leygardagur 8. august 1953síða 3

í Á Nr. 33 . | Feroya | | SOSIAL-DEMOKRATUR | Blaðstjóri VILLI SØRENSEN telf. 2172 Postbox 76 Prent: A. ØSTER Ikki orð, men gerðir Mikudagin 22. juli í ár hevur Dimmalætting eina oddagrein við yv- irskriftini »Mærkelig Politik«. Inni- haldið í hesi grein er vent ímóti 14. september og eini grein, sum harí hev- ur staðið. Vit vilja ikki leggja okkum úti nakað klandur millum tvey onnur bløð. men so løgið tað ljóðar. so royn- ir »Dimma« at vevja »Sosialin« uppí heta klandrið. »Dimma« sigur um »14. ept.<, at hetta blaðið eins og >Sosi- alurin« nýtir føgur orð um at gagna fiskimonnum, men stór og føgur orð gagna ongum tað eru gerðirnar. ið tað ræður um. Hesum seinasta vilja vit dvølja vid LÝSING Starvið sum verkstjóri hjá tí elektrisitetsfel- Vestmanna, oktober interkommunala aginum S. E. V., verdur at seta frå 1. 1953. Søkja um starvið kunnu verk- frøðingar, cand. polyt., og tekni- kumverkfrøðingar við háspenn- ingarautorisatión. Verkstjórin skal hava í hond- um leidslu og rakstur av vatn- kraftverkinum i Vestmanna 3000 HK turbina) og ti 20 kW håspenningarneti, ið hartil hoyr- ir, við transformatorstøðum, lág- spenningarneti og innleggingum. Starvið verður lønað við grund- løn 7.800 kr. hækkandi fimta hvørt ár við 600 kr. til 9.600 kr. aftaná 15 ára tænastu, harafturat koma so viðbøtur, ið verða tær somu, sum eru galdandi fyri landsins tænastumenn; fyri gift- ar menn verður hetta at geva eina byrjanarløn uppá o. u. 19.350 kr. árliga. Aftaná fyrsta árið, sum er royndarår, kemur hann, ið settur verður, undir eftirlønarskipan, hareftir S. E. V. rindar 10 % ár- liga og verkstjórin sjálvur 5 % árliga av grundløn plus eftirløn- argevandi viðbótum til eftirløn- artryggingina. Umsókn við greiniligum upp- lysningum um prógv og virki verður at senda til S. E. V., Vest- manna, innan 15. august h. á. Un Vegna stýrið fyri S. E. V. G, Dahl-Olsen, formaður, FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR eina stund og spyrja »Dimmu«, hvørj- ar gerðir. ið sambandsmenn hava at rósa sær av. Ég vil fara beint til ver- unleikan heldur enn at krúpa uttan- um., »Dimma« sigur, at hon eisini kann nýta føgur orð, bara hon vil. Eg vil lata »Dimmu« vita, at okkum hevur leingi longst eftir føgrum orð- um í »Dimmu«, Enn hava vit etnki sæð, og tær góðu gerðir, sid sam- bandsmenn hava gjørt, havg vit held- ur einki sæð til. »Dimma skuldi roynt at fortalt okkum EITT gott, og vit krevja ikki nógv, men nevnid okkum EINA góða gerð, sum sambandsmenn hava gjørt nú tey seinastu árini. Ég havi leitað í heila mínum; men har er eingin mynd av nakrari góðari gerð um lad núsitandi landsstýrið hevur gjørt. Nú kann tað væl vera, at eg eri stuttmintur. Lat meg viðganga tað. Men lessvegna spyrji eg blaðstjóra Hann kanska minnist betur enn eg og vil vera so Dimmalættingar<. beinasamur at minna meg og onnur, um gloymsk eru? »Dimma« sigur, at hon kann eisini nýta føgur orð. Svenskarin segði á sinni: >Det dun- kelt sagte, er det dunkelt tænkte. okkurt. so er tað lætt at siga, men minnist hon einki. Minnist »Dimma so er ikki lætt at siga nakað. Nú fáa vit at síggja. Men annars kann eg gleða »Dimmu« við tí, at áðrenn ting- etan endar. skulu hennara Landsstýr- is- og løgtingsmenn fáa høvi til at gera góðar gerðir, um vilji teirra nú er betri enn fyrr, ti javnaðarmenn skulu í ár inn á ting og seta uppskot fram til gagns fyri okkara arbeiðsfólk bæði á landi og sjógvi. Tá skal tað ikki einans verða orð, men tá skulu sambands- menn við teirra fólkaflokksbrøðrum eins og vanligt leggja mál fáa høvi til at gera góðar gerðir .So hevur >Dimma< nakað at gera, og tað er at minna sínar menn á tingi á, al teir skulu reisa seg upp. tá ið stemm- að verður. Føgur orð eru góð nokk, men gerðirnar er tað, ið umræður. Hesum gevi eg »Dimmalætting« full- J. H. Danbjørg. Til Danmarkar við Tjaldrinum Vit fóru av Havnini kl. 10 leygar- morgunin í stilli og við sól, Longu kl. 8 sama kvøld sóu vit Hetland — ferð- an rætt í. in var um 15 míl — og tíðliga sunnu- dagin sást Noreg. Kl. 1 mánadagin løgdu vit at í Keypmannahavn. Við á ferðini niður var maður frá N.T.B. (Norsk telegrambyrå) ið ver- ið hevði rundtår við Tjaldrinum, læt hann ógvuliga væl at túrinum, nýttu vit høvi til at tosa saman um viður- skifti her á landi. Eisini vóru fleiri danir við. Ein av teimum segði soleiðis við meg: >Tá Tórshavnar líkkistugoymsla hevur telefon nr. 2206 ymiskir prísir | T JACOB C. JOENSEN snikkari eg komi hei maftur, skal eg »propa- gandera« fyri ferðum til Føroya, havi tikið um 100 bíløt haðani, id eg fái høvi til at vísa fram á fundum i vetur, og verð vissur í li, at eg komi skjótt aftur,« Tjaldur er eitt frålikt ferðaskip. Ferðin liggur so javnan um 15 mil, so sjálvt tey, ið ringast eru av sjó- verki, vita ikki av fyrr enn tey eru komin vegin fram. Kamarini eru frálík á øllum trim- um plássum, har altíð er frísk luft, og er heilt rúmligt inni. Etingahøllin á 2. plássi (har eta tey á 3. eisini) er 8. august 1953 heldur lítil, tá bæði plássini eru full, er annars ógvuliga dámlig. Á 1. plássi eru øll rúmini rúmlig, og er eitt frálíkt roykirúm undir brúnni, eru har eisini smárúm við síðuna av hvar ein kann sita inni og pråta, skriva ella spæla kort. Har eg kom í Svøríki og Danmørk royndi eg at tosa við fólk fyri at fáa tey at koma til Føroya í frítíð teirra, sýndi teimum bildt o. t., søgdu nógv seg hava áhuga fyri tí, men fleiri vóru bangin fyri havinum, søgdu seg vilja komið um ferðasamband var loftveg- TJÓÐVELDISMENN FELDU LÆKNA- MÁLIÐ Á TINGI Aftaná drúgvan orðadrátt sleit formaðurin fundin hálvan tíma fyri at flokkarnir kundu taka støðu til tey tvey framsettu upp- skotini. 1) Frá M. Holm, at ting- ið avvísti málið og valdi eina semingsnevnd av øllum parta- formonnunum til at samráðast við Klakksvikingar, læknarnar og sjúkrahússtjórnina, tað fall við 11 atkveðum: D. P. Daniel- Ígjár var læknamóálið til 1. viðgerð á tingi. IJ. H. Danbjørg var fyrsti røð- ari og segði: soleiðis skikkað, at eg hugsi, at flest allir tingmenn vildu sloppið frá at tikið støðu til tess. Tað er tveir partar eru Osamdir, so er tað Hetta mál er nevniliga soleiðis, at tå ógjørligt at gera báðum pørtum til vildar. Men ein løgtingsmaður kemur av og á út fyri tílíkum málum, og noyð- ist tá at taka eina støðu, ið samsvar- ar við hansara samvitsku og sann- føring. Her er talan um tveir læknar. og eg má siga, at teirra millum dugi eg onga støðu at taka, tí fyri mær eru menninir so påra ókunnugir. Hvørg- an havi eg sæð, og hvørki eg ella nakar hjá mær hevur heitt á nakran teirra. Men vit vita, at 95 % av íbúgvar- unum í Norðoya læknadømi halda fast uppá, at tey vilja hava Halvor- sen og ongan annan lækna. Hví gera tey tað? Fyri mær liggur svarið so púra greitt, nevniliga tað, at tey kenna mannin og eru komin at halda so nógv av honum — at tey meina, al tey aldri fáa so góðan lækna sum hann. Eg havi aldri trongt til at verða skorin av lækna, men eg skilji væl, at tað er hættisligt og ger tað, at sjúklingurin spyr seg sjálvan, um nú læknin er ein góður skurðlækni ella ikki. Í øllum førum er tað ein tung og trong løta, tá ið ein veit, at nú er tann stundin komin, at knívurin skal nýtast, men mangar ferðir tyngri | sen, 6 sambandsmenn og 4 fólk- aflokksmenn atkvøddu fyri ti. 2) Uppskot Danbjargar um at málið var tingmál og vald varð ein serlig 5-mannanevnd, fall eisini vid bert 11 atkv6dum fyri: 6 javnadarmenn, 2 sjålvstyris- menn og 3 fólkaflokksmenn. Long, O. F. Joensen og H. vid Høgadalsá vóru ikki á fundi, tå ið atkvøtt var. fellur tað. tá id ein ivast í, um lækn- in er duguligur skurðlækni ella ikki. Harvið sigi eg ikki, at eingin annar enn Halvorsen dugir nakað, men tað sær út. sum Norðoyingar trúgva, at eingin annar kann metast móti hes- um manni, sum teir nú í nøkur ár hava havt Hvat er tá rímiligari, enn at læknin verður sitandi har, sum hann situr? Rubek Nielsen er nú komin suður til Suduroyar, og vit vóna, at hann er ein góður lækni. og at hann vil verða sitandi har. Eg veit ikki, um Rubek Nielsen vil taka við starvinum í Suðuroy ella ikki, men eg vóni. at bæði hann og allir, ið hava við hetta málið at gera, og friður fólkaviljin vilja hava frið um málið, fæst einans við tað, at verður framdur. Folkets vilje er landets lov Eitt stýri í einum landi má gera sær tað greitt. at tað eru óráð at fólkaviljanum. Tað er at skapa klandur í samfel- ganga ímóti beinleiðis agnum, um teir, ið landinum stýra. fara at ganga móti fólksins vilja. Sjúkrahússtýrið hevur ikki kunnað greitt hesa fløkju, og Landsstýrið hevur nú boðað frá, at teir ikki gera meira við málið. Nú málið er komið á ting, megu vit finna ein loysning. Harfyri vil eg okkara flokks vegna heita á ta nevnd. ið fær málið til vid- gerðar og biða teir um, at viðgera málið við vælvild og finna fram til eitt úrslit, sum gongur umsøkjarun- um á møti. Eg loyvi mær at skjóta uppá, at sett verður ein serlig S-mannanevnd til at viðgera hetta málið.