leygardagur 8. august 1953síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 33
»Dagbladid« hevur eina grein vid
yvirskriftini >Danbjørg osannur«,
Men
gongur tað av greinini, at
lesur tú innihaldið, so fram
eitt o er
komið av missgåum inn í yvirskrift
ina.
Greinin byrjar við at siga, at >Dag
blaðið< als ikki hevur
javnaðarmaður var ímóti at hækka ell-
Her Dagblaðið
sagt, at nákar
isrentuna. minnist
skeivt; ti sanniliga stóð tað í blað
num, at summir javnaðarmenn hovdu
verið ímóti hækking av ellisrentuni
Tá ið >Dagblaðið nú sigur, at lað
ikki hevur skrivað nakað tilikt o
minnist — bladstjorin keivt Latum
okkum so fyrigeva honum, at hann
skrivað nakað „sum hann ikki
hex ul
hevur ætlað at skriva, Hann váttar nú
at:allir javnaðarmenn hava styðjað
Í okt j 11
HÆKKA Ellisrenlutn
uppskotið um at
og at hvørt orð. sum undirritaði hev
ur skrivað er tann reini sannleiki
eru vit altso samdir.
Seinri í greinini sigur >Dagblaðið
at Øregaard var ímóti einum uppskoti
um meira inntøku til tingid, meðan
Danbjørg og aðrir javnaðarmenn
vóru í parti við Landsstýrinum. He
um viðvíkjandi fari eg at fata Øre
gaard svara fyri seg sjálvan: men
—
Ólavsokan ein
Dagblaðið< hevur havt eina
við
jor Henry Andresen. og
hørð og beisk orð ut
søkuhaldið: Á ólavsøku er
drukkið. bardagi og
fram. Hon skuldi
hátíð. men hitt kristiliga í henni mink
|
r hald i
din
røðu Frelsunnarhermannin, ma-
hevur hann
um Olav
y
fólkið os
ólevnaður fara
verið ein religiðs
ar í hvørjum. Kirkjan
fólkinum. og útifundirnir hjá teimum
uttanfyri kirkjuna standandi eru ikki
so frískligir longur. At endanum mæl
if Mmajoruritn hinum krisiiligu tlokk
savnast 1 tann V
unum at semju. og
in hevja Ólavsøkuhaldið
mangan el
Eingin fer at nokla. al
drykkjuskapurin ov
søkuna, og at hann skemmir hana
Heldur íkki skal verða noktað. at
Ólavsøkan longur er
jónskur uti ólav
nøkur heinleiðis
religios hátíð. Hon er ein folkastevna
og tað. ið Íyriferst er ein blending
sum eyðke mr mannd
øllum hesum
við: gaman og alvara frændskapur
og handilsskapur. tradition og eisini
at ropa siðloy
Andrest t
fara
tað
Og vit mugu
sum mérnt
pyrja major
um hann ikki veit. at slíkt ter fram
allastaðni. har stevnur eru og nógv
fólk koma anal
Tiverri kann ymiskt ódamlhet
Hann
t
eiri asdf
ast eisini á kristiligum stevnum
ið skrivar hetta. minnist
har hesin blendingur grefliga kom til
sjóndai
Tað Vat ba
ligum samkomuhúsi. Í einum stad vol
kri
irur hildin fyri
u vørur og tombola at síggja, i øðr-
FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR
>DAGBLAÐIÐ< SKRIVAR
EITT Ó OVNÓGV
veit, at javnaðarmenn
Dagblaðið
hava víst á inntøkuleiðir og eisini hafl
uppskot lann vegin, men okkara upp
|
|
|
| skot fólkaflokkssarnband
|
eru f« id av
inulin,
Skal ein meta eftir hesum. so kunnu
vit við góðum rætti siga, at hinir hava
skuld fyri. at land okkara í dag ligg
ur sum ein Oskudungi, ft tað er rætt
im »Davblad:d ivur, at GtreiØshun
| krevja inntøkur. Hetta kann sigast um
| mangt annað enn ellisrentuna.
| ,
| „Dagblaðið dar greinina vid at
| iga, at um lønin hjá Danbjøry verð
| ur minkað. so er Forovalund bjargað
| úr øllum vanda. >Dagblaðið< hugsat
| un so. at bara lærararnir fáa so litla
| løn. at teir koma í >afhængishedstor
| hold« til traustur. kartellir og allur vid
| jarnhælinum o er ljóldin verjuley
| Onnut bjarging verður einvin. ll
| Forovar fáa onga bjarging, um eg tþati
|
Í tær neyðar 3 túsund krónur. sum hitt
| føroyska samfelagið rindar til mín.
| Storbondurnir i Forovum tóku eina
1 '
u teir vildu ikki. á
al lesa; ti lætt
| tey fátæku
mar av
kuldu læra
ki
i Í Hí
ari er at kúska ein huskall, sum ein
|
| ; ,
veil, enn teir un hav i gingið í góð
, 5.)
Í skúlar. J. H. Danújór
drykkjustevna ?
YRKJ
um stad seinri á kvøldinum var úti-
fundur. har ymsir trúboðarar røddu
1 i
og á triðja stadnum stutt frå var dans-
urin at hoyra år dansistovuni, og so
Í sási drukkið fålk at ganga imillum.
| Fyri honum, ið vandur var við, al
líkt var hildið frá hvørjum øðrum.
X
Í yni. Ov viðvíkjandi
var 130 od !
1
Ung
Ólavsøkuni bert religi-
tað ikki
um purl
øsa hátíð er at spyrja titil
helt uppat við relormatiónini. Hátíðin
r fvi Í ' kat I haleime
Var fyr: hinum Kåatlolska nalgimennm-
inum. norksa konginum Ólavi hinum
Nejlava U tulerska Kirkjan royndi
minni. heldur
royndi hon at bi
vala um
ina fyri teimum. Eitt
annað er. at fólkið treiskliga varð-
veitti síðirnur. og ti datt Ólavsøkan
kk; burtur ei heldur hin religiø
tåtturin í henni. kirkjugangur og nú
| útifundir og innifundir hjá teimum
| kristiligu samkomuflokkunum
| Ju, rætt er, sum majorurin sigur
| at Óst mjari kuldi farið; men óivað er
| ringt alt tjå (8) ivnast, tá ið so
Í nógv er. ið brýtur að
| Vit kundu hugsað okkum ein mikl-
| an utifund, har prestar trúboðarar
og leikmenn røddu. og streingjaleik
ur av ymsum slagi pældi Gat vita
allit | nroyingar. hóast teir Voru
rudroknir. høvdu havt hug
| at tikið lut
} Forovingaår um vandir eru vid
| fornan guðsótta or aðrar euðstænastu
Sir finna ikki andakt og tilbidjan
einari gudiligari stevnu, har allii
| levnaður verður hildin: bilar túta,
børn leika. hundar goyggja. og onk-
ur fullur maður kemur geylandi.
Mangan vilja teir síga, at slíkt vildu
tey gomlu kalla gudsspottandi. Før-
oysk
mannalivid
fatan, at
skuldi
maður eisini leita fram til Gud. Men
alt ikki
saman, Stadid og formurin
hevði tu
ikki
f udstr úgv
var reint, ti
sum áður var neynt: kuldi
blandast
fyri gudstænastuni hevði nógv at
týða, um sinnið skuldi stillast, og
hugurin finna hvíld í síni gudsdyrk
an
Eins og aðrastaðni um heimin eru
fólk, ið
0 vg (9)
loysnar sundur
ikki minst religiøsl.
Ólavsøkan og ólavsøkuhald-
Vil eitt
tå það allarbest
1 J
ÓLUVSOKU
Studenta-
kabarettin
Oftast plagdi at vera soleiðis. at tej
4 !
viljandi. sum komu ur finn tura
staðnum Kjopinhavn. plægdu at hava
vid sær al geva
eilthvørl linganest
heimafólkinum. Slíkt var forkunnugt
fyrr. men nú eru ferðirnar so tættar
og Vitjanin er so tidum, at ikki man
tað vera so forkunnugt longur.
Ckkara lærdómstólk. sum heldur til
har niðri í stórstaðnum og skerpir
anda og huga plagdu at vera von á
Ólavsøkuni at stuttleika okkum vid
hesum skemtileikum utlendins il
ropa kabarett.
Á kabarettum er tað so eisini ætl-
anin. at áhoyrar skulu hava tað skemt
iligt: Teir koma til Ólavsøkuna fyri
al sleppa sær eina stund leysar úr
hinum dimma gerandisdegnum og hei
skulu teir á skemtiligan hátt síggje
hendingarnar. ið fram eru farnir mill
um báðar Ólavsøkurnar.
Men nú krevja álvarsmenn meir av
1 al ni ai}
kabarettini: hon skal hava stuitligan
ham. men lærdómur og áminning
skulubúgva undi
P.F. FØROYA BANKI
(Slovnaður
Hovuðsskrivstova:
TURSHAVN
Tif. 1350
Renta av innskoti við uppsøgn uppá 3 mánaðar 4% p. a.
Renta av bankabók 3'/2'/6 p. á. |
Renta av bankabók 31/2 %o p. a
8. august 1953
Henda kabarettin, ið var hesa Ólav-
søkuna fær einki gott skoðsmál. Bløð
siga hon var hitt bera hoyggj — sjálv-
andi rakstrarhoyggj. Hin atfinningar
í Tingakrossi sigur,
at harrar okkara í ríki
máttu ikki koma sær at boðið fólki
líkt!
ami »mefisto«
andanna
Nú skulu tó hesir góðu studentar
man vera ein sera vandin harri
verða uggaðir við tí, at hesin
fisto
ella kona, ti nú skriva jú sum kunn-
ugt konur eisini.
Fey, sum lesa bl6dini minnast, at
jálvt ikki hinir kongaligu sjónleik-
rarnir funnu náði fyri hansara eyg
ut. Men eg fari at hugsa, at allir
åhovrar taka ikki undir við bløðunum
í tí ai dóma kabarettina til heljar. Teir
tuttleikaðu ær væl vg latur hoyrd
15t un tlla høllina.
Mjálvandi fara nógvir at síga, at
hon var tunnlig í stóðum, og tei
kundu havt gjort sær meira ómak at
kapt eina hugnaligari rammu um
framførslung. Eins og gjørt var í
fyrraårid. Ti tað var so nog tann
besta kabarett, ið sýnd hevur verið
nakra Olavsoku.
Tad er eisini at siga um hesar út-
lendsku kabarettirnar, sum vit herma
eltir, at tær eru so vælsigna rakar.
[ad er einki uppi á teimum. Tað er
bert tað, at manningin er so góð, at
hon kann bera fram eitt tómt tilfar, so
tú hugtekst og heldur óført vera. Og
halda
yingar alt vera av besta slagi
so eru tær útlendskar, og tá
Fo
fyrsta flokks, sum teir nú taka til.
skulu ikki firnast atfinn-
frálíkur Ó
ikki detta
Best er at fáa hann betur eitt
Studentar
ingar. Kabarettin er ein
vsokutåltur, og hon må
burlur.
annað ár. Og tå seta hana í góða
rammu. og ikki firnast at draga bar-
lítla
Það kann gerast uttan al
søguliga fram brekini í okkara
umfelagi
vera bonskur og verunliga særa menn
iskjur Áhoyrari
1906)
Suduroyar deild.. |
TRONGISVAGI |
Tlf. 32 |
Junkin er opin 10—1I2 og 14— 16 — Leygardag 10—14 |
Suduroyar deild opin kl. 10—12 og 13—15. |
leygardag - 10—12 og 13—14. |
Fo
FRYGGINGARSAMBANDIÐ
FØR(GYAR
telf. 1086
telt.
Føroya Kriggstrygging.
Føroya Brunatrygging . 1080
telf. 1086
ging telf. 1721
Foroya Sjovåtrygging..
Førova Vanlukkutryg
Vit tryggja:
Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs
bilar o.a.
Føroyingar eiga at tryggja
í landsins egnu trygging -
1
i