týsdagur 22. desember 1953síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Føroya Sosial-Demokra
FRÆLSI JAVNADUR BRODURSKAPUR
desember 1953 Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og
ME uld kostar kr 20 + porto um fjordingsårid
Lysingarprisur fyri mm: 20 eyru á
I. síðu, 15 oyru Á 3. og 4. síðu
26. árg
['Ysdagin
É Maður fer at halda jó
meg í friði og náðum at renna mær av
Av Martin Joensen
Dånjal Jacob var ein av hesum
monnunum sum gera litlan håva um |
sep, men sum tó standa fastir í minni | , Cai,
lara burtur og halda jól. Bróðir og | nýggjárið vid Hann hevur ikk; , I in va
Linum 1 i 1 | 1 1 | r fr 4 L t y
í Drodurkona hovdu ofta biðið mee at | nogv at takast vid, ikki plagar hann MW FAM í få or og rum
, ; i
Vit vóru góðir kenningar Hann | koma | velta í { ál | ; Sn | Kirkja. ljo hvørjum staka og
| ;
Í
kuldi hava meg undir sínari vernd | Vit buðu okkum so ferðina neu ! un p I eh m | Jomand uma im tin
1 | t | Í % | Í | í } i i
fyrsta árið. eg for klips, og sum ail nýggj húðarskøði o ilvan jólaaftan | k fekk é tu Va | K hj hvort h ijarta » góðskan
innað gjordi hann tað til lítar: Lærdi | valdu vit at fara jet | hjá sær ) ein! ' 5 d; | | rann ur t
í | ' { 1 | | |
meg Kumpassina, so e | Dánjal Jacob mundi vera åtolin og | hald inn teku ) on Í Þa jo KOM ir KITKjun tóð
| R
Pl at um t Val hava við lítið. Hann var undir vind Í ég í { S í he k orðið borð við alskyn óðga
|
vovni, kundi eg reksa Í eyganum hjá mær og vakt rent | hår ) d skyn yrð- | í Á) tog he St tappað
t t Í I
mær, vardi meg móti skenskum álop tað var hálvaljóst: >Dagurin er stu | um | eik m, tað var skorið
um av teimum. ið eldru vóru. og ar ur. og vegurin er drúgvur.< segði hann | Lívið nú gerst maðu! | ha ) » rapad létta góða úr
|
1 i Í
aði eftir. at eg ikki var á dekkinum í Men ótolnið var vid at vera á honum. Í erí ) var tl hat y | MM
| |
neum veðri »lepp tær niður mn og tvær ferðir var hann DVria. un | he 1 i um hesa | | it og neyt kvøldið traálkum
| Í
; | R Á ' | Í Á F
takkalur plagdi hann at siga, »tu ert ev ikki var húsgvin at fara | rongd hjá manni: me ki a h , | 1y fank n } I t Viti
H i y kar ; { : } | 1 Í | mann } r } ; t Í I Á
USKÓYUN 0g Kann Vera um ein nå | kilti mannin, at hann var so Í Sí mdir ein klet 1 ven ( | | "Mål ] ur Han Så jalvandi eis
táið sjógvur brýtur ótolin henda morgun Hann skuldi | he y fer at halda í n im ba | in um hy framman fyri stok
i]
Madurin var sera heimkærur og fara at vitja dóttur, sum komin var | trega, ið lívið leggur nant Hann | ? i T im o Sum. oO
| X Í
hugsaði alt um sín Helst var tað } millum fólk, ið ikki vóru hansara líkar. | hugsar r lívið n eina i | : : mm ag i EINKA!
| | | x L1
{ x | i Í to tvr Di
vnestu dóttrina hann hevd í máli. | Hvussu mundu tey vera. og hvussu | sum eitt tal av 0jon n d n óð. | i gall y {1 KK
| |
í Í i
{ I x | { Í | I Va 1 o lt V
Hon var senta ljósha rd Við brunun at gangast Dóttrina firnaðist hann Í um o mdum, O y han ika tað | t V I il
eygum, eitt sindur kúputari no im sitt egna kjøt og blóð. men hasin } sum ein maður onga mjá ) |
| | |
| : ,
læddi henni, og purlutum hári. Hann bankmaðurin oe stórbær slekt. tey fóru kla hald ( 1 | ) Á t
møddist ikki at halda lovtalur av sjálvandi at bordreida og hava mikla | aftur Livio, | tað man verða | Vu allur otu limir aftana mali
henni. og siga hvussu vøkur hon var jolaveitslu Í tú tekur ð P i | 'u RR jOIa ne] 0 TOVKIU
|
1 | LI i I í X Í 1 11 1 KO! hiv stat brod
Jú. Harrin hevur skapað øl væl, tokk Eg hugdi at honum. Hví var har ikk kki haldi ( K Í > | A CIS Í I
1 Få Í 1 Í 0 t Á it Y I 5 1
fái hann. men Hannu Fia er hin fríð farin 1 handa dimma jákkan Im val t oll er vil sett hé it ha | € maour V
ista av teimum øllur i mo v k Ferða | vild i við m
> levr i í k | í ) 101 indrå Hvor
' 1 | d r il á
einum v dolirin } K a Í k « l | 1 ta )
il al < ) Nnevor eo nav k } t j
H 1; | } 1 |
jannu nen ) FYTIM 10 im n V ) i Í
| 1
Í ðra ( i | I k nu y hvor »0 ha ittar
|
|
» t þ (Í Í
i | 1
1 i
} }
1 |
kk Må € i
kl 3
Í Í í Á i i
nad € n N
na Ó í r ú i Í
va ] n Var il I ) væn er okkurt eott 10 i K
umma m m 1 al ) i k
oedu tey og tórreiðari el | V
kalt } 1
1510) Ne tu skalt IKKI íryk Í EKKU 18 Ó (
|
ellisárum, táið tú hevur so ) | Í H } Í
Í
herðunum. Tú flytur kansk Í H et | | |
|
ma at húgva { | } F } KOK
| |
|
i i ja } HI P i
Men henda sogan skuldi síga frá, | '$K ( Í Í i K
1 1 1 | ta t t Í i €1 k
hvussu jólahaldið hjá Danja Jacobi | i { in vel |
gekkst. ta ferðina, hann for at vitja | * ; undi aárala Á Val t
j Í 4 t 1 t t K hn I Kid
hesa vælgiftu einkardóttur sina.
N 1 } tíð lød } ind t d )
akrar dagar fyri høgtíðina fylg«
t
ust Dánjal Jacob og eg ettir torv og |
at fara burtur at halda júl Eg hevði
so spyr hann meg, um eg hevði huj gledilig jól skal sten ttirin hevði ikk
ætlað mær at fara og vitja dóttrina i
VISKII 1 }
k I PI t
hon hevur so mangan bidid meg at
y y tin X | ; På i
FOROYA SOSIALDEMOKRATUR hevi
leysur ert tú. so tu kanst saktans fara lesarum sínum
koma. Tú hevur bróður giftan har. og
Ja. eg kundi væl vera í fylgi vid hon
um, segði eg. Tað var ein stuttleiki at