leygardagur 7. juli 1951síða 3

7. juli 1951 Feroya | SOSIAL-DEMOKRATUR | Blaðstjóri VILHELM SORENSEN Prent: A. ØSTER = YMISK TÍÐINDI | Thorshavns Dampvaskeri er leigað til Amaliu Olsen og Kathrinu Johan- sen. FÓTBÓLTSDYSTUR var millum Landsliðið og Býliðið í fyrra kvøldið. Býliðið var avgjørt við yvirlutan. Teir vunnu 2—1. Hotel Klakksvík er leigað til Erik | Olsen í Klakksvík. Kunngjørdar eru nýggjar dýrtíðar- við bøtur til tænasaumenn. Føroya Búnaðarfelag hevur adal- Ferðaætlan meðan Ternan er burturstødd GALDANDI FRÁ 10/7—10951 SMIRIL MÁNADAG kl. 9. Havn—Våg TYSDAG kl. 14. Havn MIKUDAG kl. 9. Vág vík—Havn. FRÍGGJADAG kl. 7. Havn LEYGARDAG kl. 7. Vág LEYGARDAG kl. 14. Havn RITAN« siglur til eystursíðuna in fyri »TERNUNA« hósdag. Tvøroyri »VESTURLEID« siglur vestureftir til Miðvág og Vestmanna kl 8 friggjamorgun og frá Vestmanna leygarmorgun kl. 7 um Midvåg til Havnar. Tvøroyri Tvøroyri Sandvík Tvøroyri Klakksvík FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR eeen Firma S. P. JACOBSENS Eff. fund mikudagin 11. juni kl. 5 sp. i Tórshøll. LANDSKAPPINGARI SVIMJING Í Norðurlondum rokna menn við stórari luttøku í svimjukappingum í summar. Í Danmark verður roknað við 10.000 luttakarum ella 0.95 % a fólkatalinum, Noreg 35.000 ella 1,09 %, Svøríki 150.000 ella 2,14 %, Fin- land 105.000 ella 2,63 % og fsland ella 7,46 %. Føroyar eru av ymiskum orsøkum ikki við í kappingunum í ár. Her er kappingin ein royndarkapping fyri okkum sjálvar, fyri at vita um vit eru førir fyri at luttaka í kappingunum eilt annað ár. ÚMERKILSI Julianna Sólvia Davidsen, Skála, | ið fekk hitt hendinga góða próvúrslit- ið 11.50 á preliminerskeidinum, og er hetta útmerkilsi. Havn. Vág. Hvalba— Dal Skála- Húsavík Hvalba--Tvørovri—Váe Havn. Havn. á Eysturoynni fríegjadag í stað Nr. 43 tlf, 21 og 40 VESTMANNA KLÆDNAVØRUR Myrkablått buksutoy; vakurt, ternut kjólatoy; vistra, allir litir; taft, blomstrut; svart, ullint kjólatoy; myrkablått silki; vistra silki, reytt, grønt og gult; gardintoy, vakurt, blomstr- ut, ternut; einlitt, reytt gardintoy; grønt gardintoy bíligt, vakurt; stores í meturmáli; stótur; fjøðurtætt; laklørift; ermafóður; ullgarn, allir litir; føroyskt, hvítt, fínt tógv; bummullsgarn; handklædir og viskustykkir eftir metramåli; seymitráður og øll sløg av brodergarni; áteknaði broderíir 0. m. Mm. Mm. a. Millumverk; blondur; allir litir av silkibondum; dúkar, hvítir og kulørtir. Til'damur: Undirtroyggir; buksur; undirsett, buksur og troyggja; — mjadnahaldarar: Nylon sokkar; vindjakkar: vakrar troyggj- ur; turrukløð, silki; náttkjólar: inniskógvar av leðri, pla- stikkbeltir; skógvar åtringadir: snøring: vakurt úrval a skóm til biligastu prísir; damugummistyvlar, ymiskir, øll nummør. Til?menn: Undirtroyggjur: undirbuksur av tí sera góða slagnum, und- irklæðir, sum føroysk: troyggjur, enskar, mynstrutar av ti rætta slagnum: opin vest; klædningar, gráir, bláir og brún- ir, vakrir og av besta slag frá 180 kr. til 240 kr., sera bí- ligir; kollar: harrahosur, svartar, brúnar og myrkagráar; tey kendu »Baru« slipsini, knytt, klár til brúk; leðurhand- skar: sterkir arbeidshandskar av leðri; stivar flippir; turri- klåd; sjóbuksur, brúnar, bláar og hvítar: ketildraktir: yvir- allsbuksur, bláar og brúnar: gummistyvlar: oljufrakkar: nakað av gummiskóm nr. 8—9-—10. Til børn: Pyjamas: undirkjólar: fleiri sløg av buksum; undirtroyggj- ur; kjólar: gummifrakkar: flågvaradraktir: kollar: hågvur: øklasokkar; sportssokkar: stórt úrval av flest øllum nr. gummistyvlar, reyðir og svartir; av barnaskóm, sera bíligt; svartir, bláir og gulir: gummiskógvar 13—1-—2—3. Nógv sløg av undirtoy til børn. Alt til bíligastu prísir so leingi lagrið røkkur, sendi ordrar við tað sama. Vit senda vørurnar beinan vegin. Heðin Brú: Feðgar á ferð. Teir gomlu gríslaðu tanngarðarnar. so skeggini frísaðust um skortarnar á teimum, men ikki eitt orð. teir søgdu. Synirnir taka allan seiðin, ið eftir er. fylla hann í eina krubbu í túninum, grava upp av gólvinum og hampa allastaðnis. so væl teir kunna, breiða eitt gamalt segl á gólvið. taka eitt ílati inn aftur við seiði. seta seg so at kryvja. Tá lær tann elsti sonurin upp á tey gomlu: »So nú er myrran burtur. Løðið nú fyrstadin, so vit fáa eitt aftur aftan á henda sjóganging. bryggjubál. at turka húsið So kravdu teir heitt vatn. teir skuldu blanda sær puns. Teir drukku úr stórum krússum og ótu sukur afturvið: >Tit gomlu. komið og fáið tykkum ein góðan slurk í krovið, lempið so roðsluna burtur av tykkum og tørnið inn, her er fyri túraðar oldingar<. Nei, teir skuldu einki hava. einki at sita og gløa eftir >So komið nú ikki aftur við hasum lótunum. Skulu tit vera firtnir aftur fyri at vit hjálpa tykkum ?< Tá harkaði Lias Berint sær upp úr hálsinum og smálæi: >Kan- ska eg kann leggja tunguna á<. Ketil gav seg eisini og drakk nógv. »Ja, tit skulu ikki smæast«, skemta teir ungu. »hetta er tykkum væl unt. Tað er ikki annar hvor í tykkara aldri, sum er so fittur. Men haldið uppat við hesum gamlamannamøsninum, um at verðin er av lagi, og at tað unga fólkið tímir Kanska, kanska tað eru vit. ið av lagi eru og fóru lendahoknir til songar. einki. . søgdu teir gomlu Næsta dagin fór Ketil glaður til handils við livrini. VII. IN morgunin kom doktarin so ferðamikil til bygdar. Kon- urnar tustu í vindeyguni. men smátt í hann, tað sást íkki á honum, hvat hann vildi. Tað vardi ein tíma. áðrenn tær fingu nakað at vita, men tá kom Tummas gjøgnum geilarnar við tíðind- unum: >Tað er prestakonan, sum hevur sent boð eftir honum, eitt barn er sjúkl<. >Tú veit ikki, hvat ið feilar ti?« spurdu konurnar. Nei. tað visti Tummas ikki: »men ern tað ikki meslingar. veit eg. nú ganga teir syðri á landinum í buksulummunum, gjørdi eitt hirs á seg og rýmdi. „So knýtti hann nevarnar niðri Tað var ein sorgarmorgun í Ketilshúsi. øll mistu málið. Konan ripaði hurðina aftur: >Eg vil ikki hava menniskjans bein inn um mína gátt, tað skulu tit vit, vit skýggja. Her hava ikki verið mes- lingar síðan ormaårid, nú eini hålvthundrad år, staðurin verður oydin«. Ketil hugdi nidur fyri seg og helt hendurnar saman: »Tad man fara at koma lítið burtur år skýgging. hugsi eg. Koma hús í hjålpar- loysi, verður ivaleyst hondin rætt teimum, so leingi man er á fótum. Lias Berint kropnaði saman, sum hann sat. tók kollin av og eróv sær í håvdinum: >Nú skuldi eg kortini verða armóðsmaður, liggja her burtur í fremmanda og doyggja og ikki hava loddseðl- arnar upp á sin fedranna arv hjá sær, kanska fáa læntar fjalir rundan um beinini og koma sær til skammars. Kálvur sat við høvdinum niðri á bringu og táraði. Einaferð hugdi hann upp og spurdi pápa sín. um tað mundi svíða í, tá ið fólk doyði av meslingum. Hann ræddist hetta lagið. at doktarin skuldi koma at renna húsanna millum við gratustokkinum og steyta inn undir dýnurnar hjá fólki. Tað var so undarligt. at vísa uttan- hýsis fólki inn undir dýnuna hjá sær. Konan var tað fyrsta. sum fekk mótið aftur: >Nei. nei, her fer ikki at bera til at sita, tað má ið hvussu er fåast so frægt inni, at vit eru óskammað, um doktarin skuldi noyðst at verið kallaður inn á gólvið. Tað er barastani so uttanhanda at fara at vaska upp og niður. meðan tað lekur so illa. sótvatnið rennur allastaðnis. Ketil, kundi tú ikki bjarvað takið eitt sindur aftur nú beinan vegin ?« >Tað var gaman í at gjørt tað<. heldur Ketil. »hevdi eg havt til- far. At keypa nævur nú. áðrenn grindarokningin er frá hondini, rísa vit ikki undir. Og hålmstrå er ikki í bygdini«. Nei. men fór tú suður um lands. heldur Lias Berint, >drúgvast fekk tú nakrar hólgar. Eg hevði havt eini smáørindi tann vegin eisini, so eg skuldi sitid í bátinum hjá tær suður, verri geri eg ikki<. Tað hevði kanska verið eini ráð. men nú er dagurin hålvur, so tað gerst einki fyrr enn í morgin Fyri dag morgunin eftir fara teir avstað. feðgarnir og Lias Berint. tríggir einir vid ti gamla bátinum. Tað brakar í ørmunum á teimum gomlu. fyrst teir fara at rógva. og teir snerkja. sum tað svíður í giktarunnarnar. Men tað var einki at siga til; tá ið árini koma. kemur eiktin. Tann eamli maðurin má takka til, so er hann frá seingini og kann klæða seg sjálvur, tað er mangur. ið ikki er so birgur.