Findar veður<, byrjar Ketil. Sonurin hyggur upp: >Veðrið er gott. jax, kemur tað í tanka- leysi, »frålika gott«. Hann situr við borðið og bladar í einum pappírsdunga. »Tad eru eini gresilig brøv, tú hevur fingið ?< »Brov rokningar<. Hann hyggur upp á faðirin. >Tað kostar pengar at vera til nú í tidini«. >Tað mátti so verið, tað mátti kostuð pengar. Hevur tú fingið avrokning í dag?< >Ja. hon liggur her. tað eru hesar rokningarnar<. Gamli starir at dunganum: »Kann tå liva av hasum?< »Nei, men nú kann eingin koyra okkum úr húsunum eitt hálvt ár. Og so havi eg betalt tað, vit ótu í summar«. Tað er sorgar liv«, harmast Ketil, »tå dugdu vit gomlu betur Tit betur! Nei, høvdu vit viljað erivid okkum ion í heyggjar |