leygardagur 18. apríl 1953síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
16
Nr.
SÁTTMÁLASTRÍÐIÐ
|
|
|
Reidararnir hava haft fund, og
hava samtykt at biðja fiskimenn
um at fara aftur at fiska fyri teir
somu sáttmálar, sum vóru í gildi
i 1952.
Fin má spyrja, hval reidararni
hugsa fyri sær. Teir megu vita, at
liskimenn hava verið
við
|
nava
ongantíð
hesar sáttmálar og
aldri vóðkent Miski-
menn hava ongantíð við góðum
nøgdir
leir.
eingið undir hesar sáttmálar, sum
teir eru dømdir undir av einum
valdgerdarriætti, sum tað kapilal-
istiska Meirtalid á Føroyva løgtingi
setti
monnum.
Hin |. 1917 tók undu
ritaði á Fyrsta sinni við sum fiski-
ímóti protest frå javnaðar-
| |
januar
mannalelagsformaður saman við
Daniel Klein, og vit báðir og allir
okkara kravdu, at fisk.
imenninir skuldu fáa netto, lá ið
okkum varð lovad, at fiskimenn
skuldu kr. 500,00
aðin í lønarviðbót og forskot. Tá
høvdu fiskimenn toluligar inntøk-
ur eisini. Men nú er alt øðrvísi.
MENN
fáa um mán-
að er so javnliga versnað år
ið var tað
og
undan ári. inntil 1952.
ringasta árið av øllum.
Um Føroysa Fiskasølu er so nóg
skrivað, at eg ikki vil troytta les-
ararnar við mongum orðum um
henda men
har liggur ein grundarsteinurin
yvirklassamonopol.
undir teirri ósemju. sum er í løt-
uni. men tíverri. at aðrir eru eis-
ini.
Lønarviðbótin er minkað niður
í einki.
Ja, eg veit ikki vist, lí
menn hava enn ikki fingið lønar-
viðbót fyri 1952. og vit vita ikki.
um teir fáa nakað ella einki. Vit
ogiftir
minnæst, al nåsitandi landsstyri
við sínum monnum á tingi i des.
mánaða 1951 viðtók. at ógiftir
skuldu ikki fáa lonarvidbot, og
eingin skuldi fáa forskot. Um
hatta var streika seinasta vár. —
Fiskimenn vunnu. men seinri
vísti tað seg, at forskotið munaði
lítið. og nú sær vánaligt út fyri
lønarviðbótini hjá teim ógiftu.
Mid hevur gingið vánaliga hjá
fiskimonnum al fáa tann pening,
teir eiga fyri tann fiskin, teir hava
veitt. At enda fingu vit javnadar-
menn lroðkað igjognum, at pen-
ingur fiskimanna skuldi verða av-
tikin í Fiskasøluni.
konto og fara gjøgnum avvarandi
iskimannafelag til fiskimennin-
ar. Men einans i 1951
óein í gildi. so tók landsstýrið
ser-
eitur á
Var henda
við sínum partamonnum hesa fyri
iskimenn so góðu lógina av aft
ur. og tessvegna hava fleiri fisk.
menn ikki fingid teirra pening
yri 1952, og kan láa teir
hann ongantíð.
Omanå alt hetta og meira ann
að eru reiðarar so framligir at
FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR
vága sær at bidja okkara sjógarp-
ar fara aftur åt å havid fyri tey
somu trælakor, sum teir hava liv:
að undir nú í fleiri ár.
Fiskimenn krevja nú bruttøsåtl-
málarnar aftur, sum teim vórðu
Fyrr enn fiskimenn
dømdir frå.
fáa henda rættin aftur, verðu:
eingin friður um nakrar sáttmál-
ar, Vit hava roynt nettosáttmálar-
nar nú í nøkur år, vil
hvat klandur, ið hevur staðið. Eg
havi fyrr í vår her í blaðnum
skrivað um allar tær klagur, id
eru yvir uppgerdirnar, og hví er
tað?
Jú, alt kemur av nettosåttmål-
Í stendur t.
vild,
oo
unum. Í sáttmálanum
SR (í
d., at 25 % av trygging skal rokn-
ast av óbýttum. Reidarar hava
roknad 100 %. Vit
hví, og fingið lað svar, al
hava spurl
* Á
reið-
aralélagið er komið á samt um.
al soleiðis skal sáttmálin skilj-
ast. Ég má spyrja, um reiðarafel
agið einsamall skal leggja annan
týdning í sáttmálan. enn orðaljóð-
ið sigur?
Soleiðis kann ein spyrja spurn-
ing aftaná spurning. men lat hetta
vera nokk fyri hesu ferð.
Hava reiðarar einki annað al
hjóða fiskimonnum uttan tað at
fara fyri fyri teir sáttmálar, ið
vóru í gildi í 1952, so verða skip-
in; liggjandi.
J. H. Danbjørg.
1883 = 1953
24. apríl
Mangt kann sigast um menn —
bæði rættvíst og órættvíst — men
tá ið sagt verður um Petur havnar-
meistara í Havn, at hann er ein av
dygdarrikastu sonum Føroya, so
er tað so satt, sum nakað kann
vera tað; um leitað varð millum
menn bygd úr bygd og oyggj
í oygg), so kundi Havnin ikki hav-
a fingid betri havnarmeistara;
hann hevur avgjørt fasta støðu, av-
bæra sterkan vilja, og enn hevur
ongum eydnast at rokka honum at
sam-
víkja frá tí, sum hansara
vilska sigur honum rætt at vera í
starvi sínum; tað gav at bíta, tå
hann undir krígnum tók skansa-
kommandantin við horninum: tað
vildi annars hava kostað honum
áralong fongsul.
»Hoyr tú. Karl á Kák: hevur
tå nakramtíð verið til sjós saman
við Petri í Pætursastovu, og hvuss-
u dámar tær hann?«
>Vað havi eg ofta verið. Hann
var av allrabestu sjómønnum. Vil
vóru eins og brøður. Undir fyrra
krígnum vóru vit og 11 aðrir við
okkum við »Sireymoynni« skótn-
ir niður á bankanum og bjargaðu
okkum í lítlum Imannafari inn
á Sandavág. Tad var svárur róður.
Jú. og hartil er hann gott menn-
iskja.«
Hetta sigur so Karl, sum sjålv-
ur hevur verið ein av bestu sjó-
monnum Føroya.
>Hvussu dámar tær Petur havn-
armeitara, og hvussu hava tit ar:
beitt saman?« spyrji og hr. Solus
Christiansen.
»Sera væl, Vit hava nú í 2:
1
<< ar
arbeitt saman. og í øll hesi árini
ferð
komið upp á kant, og so var tað
sera lítið og heiði ongan týdning.
ikki
yusKl mær al arbettt samun Við.<
Og hetta siga allir hinir á havn-
hava vit bert eina einastu
Nei. betri mann kundi eg
arskrivstovuni,
Petur hevur halt sera gott og
hugnaligt heim. Kona hansara, Pe-
trina, hevur verið honum sera góð,
som. Hon er ætlað úr Oyndarfirði.
Påpi hennara var klokkari við
kirkjuna har. og kærarin í bygdini
var deknur. At síggja teir báðar
fylgjast í kirkju!
Guds
stuðul og avbæra arbeiðs-
á halgidogum
Tað var eins og signing
skein úr eygum leirra.
Petur og Petrina hava ikki al-
y 5
tíð dansað á rósum í heimi sínum:
langar svárar sjúkur hava herjað
heim teirra. Men bæði hava tey
dugað at:tikið tað rætt og borið
þyrur sínar manniliga,
Tað verðu mo
1
' . rr 1 .
komandi hátíðurdegi
g, sum á hesum
ynskja Guds
signing yvir heim teirra. og tað
sama ger
Slingur.
UR FÅMJIN
Kolahøggingin byrjar av nýggj.
Seinasta ár vórðu 240 tons av
koli flutt út av bygdini. Av hesum
18. apríl 1953
TOR SHAVNAR LÍKKISTUGOYMSLA
hevur telefon nr. 706
ymiskir prisir
| JACOB C. JOENSEN
vard meginparturin seldur til adr-
ar bygdir i Suduroy,
Tíverri vísti tað seg, = at hin
nýggi tráðbanin var ov veikur.
Løngu tíðliga seinasta heyst fór
havn, og síðani tað hevur kolahøg-
ingin ligid still. Tað vóru bukkar-
nir, ið halda tráðbananum uppi, ið
fóru.
Trýstið á bananum er umlid 9
tons. Koyrt verður oman í kurv-
um, einar 10 kurvum í alt. Hvør
kurvin tekur 70 pund. Dagligu
verða 7-—8 tons koyrd oman í
bygdina.
Torført er at koma níðan ul
kolanámini. Tað tekur um 3 kor-
ter at ganga niðan. Alt strekkið et
um leið 1300 metrar og ógvuliga
þratt. hevur tað
verið. at eingin telefon er nidan til
Stórur saknur
kolanámini. Teir fyrstu telefon-
steyrarnir eru nú fingnir til veg-
ar, so væntuliga verður tað ikki
leingi til telefonsambandið fæst í
lag.
Kolahøggingin er nú byrjað alt-
ur: tað ednaðist at fáa gott tilfar
rå SEV í staðin fyri teir gomlu
ukkarnar, so nú fer ivaleyst at
alda.
Kolanåmini standa nú í einar
100.000 kr. Av hesum eru 30.000
ir, stuðul frå løgtinginum.
Ravmagn er einki í bygdini.
men heilt óhøgligt er ikki, tí beina
leið il Vágs man vera umleið
3000 metrar.
Bátarnir hava verið á floti. —
Einki bar til. Teir fingu ikki so
mikið sum at kóka.
Hvat Bretar fáa burtur úr
trolveiðu síni
Av tí at so nógv verður skrivað
um før og sáttmálar, loyvi eg mær
at geva eina stutta frágreiðing um
viðurskifti við skotskum trolarum.
Sjálvur havi eg verið stýrimað-
ur og skipari 1 24 ár — har-
av tvey ár stýrimaður
1, ár skipari við
síðani havi eg verið við til allar
veiðuháttir u!tun snurruváð. Sein-
ast havi eg verið 10 túrar við
skotskum bátum. Eg havi gjølla
roynt at kanna, hvussu teir fáa
trolararnar at bera seg. Sjålvt um
vit ikki sjálvir bjóða til at fåa
bera seg, eri eg
o
og
trolara, og
trolararnar at
komin til tað úrslit, at hetta lætt-
liga kann gerast. um vit gera sum
Gretar.
Sparsemi neyðugt.
Fyrst og fremst ræður um at
spara upp á alt, ið pengar fara til
og harnæst uppá fólk. og lá serliga
maskinmenninar. Við Bretum fyra
teir sjálvir undir fiskari, men hav-
at lempa kolið til.
hjálpa dekkararnir
a ein mann
Undir sigling
til.
Hvat teir fáa burtur úr.
Hvat fáa teir so burtur úr veið-
uni? Tann seinasti báturin, ið eg
var við. gjørdi 19 túrar og seldi
fyri 30.000 stp. seinasta ár. Vinn-
an hjá einum dekkara var 12.000
kr.. styrimonnunum 24.000 og
skiparanum 36.000. (Við besta
trólaranum í Føroyum í fjør fingu
dekkararnir umleið 18.000 kr. og
skiparin umleið 98.000 kr. Her er
dekani stórur munur. bladstj. )
Hvussu eru sáttmálarnir?
Fegin vildi eg, at:allir Føroy-
ingar skuldu havt slíkar sáttmál-
ar. so var ikki so torført at verid
føroyskur fiskimadur, sum tað er
í dag. Vónandi fáa vit slíkar sátt-
málar, tí teir eru beinleiðis neyð-