leygardagur 2. apríl 1955síða 4

Heitast kann á politiið, men tað man helst vera eins deyvt fyri hesi áheitan sum fyri áheitanini viðvíkj- andi leysum hundum í Havnar gotum. Tí eru helst eingi onnur ráðini til at taka, enn at borgar- arnir sjálvir taka sær um reiggj og taka upp hvønn seyð, teir síggja gangandi leysan í býnum og leiða hann oman í »Arnes Minde«, so ánararnir megu gjalda nakað fyri at fáa hann aftur. Tí tað eru teir, ið seyðin eiga, og so illa fara um hann, ið eiga at beta fyri óskilið, og íkki seyðurin sjálvur. Ein Havnamaður. Barnateigurin. Samreða. Vit hitta ein skúlanæming og spyrja hann ymisk skúlatíðindi. — Skúlin, sigur hann, tað er nakað av ti mest órættvísa, iØ til er. Lurta bara. Tú kemur 15 min. ov seint. Tú mást sita eftir í 60. ØII skilafólk duga at síggja, at har er eingin balanci í! Eitt annað dømi: Bæði í blødunum og í út- varpinum hoyrir ein um tey alt ov nógvu kríggini. Nú ein dagin hevði Olavur gloymt eitt av teim smáu, boara- kríggið. Hey, har varð hann knallaður og ekstrainterneraður ein heilan tíma. — Ja, rætt er tað! — Eg eri sosialist lika út í hitt svarta undir neglunum, tí sosialistarnir vilja stytta um arbeiðstíðina. Tað eru de fakta dagar, har ein kennir trongd til fríheit eitt sindur fyrr enn ásett á tí kommunnala arbeiðsplaninum, t. v. s. skúlaskemað- inum. Tað er menniskjansligt! — Ja, tað er tað, sjálvsagt. — So tala menn um at spara pening Í skúlanum eru stórir meguleikar. Eitt nú við landkortum, At byrja við hava vit bert eitt lítið kort; men so ein dagin skulu vit hava eitt veldugt eitt við allari jørdklåtuni næstan í orginalstødd. Púra ort! Tí hvussu nógv, halda tygum, duga nøvnini á teim smáu kortunum? — Ja, tað veit eg íkki. — Trúgv mær — næstan eingin. Tað er jú eisini fantastisk, hvnssu nógvar bygdir eru bara i Eysturoynni, fyri ikki at tala um víkir og firðir. Tað er óprakt- iskt við ellam hesum víkunum. Hví kunnu oyggjarnar ikki vera fyrkantadar? — Ja, tað er nú eisini galið, og so í okkara tíð aftrat. — Ja, ikki satt. Lívið er ikki lætt, Verðinssogan verður longri og longri; men eingin hugsar um at kappa t. d. Alexander, Nero, Hannibal og Goim hin Gamla burtur av hinum endanum. Nei, nei! So verða bokurnar ov bíligar! Harubræv nr. 2. Á pátriksmessu — 55. Frk. Harulina! Tokk fyri bræv títt. Eg var so hjart- ans fegin, tá eg fekk hetta narrubrævid; tí eg havi gingið og stúrt fyri, hvussu tú vildi taka tað, nú eg ætlaði mær at gera tað tíl einkis. Men nú loysti tú sjálv knútin. Tøkk fyri tað. Tað var ein góður lætti. Eg havi sjálvur gingið og hugsað um | at fingið mær eina norska landnáms- jente. Í fyrradagin, eg sat í setur mínum Reyninum, Porkerisvatni. Tað og eg helt, at vera ein av teim norsku her á sá eitt ske silsi niðrí eg var í hetta dukk- snøggadi meg eitt sindur og móti bláari skinnkåpu, mundi unum. Eg gekk so oman móti vatninum; tí ikki er Men so var tað ikki annað enn ein tamur kaninfressur, at drála í slíkari ferð. ið var farin til stroks. Nå, ja, eg fór kortini at pråta vid | hann. Tíðindi vil eg fegin frætta. Eg spurdi hann, um hann hevði hoyrt nakað um ta norsku haru-invasiónina SOSIALURIN NR. 14 2, APRIL 1955 28, ÅR. Nei, tað var ikki stórvegis; men hann hugsaði, at tær norsku harurnar vóru so ofsa stórar, ti menn høvdu gjørt av at skera oyruni av seyðinum her á Reyninum fyri at kenna seyðin frá teirri norsku haruni. Væntanlega skuldi seyðurin verða rættaður í næstu viku. Erv tær norsku damurnar so stórar, so veit eg íkki reiðiliga, um tað er nakað fyri meg. Men nú fæst at síggja. Ikki visti hann, nær tær komu; men hann hevði frætt, at menn í Havn vóru farnir undir at ryðja eitt ofsa stórt net, sum teir skuldu hava at fleyga tær norsku harurnar við; tí íkki eru tær tiknar enn. Tað er skiljanlegt, at ein uppilagstur trolaraskipari skal vera nóta- bassi, Nú fari eg mær heim móti Skorða- holuni, har eg vænti mær at finna eitt nytanlegt beiti fyri eina tíð, Frættir tú nakað um invasjónina, skriva so mær tað, Við heilsan Mortan. FRAMSÝNING verður í Kommunuskúlanum sunnudagin 3. apríl kl. 1430—19 av næmingaarbeiðum í veving, tilskering og kjólaseyming, hondarbeiði og matgerð. telf. 1086 telf. 1089 Føroya Kriggstrygging . Føroya Brunatrygging.. Vit FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET | Føroya Bjór ØL- og M INIRAL VATNS VIRKI Havnar kvoldskúli. | TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR Føroya Sjóvátrygging ... telf. 1086 Føroya Vanlukkutrygging telf. 1721 tryggja: Bátar - skip - voru - hús - innbúgv - ferðagóðs bilar o. a. Foroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging FINT PRODUKT | | | | Foroya Pilsnar | Ekta | Maltøl. EINAR WAAG, Klakksvík — MÁLTRÁÐUR 4 Citrón sodavatn Appelsin limonada Hindber limonada Jørdber limonada Vanillie limonada Åppolinaris GROT OG SKERVUR Øll, kommunukantórið. ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum manni fyri konmununa. limi av vegnevndini ella einum umboðs- FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA Skipafelagið Foroyar TELEFON 1225 Tórshavn Lýsið í S (0S [ALINUMI! | | i — (5) 2=| KVINNAN fr KVINNUR LIVA LONGRI ENN MENN Fólk á ollum. Ameríkanskir læknar, hagfrødingar og lívstryggingarfelog hava givið út bók, har teir greiða frá, hvorjar umstoður eru avgerandi fyri stutt ella langt lív. Tydningur búðstaðsins: Fólkið á landinum livir 1 ella 2 ár longri enn fólkið í býunum. Veðurlagið er íkki so avgerandi. Tað er hitt nervaslítandi stoðu- loysið í býunum, ið styttir livitíðina hjá býarfólkinum. landinum liva longst av Kynið: Kvinnur liva longri enn menu. Hin longra lívitíðin hjá kvinnunum er í miðal 5 ár, um hjúnini eru javnaldrað, tá tey verða gift. Vektin: Amerikumenn meina at hava prógvað, at fleiri stórir enn smáir menn doyggja, áðrenn teir eru komnir upp í 4o-árini. Um teir stóru verða eldri enn 40, verða teir livsseigari enn teir smáu. Arbeiðið; Tey, ið rokja andligt ar- beiði, liva longri enn tey, ið gera hand- ligt arbeiði — undantikid er tó fólkið úti á landinum, id livur longst av ollum. Finkanningar visa, at fólk í hægri skriv- stovusessum liva longri enn fólk í lægri skrivstovusessum. Men aftur longri enn hesi liva t. d. verkfroðingar, prestar, juristar. Lærdómur: Bókligur lærdómur er ein viðvirkandi orsok til at leingja lívið. Teir hava eisini prógvað, at fólk, sum geva uppat í ótíð, doyggja fyrr enn tey, sum fullføra lesnaðin. Hjúnarbandið: Bæði menn og kvinn- ur líva longri, um tey eru gift og verða verandi gift. Men verri enn at vera ógift, er at vera fráskild ella liva sum einkja. Tó, undantøk eru allastaðni. GÓÐ RÁÐ Hesa árstíðina er ofta ringt at fáa vindeyguni aftur. Men við at smyrja vasilin upp á kantin, gongur tað sum smurt. Sunnudagin 27. mars konfirmeraðist genta í Gorlev kirkju í Danmark. Tað, ið undraði fólk mest, var kjólin, sum hon var í. Mamma hennara hevði bundið hann úr hvítum seymitráð. 60 trillur fóru til hansara. Tað tók ein tíma at binda hvort umfar — eitt ár allan kjólan. | MATPRAT I Mn Harðfryst breyð. Køkur og breyð kunnu eisini harðfryst- ast. Køkurnar skulu vera bakaðar og kaldar, tá ið tær verða settar í køliskåpid. Wienarbreyð kann ein baka tveir mán- aðir, áðrenn tey skulu verða brúkt; fransk- breyð, bollar og horn kunnu goymast í 3 mánaðir. Roknað verður við, at um 3—4 ár vitja oil handilsbreyð í Ameríku verða harðfryst. Marengsdessert er skjótt at gera. Keyp liðug gjørd marengs, bræð eitt sindur av kókisjókulátu. Drep endan á marengsinum niður í, legg tey í eina glasskál — og so væl av pískaðum róma omaná. RÁKOSTUR: Fruktmos: 1 og eins nógv av hassel- ella kokusnøtum. Verður malid í kjøtmaskinuni og væl blandað. Í staðin fyri rosinur kann ein dós av rosinum brúka helvt um helvt av sviskum og turkaðum abrikosum ella aðrari turrari frukt, Eplamos av enskum eplaflokium ella turkaðum donskum súreplum. 50 g av flokum í 2 dl av kókandi vatni verða sett útá at kóka í 2-3 mín. Rort verður í. Frálíkt at smyrja upp á breyð og keks. Ostasmør: Eins nógv av rómaosti vid kumman og margarin verður rørt saman. 1—2 ssk. av rivnum sterkari smakkandi osti verður latið uppí. Frá- í líkt upp á rug- og knekkbreyð.