Sosialurinarkiv
Sosialurin 1953-12-22, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 22. desember 1953síða 1

allar 8 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Føroya Sosial-Demokra FRÆLSI JAVNADUR BRODURSKAPUR desember 1953 Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og ME uld kostar kr 20 + porto um fjordingsårid Lysingarprisur fyri mm: 20 eyru á I. síðu, 15 oyru Á 3. og 4. síðu 26. árg ['Ysdagin É Maður fer at halda jó meg í friði og náðum at renna mær av Av Martin Joensen Dånjal Jacob var ein av hesum monnunum sum gera litlan håva um | sep, men sum tó standa fastir í minni | , Cai, lara burtur og halda jól. Bróðir og | nýggjárið vid Hann hevur ikk; , I in va Linum 1 i 1 | 1 1 | r fr 4 L t y í Drodurkona hovdu ofta biðið mee at | nogv at takast vid, ikki plagar hann MW FAM í få or og rum , ; i Vit vóru góðir kenningar Hann | koma | velta í { ál | ; Sn | Kirkja. ljo hvørjum staka og | ; Í kuldi hava meg undir sínari vernd | Vit buðu okkum so ferðina neu ! un p I eh m | Jomand uma im tin 1 | t | Í % | Í | í } i i fyrsta árið. eg for klips, og sum ail nýggj húðarskøði o ilvan jólaaftan | k fekk é tu Va | K hj hvort h ijarta » góðskan innað gjordi hann tað til lítar: Lærdi | valdu vit at fara jet | hjá sær ) ein! ' 5 d; | | rann ur t í | ' { 1 | | | meg Kumpassina, so e | Dánjal Jacob mundi vera åtolin og | hald inn teku ) on Í Þa jo KOM ir KITKjun tóð | R Pl at um t Val hava við lítið. Hann var undir vind Í ég í { S í he k orðið borð við alskyn óðga | vovni, kundi eg reksa Í eyganum hjá mær og vakt rent | hår ) d skyn yrð- | í Á) tog he St tappað t t Í I mær, vardi meg móti skenskum álop tað var hálvaljóst: >Dagurin er stu | um | eik m, tað var skorið um av teimum. ið eldru vóru. og ar ur. og vegurin er drúgvur.< segði hann | Lívið nú gerst maðu! | ha ) » rapad létta góða úr | 1 i Í aði eftir. at eg ikki var á dekkinum í Men ótolnið var vid at vera á honum. Í erí ) var tl hat y | MM | | neum veðri »lepp tær niður mn og tvær ferðir var hann DVria. un | he 1 i um hesa | | it og neyt kvøldið traálkum | Í ; | R Á ' | Í Á F takkalur plagdi hann at siga, »tu ert ev ikki var húsgvin at fara | rongd hjá manni: me ki a h , | 1y fank n } I t Viti H i y kar ; { : } | 1 Í | mann } r } ; t Í I Á USKÓYUN 0g Kann Vera um ein nå | kilti mannin, at hann var so Í Sí mdir ein klet 1 ven ( | | "Mål ] ur Han Så jalvandi eis táið sjógvur brýtur ótolin henda morgun Hann skuldi | he y fer at halda í n im ba | in um hy framman fyri stok i] Madurin var sera heimkærur og fara at vitja dóttur, sum komin var | trega, ið lívið leggur nant Hann | ? i T im o Sum. oO | X Í hugsaði alt um sín Helst var tað } millum fólk, ið ikki vóru hansara líkar. | hugsar r lívið n eina i | : : mm ag i EINKA! | | | x L1 { x | i Í to tvr Di vnestu dóttrina hann hevd í máli. | Hvussu mundu tey vera. og hvussu | sum eitt tal av 0jon n d n óð. | i gall y {1 KK | | í Í i { I x | { Í | I Va 1 o lt V Hon var senta ljósha rd Við brunun at gangast Dóttrina firnaðist hann Í um o mdum, O y han ika tað | t V I il eygum, eitt sindur kúputari no im sitt egna kjøt og blóð. men hasin } sum ein maður onga mjá ) | | | | | : , læddi henni, og purlutum hári. Hann bankmaðurin oe stórbær slekt. tey fóru kla hald ( 1 | ) Á t møddist ikki at halda lovtalur av sjálvandi at bordreida og hava mikla | aftur Livio, | tað man verða | Vu allur otu limir aftana mali henni. og siga hvussu vøkur hon var jolaveitslu Í tú tekur ð P i | 'u RR jOIa ne] 0 TOVKIU | 1 | LI i I í X Í 1 11 1 KO! hiv stat brod Jú. Harrin hevur skapað øl væl, tokk Eg hugdi at honum. Hví var har ikk kki haldi ( K Í > | A CIS Í I 1 Få Í 1 Í 0 t Á it Y I 5 1 fái hann. men Hannu Fia er hin fríð farin 1 handa dimma jákkan Im val t oll er vil sett hé it ha | € maour V ista av teimum øllur i mo v k Ferða | vild i við m > levr i í k | í ) 101 indrå Hvor ' 1 | d r il á einum v dolirin } K a Í k « l | 1 ta ) il al < ) Nnevor eo nav k } t j H 1; | } 1 | jannu nen ) FYTIM 10 im n V ) i Í | 1 Í ðra ( i | I k nu y hvor »0 ha ittar | | » t þ (Í Í i | 1 1 i } } 1 | kk Må € i kl 3 Í Í í Á i i nad € n N na Ó í r ú i Í va ] n Var il I ) væn er okkurt eott 10 i K umma m m 1 al ) i k oedu tey og tórreiðari el | V kalt } 1 1510) Ne tu skalt IKKI íryk Í EKKU 18 Ó ( | ellisárum, táið tú hevur so ) | Í H } Í Í herðunum. Tú flytur kansk Í H et | | | | ma at húgva { | } F } KOK | | | i i ja } HI P i Men henda sogan skuldi síga frá, | '$K ( Í Í i K 1 1 1 | ta t t Í i €1 k hvussu jólahaldið hjá Danja Jacobi | i { in vel | gekkst. ta ferðina, hann for at vitja | * ; undi aárala Á Val t j Í 4 t 1 t t K hn I Kid hesa vælgiftu einkardóttur sina. N 1 } tíð lød } ind t d ) akrar dagar fyri høgtíðina fylg« t ust Dánjal Jacob og eg ettir torv og | at fara burtur at halda júl Eg hevði so spyr hann meg, um eg hevði huj gledilig jól skal sten ttirin hevði ikk ætlað mær at fara og vitja dóttrina i VISKII 1 } k I PI t hon hevur so mangan bidid meg at y y tin X | ; På i FOROYA SOSIALDEMOKRATUR hevi leysur ert tú. so tu kanst saktans fara lesarum sínum koma. Tú hevur bróður giftan har. og Ja. eg kundi væl vera í fylgi vid hon um, segði eg. Tað var ein stuttleiki at