hósdagur 25. november 1954síða 4

25, novbr. 1954 VEITST TU? handverk- gomlum døgum vóru arar ein stættur fyri seg sjálvan. Teir pe 1. Fr , . høvdu serligar uniformar fyri hvørt slagið av handverki, og teir høvdu egin vørumerki, sum tekin uppá, at viðkom- var framleitt av tí og vóru ikki vanligar stig oman andi vøru slag tí stætti. — Teir meniskjur, teir stóðu eitt fyri bøndurnar og arbeiðararnar, ja, einstakir handverkarar vórðu líka høgt mettir sum listarmenn á okkara døgum. Men heimurin var eisini nógv meira undirgivin hadverkararnar. Alt sum kuldi verða smíðað. tilevnad, skapað, mátt; verða gjørt av handverkarum. fabrikkir vóru ongar, so fólk sóu upp til handverkararnar. Afturfyri vóru handverkarar ógvu- liga pretnir. Teir mettu seg fyri at vera listarmenn, og teir hovdu sum fremsta mál, at arbeiði teirra skuldi vera væl og virðiliga gjørt. Teir vóru ikk; bert nøgdir við at gera arbeiðið væl, nei. tað skuldi eisini vera vakurt, snøgt og uttan brek av nøkrum slag. a Sum tíðin gekk. mátti handverkið so við og við víkja fyri ídnaðinum. Nógv av arbeiðinum varð gjørt við maskinum, og nógvir av teimum, sum gjørdu arbeiðið vóru ikki handverk- arar. Hetta at allir lutir kundu gerast nógv skjótari, men sam- stundis gekk tað nógv aftur á hondina við góðskuni. Hetta gjørdi eisini, at vørurnar vórðu munandi bíligari. Nú øll keypa. orsakaði. kundu Einstøk handverksfak eru heilt út- deyð, tí tær vørurnar eru óneyðugar á okkara døgum, parykk Fyr; 200 árum síðan var cmakarar til dømis. neyð- ugt at hava ein hóp av parykkmakar- um. lyggja vit at heilt gomlum møblum, it. hvat fínt, gamalt handverk væl tilevnað, er. Tilfarid er frågera fellingarnar eru tættar, og fram um alt hava hesir nógv vakrari snið enn møblar á okkara døgum. Tíðarinnar krøv eru ikki tey somu nú sum fyrr. Í dag er endamálið, at øll skulu kunna keypa møblar, onnur húskiráð aðrar lutir, ið NuSkirað og mangar teyðugir eru í dagliga lívinum. Men tað sum er offrað fyri þes er góð- skan, sniðið og vakurleikin. Ein mað- 1 å einari fabrikk, fæ of ís fyri teir einstøku þat AR r ha ser LÍ a & fáa arhnj is jrnar, hann ger. siann ma laa arbeiðii skjótast gjørligt frá hondin; og tess- vegna hevur hann ikki rímiliga tíð at ansa eftir góðskuni. Um ein í dag vil hava andseri karliga væl gjordar lutir, má ein gjalda tvífalt fyri teir. Eins! 1 v Á 4 * ið hava bæði ráð og ans, gera tað eis- ini. 10 spurningar. I. Nær doyði kongurin Fjórði Kri- stian/ 2. Í hvørjum landi liggur fjallið ARARAT? Hvat er benjardøgg? „ Á hvørjari oyggj er BÓSDALA- FOSSUR ? Hvussu mangir sýslumenn eru í Føroyum? tingmenn sótu á á? Hvussu mangir ti tinginum, sum nú fór frå Hvat er setnasta skip, ið bygt var í Føroyum? Hvussu mong ár eru síðani løg- tingið varð stovnað av nýggjum? Er hara jóturdýr ella gnagdýr? 10. Hvat kykt livir stytst? — FØROYASOSIAL-DEMOKRATUR Í BARNAsidan i Se AK AX EX i i Dreingirnir og jarðskjáltin. Í eium býi í Ameriku búði einaferð ein gamal maður, ið átti tveir synir, sum hann helt so nógv av, at hann læt teir gera, sum teir vildu. Av hesum gjørdust teir skjótt ógviliga óargalig- ir, og teir vóru ein plága fyri øll tey, ið kendu teir. Nú hendi tað at tað var jardskjålti ikk; langt frå bynum, og påpin, sum bar ótta fyri, at hansara kæru dreing- heima, sendi teir til New York. Hann ir, vildu verða dripnir, um teir vóru heima, sendi teir til ein av sínum gomil- New York. Hann skrivaði u vinum í eitt bræv til hansara og segði honum, at teir vóru bestu dreingirnir í verð- ini. ka var sjálvandi ógviliga bils- „tá ið hann sá hvussu villir dreing- irnir vóru, men fyri pápa teirra skuld royndi hann at vera góður við teir og hevði teir hjá sær eina viku Men at endanum orkaði hann ikki at hava teir longur í húsi sínum, og han skrivaði til pápa teirra: >Tú mást gjarna senda okkum jarð- skjáltan, bert tå vilt taka dreingirnar heimaftur.« fimm aftrat... Fimm aftrat — er eitt kortspæl. Tað kann vera nokk so stuttligt, so vit fara at siga teimum, ið ikki kenna spælið, hvusu tey skulu bera seg at. Vit nýta eini vanlig spælikort. Tíggju kunnu spæla, men tað er lika stutligt um spælarnir bert eru ein ella tveir. Vit geva 5 kort til hvønn. Áðrenn vit byrja, hava øll 12 stig hvør. Tek- ur ein eitt kort upp meðan givið verð- ur, so fær hann 3 stig aftrat, LV 5, at hann hevur 17 stig. Ikki fyrr enn tann, ið hevur givið, hevur lagt avlop- ið av kortunum frá sær, kann ein taka kortini upp. Tað ræður um at fáa stikk. Øl eiga at »bekenna«, ber ikki til, má viðkom- andi tveita eitthvørt annað kort. Ikki eitt orð má verða talað, meðan tey 3 fyrstu umførini verða spæld. — Tann sum brýtur tøgnskylduna, fær 5 aftrat. Tann, sum fær hitt triðja stikkid, skal spyrja hini: »Ert tå við?< Tann, sum longu tå hevur fingið eitt stikk, kann uttan ótta halda áfram. Tan, ið einki stikk hevur fingið, má taka hitt næstseinasta ella seinasta stikkið; ann ars fær hann 5 aftrat. Hvørt stikk telur 2 stig, sum drigin verða frá tí, ein hevur. Tann, sum er fyrstur niður á 0 hevur vunnið. BRNWLAOU Heita er navn á skipi. Roynið at finna út av, hvat skip tað er. SFAIDLOAGNRGLELA Hetta er navnið á løgtingsmanni; men hvør man hann vera? Setið bert stavirnar í rætta raðfylgju, so er gátan loyst Pól stóð á seiðabergi; men fekk einki. Per stóð og hugdi at honum og helt umsíður fyri: — Nú havi eg staðið og hugt at tær ein heilan tíma, og tú hevur einki fingið. Kann nakað vera so tápuligt sum at standa á seiðabergi ? — Jú, at hyggja at. KROSSGÁTA NR. 3. Tvérturum: Djór. Ófriður. 10. Fuglur. 11. 12. Stykkjamát. 14 Trýs ér stavir. 16. Undir fóti. 18. . skap. 20 Hat. 22 Løkin. 25 Slerdi. 27 Prát. 28 Í jet 30 Stytt. ing, 32 Frá. 33 Notabene, 34, Endar. 37. Sót. 38 Fingu sær. 39 So. 41. Næstur. 42. Toy: 5. Vakna. 9. Í pottinum. 15. Skipa- fiski- 1 Argur. Nidureftir: 1 Årstid. 2 Flenti. 3 Gentunavn, 4 Rás. 5 Á pottinum. 6 Ki. 7 Skipastavir. 8 Skipið. 13. Land. 15 17 Hvíldi. 19 Lægd. 20 23 Ótti. 25 Gentu- Skipastavir. Tað heila. 21 Lot. navn. 36 Skreiddi. Tveir eins. 29 Ungin. 31 Spilla. 32 Migræs. 25 Tóna- slag. 36 Meðalvarping. 38 Seyður. 40 Reim. Nr. 46 Barnasíðan. Nú fari eg at skriva nøkur orð til »Barnasiduna« og senda eina heilsan til øll børn í Føroyum. Mær dámar »Barnasiduna« væl. Betri hevði hon verið, um fleir; børn høvdu skrivað hana so av og á. Mær dámar væl at ” loysa krossorðagátur, og vóni eg, at ein tílík gáta verður í "hvørja ferð; men tíverri ongantíð havi eg vunnið enn. Nú vóni eg, at børn kring um alt landið fara at skriva søgur og tíðindi í »Barnasiduna«, Sjálvur ætli eg mær at skriva tykkum tíðindi hiðan; úr bygdini so skjótt sum til ber. Ég kan- ska skrivi eina søgu eisini. Heilsan til øll børn í Føroyum. Jógvan. ——— Barnablað. Í Danmark er heystfrítíðin 8 dag- ar. Seinasta heyst bjóðaði bróðurblað okkara »SOCIAL-DEMOKRATEN« i Keypmannahavn einum 15 skúlabørn- um at geva út egið blað. Summi av hes um skuldu vera blaðstjórar, onnur blaðmenn, fotografar, teknarar o. s. fr. Ein av hesum ein 15 ára gomul skúlagenta, varð send til Onglands, har hon skuldi vera >blaðmaður< hesar 8 dagarnar. Millum annað heyði hon samrøðu við ensku drottningina, vitj- aði parlamentið o. s. fr. Í fjør bar blaðið merkið >Børnenes Avis«. Aftur i år vard gjort å sama hått; nå nevndist blaðið »Mini (Åvisen«. Hetta er einasta blad i heiminum, ið bert verður skrivað av børnum, — Børnini gera alt sjálvi, uttan prenting- ararbeiðið. Tey hava síni egnu skriv- stovur, telefonir o. s. fr. Krossgátan. Tit, sum sendu loysningar til sein- astu krossgátuna, vænta sjálvandi einki at frætta aftur; men so verður kortini ikki. Valið gjørdi, at vit máttu lata barnasíðuna fara burtur úr. Nú koma vit aftur — vónandi regluliga. Vinnarnir av seinastu krossgátu vóru hesi: Henny Hansen, Skopun. Jákup Jacobsen, Dalavegur 26, Tórs- havn. Debes Christiansen (y), Norðdepli. Hesi fáa hvør sína bók sendandi. Orðasmíð. Niðanfyri standa 14 leyslig stavilsi. Hesi skulu tit seta saman til 14 orð. Hvørja ferð tú hevur fingið eitt orð, skalt tú smíða eitt nýtt við somu stav- um sum í fyrra orðinum. Til dømis: AR — ANG. Fyrra orðið: ANGAR, seinra: GNAGAR. Vit royna so: IN — LOR — GNAG — ARK — RI — AN — TRÆ — SEIN — KUT — LAND — TA — MOR — ARI — FAST — Í einum av teim næstu bløðunum siga vit tykum tey røttu orðini. AFIDEØ SLLLN Setið stavir fyri prikkarnar. Niður- eftir fáa tit vanlig orð og tvørturum í miðuni fáa tit navnið á einum kend- So var tað konsertsangarin, ið segði: »Hoyrdi tú, hvussu væl rødd mín fylti salin?< — Ja, og eg sá fleiri, sum rýmdu út, fyri at geva henn; meira rúm.