leygardagur 19. januar 1952síða 4

Føroya | | SOSIAL-DEMOKRATUR | Blaðstjóri VILHELM SØRENSEN Prent: A. ØSTER Sætt og hoyrt afturvid røstum rava Vid ongum posa. Tá ið Martin Holm var á veg um- borð á Tjaldrið seinasta tysdag, møtti hann einum havnarmanni á Vaglinum, ið beinan vegin spurdi, hvar posin var, tí tað var óvanligt at fara á bidd- araferð við ongum á rygginum. Havn- armaðurin bað hann renna oman í Vágsbotn, tí har lá ein stórur, tættur posi — frálíkur til miljónirnar. Fyri at posin skuldi síggja út av nøkrum fyltu teir hann við fólka- flokks luft, humbukk og danasnobbi. Meinlíkur ullatrygglarum sum fyrr í tíðini ferðaðust um landið. x Jólagávan. Og so var tað maðurin, ið skrivaði til hattakrambúðina í Havn. Hann skuldi »bestilla« jólagávu til konuna. Orðaljóðið var hetta: Send en hat til min kone, som er sort og som staar godt paa hovedet. MILLUM UNGFÓLK Meðan Anna var i Havn. Í ejårkvoldid hevdi Anna klætt see í kavabúna og fór út til Pól Petir at biðja hann koma at aka við sparkara. Pål Petur segði sum var, at hann var ikki vanur at sparka. men eftir sum FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR skuldi hann koma. Hann lat seg í kot og teir morreyðu vøtturnar og so fóru tey. Tey startaðu uppi á Hálsi, hann setti heglini í og sparkaði av lív og sál. Altíð hevði navigatiónin verið vånalig, men i gjárkvøldið bar av. Tað vardi ikki leingi, til Pól Petur lá ein- samallur uppi á Sanatoriuvegnum við báðum heglunum peikandi upp ímóti mánanum. Anna fór einsamøll við fúkandi ferð omaneftir. Nú var eingin at stýra, hon rópti um hjálp, men har var einki at gera. Ferð- in vaks. Sparkarin fór sum ein gløð- andi dýna. So bar saman. Anna støkk upp frá og inn gjøgnum ein sýnis- glugga. Tá ið hon kom aftur til sin sjálvs sat hon millum útstillingardukk- urnar í sýnisglugganum hjá Gunnari Stokholm. Pól Petur smoygdi sær inn í plan- tasjuna at slåa kavan burtur av sær, men aftur har svíkti navigatiónin, ti seinast vit frættu, gekk hann vid sama lag og mól millum trøini, hann fann ikki út aftur. Anna sat í sýnisglugg- anum. Stokholm er burturstaddur og hevur lyklarnar við sær. Soleiðis endaði hin fyrsta naviga- tiónsroyndin uttanfyri skúlan. Hann setti kós av Hálsi og endaði í Stok- holm við skútuni. ÓBJÁLVAÐ Í DIMMU Schultzar fyrsta bræv Í seinastu Dimmu hevur dani. Otto Schultz, ið hevur verið búsitandi í Føroyum 1931——35, skrivað opið bræv og biðið føroy- ingar um fyrigeving fyri alt tað, sum hann í hesum tíðarskeiðinum hevur skrivað í Føroya Sosial-De- mokrati. Eftir brævinum at døma hevur hesin maðurin einaferð verið ein ein hálvgjørdur sosialistur og m. a. barst fyri teirri sosialistisku hug- sjónini. ið Karl Marx setti fram í hesum orðunum: Arbeiðarar í øll- um londum sameinið tykkum. Nú sigur hesin heilavillingurin, at henda sosialistiska hugsjónin: >Arbeiðarar í øllum londum sam- einið tykkum. >..skiller menneske ne í Klasser og giver sig Udslag í Mistillid og Had og skaber Masse- mord — Krig.« Tad at berjast fyri at allir ar- beidarar i heiminum skulu fylkj- ast og í kraft av hesum bróður- skapinum javnað jarðarinnar góð- ar, so øll fáa nóg mikið til lívs- uppihaldið eftir reglunum: >fá ov mikið og færri ov litid«, kallar hann fyri »Had og Splittelse«, men biður fólk halda seg til hug- sjónina: >Kærlighed, Renhed, Uselviskhed, Ærlighed.« Men skuldi maðurin ikki samstundis avnokta sosialismuna, so ti vissuliga finst eingin læra og eingin leið. id førir til hesi há- floygdu mál. uttan samfelagið er soleiðis skipað, at eitt virkuligt grundarlag er fyri hesum. og til tess verður vallað gjørligt at vísa Í á eina leið. id vikir minsta sindrið tað var hon — kjera Anna — so | frå tí sosialistiska stavnhaldinum. Ein fullkomin fylking av ar- beiðarafjøldini á einum bróður- skaparligum har henda fjøldin er frælsað undan øllum oki og trýsti og allur stætt armunur er burturruddaður, er leiðin til eina ríkari tilveru fyri alla mannaættini og opnar leiðina Schultzar grundarlag, z fyri hugsjønunum i fyrsta brævi. Men Scultz sum so mangur ann- 19. januar 1952 ar, ið letur hesi gullkornini falla av munni ella penni, gloymir sjálvt grundarlagið, tí so leingi sum mannabygningurin er so fast snørdur í okursleinkjum, og nívd- ur og boygdur av okursbyrðum, at hann ikki sleppur av fetinum og ikki fær rætt teir kropnu rygg- geislarnar, er leiðin ikki føgur lyftir og føgur orð, men verk — og einans verk. Færinger i Danmark Køge, december 1951. Man kan vist hurtig blive enig om, at vi lever i en tid, hvor jor- dens befolkning mere og mere bli- ver spaltet i to grupper, der står i stærkt modsætningsforhold til hinanden, Vi har det såkaldte vest- demokrati med Atlanterhavspagt og en række andre organisationer med U, S. A. i spidsen. Her over- for står østeuropas folkedemokra- tier med kominform o, s. v. Spæn- dingen mellem disse to parter bli- ver på ingen måde formindsket, nærmest forstærket fra uge til uge. Ale taler om nedrustning — alle opruster — alle taler om fredens bevarelse, mens de selv er med- virkende til at skabe farer for den 3. verdenskrig. Den store glædesrus efter Tysk- lands og Japans kapitulation í 1945 er nu dunstet bort, kun tøm- mermændene er tilbage. Mistro, tvivl, usikkerhed og råder mellem menneskene. Midt i dette store skakspil lig- ger også de nordiske lande. Om den nordiske enighed kan der og- angst så diskuteres, Drømmen om et samlet Norden er desværre kun en drøm, som aldrig kan føres ud í livet. Dog bør vi ikke af den grund sidde med hænderne i skødet, men gøre, hvad vi kan for at skabe et så godt samarbejde landene imel- lem som det nu engang er muligt. Selv mellem Danmark og Fær- derne har der været megen uenig- hed, også i de senere ár. At fær- inger ønsker at hævde deres selv- hestemmelsesret er kun ret og ri- meligt, men vi må passe på, at denne stræben ikke slår bestående værdier i stykker. I en så splittet verden, som vi lever i, bør alle kræfter sættes ind på at skabe en atmosfære af forståelse, en respeki for andres naturliga krav. | Danmark er kendskabet til Færøerne og færingernes livevis og arbejdskår meget mangelfuld, og det er min anskuelse, at der på dette punkt bør startes en propa- ganda. Thi, først når man kender hinanden, kan man begynde at for- stå hinanden, På den anden side TANNKLINIK Dr. Jakobsensgøta, 11 Tórshavn. Vidtalutid kl. 1013 og 14—16 Leygardag 10—13 Måltrådur. 717. Magnus Jensen, tannlækni. tror jeg også, at der på Færøerne er megen kritik af danskerne. De historiske misgreb misforstået må vi se bort fra, de er så grelle, at man væmmes ved at tænke på dem. Det er et moderne Danmark og et moderne Føroyar, det drejer sig om. Som et led i disse bestræbelser er det min agt i den kommende ti I at tage en rækkke interviews med færinger i Danmark for at høre deres mening om det danska- fær- øske spørgsmål. Vi vil give bla- dets læsere et indtryk af de respek- tive færingers tilværelse her i lan- det, om deres grunde til opholdet Der er mit håb, at disse interviews vil omfatte som kritik af forholdene såvel her her. såvel ros som på Færøerne. Denne række interviews i nær- værende blad er dog kun at låse den halve opgave. Men jeg vil sam tidig gøre en indsats for at få de danske søsterblad, så spørgsmålet samme interviews optaget i det kan blive behandlet også her i landet. — Det første interview vil følge med det første. Ove Olsen. Hvat drukkid verður av øli Tað er ikki øli, ið drukkið verður árliga. Við hesum fer hópur av peningi av landinum, men smávegis av samstundis fær landskassin væl inn í tolli. Hesin peningurin átti ikki at farið nakað. ið vit lættliga kunnu hava í landinum, framleiða alt tað ølið. ið brúkt verður. av landinum. tí ølvirkir er Samstundis vildi hetta givið arbeiði til ikki so fáar hendur. Innfluttningstølini fyri tey seinastu árini eru hesi: 1918 1919 1950 kl. Í 263.000 367.000 243.000 fl. kl. [I 773.000 824.000 754.000 fi. 976.000 1181.000 997.000 fl. Í 1950 vórðu 106.000 fl. og i 1951 110.000 fl. av øli bryggjadar í Føroy- um, mest sum alt á »Foroya bjórs í Klakksvík. ið nú arbeiðir vid nýmót- ans tólum og hevur í hyggju at:víðka um virkini. so framleiðslan kann fleir- faldast,