leygardagur 13. februar 1954síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 7
FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR
VIL DIMMALÆTTING HELDUR
HAVA Erlend Patursson og
Th. Petersen VIÐ LOYSINGINI
ENN javnaðarmenn
VIÐ SAMGONGU MILLUM FOR-
OYSKU OG DONSKU VINNUMANNASTÆTTIRNAR?
Eingin. ið hevur fylgt við føroyskum
politikki, kann vera í minsta iva um.
at »Dimmalætting« og sambandsflokk-
urin hava verið ein láturverja fyri
heilsølumenn, útgerðarmenn og allar.
teir ið valdið hava haft.
Sannleikanum trúgvir skylda vit tó
at siga at undantak var undir krígnum.
ligari og sosialari náttúru fekk Andrass
Samuelsen ikki menn sínar at halda orð
og fylgja javnaðarmonnum.
Í teirri avgerandi løtuni tapti hann
eisini.
Hann mátti uppliva ta beisku stund.
at sambandsflokkurin gav seg upp til
fólkaflokksins hurluvas við sjóvinnu-
bankasvullunum og øðrum av sama
slag í þosunum.
Hetta gjørdi sambandsflokkurin. ti
at:fleirtali av hansara leiðandi monnum
| hjá fólkaflokkinum fyri at tæna veldis-
monnunum.
Dimmal. hevdi nú ein dagin grein,
ið kundi sýnast, at hon er í iva um,
hvar Erlendur Paturssonur ella javn-
aðarmenn hava rætt í tjakinum um
verkfallshjålpina til fiskimenn.
Hevur hon hug til samgongu við
tjóðveldismenn, bara teir kunnu vera
boysnir móti javnadarmonnum ?
»Dimmalætting« veit, at javnaðar-
menn gjørdu alt fyri, at hjálp kundi
fåast frá »Samvirkende.«
Blaðið veit, at tad eydnaðist javnað-
armonnum í Føroyum at fáa arbeiðs-
mannafeløgini í Danmark at ganga við
til at veita hjálp.
Blaðið veit. at tveir oddamenn í Sam
virkende vóru sendir upp til Føroyar
við fullmakt at hjålpa.
Blaðið veit, at Erlendur forkom hes-
ari hjálp vid ikki at taka ímóti.
Blaðið veit. at tað er burtur úr von
og viti. tá ið Erlendur Patursson sleing-
ir út, at:javnaðarmenn í Føroyum og
Danmark hava forkomið nakrari hjálp
13. februar 1954
Blaðið og sambandið hava áður
altíð verið ímóti eini samskipan mill-
um føroysku og donsku vinnumanna-
stattirnar, Menn minnast, hvussu
blaðið ley upp undan krígnum, tá ið
talan var um samgongu millum dansk-
ar og føroyskar arbeiðarar. Tað rópti:
við hesi samgongu vilja javnaðarmenn
fremja klassahat og klassastríð! Tað
bað, eins og øll hini afturhaldsbløðini
gera í dag, føroyingar vara seg. Men
nú sýndtist eina ferð, sum blaðið heyði
vent og var fyri samgongu.
Er støðan aftur broytt?
Vil blaðið sum sagt heldur hålsfevn-
ast við Erlend Patursson, Thorstein
Petersen, 14. Sept., Dagblaðið, Norð-
lýsið, verði tað seg loysing ella ikki
loysing, enn at fremja samgongu
millum danska og føroyska vinnu-
mannastattin ?
Er »samhorighed« bara eitt pynt.
ein »floskla«, sum teir sambandsharrar
nýta til valagn ?
Hetta spyrja ikki bara føroyingar,
men ið hvussu er eisini danskir ar-
um føri heldur eftir fyri javnaðar-
mannakrøvum enn at leggja saman við
fólkaflokkinum. At mangir av aftur- | har ið tað
haldsmonnum sambandsflokksins skóru | at:fylkjast
á tonn og meitaðust inn á hann fyri tað | fram til lát
vita allir menn. Ja. teir vóru so beiskir »Dimma
skriva tad,
botarflaka
lá ið Andrass Samuelsen veruliga lat
tað standa fremst at stridast móti loys-
ingarherdingunum, ið tå gingu frå
fólkaflokkinum. Tá gav hann í mong-
viðhvørt. at teir kastaðu honum. at
hann var í lummanum á Dam,
vóru so sinntir. at:teir offraðu alt.
florðaði sambandsflokkinum
við teimum. ið buðu sær
urverja fyri teir múgvandi.
ið hon kann fyri at:bera í
frá Noregi og Svóøríki.
sjálvt teirra gamla høvding og førara,
ætling« kann og má nú
fyri sambandið. Men tað
Men um javnaðarmenn kunnu | skerst ikki burtur og kann ikki fjalast, T
ásanna. at teir sum sagt saman við | at samgongan við fólkaflokkin hevur 2)
sambandsmonnum og sjálvstýrismonn- | prógva til fullnar, at meirlutin av deid- 33
um tá í nógvum førum vunnu munandi | andi sambandsmonnum er tilikur and- D
i sannum samfelagspolitikki. ti poli- | støðuflokkur av fiskimanna og arbeiðs- 5)
tikki. sum setur heildina, ta stóru | mannakrøvum. tå ið tey ikki ganga á 6)
fjøldina. fram um teir fáu, var tað | borði við reiðara og arbeidsgevara
kortini soleiðis. at í mongum aðal- | interessum, at hann er fúsur til enntá
at offra >samhørighedeng í tjóðrinum -
spurningum av fíggjarligari. vinnu-
heiðarar.
AÐALFUNDUR
Havnar Handverksfelags
verður í losjuni sunnudagin 11. februar 1951 kl. 7.
DAGSSKRÁ
Frágreiðing frá farna ári.
Roknskapur til góðkenningar.
Val av stjórn.
Val av 2 grannskoðarum.
Lonåsetan fyri álitisstørv.
Ýmist.
Stjórnin.
Føroysk eplir
i handlinum.
Ígjøgnum nógv ár hevur verið arbeitt fyri at
tryggja handil vid føroyskum eplum. Mangan hevur
verið hafi uppi. at tað hevði lættliga kunna verið
velt alt. ið brúk er fyri av eplum. og vi! nýtast ikki
at ivast i, at hetta er beint.
Tann feril av mótboð móti føroyskum eplum, ið
hevur vist seg frá teim handlandi, verður vanliga
bygdur á tvey fyribrigdi: 1. at føroysk eplir eru so
illa útbúgvin til sølu og 2. at tann einsæri framleið
arin hevir so lítið at lata, at ein handlendi fær við
ovnógvar seljarar at gera. Hetta eru jú atfinningar.
sum vit mugu siga hava týdning. Tí mugu fram
leiðarar bøta um hesar vansar.
Tessvegna samtykti Føroya Búnaðar/elag i 1931
fastar skipanir fyri eplahandli, (sum he; skulu upp-
afturprentast). Hesar skipanir vóru eisini samtyktar
seinrj sama år av Færøernes Køhmand forening.
Afturat hesum beyð felagið sær, at vera millumlið
í handlinum, soleiðis, at ein keypandi skuldi ber!
hava fyri neyðini at biðja um eina mon d frá felag-
inum. so skuldi tað fáa vøruna tilvega
Nú skuldi so einki verið til hindurs fyri føroy-
skam eplahandli longur Tað bar eisini til al
elja í fyrstani. Men skjótt vóru tað hendilshús, ið
fluttu inn aftur úr Danmark, og tá ið fyrst handlandi
vóru falnir frá, fyledu aðrir eftir. og alt kom
aftur í gamla lagi. Onkur lesandi hevur kanska ill-
batan av. at tað var prisurin, id elvdi hetta. Men
tað var ikki: prísurin á føroyskum ep'um lá eftir
prísi á fremandum eplum, tå ið tey vóru [wii higar.
Tá ið heimsbardagin kom, varð reis: eitt herróp
í Føroyum um at velta, ti nú mistu vit kanska alt
samband við umheimin. Hetta førdi til at vit veltu
herheima tað vit høvdu brúk fyri. Hervið er so
prógvað. at vit kunnu framleiða tey eplir, vit treingja
bert vit hava marknaðin. Men so kom tann skipan.
vit kenna: oyggjarnar fingu vøru alla tíðina frá
ivaleyst ikki bert
Bretlandi. Veltingin fór í stein
av teimum grundum kortini
Nú er aftur hugur til at velta. og nú er sama neyð-
in: oyggjarnar verða umsettar við fremmandum
eplum. meðan tey heimaframleiddu verða fyri ongum
í goymslunum. Tað hevur verið arbeitt við málinum
síðan í februar seinasta ár. nú er aftur februar, og
aftur skulu menn at hugsa um hvørt teir skulu velta
eplir ella ikki. og ikki er rokkið um fliduna.
H. J. Jacobsen.
Handil við føroyskum eplum.
Á felagsins aðalfundi i 1930 varð vald nevnd til
at koma fram við uppskoti um reglur fyri eplahandil.
Í neyndini vóru Joen Husgaard í Hoyvík, Trond
Hansen og M. Winther Liitzen í Tórshavn. Nevndin
ejørdi seg lidnan við starv sítt sama árið, og 10.
apríl 1931 góðkendi stjórn felagsins hesar handils-
reglur og sendi tær til Færøernes Købmandsforen-
ing. Seinni i 1931 kom bræv frå Færbernes Køh-
mandsforening, at hettar felag eisini góðkennir hesar
reglur. ið miða ímóti at føroysk eplir mega verða
ein vara sum aðrar handilsvørur, id er tað, id hon
heitist at vera, og ikki nakað annað, og at henda
vara kann koma keyparinum í hendi sum ein góð
vara. Um hesar reglur skulu verða nýttar í handli.
mega keypari og seljari háðir partar verða samdir
um. at:handilin millum teirra er undirgivin regl.
urnar, ið ljóða soleiðis:
L.
Um reglur Føroya búnaðarfelags fyri eplahandli
eru lagdar til grundar fyri handil. galda. um ikki
annað er avtalað, hesar treytir.
2.
Um seljari og keypari eru samdir um flýgging
beinan vegin skal seljarin senda eplini innan 6
gerandisdagar eru farir, ella um einki far hevur
verið hesa tíð, tá við fyrsta fari.
Er einki avtalað um flýgging beinavegin tá handi-
lin er avgjørdur, er flýgging beinan vegin galdandi.
Seljari og keypari kunnu avtala, at seljarin skal
lata ta eplamongd, keyparin skal hava, so við og við
(succesive). og tå skal avgerast, hvussu mógv eplir
seljarin skal lata hvørja ferð, og hvussu long tíð
skal vera millum hvørja sendingina.
Tíðsfrestir innanfyri ein mánað skulu falla so-
leiðis, at fyrst í mánaðinum er tíðin frå 1. til 10.,
miðjan mánaðin er frá 11. til 20., og seinast í mánað-
inum er frá 21. til endan.
Har einki annað er avtalað, áliggur tað seljaranum
at fáa eplin; fraktaði til keyparin.
Um »force majeure« herundir frost og brim
voldir, at avtala um eplasending ikki kann haldast.
verður leveringstíðin longd eftir hesu orsøk. Verður
sama orsøk at hindra í longur tíð enn 18 gerandis-
dagar. fellur avtalan burtur.
Q
Í
Íløt til sendingina.
Eplaíløt skulu vera toluliga eins í útsjónd, turr.
rein og heil. Er einki annað avgjørt, skulu 50 kg
netto vera í hvørjum.
Tað skal avgerast frammanundan, hvør ið skal
lata íløt. Áliggur tað seljaranum, letur hann íløt fyri
tann prís. hann roknar, leigu ella umbýti eftir avtalu.
Áliggur tað keyparinum, sendir hann tey a) fragt-
frítt, b) sum høgligast fyri seljaran, c) so tey eru
hjá seljaranum minst 4 dagar fyri fyrsta leverings-
Fr eingin avtala um íløt, ella sendir keyparin tey
ovseint, letur seljarin tey móti gottgerð av ti prisi,
hann roknar.
i
|
|
|