týsdagur 12. juni 1951síða 3

12. juni 1951 | Føroya | S0SIAL-DEMOKRATUR Blaðstjóri VILHELM SØRENSEN Prent: A. ØSTER n—YMISK TÍÐIN DI Leygardagin var kavarok nerðan- fyri. Nógvastaðni kavaði oman. moti gørðunum og einstøkum líka í bakka Sjúrðarberg sigst at hava veitt 125 tons eystan fyri. Tey, ið ætla sær á danskar hús- haldsskålar, landbúnaðarskúlar ella hå- skútar komandi vetur, kunnu innan fyrsta juli senda skúladirektiónini umsókn um studning. Á >Danmarks fiskerhøjskolex í FE bjerg fær føroyingur friplåss í tid- ini frå 1. nov. 1951 til 1. april 1952 Umsóknir skulu vera ríkisumboð manninum í hendi innan 1. sept. Landskappingardystirnir á Tvøroyri sunnudagin: T.B. I hold vann B 36 Í hold 1—0. Iholdini spældu javni 9..3 Skúovingar hava rænt í 3 dagar og fingu um 12.000 egg. Teir vóru i Havn fríggjadagin og seldu 2300 cg. J. Reinert keypti tey flestu. 1600 ec, Dimuningar fingu um báðum støðum var illa vorpið. Jóansøkan verður í ár hildin á Tvør ovri leygardagin 23. og smmudagin 24. juni. Heðin B ri. verðin er av lagi uttan hon sjál til gongu. Tá ið Ketilskona kom heim. sat maðurin og stikadi strá. FØROYA SOSIAL-DOEMKRATUR Nr, 36 Basarurin fyri Sjómannsheimið Klakksvík á Norðoyastevnuni gav 39.304,09 kr. Skipafelagið Feroyar Í vikuni, ið endaði 2. juni veiddu ; SA, 49. a Se ] Telefonir 209 171 274 Klakksvikarbåtarnir 139 tons. Á Skipasmiðjuni eru fleiri av ar- Tórshavn beiðarunum uppsagdir, tá ov lítið ar- beiði er. Verkfallið gjørdi at Skipa- A er. P | SNARLJÓS smidjan misti umvolingararbeidid upp- Nókur | | leiðslutøl frá sei á 11 skip. et st eimstram eidslutol Íra sein- Palmolive Lýst eru leys lærara-(innu) embæt- ; g Er P er áðren seinni heim hándsápa ; ; mas »ardagin byrja ini vid skúlarnar á Slættanesi, Tjørnu- g y 19 i , baðisán: j j (Tølini í miljónum tonsum) 4 »a01sapa vík-Langasand. Samstundis eru lýst Hvei 17 2 . Hveit 70 rakikre leys fýra ferðalæraraembæti ; i : rakikrem så Rugui 50 - Eg a | Bygg 30 Colgate Ísfiskasølur | - g jod Á 200 Havri 60 - re |, 4 : Tryevi........…. 382 ks. 605 pd. , hándsápa > 97 oo í Majs 120 akur 274 ks. 826 pd. ; Ris 150 2 4 6 Alvis ; 118 ks. 921 pd. så ; tannkrem tólasuku 0 =. — Hoyvík parti... 156 ks 255 pd. RPG altíð á goymslu. SÁ. 579 Rorsukur 88 Sonja Eghoim pl. 161 me 277 på x - h ; AN ! 20 toatmanna er Rr Sá 508 Karo he | TH. PAULI CHRISTIANSEN, . . atti 2.5 Telef, Akranes við fullari last. ; | | lelefon 446. SÆ og hoyrt Tubbak 2 | Í Troyttur av at berjast móti. at tað Ull 1.8 - bd PA PÅ LI arbeidandi fólkið skuldi fáa meira løn. | Bummull 6.3 sápuhúsið og so av at gera verkbann, fór Kjartan | Kautsiuk | Tlf. 64 Torshavn Tlf. Mohr uttanlandaferð. Tað fyrsta vit nú | Smør 5 Í frætta frá honum er: at borgmeistarin | Kol 1300 | hevur grýtur kasserollur, í Havn er ein peningasterkur maður. Petroleum 80 | | såpu og vanligar vørur men eisini ein maður, ið hevur stóran | Jarnmálmur 150 til vask áhuga fyri kvinnusangarum. nú skal | Koparmálmun taka ta hálvu ábyrgd at fáa eina | Gull 0.001 ruevu av syngjandi donskum konu | rr . sp | SVAR fólki higar í summar. Soleiðis nýta | skuldu spenna livreimina inn. nú et |. 36.5 % arbeiðsgevarar pening sín. tá arbeiðs- | hon tann fyrsta at boða frá stórum til 2. 18 %. menn búðu um meira løn. var tað ikki | taki. ið stjórin á Tórshavnar skipa | 3 91. hugsandi. um eingin peningur var lá. | smiðju hevur gjort á uttanlanda ferð | 1. 540 Dimma skrivaði um. at arbeidsinenn | síni 5350 Feðgar á ferð. <. deilir sonarkonan og fer aftur Hon græt og turkaði sær upp í turruklæðhornið. »Eg bað teg ganga frá henni«, skeggið. »Gud veit. at kemur hon inn aftur um mína gátt. tað havi eg lovað í henda dag. bukkuna yvir høvdið. t sigur Ketil og smíltkar niður í o skal hon fáa Men Ketil, tú skal fara aftur til kommunumannin og tað beinan vegin. Hann hevur snýtt okkum, hevur hann Tá vuksu eyguni í Ketli: urin logið fyri okkum ?« um hatta s| >Hvat sigur yottið ikki lýgur X tú. hev ur kommunumað »Ja, sonarkonan segði, at tey høvdu latið skattin, tað var eitt teir høvdu fingið frá reiðaranum, hesum nýggja, sum komið er<. líka veit ee. okkurt us hvussu tað æt. Gamli leyp sum ein proppur upp av beinkinum og niðan til sonin, kanska Várharra gjørdi, at tær tretivu krónurnar Sonurin læ lædi, tá ið hann hoyrdi. hvussu vorðið. ið var: stóðu til at redda. ;Ólukka í handa komunumannin. hevur hann nú verið á kroppinum á tygum Ja. hann skuldi koma við nidan til hansa oyra aftur frá honum. ra, teir skuldu hava hvørt Tá ið teir koma niðan til kommunumannin, stendur húsið í einum roki. har rennur hvørt um annað við róp og gang. Konan beyð teim um inn í stovuna at bíða. >Tað er sovorðið vás her hevur aftur fingið eitt bræv at heldur hon og er fryntlig, skriva undir. yhann Hetta kantórarbeiðið ger hann so skjarrligan, at hann er ikki atkomandi«, Konan minkar >Ég skal siga tykkum. noktar málið til tesk: brøvini fyri hann, verri hýrdur av lí sama. fingið lønina fyri teir sjey Soleiðis er. Sett navnið undir. so eg haldi tað er í dag Tað er hetta. meil heyna seg. iskir aftrat. gjørt sjálvur. fór út. Tá kom komunumaðurin, hvítklæddur við uppsmoygdum 4 Hárið hekk slenut av sveitta og eyguni reyð sum í sandakalli Hon fekk eitt dunk ketta sat á gólvinum. at lærarin er vanur seinastu mónaðirnar fyrst fúa teir stóra løn. ýtið<. at skriva maður hann. so nú er min vita tit, at lærarin hevur ikki og skal hann og so eru teir otov tað hevur nú maður mín altid So suffadi hon tunet og SE hin nakk dt >IU niður á veit. at tú hevur einki at gera her á kantorinum« vit vildu tær til »Tad var eitt småting. „Ja. tað slåtti eg mær. men navnið upp á hetta brævið, eg kann ikki skræða mey tekur hann eina blekkfløsku og penn, flekir seg niður yvir borðið fara igur Ketil at:bíða havi fingið So til er undur. Andlitið stendur á tambi og eyguni vaksa út úr høvdinum. heingir hann brýrnar niðuryvir, tenninar í undirvørrina og hirðir pennin til. só blekkið stendur sum skadda um sat hann eina løtu og hvíldi seg, sær á. So nu mioai og læsir pappírið. Tá ið hann hevdi skrivað. o spurdi hann. hvat teir vildu. »Ja, tað er hetta. at tygum hava verið og lokkað pengar av pápa mínum fyri skatt. sum eg havi latið . Á, ja, ja, tað er læti aftur. pengarnir liggja her, tað er hetta. at hatta nýggja lagið. ið tú nýtir við at geva mær bræv anum, tað dámar mær einki. Vit gomlu. vit halda upp á Fe dugi ikki men at rætta frå reiðar mann ímillum. við hesum reinan mynt, mann og nýggja. líti einki upp á tað >Tað mugu tygum um, eg vil hava tygum at geva pápa mínum beinan vegin«. Kommunumadurin fór og kom aftur at eg ikki eri inni í sovorðnum nýggjum, so sínar pengar aftur við teimum tretivu krón unum: »Um enn tað. má tú bera yvir vid mær<. »Nei«, inum. so verður eingin yvirbering frå mær. til? Hví skulu tit gomlu altíð krovsta tykkum fram. at tíðin er so vorðin her hjá okkum, at tit standa býttir<. krónunum. »tå ið tú er uppi í hesum arbeid- Hví geva tygum tygum sigur tann elsti sonurin, tí sannleikin er tann, So fóru faðir og sonur avstad aft Tá ið Ketil kom aftur til sín sjálvs. ørindi: >Nú havi eg fingið pengarnar ur við teimum tríati tók hann konuna upp á gólvið treiv í eill aftur. gamla hentur skeldarins túrur var hjá tær Inniveðrið vardi í vikuvis, og tey ov tøttu alsamt. Kálvur deildi og græt. ti hann noyðddist at spinna: >Tað er skomm“, segði hann. >hvør av mínum javnaldrum halda tit stendur spinnur? Allir<, uggadi Ketil. Jú. spyr ikki, nei, eingin av øllum somlum. Tað gav at býta ejár, eg var til handils. tå róptu tey nipil eftir mær og lædu«. Ja. tað hatar seg ikki vgdu tey somlu. hava tee ikki inni bert sum eina húsaskorðu. Vil tú ikki arbeiða, so må tú fara ut til teir. sum liva av at styðja neystini og hanga tvørtur um skivuna hjá handilsmanninum«. Nei, hann vildi ikki vera útkoyrdur. hann skuldi spinna, Fin dagin kom hann so ålg« nidan frá Klåvusi for Tey um enn ég vil koma Dystut nu hann at eiftast. segði hann: hava spurt oman til teirra at vera, tey orka ikki at halda hús longur einsamøll Må giftast“. undrast Ketilskona. >tað verður ikki besti stand urin«, »Hvi?« spyr Kálvur