týsdagur 22. desember 1953síða 2
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Førova tokratur
FRÆLSI JAVNAÐUR BRÓÐURSKAPUR
—
Nr. 53 Lýsingarprísur fyri mm: 20 eyru á Týsdag 99 4 1953 Blaðið verður bílagt á posthúsinum, oy .
. « Á - A c Á » > ry >» ' 1 Á
I. síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu ySaagin #4. aesempnel JJð kostar kr. 3,20 4 porto um fjórðingsárið 26. árg
—— he. »
1;
Í bygdini Grottanegro í Italiu búði oe | gyklad teg fyri mær; nú taki eg dóttur
TD mina aftur, hon skal ikki vera biddara-
einaferð ein maður, sum æt Tummas
Hesin góði Tummas var ein sannur | | kona og setir tú tín fót aftur higar,
óeydnismaður; alt, hann fekkst við. | (Leystiga eftur uafskum ævi Í beiti eg hundarnar eftir tær.
gekk illa í hond hjá honum; tí var | —————qaaaaeun—n —nmwaaxen | Tummas stóð sum Kánus. Hvat
hann eisini so fátækur, at tað einasta. | ; vanlukkan, ið mundi hava elvt hetta?
hann átti, var ein hani, sum hann við | BE sa en hann hugd ! I hon kemur int FDOn Seg át | Hann leyp heim til dóttur sína eftir
neyð og deyð helt lívinum í við breyð | PEÐ) HINN, OS EIR sovoro a | 00 þá A Ar ringinum at fáa bøtt alt aftur. Tá ið
molum, hann biddaði sær saman, | "989 av tÆænarum WV TOSSUM Og ið hann kemur heim er borgin horvin og
Men so ein morgunin, Tumma | I; Hella Var ikk: 4 ! | ; Í I tur á vøllinum og grætur og
vaknar, er hann so hungurstungin, | lummas nú hevði fingið, | j i letur. »Hvar er ringurin, hvar er
neyðar máður, at hann setir sær fyri at | 778" SÝYS!NBAN í Oh jar } H mátk hol CR ringurin,« rópar hann, »hetta var ein
selja hanan. Við ringum tannabiti fer | 50 !4 10 ?ummas kom hagar at fri RA! EINS nogd av elkum; n n karns smeitur, ið mær var fyri, tað
hann við síni einasti ogn til bygdar | segði ansa Ma 19, 189 Var gaman | hon Hind VID 125, Bl må bóøtast aftur, Gev mær ringin!< Og
og býður upp á sølutingi. Ma gekkst |? nn SK HAN Ída dóttrina BS 1002 Damme medan gentan bonar og bidur hann
at fåa nakran at keypa, men til endan : Men gandskallarnin“ "teir" hørdu við hana, ser tað eink Vit KUDMAa | kkivera illan vid seg, sigur hon honum
koma tveir gandakallar framvid, og Hngið sm le Sy. PHRn hesum få | EVA tær, 50 HI KOSIÐ leg Ikki í OM | frá, hvussu gingist hevði. Tá tók hann
teir bjóða honum ein dála fyri hanan, døminum, 19 lummas hevdi fingið Ju, gevid mær handa rin 9 12017 | vid báðum honum um hálsin á sær
»Men so måst tå bera hann heim fyri vr ARE, i r hovdu lagt ráð, | hevur á hondini, tað verður so stutt og ætlaði at kvæla sez av berari sorg
okkum,« taka teir aftur í orðið, »Heim | SVUSSU se Kuldu las tingin 5 | PP 0 ham H Ja, nú var líka vítt sum sítt hjá
skal eg bera tykkum hann, tað skal | honum, Ráðini vóru tey, at teir høvdu | letur sær eftirlíka. >Men ) út 'ummas Men ikki gevast vit so,
ikki gretta,« svarar Tummas og er | #JOrt €ina s ja na dukku; tað | tú beinir mær ikki fyri honum, "| hugsar hann við sær, biddar einar illa:
ovurfegin uppi yvir dálanum. | = I gone mr k AAR I HENRI, SUM | hann VID hane. IN pa tuflur og eina gamla stúku, fær sær ein
So avstað við hananum, gandakal!- | Bjør i hor KUNGI Dæo ; aansa o , 95 spæla V lunn. HM FIM tavputt í hondina og fer út at valtra
arnir ganga undan og Tummas, aftaná. | kvøða. Nú koma teir til Tummasa: m hon hevur lUngið ringin, loypu Nú skal ikki helmast á, fyrrenn eg
Best sum teir ganga, hoyrir Tummas, | 753 566 Vera k. PB Im Ikki ein | hon út til 9 , OM | havi funnið gandakallarnar, ti ringin
annar gandakallurin sigur: >Tú, tað | *"%genta v 1 mum DD VG 1; VISA, MSN í SKÐNGI i: ! ” | vil eg hava aftur
var fyri 'neydini, at vit hittu handa | S€YP2 eina á de ANE, €Tu el? Dom 5 MBM | Ája, hann gongur og hann gongur
býttlingin, tí tað svitast ikki, at hanin | - On r dukkur, ong ; TURKU Við teimum, og gentan í ir tam ;g at endanum kemur hann til eitt ríki,
hjá honum hevur sigurstein í høvd- | bitur run Mas teir av, »Ier er en KIT etui sum eitur Músaríkið. har búgva mýs
inum.« y»Ja, tað var vorðið sum | SÓtir í HÚSÍNUM, Nn hon skal få UJUPI inni 3 m tottum vidask« år. Tær halda hann beinan vegin vera
svarar hin. >Nú vit koma heim, kyppa OUKKUT, I 7 í ÆT. $ ' a, sum var komin frá køtt
vit hann, taka steinin út og seta hanr > 7 På SIDRI Fl ) ål im, taka hann á hondum og fora
i ein ring, so kunna vit ynskja okkum | — : 9 ! ; 1 ram fyri kong sín, tað var ein
alt, vit vilja.« | AMU, ; Í þa ir Vurstór mús, sum æt Tøkutonn.
Gandakallarnir talaðu á ránsmanna- | 130 ROR 80 1 j Kongurin spyr hann, hvadani hann
máli, men Jummas var ikki tann | UR HUE VIA SER GÆT, HVAL HON ROS ; net i er fråkomin, og hvat hann hevur i
maður, at hann fataði ikki, nei, hann | ”%< S1g8 teir, »lu el in rindum higar. Á, Tummas biður
hevði verið burtur í øðrum londum | AM oma, al VIL SKUM BEVA : ! hú tann ikki tala, hann er heimsins størst
ungur og dugdi meira enn tað. Snart 3 EDR, UMM TU V ] 7 þa je | ydnismadur. Og so reksar hann øll
til, tekur hann og smýgur avstað við | 79, hvat tað var? >Einki petti, oe 2 i hetta um ri . Tað var tað, hann var
hananum, og gandakallarnir sóu eee å , á ; do grin út atv fyri, at linna sær
aftur í hælaferðina á honum. Beint OF n me ; pi dan + Fa : in aftur. So tekur hann ein vålgara
hann kemur at húsum, yppir hann } OR | a í & UNEHBN es 3 y" ni pp úr posanum, hann hevði á bak
hanan, tekur steinin út og fær ein 4, NOR SK iðja 130 ' vær +O1OMN sm vur k t stimeti og biður
smið at gera so væl at seta sær hann Ft NG við júni | a ; B SUM dan at hjálpa sær
Nú Tummas hevur fingið ringin, fer | "ir steðga. 50 hon heim aftu | FT Damn VID Dam CVUr Dr | Tummas, »mær tykir synd i ta y
hann at royna, hvorjar skreytir, eg sk ra alt, id gerast kann, fyri
kann gera, og ynskir sær at yngjast it fáa I 1r<. So kallar
upp aftur. Jú, tað er alt í einum, tað I IMYs linum saman
fer at sperrast innan í honum, hann ( fund o ir teimum, hvussu
kennir seg styrkna, ryggurin rættnar, ið hevur gingist Tum nú mugu
tað grør hár á tann bera skallan, tær royna at hjálpa honum hvat tær
skeggið. sum hevði verið ein sannu! hildu var ráðar ika
piningur av gråari avsetu, fekk lit og Ju ð bar so va it har vóru
tjúkknaði til eitt rætt reystmannaskegg vær I y im hildu seg vita
»Hetta er vordid sum ringur,« sigur € ndur ) dakallarnar við
hann fyri munni sínum. >Ég var åttat eir } h búð einum
nú eri eg åtjan,« og hann er so findar on 120 i seks
gladur. | | i. ÞÍ kvøldið seint
Nú ynskir hann sær eina bor ' Hø as vi
kongsdóttrina til konu. Tað var alt í i Sår Ty í ; , k k tveir me I
einum. al har stóð ein ovurvøkur borg sg ; På á ; SR ra VK K | r, at vit
å vollinum framman fyri honum. Hann + ' HA ei gr prov k kum t lurt hvat teir
fer inn. Á, tann húsarúmd, har var, á
teir stuðlar, ið bóru gullhválvini. máln Framhald á 4. síðu