leygardagur 5. mars 1955síða 2

DE RD Få NR. 10 Til minnis um SOFUS SKORALID úr Dali, sum først, tå ið trolarin Føil Rauði fór á land í Íslandi hin 26. jan. 1955. Sofus Skoralíð var borin í heim í Dali hin 4. sept. 1924. Uppvaks- in í fátækum heimi var tað hjá honum, sum hjá so mongum ødr- um Føroyingi, eingin annar vegur enn at fara til skips. Truliga hev- ur hann røkt skipsstarvið, og nú hann fórst, átti hann egið heim — hevði konu og eitt barn. Men ym- isk er lagnan; hin miskunnarleysi deyðin hevur nú lagt sína keldu hond yvir hetta so hugnaliga heim, Tað, ið einamest sermerkti henda dámliga og fryntliga mann, var hansara serliga lyndi altíð at vera beinasamur. Hetta lyndið hevði hann ognað sær líka frá tí, hann sum smádrongur fór at koma mill- Sama gjørdi, hvat ein var tað gjørligt, so gjørdi hann tað; ja; tað mundi ikki henda so sjáldan, at hansara egna arbeiði lá á láni, meðan hann gjørdi eitthvert fyri onkran annan. Hetta lyndið hansara, saman við einum góðum hjartalag til oll, ið hann kom saman við, gjørdi, at hann sum fáur kom at verða av- hildin av ollum teimum, ið komu at kenna hann. Tað vóru tí heldur ikki nógv heimini í Dali, har Sofus ikki av og á hugdi inn. Børnini var hann so góður við sum fáur, og hansara gloggu eygu vóru ikki so sjáldan teimum smáu til hjálp- ar, tá ið okkurt bilaði. Hann var maður við evnum sinnarliga at halda teimum uppi, ið hann livdi ímillum, og tí kenn- ist saknurin so mikið størri. Tú ert farin, men minnið um teg vil liva leingi. Friður veri yvir minni tínum. um manna. heitti á hann; Lag: Udrust dig helt fra Golgata. Nú tegir bergsins stolta rødd og stirnað er hvert strá, hin fagra lindin burturmødd, um sjóarmálan lá. Nú blómubrosið stirnað er av deyðans keldu hond, nú trívist bert hitt kalda gler, ið tekir fjallarond. Men tú skalt aftur landið ná, tá viknar vetrarvald og reisist alt, ið lívleyst lá og spreingir deyðans vald. Ein vinur. Sofus var av raskastu monnum — sterkur sum fáur. Tað var hann, sum norðuri í Kollafirði sleit togendar av sama slag sum Íslendingurin Ursus hevdi til roysnis at slita. „Tróndur í Getu“ fer á sleipi- stoð á Skála, har hann skal fáa nýggj ketilror: fer síðan á salt- fiskaveiðu til Grønlands. FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Hovuðsskrivstova : TÓRSHAYN TIf. 1350 | leygardag - PF. FØROYA BANKI Stovnaður 1906) Renta av innskoti við uppsegn uppá 3 mánaðar 4 pst. p. a. Bankin er opin 10—12 og 14—16 — | Suðuroyar deild opin kl. Suðuroyar deild : TRONGISVÅGI Tif. 32 Leygardag 10—12 10—12 og 13—1$5 10—12 og 13—14 Innbjóðing til tekningar av partapeningi. Stovnað er partafelagið LESTUR við partapeningi kr. 20.000.—, hvors endamál er at geva út ópolitiskt mánaðarblað við almennum og blandaðum innihaldi. Stovnararnir: Hans Debes Joensen, Leivur Liitzen, bjóða við hesum til tekningar. landslækni, Jóannes Rasmussen, magistari, Hans Niclasen, bókhandlari. Djóni í Geil, keypmaður, Sverri Fon, bókavorður, Thomas Nygaard, skúlaumsjónarm,, Niels Pauli Holm, eygnalækni, landsrættarsakferari. Listi til tekningar liggur frammi á hesum stoðum: P/f Føroya Banki, Tórshavn, P/f Sjóvinnubankin, Tórshavn, Færø Amts Sparekasse, Tórshavn, P/f Føroya Banki, Suduroyardeild, Tvøroyri, Nordoya Sparikassi, Klakksvik, Suduroyar Sparikassi, Vågi, til 20. mars 1955. Ævintyrid fyri rættin. Haremst, prestur í Fuglafirði, hevur stevnt Esmar Jacobsen, ma- Hetta er úrslit av »ævintyrinum«, sum Esmar í longri tíð hevur skrivað í >14. Sept.«. Hin beinleiðis orsøkin til stevn- ingina er tann, at Esmar hevur latid sett å prent, at Haremst i skinsetara. — Lorvíkar kirkju skal hava biðið Lorvíkingar vara seg fyri Alfred Petersen. Tá ið vit í gjár spurdu um tíðindi úr Lorvík, varð okkum sagt, at útróður hevði singin verið hesa men at Eliesar í Tjørnustovu, pápi at „Ævintýr“- skaldinum, hevði verið har og roynt eftir vitnum móti Haremst. Ila hevði gingist; var farin heim- aftur sum av torvheiðum. vikuna; Nú skal sparast. At arbeiðarar í ollum demokrat- iskum londum hava fingið betri kor — størri sociala trygd, hægri inntøkur, styttri arbeiðstíð, lógfesta fritid við løn o. s. fr. er fyrst og fremst fakfeløgunum at takka fyri. Tað, at arbeiðismenn og kvinnur stóðu saman, gav teimum slíka styrki, at teirra rættvisiskrøv vórðu gjøgnumførd, og væl hava teir duga at vart einaferð vunnin rættindir. Føroyar man vera einasta und- so máta. Her hendir tað at stjórnin í Føroya F..ki- Paturs- antak í løgna, mannafelag vid Erlendur { | | Tórshavnar | | líkkistugoymsla | | hevur telefon nr. 2206. | | | Ymiskir prísir. | JACOB C. JOENSEN syni å odda skrivar til tingid um at minstalønin, sum síðsta år var 800 kr., verdur sett til 650 kr. — Verður roknað við, at ein fiski- madur vanliga er burtur i 6 mån- aðir, verður niðurskurðurin kr. 900 fyri eitt ár. Nú verður sagt, at tíðirnar eru ringar, øg at nú ræður um at spara, men undarligt sær tað út fyri okkum fiskimonnum, at bert vit skulu setast niður, meðan allir aðrir stættir halda løn sína ella verða settir upp. Onnur vóru orðini undan valinum í vetur, tá vóru tit fiskimannavinir við lít. Eftir minstalønarskipanini, ið var galdandi síðsta ár, vildi ein fiski- maður, sum var mynstraður í 6 mánaðar fingið 4800 kr., meðan hann eftir uppskoti Fiskimanna- felagsins verður settur niður í 3900. Eg má spyrja, var nekur sum helst grund til at leggja eftir fiski- manninum? Var ikki meira grund til at minka um len teirra, sum tjena 30, 40 ella 50.000. Hví nálgast inni å okkum, sum eru teir lægst lentu, og sum hava tað mesta knossið. At tit fóru at royn- ast so illa, tað hevði eg ikki trúð. Fiskimaður. 5, MARS 1955 Eitt megnar tiltak. Næstseinasta týsdag varð lógin um realkredittstovnin viðtikin á ríkisdegi. Áður er henda lóg við- gjørd og viðtikin á Føroya løg- tingi, har einans tjóðveldismenn ikki. vildu greiða atkvoðu fyri, at vit fingu 4,5 milj. kr. sum stovns- fæ í realkredittstovnin, ið beinan vegin kemur at hava 20 milj. kr. tøkar til endurnyggjan skipaflotans, Undir viðgerðini høvdu fólkatings- menninir báðir, P. M. Dam og Jóhan Poulsen, orðið. Vit verða at steðgað við nærri umreðu av hes- um máli, hagar til vit hava havt viðtal við P. M. Dam, ið kemur heim við Tjaldrinum og verður her mánadagin. Klakksvík—Vág. Strandfarasiglingin er ikki væl løgd til rættis. Framvegis eru ferða- líkindi alt ov ólagalig, og tíverri er eina verst vorðið við legting- sins egna skipi — Smirli. Eitt nú siglingin norður í Eyst- uroynna. Á veg norður eftir fer Smiril til Lorvíkar, Fuglafjarðar, Oyndarfjarðar og víðari norður til Gjáar. Á vegnum suður aftur legg- ur Smiril ongastaðni at. T. v. $, at ein Fuglfirðingur, ið ætlar sær til Havnar má fylgja við líka norður til Gjáar og so suður aftur — framvið Fuglafjørdi. Ofta er ótesp- iligt hjá ferðafólki at fylgja við norður um. Hví ikki leggja at í Fuglafirði ella Lorvík á suður- ferðini? Ella hví ikki fara fyrst til Gjåar og so leggja at í øllum bygdunum á suðurferðini? Hetta mátti verið ólíka betri. Urslitid er, at Smiril missur ein hóp av ferða- fólki. Sum nú er mugu fólk úr t. d. Klakksvík liggja bæði eina og kanska fleiri nætur í Havn, um tey ætla sær til Suðuroyar; men hetta er fullkomuliga óneyðugt. Tað eru smáting at skipa soleiðis fyri, at ein lættliga kann ferðast líka úr Klakksvík og heilt suður til Vágs sama dag. Smiril fer til Suðuroyar mánadag og hósdag og kemur ikki norður aftur fyrr enn týs- og fríggjadag. Hann hevur góða tíð. Bæði mána- og hósdag átti Smiril ikki at fari úr Havn, fyrr enn Pride var komin úr Klakksvík, t. v. s. um 10-tidina, ella tveir tímar seinri enn eftir núgaldandi ferða- ætlan. Tað er skylda legtingsins og teirra, ið rekja innanoyggjasigling- ina, at gera tað so lagaligt sum gjørligt hjá fólki at ferðast; men so er ikki í letuni. Omanfyri neyndu besta prógv um hetta; skilligt, at bert tær '* vit her hava Zerdalikindini dømi eru men tað er smávegis broy skotið upp, Via 56.» hópin lagaligari.