týsdagur 12. juni 1951síða 4

Nr. 36 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR P.F. FØROYA BANKI (Stovnadur 1906) 12. juni 1951 Tað eru roykpylsurnar ið duga tær frá HOULBERG Hovuðsskrivstova: Suduroyar deild: TURSHAVN TRONGISVAGI Matligt er, og væl rýkur, tå ið Tlf. 6, 50, 365 Tlf, 32 ; hurdin verdur gloppad inn i royk- Renta av innskoti við uppsøgn uppá 3 mánaðar 4 % p. a. Renta av bankabók 3%/2 %/o p. a. rúmið hjá Houlberg, har hundrað- tals nossligar roykpylsur hanga lið um lid til at búnast“... HOUL- Leygardag 11—14 BERGs roykpylsur eru gjørdar av Bankin er opin 11—15 — fyrsta flokks tilfari, vælkryddraðar, vælsaltaðar og vælbúuar ..- $. HOULBERG ”; KØBENHAVN FRYGGINGARSAMBANDIÐ FØROYAR Føroya Sjóvátrygging... telf. 372 e Umboð: B. Mortensen : per KØDBYEN Føroya Kríggstrygging.. tel ; ; ; Tórshavn Føroya Brunatrygging .. telf. 372 Foroya Vanlukkutrygging telf. 221 $ A Vit tryggja: | ; . Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs te bilar o.a. Bílig og haldgóð PØR til rennur og Feroyingar eiga at tryggja øroying 8 yS8) septiktankar í landsins egnu trygging — hjá KNASSAR RTS - Poul Arne Poulsen Tlf. 81. Tvøroyri 2 rr Føroya Bjór Øl- og Mineralvatnsvirki Citrén sodavatn Appelsin limonada Hindber limonada Jørdber limonada Máltráð nr. 4 FØROYA PILSNAR EKTA MALTØL Smidju- og maskinverkstaður Vanillie limonada Appolinaris Øl og mineralvatn verður bert sent til teir kundar, id senda kassar og fløskur aftur. Sendið tómt góðs aftur! EINAR WAAG Kilakksvik. Autogen-elektrosveising. Málir. 83, Klakksvík. | Minnist Barnahjálpina ia. hví, hvør skal føða reiðrið ?< lært. at lívið er ikki bara tað turra breyð. vit hava lært at krevja r fari at fiska til vårs«, sigur Kálvur. »Klåvus lovaði at biðja meir. Tit dugdu einki at krevja. Og tit tordu ikki. HHvørja ferð tit ? ein + sleppa mær við fingu hug til at lætta høvdið eitt sindur, so hildu tit, at Gud var >Ja, so kann tå vera sum einhvør annar«, heldur Ketil illur, og Hlimaður gníggjaði sær í nevarnar«. >Ég veit ikki, hvussu nakar skal krevja, tá ið einki er at krevja burtur av«. Men konan var målatråtin og bað Jesus náða seg fyri húsbónda. Tá kom tann elsti sonurin inn. Hvat tey tosaðu um? Ja. tað var hetta, at tey hjá Klávusi hava lokkað Kálv at giftast »Er einki at krevja burtur av? Hvat fanin siga tit? Alt havið er við dóttur teirra: >Men tað er hetta, ið eg sigi«, heldur konan, at ein kj. ikkfullur fiskapottur. okkum írestar bert ein soðspón at leggja hvussu skal hann hugsa um at matskoffa einum húsi. Hann skal at uppúr vid ... Tað er bara so drúgført. áðrenn hetta vælsignaða fiska, men hvat skal hann kunna gera umborð. tað gongur upp hjá ambodid kemur« mum rottu monnunum Hann«, sigur tann elsti sonurin, »eg skal siga tykkum, at hann er betur skikkaður til at standa við vaðbeinið enn bæði eg og fleiric. Tad er løgið<, heldur Ketilskona, »hvat nyttar so vit til. síðani hann, sum einki hevur av ti, skal vera lika væl fyri sum hinic. Tað veit eg lika. men við vaðbeinið er tað ein fyrimunur aut hava sum minst av tí slagnum. Har er hann best staddur, sum hugs- ar sum minst. So lítið lystiligt er tað lívið< »Ikki veit eg<. svarar hon aftur, »ungd6murin nú á døgum er ongantíð tilfrids, hann er so kravsamur, heldur, tað skal vera sum í åtlondunum«. Hvussu tå? Ja. eg dugi nú ikki so væl at målbera meg, men tit krevja so nógv til Á ið. tit halda ongantíð vera nokk. Fyrr var tað takkað til. tá ið fátækramaðurin hevdi inn Í munnin og eitt tak at liggja inni undir. Nú skal alt vera so stórbært. Tit krevja at fáa, tað tit vilja hava. antin til eiga fyri lað ella ikki . Og so gongur alt undir í skuld . . . Til góðs hava tit bæði skúlar, høkur og veit eg hvat. yrr. lá dugdu vit at síggja. at sovorðið bar ikki til skuldin kemur ikki av ti, at vit un í útlondunum, siga tygum. SpVI elsti sonurin. tann elst! murin lær: >Ja, mer 1 krevja ov nógv ul lívið. Alt skal vera Hvi skulu vit ikki kunna krevja at hava tað javnbjóðis við onnur, hava útlendingar nakran frammíhjárætt til at krevja meir av liv- inum enn vit Gaman í. tað hevði verið væl. kundu vit havt tað rúmligt, men tå ið vit nú ikki eiga fyri tað, mitt barn Ja. tað er av ti, at:vit ern ov illa útvjórdir Tad kann væl vera nen hval er at gera við tað? Tann ið fátækur er. hann er fátækur. Gud er tann. sum hýtir. hann kunna tit ikki taka av ráði. Hava tit ikki lært tað í skulanum Tað hava vit iki læri. nei.< tann el onurin for at risna á mál inum. »men vit hava lært at kenna okkum sum menniskjur. vit hava Ketil hevdi staðið tigandi og spunnið, nú legði hann uppí: »Er tað eftir soðspóninum. ungdómurin stendur og bíðar á geilarhorn- unum ?« »Ja. ja, tad er eftir honum, teir bíða, teir standa til reiðar at leggja uppúr. beint sum soðspónurin kemur« >Hvør skal koma berandi henda soðspónin upp í hendurnar á teimum, nasvíst at spyrja ?< reitar Ketil. »Tad vita teir ikki, men teir kenna sterkari dag frá degi, at hann má koma. Og teir stunda so tråan, at einaferð kemur hann, um so luftin skal rivna og kálva hann. „Hví velta tit ikki, meðan tit bíða, so høvdu tit staðið mettir«. »Hvi eru tygum ikki skúlalærari? So høvdu tygum staðið mettari og spunnid«. »Tad veit eg líka, eg mundi ongan hugin hava til bókina. Og mínar ungu dagar var tað hildið lítið kallsmannsligt at vera lær- ari, tað var meira fyri tann heilsubrekada, sum ikki kundi ganga millum manna >Tað sama sigi eg. Eg hevði ongan frágerða hug til hakan, og mínar ungu dagar var tað hildið at vera kventlasligt at velta. Tá var snørið alt. Men nú er vend komin, bæði eg og fleiri hava lagt so ilt fyri snørið hjá synunum, at liva tygum nakað, so skulu tyg- um fáa at síggja, at teir fara at veltac. »Ee veit ikki. hvussu vorðið id er, kanska vit eru so býtt. at vit duga ikki at tosa uppii«. >Tað veit eg ikki, um tit eru býtt ella ikki býtt, men tit eru gomul. Tad er hent so nógv, síðan tit vóru ung, at tit kenna tykkum ikki aftur. so ganga tit illfysin og spáa neyð og undirgongu. Haldið upp at vid tí, einki er farið av lagi, tað eru bara kyrrindir. tykkara sjovarfall er runnið, nú kemur okkarac. Tann elsti sonurin fór sín veg. Tey gomlu sótu hrúnasið eftir og og tottu. Var hann fullur, ella hví sat hann sovordin?« spyr konan. Eg veit líka, eg veit lika«. otolnast Ketil, >eg finni einki. høpi