leygardagur 4. september 1954síða 3

4. sept. 1945 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 35 L>rpprpéééLLLL::érotRtttoossosssrSEEE255555050000,5)0CON,,,)CCCCCOA A ——WiitWiWiiwi—wente0n JOHAN HENRIK POULSEN. Sum heilt litil smådrongur kom eg inn á snikkaraverkstadid hjá Dikk- inum — Johan Henriks Poulsens keli- navn, ið hann varð við at hava heila lív sítt. Hann stóð inni við snikkarabonkin og fekst við skurðarbeiði — var ikki bara vanligur snikkari og timbur- maður, men ikki so lítið av einum listarmanni við. Eg kom tætt til hansar, var at síggja tað, ið hann gjørdi. >Førka teg, lítli min! Nem ikki við, olmussudýrið!< Í ordalagnum lá hjartalagið. — Mítt fyrsta minni — mín fyrsta mynd av honum. Hann, id er barnavinur, er manna- vinur — tað var Johan Henrik Poul- sen. Og hann hevði dropan í burðar- gávu: vit, lista. og mentunnarans, og var longu á ungum árum hugsjónar- maður, idealistur. Aðalhugsjónin, hann stríddist fyri, var, at í Føroyingum mátti verða alt fram eitt samfelt og heilborið føroyskt lag — ein heilborin føroysk menning og mentan. Men hann kendi seg og okkum sum grein á tí norðurlendska bulinum. Honum var tí ongatíð at venda oddin móti Danmark og ríkis- forvitin felagsskapinum. Tvørturímót; — hann var danavinur. Dikkurin — lat meg nýta kelinavn- ið honum til heiðurs — var høvdingin bygdini. Átti fyrsta sessin líkasum av sær sjálvum. Ikki ti, at hann var akademikari og hadani fingid spjaldr- ið sum tann útvaldi. Hann hevði vist ikki annað prégv enn handverkara- prógvið. Men hann hevdj verið á há- skúlum. Og teir kyndlar, i hann ikki heyði fingið kveikt, áðrena fór heim- anifrá — hann var í góðum heimi bor- in — vórðu kveiktir til muns á Grundt- vigs bálum, ið á teimum døgum flamm- aðu sum ongatid kring alt Danmark. Dikkurin kom aftur sum fullfloygd- ur maður, væl at sær komin í skúla- og bókmentakunnleika, Hann bar eisin; aftur við sær tað, ið er meiri vert enn sjálvur kunnleik- in: gleðina við at eiga hann og eld- hugin fyri at lata hann víðari sínum bygdamonnum og landsmonnum til frama. Johan Henrik Poulsen vann álit hjá bygdamonnum sínum. Men tað røkk víðari. Hann kom at standa mill- um teir fremstu fyri oyggj sina og landi. Sat yvir 30 ár sum løgtingsmað- ur, og tað gróði um fót hansara. Tað ber Sandoyggin prógv fyri. Teir kurlar, hann hevdi við partamenn sínar „eru nú, tå ið tað avfjarar, og søgan litaleys skal verða skrivað, ikki honum til minkingar. Hann var djarvur maður. Vildi held- ur falla enn flyggja ella lúta. Ti kenst minnið um hann sterkt í dag. Hann stendur ikki sum tann tapandi, nú ið afturum verður litið. Søgunnar mát- stokkur er tí betri annar enn hann, ið verður nýttur í dagsins kastihvirlum. Hann avger eftir rætti og órætti og ikki, um maðurin vann við nevanum ella trýstinum, hann var førur at reka saman. Johan Henrik Poulsen segði eina- ferð í orðaskifti við undirritaða: >Ég eri praktiskur sosialistur, um ikki so teoretiskur sum Petur Mohr.« Seinastu árini á tingi arbeiddi hann eisini saman við javnaðarmonnum. Og vit hava bara gott at bera honum frá hesum samarbeidi og skylda honum tøkk. So mentaður maður var Johan Hen- rik Poulsen, at: bygdamenn hansara eins og myndugleikarnir tóka tað sum eina sjálvfylgju, at hann „tá ið hann sjálvur vildi helt fram skúlastarvið hjá konu síni, ið var lærarinna í Skopun. Nú er hann farin 85 ára gamalur. Friður veri yvir minninum! sept. 954. P, M. Dam. Tórshayn, tann 3. — úr Suðuroy Nú er august mánaði farin aftur um bak, og smáligt líður hoyggjanini, av tí at eingin hoyterri varð allan august, við undantak av 5 døgum í næstsein- astu viku av farna mánaða, og bleiv tað eisini væl burtur úr teir dagarnar í teimum flestu plássunum .Um makar hoyterri hevdi verið, so hevði tað gingið skjótt við hoyggjanini, tí ikki er so nógv gras á í ár sum í fjør — kanska yvirhøvur ikki meira enn tað hálva ti alla staðir verður sagt frá vánaligum grasvøkstri, uttan í Øravik, har låta menn væl at, Ja, tað eru menn, sum kanska koma at hava líka so nógv hoyggj í ár sum í fjør. Tað at grasvøksturin er so góður í Øravik í ár fram fyri í øðrum bygd- um í Suðuroy, kemur kanska mest av tí, at har er lágligur bøur og heldur váttligur. Turringurin var nógvur í summar, og hevur tað verið skaðiligt „fyri bygdir, har bøurin er turrur og liggur brattur. Fryktandi er fyri at eplavøksturin heldur ikki verður serliga góður, av tí at várið varð bæði stormhart og har- til ov nógvur turringur, og kemur slíkt at vísa seg at hava verið skaðiligt fyri reimveltir og eisini fyri sandvelt- ir- Nú eru mong ár síðan nakrir nát- ungar hava verið tiknir, orsakað av at læknarnir hava hildið tað verið vandafult. Men nú hava teir givið loyvi til at taka henda fuglin, sum fólk hava saknað nógv, av tí at tað var ein fram úr góð føð; hjá fólki yvirhøvur. Onk- ur hevur roynt eftir nátum nú, men mest í bakkanum; tí higartil hava ikki nøkur serlig líkindi verið til at siglt. At fólk aftur hevur fingið loyvi at taka sær hesa føði, man vera væl fagnað av teimum flestu bygdunum — og av fólki sum heild. Nú er bert eitt at vóna, at teir ið fáast við henda fuglin fylgja teimum ráðum, ið landslæknin hevur kunn- gjørt, soleiðis at eingin skaði verður at spyrjast burtur úr. Tað er tó onkur, sum ikki hevur dirvi at taka náta. Tíðindamaður. HAVNARVÍGSLAN. Røda J.P. Henriksen borgagstjóra. Hetta er ein stórur dagur í býar- søgu okkara — vit eru komin saman at yvirtaka hetta prýðiliga stórverk, sum nú er liðugt. Víðkan av okkara havn, — Henda víðkan hevur kostað um 8,9 mill. kr. — eitt ódnartak sum bert hevur verið gjørligt at fremja við stór- um stuðli frá løgtingi og stati, og eru vit teimum takksamir fyri hetta. Firmaini på Kampmann, Kierulff og Saxild, ið bygt hava, vekfrøðingi okkara, sum hevur teknað og projek- terað, arbeiðsmonnum og øðrum takka vit hjartaliga fyri gott og væl úr hond- um greitt arbeið. Eisini vilja vit takka teimum, sum gjøgnum árini hava virk- að fyri havnamálinum í høvuðsstað- num, Tað er við eini havn sum við einum byi, ið framburður er í, tey verða ongatíð bygd liðug, og soleiðis er tað eisini við havn okkara. Hetta, sum nú er gjørt, er bert eitt stig, men eitt stórt stig á rætta leið. Enn eru Dimma... Framhald av 1. nógv tung tøkini eftir, áðrean havald- an er ålistongd, Og ikki má støðgast á, men haldast áfram við arbeiðinum fyri at fáa tað kyrt, tá fyrst kunna vit siga, at havnaviðurskiftini eru góð hjá okkum. Tað verður ofta sagt: síðu. sær nú seinasta ónsdag at taka upp aftur ósannindini hjá 14. spt., at sosialistarnir í góðtaka alætting Føroyum eingin havn trimilamarkid. eingin býur — ella havnin er lykil- Sannleikin er: in til býin — og hvussu beint hetta er. Tad er hin ljótasta villa, at javnað- síggja vit best hjá okkum, tí fólkatal- arflokkurin hevur góðtikið trimila- ið her í staðnum er vorðið dupult so stórt sum fyri 25 árum síðan, tá-ið havnin á fyrsta sinni varð vígd. Tað er ynski og vón okkara, at tað, sum nú er bygt aftrat „vil gera tað, at enn fleir; skip søkja higar og at virki verða sett á stovn — býnum til frama. Við hesum lýsi eg hesa víðkan av Tórs- haynar havn vigda at vera. „og biðja øll við mær at rópa eitt trýfalt hurrá. Tórshavnar havn leingi livi, markið. Álítandi genta søkist beinan vegin. Góð lån gevist, Prents. v. á. KVIGA TIL SØLU ta slag; 2 år Skal kålva i november. ROYNDARSTØDIN Á SANDI saltfiski. hevur á fundi tann 24. august sett Rætting Kvíga av bes gomul. Av mistaki er í seinasta blaði sagt, at Hans Strøm, Trongisvågi, hevur keypt >T rekroner«, Hetta er Kær beint. Prisir å Pr f såsetingarnevndin å saltfiski fylgjandi saltfiskaprisir at galda frå ti 25. august og inntil víðari. nr. Í nr. 2 nr.3 Toskur yvir 26" 1,57 1,37 0,50 Toskur 22—26” 1,52 1,32 0,50 Toskur 16—22” 1,20 1,00 0,50 Toskur 12—16” 0,92 0,72 0,50 Toskur hondfiskur 0,65 hysa 0,70 longa 0,70 ; brosma 0,70 upsi ; 0,60 PRIS ÅSET ING ARNEV NDIN Skipafelagid Føroyar Telefon 1225 Térshavn ; FÆRØSK MARGARINE VITA Ne 1 VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT TELEFON MED DANMARK Den 15. september d. å. åbnes en radiotelefonforbindelse mellem København og Thorshavn. Radioforbindelsen vil være åben på hverdage i tiden kl. 8—12 og 17—20, på søn- og helligdage i tiden kl. 8—12. Der kan bestilles almindelige samtaler, abonnementssam- taler, budsendte og personlige samtaler, men ikke ekspres- eller lynsamtaler. Taksten for almindelige samtaler er i tiden kl, 8—12 9 kr. for 3 min. og 3 kr. pr. overskydende minut, i tiden 17— 20 6 kr. for 3 min. og 2 kr. pr. overskydende minut. Der vil kun kunne tales i en retning ad gangen. Tale i den ene retning blokerer for tale i modsat retning. Der bør tales jævnt uden store ophold, og den ene part må vente med al! tale, til den anden part er færdig, í Samtidig tale kan i nogle sekunder blokere forbindelsen helt. 1465, hvor også nærmere op- —————————————————iitiøøøø" Samtaler bestilles på tlf. lysninger gives. TELEGRAFSTATIONEN, d. 2. september 1954. C. Olsen.