Sosialurinarkiv
Sosialurin 1953-08-15, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 15. august 1953síða 1

allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

FØROYA LANDSBOKASAVN Førova Sosial-Demokratur FRÆLSI JAVNAÐUR BRÓÐURSKAPUR P Lýsingarprísur fyri mm: 20 eyru á ; r = | rå | Bladið verður bilagt á posthúsinum, og | Nr. 34 | I. síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu | Leygardagin 15. august 1953 | kostar kr. 3,20 + to Kl fjórðingsárið | 26. árg Lesið um orrustuna í POUL NICLASEN - Poul Niclasen samstarvsmaður er farin. ein góður vinur og Poul Niclasen var sambandsmaður. Hann kom so fyri her heima at standa í sambandsflokkinum. Men tað er eing- in leyna. at hann umboðaði hin mest føroyska, radikala og sociala partan Nidri i Dan heiða st 1 104 må av sambandsflokkinum. HÍN KOTE Hat CíiMIUIi di Mi an við javnaðarmonnum. Hann stóð í valbólki við landstinginum. ja nadarklokkinum í Poul Niclasen var vaksin upp í smá- um korum. Skilti fiskimannin og at heiðsmannin og var, tá ið tað bar hon- um til, í teirra parti. Tad er einki at ivast í, at um hann ikki av fast organiseraður í sambandsflokkin- umstøðunum hevði staðið so um løglingsmaður, blaðstjóri o. m. tá ið javnaðarflokkurin varð stovn- vildi hann verið sjálvskrivaður flokkinum. At hann varð loystur frá >Dimmalætting aður sum ein oddamaður í og landstingsmaður við javnaðar mannaatkvøðum kom honum óivað við. tí tað fall standa sum ábyrgdarmaður fyri at- honum tungt at væl sóknum móti javnaðarmonnum. Javnaðarmenn í Danmark hava ein- ans gott at bera Poul Niclasen. Hann var hollur og álítandi bólkamaður, um hann ikki stóð sum limur í sjálvum flokkinum. Eg havi ofta hoyrt váttað, at Poul Niclasen sum landstingsmaður gjørdi eitt trútt og gott arbeiði fyri Føroyar og serliga føroyingar í Danmark undir bardagaárunum. føroyingar, sum Mangir eru teir hava góð minni um hann frá teim svåru útlegdarárunum, tå ið Føroyar voru skildar frå Danmark. Sjålvur hevdi eg ta gledi sum før- oyskur ríkisdagsmaður at arbeiða sam- an við Poul Niclasen á danatingi fyri føroyskum vinnulívsmálum. Mína tøkk eigur hann fyri gott samstarv, vinarlag og trúskalp. Poul Niclasen sá betri enn flestir, at uttan at koma út komu vit at verða burturgloymdir og at sita við skerd- um luti. Hann tó tí fegin við ymsum åheitanum um at fara uttanlands, til Ítalía, Bretlands og onnur lond fyri at gera vart við Føroyar og Spania, føroyingar. Tað var serliga fiskasølu- fekk í Her gjørdi hann eisini stórt arbeiði. mál. ið hann hendi at røkja Søga og mentunarliv føroyinga lá Niclasen heitt á hjarta. Sjálvur hevur hann skrivað og givið út søgumyndi! r og greinir um Føroyar. Mær er kunn- 1gt, at ikki so lítið liggur í manuskrift hjá honum. Hann talaði ofta nógv um at:fáa verk síni prentað og útgivin. lv- ist ikki í, at kona Pouls Niclasen, ið ei ein háttmentað kvinna, vil kenna tað sum eina kæra skyldu at fáa hetta út gávuarbeiði gjørt. Ein góður vinur, ein góður Føroya sonur. minni hansara. 1953. Friður yvi Í Havn tann 11/8 P, V. Dam. Radio-vitjan Ole Kúhnel blaðstjóri, frå statsradio- foniuni donsku er aftur i Føroyum í ár og tekur upp á stálband ymiskt, ið kann hava áhuga fyri donskum dlurtar- um. Í fjør hevði hann 8 løtur í útvarp- inum við føroyskum tilfari. Um livi- okkara, landbúnað, teknik og søgu. hátt fiskivinnu Nógv er eftir enn, sigur hann, t. d. ætlar hann sær til Stóra Dímun og Mikines. Tað eydnaðist mær at hoyra, hvussu hann munnbar seg við mikrofonina, tå »Batory« kom; hann byrjaði við at lesa lítið brot år »Barbaru«, har rit- høvundin greiðir frá. hvussu fólk tóku móti fremmandum skipum tá á døg- um. Væl dugdi hann at greiða frá, so vit hava nakað at gleða okkumtil. Fransar á vitjunnarferð í Havn Pólska skipið >Batory< kom á Havn- ina hósmorgunin um 10-tidina, og Molan, »Streymur« og »Thorshavn« førdu tey 5—600 ferðafólkini i land. Meginparturin av hesum fålki kom legði seg uttanfyri meðan úr Fraklandi, ein partur var eisini úr øðrum Miðalhavslondum. Ein rúgva av fólki var á bryggjuni, — var tað eisini tað einasta, ið visti, at nakað óvanligt var á våsi, tí ikki sást flagg á stong. Ósvuliga lítil steðgur var, o. u. 4 tímar. Hesa tíðina nýttu tey til al síggja seg um, møkur vóru biltúr vest- anfyri, bæði í bussum og bilum, ann- ars keyptu tey hópin av bíløtum og smálutum. [la gekst við málinum, fá mundu duga at tosa franskt við tey. Tey tóku hópin av myndum, helst av teimum, ið vóru í føroyskum klæðum. Ferð teirra byrjaði í Le Havre, hað- ani til Edinburgh, Lerwick, Havnar. Sildatíðindi Næstseinastu nátt fekk norskt skip so nógva sild í gornunum, at teir máttu lata eitt annað norskt skip fáa frá sær. Annars frættist ikki nógv frá sildaskip- unum, í hvussu so er er eingin rok- fiskiskapur enn í ár, tíverri 8 P . . Ljós yvir landið Miðvikukvøldið var ravmagnsljósið tendrað í Porkeri fyri fyrstu ferð Ljósið í Porkeri er samanknýtt við Vág. so nú er størsti parturin av oynni í sama ljosneti; Hvalbøur hevur verk fyri seg sjálvan. Reykjavíkar, Glasgow, Dublin og tí- næst aftur til Fraklands. TINGMÁL august var tingsal- lækna- málið var fyri; landslæknin við fylgi Fríggjadagin 7. urin fullur av áhoyrarum fylti ein bonk, meðan menn úr Klakks- vík stóðu við síðurnar. Fyrsta mál á dagsskránni var DÝPING AV STREYMINUM OG LYKT NORÐURI VIÐ STREYM J. Kallsoy bar málið fram, og gav teimum tingmonnum, ið høvdu verið tingmenn undan seinasta vali, harðar åbreidslur, og eina mest P. Petersen og Iversen, ið vóru valdir til tingmenn av teimum, ið hetta mál var so neyð- ugt. Hann vísti á, hvussu teir høvdu drál- að við hesum. P, Petersen var ikki blíður, tå hann kom á pallin; helt seg hava havt eina helt hetta mál positiva støðu, men hevði lítlar sømdir at vænta sær áðr- enn tey stóru havnamálini vóru av: annars bað hann hesar menn rista í teir menn, ið drálaðu so við at fáa málið framt, tí tað var samtykt á tingi. Iversen helt, at Kallsoy skuldi havt strongt á at fingið hetta gjørt, nú kundi hann eisini fáa peningin til veg- ar sum fíggjarneyndarlimur; vildi ikki vera við ikki at hava gjørt skyldu sína. P, M. Dam segði seg hava verið við til at atkvøtt fyri málinum, tá tað val fyri fyrstu ferð í 1949. Spurdi P. Pe tersen, um hann vildi vera við til at rista í landsstýrið saman við øllum teimum, ið vildu heldur enn gjarna. tingsalinum um læknastríðið P, Petersen bar seg undan og tosaði uttanum. H. Djurhuus helt, at landsstýrið var til at rista í, men ráðini vóru so vána- lig. At fáa hetta mål projektenad sum uppskoti av P. Petersen uttan nakra vissu fyri, at fáa arbeiðið gjørt, loysti seg lítið, tað vóru nógv dømi um tað. P, M. Dam helt tað vera «gott, at H. Djurhuus vildi vera við, at tað vóru teir, ið skuldu ristast. J. Kallsoy skilti væl, at P. P. og Iversen ikki vóru glaðir fyri, jat teirra lorkuti atburður var drigin soleiðis fram; hann hevði roynt at spurt eftir málinum og nmettupp P. Petersen fyri at fáa tað til viðgerðar i figgjarnevnd- ini, men uttan úrslit, væntaði heldur ikki nakað úrslit, so leingi hetta stýrið varð sitandi. — Málið varð beint í figgjarnevnd- ina. Næsta mál var DRÁTTARSPÆL Á ST. DÍMUN Janus í Dímun hevur vent sær til tingið um studning til dráttarspæl, tí aftaná at Drátturin leyp fyri nøkrum árum síðani. hevur verið torført at arbeitt við øllum, sum skal frá og til oynna. Davidsen bar málið fram og skeyt upp at fáa tað í figgjarnevndina, og bad tingmenn taka væl undir. Anth. Sørensen hevði ógvuliga nógv at føra fram, ið bert kann verða mál- inum til skaða, royna at fáa tað útsett. T. d. at tað var Janus og ikki einkjan, ið sokti, og hví tað ikki varð sent til komm. nevndina. — Málið varð beint í figgjarnevnd: ina. LOYVI TIL BRYGGJAN AV STERK- UM ØLI Einar Wåg, bryggjari og løgtings- Framhald á 4. síðu. Kendur javnaðar- maður fyllir fimti ár Hin 20. í hesum mánaða fylli Sig- mund Frederiksen í Miðvági 50 ár. Sigmundur varð á ungum aldri greiður yvir, at hann hoyrir heima í javnaðarflokkinum. føddur í fátækum heimi og fór tíðliga at ar Hann er „heiða fyri føðini og fór 14 ára gamal at fiska. Arbeiðssamur og raskur er hann og tað hevur hann altíð verið. Vit øll føroysku javnaðarfólk senda okkara mann Sigmund Frederiksen og ynskja vinarligar heilsur til parta honum eydnu á fimti ára de genum,