leygardagur 13. oktober 1951síða 1

| FØROYA LANDSBOKASAVN Førova Sosial-Demokratur FRÆLSI JAVNADUR BRODURSKAPUR . Lysingarprisur fyri mm: 20 oyru å ; i P r Blaðið verður bílagt á posthåsinum, og F Nr. 61 I, síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu Leygardagin oktober 1951 kostar kr. 2,20 + porto um fjórðingsárið 25. årg. Hiå Dalabøndum. Hetta var so 25-åra minnistil- takið hjá Sjónleikarfelagnum, før- oyskt í síni beskeðinheit Valdr- amannaliðið verður ikki beitt av- stað, vit taka skúlaungdóm. Og »Hjå Dalabøndrum< tað er so fitt. Og tað eydnaðist at gera filt spæl, tey leikandi vóru fitt og hugnalig Men hygg leikpallurin! Eitt verdigt minnistiltak, hvat sjónleikarfelagið kann, tá ið tað styttir seg saman. Jákup Olsen tað siga vit øll somul, vit hava sæð er óførur, allur býurin upp á hann, tí her hevdi hann gjort so vakurt uttan um tey leikandi, at vit verða at minnast tað leingi. Men tá ið nú her samanspæl á leikpallinum millum litir, ljós og ljóð, at vit undradust:; hví so ikki lata nykin fáa eitt sind- ur burtur av herligheitini? Hann sat har so gerandisliga nakin og ómaskeraður. — Ja, nykurin í hes- um stykinum altíð >øskudólgur<, eg meini vit her í Føroyum hava gjørt so lítið burtur úr honum. Nykurin er bæði menn- iskja og dýr, kann skapa seg um til tað og tað í søgunum. Men aft- anfyri liggur væl kenslan, ið áar- ljóð elvir, tað er nykurin. Og hevdi tað ti iki verið meira samljóð í at nykurin í hesum stykkinum var hyggur blidoygdur var so heppið hevur verið Nýtt prentarafelag Tvær ferðir Havn roynt at stovna felag, báðu ferðirnar er tað farið yaftur í ommu sína.“ Nú næstseinasta mikudag var stovnað a hava prentarar í men felag prentaranna nýggjum. Í felagnum eru um 30 limir. Í nevnd vórðu hesir valdir: Esmar Jacobsen, formaður. Martin Thomsen, kassameistari. skrivari. Í mai-mánaði verða 100 ár um- liðin síðan prentingararbeiði tók til her á landi. Tað var Niels Win- ther, ið hevði hina fyrstu prent- prentari var Benne Samuelsen, smiðjuna, og fyrsti Jákup á Kamarinum. Til 100 ára minningardagin ætlar hitt nýggja prentarafelagið at geva út minningarrit. »Torhallur« Óváttaði tíðindi siga at Tórfleg- agið ætlar at selja Tórhall til Po- len. Fyri peningin ætla teir at keypa Guttaberg og seta nýggjan motor í hann. áarskúmið í tók form og áarljóðið ið varð til orð og lag? Soleiðis at nykurin tá sjónd var ein ljósstrálandi yvir- ið hann tók mannaút- vera? Tá fyrstani hevði hann fing- sum stykkið ið ta atdråttarmegi, gevur honum. Tá ið gentan skal loypa í ánna tí nykurin kallar hana, so sigur áskoðarin: ÞÁ nei, nei, hon fer tá ikki avstað við has- um pinkudreinginum. — Men so- leiðis hevur stykkið altíð verið spælt í Føroyum mær vitandi. Men alt tað sama. Vit siga takk fy ri spælið — Og komið skjótt aftur. Heðin Brú. FISKASØL Einaferð gav Føroya løgting einum privatum felag einkarræt: at flyta út so at siga alt landsins vælferð uttan viðurlag og nú vísur tað seg eisini uttan eftirlit. Tá fiskasølan eingin maður varð settur av lands- var byrjað og stjórnini at ansa eftir henni varð í hesum blað duka aðir áðrenn maðurin hr. í borðið í mán- Karsten Hoydal varð útneyndur. Men hygg nú! Karsten Hoydal hann og aftanfyri landsstjórnin t Kristoffur Jacobsen 60 Leygardagin fyllir ein av okk- ara góðu partamonnum, Kristoffur Jacobsen, vanliga nevndur Kris- toffur í Búðinum, í Klakksvík 60 ár. Kristoffur arbeiðir í dag sum starvsmaður á kajuni í Klakksvík. Hann hevur gjøgnum árini havt fleiri álitisstørv m. a. verið for- maður í Klakksvíkar arbeiðsmann- afelag og form. í Klakksvíkar javn aðarfelag. Okkara bestu ynskir á føðing- ardeginum. Góður skurður Fyrst í vikuni fekk Jógvan Sø rensen á Vidareidi óføra góðan veðr. Hann hevði gingið í feiti- lendi norðantil á Viðoynni. Kroppurin vág 76 pund og 30 merkur í tålg vóru í honum. Hetta er besti veður, ið frætt er frå í ár. Eingin betur! Annars man skurðurin fo) stu støðum vera undir miðal, nógva staðni bæði til tal og góð ku 80 FØLNADI ALT gulltidini slerdi ein neyvan eyguni niður í Dagblaðið, uttan at lesa tey hvassastu og frekastu álop á teir, ið tá sum best royndu at bjarga landinum gjøgnum orrustu- tíðina. Hesir vóru skuldsettir fyri landasvik, vinnulívið og aðrar meinbogagerðir fyri leigusveina- gerðir. Samstundiskundi ein lesa teiga- langar lovprisingar av fólkaflokks oddunum og teirra stórverkum fyr land og fólk, ikki minnst hvat vinnulívinum viðvíkti. Tað sá út, sum um teir vóru hinir einastu, ið skil høvdu á peningaligum við- N 06 VIT hava roynt síðan tá at fáa sátt við teir harrar uttan at hetta eydnað- ist og hann hevur tí sagt seg úr starvinum. Hetta fyrsta, at Karstin er maður, okkum fyri tað og síð- sýnir an, at Føroya landsstjórn, Føroya løgting og Føroya fólk undir harðræði av 9 monnum, ið ikki ætla at lata seg boyggja undir al- ment eftirlit. Føroya løgting tryggjar hesum almennan stóran mun, at eingin veit tølur á. Svarið, teir geva er: Vit eru ein privatfyritøka og tit hava at halda fingrarnar burtur frá okkara øki. Tað veri sagt her einaferð enn: Føroya løgting, enn er tíð um enn hesum monnum pening í so tíma at steðga háni móti tjóðini, skeri nú og skeri í tógvum djúpt! på Útvarpið í hini vikuni Tað eydnaðist okkum í seinasta blað at fáa årslitini av >Hvør veit best« kappingini millum lærara- og studentaskúlanæmingar í bóka- dagsåtvarpinum fríggjakvøldið i Vit søgdu, sagt í útvarpinum, at: 5 seinastu viku. tað varð næmingar vóru úr hvørjum flokki og úrslitið 37 stið til studentarnar og 36 stig til læraraskúlanæming- eins og 2 arnar. Hetta er tó ikki heilt beint, tå id kappingin fór fram millum 5 stu- dentar og 4 læraraskúlanæmingar. Hjá Dalabóndum er nú leikaður 6 ferðir í Sjónleik arhúsinum. Seinastu ferð í gjár- kvøldið fyri børnum. urskiftum og vinnupolitikki land- sins. Tó ikki allir lótu seg gykla a hesum føgru orðum og mannalov- prísingum. Ikki skuldi so lang tíð ganga áðrenn vit fingu at ásanna, at ein- stakir av hesum monnum, ið høvdu partvísa umsiting av vinnulívinum bæði sínum vinnulívsfyritøkum og sam- stundis landinum sum heild illa. Nú fara fleiri før av landinum, í sínum hondum, royndist eisini tey frægastu, og orsøkin til a. »skeivar dispositión- ir«, soleiðis sum tað varð sagt í løgmannsins skrivi til tingið, og sum eisini varð ásannað av øllum hetta er m. tingmonnum, eisini teimum, ið við hava verið at gjørt hesar »skeivu dispositiónirnar<. Soleiðis endaði peninga- og vinnulívspolitikkurin hjá monnunum, ið Føroya fólk fekk at vita, vóru teir einastu — »teir út- valdu«, mugu teir nú ásanna, at teir ikki megnaðu at taka fylgirnar, aftaná at dansurin um gullkálvin var komin at enda. Alt hitt eggjandi og breggjandi hesum sjálvir frá gull- og orrustu tíðini, soleiðis følnaði tað burtur. Jóannes Patursson til Klakksvíkar Tað eydnaðist so at fáa selt Jó- annes Patursson í landinum. P/f. Kjølbro hevur keypt, og m.a. fing- ið 600.000 kr. í lán úr Vinnuláns- grunninum móti løgtingsveðhaldi. Bókadagskveldið Góð kvøldseta var tað. heilt gott, sum lættikorn, men meinaleyst. Stuttligt at fólk um alt landið sleppur at vera við. Tað er ikki oftari enn so. Spell at óljóðið framvið ikki var minni, og at fyrisprákarin (speakarin) ikki var betur mæltur og talaði betri føroyskt.— Málið, varpað, eigur avgjørt Sumt ið út verður at vera mentað mál. Eitt blað var so fegin um, at fyrireikararnir vóru ikki færri enn 80—35. — Tá man hava verið lítið í part kortini, og óvist um maturin ikki hevði verið betri, um kokkarnir vóru heldur færri. Maður í Steinboga. Í morgin hava Anna Margretha og Klæmint Dalsgaard timbur- meistari verid gift i 25 år.