leygardagur 9. apríl 1955síða 2

NR. 15 FØROYSK FRAMLEIDSLA Henda grein varð okkum til síðsta blað, hon kom okkum tíverri ov seint í hendi til at kunna koma við tá. send Í »Dagbladnum« nr. 24 verður sagt frá ymiskum stovnum, sum í felag hava lagt skriv inn á ting, um at lata foroyska framleiðslu fáa frammihjárætt í vissum forum. Tað skal við tað sama verða sagt, at tað er ógvuliga gleðiligt at síggja, at allir, ið strevast vid føroyskari framleiðslu, vilja krevja av Før- oya legtingi, at tað tekur sær um reiggj at skipa so fyri, at foroysk framleiðsla skal hava frammihjárætt fram um útlendska, hvat slag hon so enn umfatar. Nú er eftir at síggja, hvat lagnu ið henda lands- ins týðandi áheitan kemur at fáa av okkara háttvirdu tingmonnum. Tað mátti verði uppá tíðina nú hjá okkara fólkavalda tingi at fatað, hvat ið betur er bæði fyri land og fólk — at økja um før- oyska framleiðslu og harvið spara útlendskan valuta — ella hin vegin, at drepa alt tað, ið føroyskt er, og samstundis minka um arbeiði hjá landsins egnu íbúgvum og so- leiðis koma okkara landi og fólki í svára peningakreppu av skilaleys- um handilspolitikki. Gamla Dimma boðaði frá nakað herfyri, at vit høvdu eitt valutaundirskot uppá 9,6 mill. kr., og skyldaðist hetta einamest av ti, at vit høvdu flutt inn í dýrum dómi av verum, sum vit sjálvir hava í hópatali av, sum t. d. kol. Tað nýtist ikki nakar figgjarfrødingur til at siga tað, at skal eitt samfelag skipast á einum haldgóðum og uppbyggjandi grund- arlagið og harvið trívast, so er tað fyrst og fremst av ellum neyðugt at royna at økja um alla innlend- ska framleiðslu, sum kann geva arbeiði til nógvar hendur og har- við hava peningin í landinum, í staðin fyri at royna soleiðis at keypa í stórum tali av vorum, sum landið sjálvt kann framleiða, og drepa landsins egnu framleiðandi kreftir — slíkt er jú vituligt, at tað er at kollsigla samfelagið. Tað eru nógvar verur, ið kunna framleiðast í landinum sum kunna spara okkum ómetaligt av útlend- skum peningi, um tær verða allar nýttar. Tað er at vóna, at okkara háttvirdu tingmenn koma at geva hesi áheitan góða og sámiliga við- gerð, soleiðis at hon kemur at verða allari føroyskari framleiðslu ai gagni í framtíðina. Vónandi verður okkurt gott at spyrjast í hesi tingsetu, so at okk- ara tingmenn ikki koma aftur sum av torvheidum. Tað, at velja menn á ting bert at dýkja fólk undir meira og meira toll fyri hverja tingsetu — tað er lítið at rópa fyri. Neyðars fátæka fólk, ið má knógva undir skatta- og tollokinum. D. J. Sørensen. inn hurra men ' SOSIALURIN | Sosialistiskur uppbyggingarpolitikkur mótvegis afturhaldspolitikki borgarligu Framhald Vanlukkutryggingin. Ferð eftir ferð hava javnaðar- menn reist málið um at tvífalda skaðabeturnar frá Vanlukkutrygg- ingini eins og gera aðrar neyðugar broytingar. Tað hevur altíð verið felt. Nú hevur tjóðveldisflokkurin reist hetta uppskot av nýggjum. Munurin á teirra og okkara upp- skoti er, at meðan javnaðarmenn altíð hava sagt, at Tryggingarsam- bandið og landskassin skulu bera allan tann kostnaðin, ið trygging- argjøldini mugu hækkast, siga tjóð- veldismenn, at tryggjararnir sjálvir skulu bera allan kostnaðin. Av tí at bæði fiskimenn og arbeiðarar eru ovbyrjaðir við toll-, skatta- og ødrum gjøldum, áttu vanlukkutrygg- ingagjøldini ikki at verið hækkaði. Men verða skaðabeturnar tvífald- aðar, er hetta so stórur fyrimunur, at tíkið má verða við tí, ast kann á hesum sinni, tað verður ófullfíggjað. sjálvt um Bankalagið. Eisini náttúru, at tað átti at verið lands- ogn, so bankavinningurin óskerdur kann falla tí almenna — fólkinum ið vinn- | bankalagið er av tílíkari | | unum. Tað er hjá øllum javnaðar- flokkanna. lut. Yvirtøkuuppskotini frá javnaðarmonnum hava ikki trotið, men afturhaldið hevur ikki verið til at vika hin mikli ágóði bankanna skal falla bankspekulant- unum í lut. — 1] Oljusølan. Okkurt årid sigst vinningurin av oljusøluni at vera komin upp í 1 milj. kr. Hetta er mikil vinningur — t. v. s. privatvinningur. Oljan hevur verid ov dyr eisini. Javnadar- menn hava hildið fram, at fólkið alt er um oljunytsluna, tí eigur eisini fólkið alt hitt almenna — at ognast vinningin. Tá kundi annaðhvert prísirnir verið niður- settir ella eisini vinningurin komið fólkinum og vinnulívinum til góðar á annan hátt. Men afturhaldið hevur her, eins og alla aðrastaðir — tænt nekrum fáum stórmonnum, heldur enn at tæna fólkinum. Skatturin. Skattaórættvísið er stórt. Skatta- skipanin ov gomul. Óneyðugt er at siga, at hesi mikli brek harðast raka tey við teim smærru inntøk- monnum eitt hjartamál at koma hesum brekum og hesum órættvísi Keypið føroyska sápu og vaskievni Grønsåpu (í leysum og í !/»kg. pakkum) Rita stongsápu Mjøll vaskievni Rita såpuspønir Teeo-vask (i fløskum) R. A. skúripulvur Soda Nógv sløg av toiletsåpu, m. a.: Mopa Grena Favorit Okkara hondsápu Barbersápu Skókrem, svart og brúnt. Bonevoks, Hondreinsipasta. Fabrikk OKKARA Tórshavn. holl realskúlans í tekningum, Tey, 1. júli. sum selt verður, Á Ólavsveku hittist okkara umdømi, H. D. JOENSEN, landslækni | LISTAFRAMSÝNING Listafelag Foroya fyrireikar aftur í ár framsýning í fimleika- Havn á komandi Ólavsveku av málningum, skurðmyndum og heggmyndum. sum vilja vera við mugu ritaða frá, hverjar lutir, tey ætla at senda (við tilskilan av navni og eigara ella prísi á hvørjum einstakum luti). Lutirnir sjálvir mugu vera sendir undirritaða í seinasta lagi | Nevnd felagsins tekur sær rætt til at meta um, teimum innsendu lutunum sleppa við, til gjald av útreiðslum. í Havn nøgd av fólki, oyggjunum og úr útheiminum, og hevur tað tí stóran tydning fyri at foroysk listafólk royna at gera teirra besta. áðrenn 15. juni siga undir- | hverjir av og felagið tekur 5 9/, av ti, bæði hiðani úr LISTAFELAG FØROYA formadur | 7 IE PR ER NO OF UTN DR SPD SÆLNSEEE KODE SORTE NO ØRBNCDA SDK. BESØG SI KASTI MEN BOSS FE | | 9, uu 2 APRÍL 1955 1955 til lívs. Tí hava javnaðarmenn havt frammi fleiri uppskot um ein ser- ligan stórmannaskatt. Við tí dýr- tíðarviðgerðaruppskoti, ið javnaðar- menn hava havt frammi, vildi allar inntøkur undir 2300 kr. verið skattafríar. — Frádráttarpeningurin vildi verið hækkaður soleiðis, at ein skattagjaldari við t. d. 6000 kr. vildi havt rætt til at drigið 3700 kr. frá inntøku síni. Inntøkur omanfyri 6000 kr. — hvussu høg- ar tær enn vórðu fingu heldur ongantíð loyvi at draga meira frá enn hesar somu 3700 kr. Tá vildi allar stórinntgkurnar komið undir eina skipan, hvareftir tær vildu goldid fullhøgan og rættvísan skatt. Men bæði hetta og mong onnur rættvís skattauppskot javnaðar- manna hava afturhaldsflokkarnir kveistrað til viks. Småinntøkurnar skulu órættvíst pínast eftir hvorjum einasta oyra, meðan stérinntøkur- nar sleppa fríar samstundis sum stórmenn skalta og valta við teirra skattauppgávu, sum teir sjálvir vilja. Har er munurin á kapitalistiska og sosialistiska skattapolitikkinum. Fólkatryggingin. Eitt av høvudsendamålum javn- aðarmanna hevur verið at fingið í lag eina fólkatrygging umfatandi ellistrygd, avlamistrygd, skaðatrygd, einkjutrygd, barnatrygd, trygd móti arbeiðsloysi o. s. fr. Fólkatrygg- ingin skal umfata allar borgarar samfelagsins uttan mun til innteku, Fullfíggjað uppskot hevur flokk- urin havt frammi um hetta, men higartil hevur tað ikki eydnast at vunnið ein meiraluta fyri hesum. Afturhaldið hevur verið ov væl mannað á tingið. Ellisrentan. Leingi bardust javnaðarmenn einsamallir fyri at fáa í lag ellis- rentuskipanina. At enda gingu aft- urhaldsflokkarnir við til eina kryp- ulsellisrentu. Ikki fyrr enn javn- aðarmenn gingu saman við sam- bandinum í landsstýrið, eydnaðist tað javnaðarmonnum at fáa sam- bandsmenn at ganga við til sina munandi bøtan, ið eisini umfataði avlamistrygdina. Her er vunnið, men enn er langt á mál. Javnadar- manna endamál - er framvegis at veita teimum gomlu, sjúku, av- lomnu, ja, øllum treingjandi full- | høga trygd. Sosialu forsorgina mugu vit fáa á hædd við tað, sum gald- andi er í hinum Norðanlondunum. Sjúkratrygdin. Javnaðarmenn hava roynt at fingið ymsar åbøtur her, men lítið hevur borið til. Her er almikið at tríva í. Fyrsti táttur má vera at veita ollum íbúgvum landsins ókeypis sjúkrahjálp og ók-ypis medisin. Í dag ovurdýrt at vera sjúkur, men læknahjálpina mugu vit hava — og tá sjálvandi soleiðis, at hon ikki verður nerva aðrar góðar í tí einstaka heiminum. Framhald. Haldið Sosialin! er livs-