leygardagur 5. apríl 1952síða 2

Nr. 14 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR ———————iø—<lR——ix——iisiEx——1— Um yvirtøkur 0. a. At heimastýrislógin loyvir okkum at yvirtaka mál. ið vit makta, er beint, ti tað gevur líkindi til at óneyðugt kland- ur Føroya og Danmarkar millum kann yera fyribeint, og tad er golt. Har- Vid er ikki sagt, at vit skulu yvirtaka fyrr enn vit eru avgjordir i, at vil ikki mugu bidja danskin um at yvirt: aka tad ið vit hava yvirtikið. Tað verður Ca- nossagongdin við lít! Ein noyðist ti- verri at halda, at hon er longu gingin, tí at vit yvirtaka t. d. Skiparaskúlan, og einans vinna tað at J. P. í Dali sleppur at flgga við førovskum flaggi og samtíðis senda menn í dusinavís til Danmarkar at bidda pening til ein banka ið Tórsteinur Petersen hevur vanstýrt, og annað tílíkt, í látur ligt og barnsligt, at tað eru neyvan orð fyri tílíkum. Nú skal »Smiril« leggjast. og tå hann er so dýrur, er væl einki at siga til tað. Men, eru vit ikki mentir at røkja strandferðsluna, hvussu í víðu verð. ætla so menn at vit skulu vera mentir at yvirtaka og røkja sjóverju sum »Dagbladid« og >14.< siga vil skula. Ein heilt onnur síða av sakini er. at danskurin hevur so út av lagi vanrøktað hesa skyldu sína har er orsøk at krevis av teim, at teir skulu Røda Einar Waags viðvíkjandi lands- stýrismálum Sum limur í nevndini fyri kannan av gerdabok landsstýrisins. havi eg undirritað álitið við fyrivarni. Fe skal her lesa upp úr gerðabókini serstakliga um tvey mál: landsstýrisfundi 16. 1951 Frá mei stendur: »Kannan av teknisku umstøðum tele- fonverksins. Verkfrøðingur K. T. A. S. er villig- ur at taka uppá seg kanningina. Hann krevur 5000 kr. um mánaðan og frítt upphald. Samtykt var at taka av.« Og so frå landsstyrisfundi 2. juli 1951 har stendur: „Undirritað var í samband vid keyp av ognini matr. nr. 749a frá Th. P. Christiansen til íbúð fyri M. Helms- dal landsverksfrøðing. Pantobligatión frá landsstýrinum til Amts Sparekass se 30.000 kr. við veð i matr. nr. 749a. Skaðasleysabræv frá landsst. til p/f Sjóvinnubankan upp Færð til 50.000 við veð i matr. nr. 749a. Skuldabræv frá landsst. til p/f Sjó- vinnubankan fyri 40.000. Hettar samanlagt verður 120.000 kr. At seta mann fyri 5000 kr. um mán- aðan við fríum uppihaldi fyri seg og konuna fría ferð fyri bæði, sjålvt um hann er fagmaður. hetta man falla mongum fyri bróstið og serliga kann man hugsa hvat okkara fiski- menn mugu halda um hetta, í samband við løgtingsins støðu til teirra krøv um forskot og eina lítlan sikran av 300 190 kr. um mánaðin um tårurin mi: eydnaðist. Hitt málið. við at keypa eini 50 ára gomul timburhús við flagtaki fyri 120.000 kr.. má vera heilt vitleyst. Hesar tvær landsstýrismyndirnar. við soleiðis at disponera og tveila pen- alt tað vit hava ing út, er í tráð við síðani á sæð koma uppundan kavi ólavsøku. Hetta er eitt stórt vónbrot fyri teir foroyingar. ið frá ungum hava barst fyri einari betri lagnu fyri Føroyar. nú at síggja landið sokkið niður í øko- nomiska óme vd. og at vil nú eru bund- - tað er harmiligt. nir til hond og fót 'a hetta til lítar. På ender Patursson vil vera vid, at vit høvdu verið væl farnir um vit høvdu reint føroyskt gjaldoyra idag. Gaman í, ein hevur lov at pástanda 80 mangt. men ein hevur eisini lov at pá- standa at tann krónan vildi verið høgt sett 5 oyru verd í dag. og tað meini eg. Niðurrívingarskrivingin hjá E lendi er ikki føroyingum fremmand, tað er júst tann sama sum >Dagblaðið< skriv- aði. meðan Ellendur skyldm: aðurin sat á Flatlondum — og hvussu >Dagblað- sins« menn royndust tå at kulaði kenna vit allir. Nei! Vit hava eitt at gera nú, og tað er. at vit taka læru av ti góða ordatak- inum: >Hann, ið ikki kann sigla vid høgum seglum, hann má sigla við lág- um Viggo Dalsgaard. aprfl 1952 D.FD.S.'s sommerfartplan I Tilslutning til den tidligere annonsenede Sommerfartplan meddeles herved følgende. Ændringer. S/S BOTNIA fra København 22. April (i Stedet for »Dronning Alex- andrine«), i Thorshavn 25. April, Trangisvaag og Vaag 26. April. Fra Thorshavn direkte til København 27. April. (Island-Anløb annulleret). M/S DRONNING ALEXANDRINE fra Thorhavn til København omkr. 5. Maj (efter Grønlandstur) samt 29. Mi ij (ogsaa fra Grønland). S/S TRONDHJEM fra København 9. Maj via Aalborg og Leilh til Thorshavn Trangisvaag — Vaag - Thorshavn. Ísland andlobes ikke. Fra Thorshavn til København 20. Maj. Sommerfartplanen gældende fra 6. Juni til 24. September forbliver iøv- rigt uændret i Kraft. Afgang fra Thorshavn Sommeren igennem: dag med eventuel Ankomst til København anførte Dato. KL. 10.00 Søndag Formid- Aftenen før den i Planen Det forenede Dampskibs-Selskabs ekspedition i Térshavn. Telegr.-Adr.: Forenede. Telf. 11. MARGARINE VITA Ne FÆROSK | ' ede VITAMINISERET / rå pm brisc FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT (framhald 10) min? i mar Helga: Eg átti kanska ikki at sagt tað, sum datt mær í JAKOB JONSSON huga, men moslir, ........ Hevur tað ikki ofta verið frá Hrauni: ræðuliga fyri teg. at vita teg eina — einsamalla 7 Hilda: Eg havi ongantíð verið eina. Í hvussu tað gekk, Á L D U R so var eg ongantíð eina, tú skilur tað kanska ikki enn, men onkuntíð man tú fara at kenna tað av royndum, at hann er aldri eina, sum hevur tvey ur seg úr kápuni og leggur hana frá sær): Tú situr ikki uppi og bíðar Gott kvøld, mostir! eftir mær. vóni eg? Ræddist tú at:tvarra úti til háljósan dag? (Setist við eld- at fløva hendurnar). Hilda: Á. veit ikki hvat tað kann koma av. g setist at binda). Helga: frændi lagstur? Hilda: Nei. hann fór oman á støð. Helga: Oman á støð so seint? ar og Hilda: Fyri honum er nátt og dagur eins, heldur hann at nakað er ógjørt, og best sjálvum til, tá tað geldur sjós síðuna. Helga: Ja, men hvat skamminum niðri, nú mitt um nåtlina? Hilda: frá bátunum. Helga:' nei, góða, ikki var eg rædd um teg. Tú A sr at ansa tær, hvar tú gongur. Men kort- ini havi eg kent sum eina trongd á mær, eg Hann fór at vita hvussu teir vóru gingnir Pad er sjálvsagt sum vant er. smábørn sovandi í húsinum. Tað er sum ein kennir at har er okkurt meira inni eisini Ódnar náttin køvir ikki tann, sum lýðir á andadráttin hjá smábørnum sínum og síðan tú kom til, veitst tú hvat gleði eg havi haft av tær, góða. Helga: Tað var ikki hatta, eg meinti við, — ikki eins- amøll heima, men einsamøll at standa einsam- fyri at eg fór øll í lívinum. Hilda: Jú, eg veit hvat tú hugsar um, — jú stundum kundi tað koma yvir meg. helst í ER Men eg royndi at látast sum einki fyri Ásmundi. Hann hevur nógmikið at stridast við sjålvur fyri uttan at hava tad aftrat, at eg lå heima maktaleys av rædslu og sorg. Einalerð segði hann við meg. at hevdi. eg íkki kunnað litið á. Hilda, at:tú tekur deyða mín sum ein hetja. so fór eg aldri aftur á sjógv. (Tekur stokk- Helga: Sum hatta líkist honum, at síga so. lítir hann gær Hilda: Tá gav hann mær hetta. Helga: Hvat? Hilda: Hesa myndina, tå hevur so ofta sæ »S hana, góða. ger hann har j ' (Heingir myndina upp). Helga: Hvi gav hann tær hana tå? Hilda: Hann hevur sæd gløggast, hvat best var fyri meg. tå eg havi sitid her við gluggan við hjartanum í hálsinum. j 0: Helga: Hetta er vøkur mynd. Hilda: Men hann veksur vindin. 197 rv Me tuni ; stå AA Á Hilda: Hon er kanska einki listarverk, men meiningin Helga: Tað er tá ikki nakað ódnarveður enn. er góð. Hilda: Tú hevur ikki lært teg nóg væl á at skyna H. len (hyggur at myndini, og síðani aftur at Hildu): meðri. men hasin gamli er kunnugur bæði við „ Hann sigur at:tað skal ikki undra hann, um hann brestir á av norði áðrenn hálv- kt er liðin. og tá verður uppris í brimi. (Hvøss Hoyrdi tú nú? loft og sjog hvihrla skakar húsunum). Helga: Ja, húsini skakaðust. Hilda: Ja, ini fyri 1 sjónum. Helga: Veitst tú tað, moslir, at eg havi ofta hugs- að um. hvat tú má hava verið trong ofta, Ásmundur frændi hevur verið til stormi og kulda og so hann úti í náttmyrkri, aftrat Hvat var har Hilda: tad, tå ætladi at tey skakaðust, men higartil hava neip- ur og nævur hildið. Verri eru bátarnir og skip- Si iga Heldur tå at tað kann vera satt, at hann hevur stillad stormin og lagt niður aldurnar? Hilda: Hann hevur í hvussu er lagt niður manga alduna í mínari sál. Helga (lítur annars hugað á myndina): Enn er nakað langt til lands strondin er fyri stavni. Hilda: Tað er allastaðis onkur strond fyri stavni, men ev havi nú altíð verið so sjálvgóð. at ynskja tað al skuldu vinna upp land varð men teir. sum mær standa nær, onkurstaðis her nærhendis. Og varð tað tað einaferð strondin hinumegin, heyði eg ugga meg við tí. at Ásmundur altíð hevur verið ein góður - Og so tað aftrat, at um hann letur lív sítt tað fyri okkum, sum honum standa tá ið sjós, at vita maður. á sjónum, so er næst. Helga: Veitst tå mostir, al nú eg veit hetta, sum tú nú meira, hevur sagt mær, haldi eg at myndin er enn nu vakr- Helga