leygardagur 30. apríl 1955síða 4

higar til mín við kurvini og letur meg mála teg. Og so segði Silas frá — mill- um nógvar vínsopar hvussu hann hevdi gjørt alt sum hon bad hann um, í meira enn eina viku. Hann hevdi stunda álaveiði hvønn morgun snimma og síðani smeigt høllina um bakdyr og latið hana mála seg og stundum lá hon mest sum í seingini tá ið hann kom. Men so hendi nakað. Tað oysregnaði einaferð eitt heilt samdøgur uttan íslit og tå id hann morgunin eftir kom fram at ánni, gekk hon eftir bøkkunum og hevði ript við sær brúnna sum hann gekk eftir fyri at koma til høllina. Hetta kostaði honum sex-fjórðinga gongu og klokkan var næstan átta, tá ið hann kom inn í hellina. Hann smeigdi sær inn um bakdyrnar og fór upp í stovu hennara. Men har frammanfyri spegli og sjálvari — sær inn i stóð hon málaði mynd av sær nakin. so søgan avkvett, Og var spurdi Kosmo. — Nei, Kosmo, tå fyrst byrjadi gamansleikurin vid ålvara. Nu, so, so, segdi hvat gjørdi hon so? — Nakað heilt merkiligt Kosmo, segdi Silas, — heilt merkiligt. Hon helt bara åfram at måla eins og einki var hent. — Eg helt at tú først ikki at koma, segdi hon — so at eg helt bara åfram vid hes- ari myndini av mær sjålvari. Hvat likst tær å hana? — Ja, ja, eg stóð nú soleiðis fyri, at eg så kvinnuna sum hon var aftanífrá, á myndini eftir legg og framman í har var nógv at Kosmo, speglinum, so horva á. — Tær tykist kanska at myndin er ljót, av tí at hon er ikki liðug ? segði hon. Nú fari eg at lata meg í, og so skulu vit fara at fáa okkum steiktan ál. Síðan kanst tú siga mær hvussu tær dámar myndina. Framhald ÁHEITAN FRÁ LØGMANNI Ígjár kl. 17.25 (aftaná fundin við Kampmann, ministara) fingu vit sendandi: Landsstýrið hevur í seinastu deg- unum fingið sendandi ymsar áheit- anir um, at politiið, sum komið er við »Parkeston«, ikki verður nýtt at loysa læknamálið í Klakksvík við. Hesar áheitanir eru motiver- aðar við, ella tað liggur aftanfyri tær, ein ótti fyri, verður nýtt, so kann tað henda, at yblóð fer at flótag, sum tikid verður til. Hesi orð, sum ikki málvíst nýtt í Feroyum í fleiri ár- hundrað, verða nú nýtt, og verða tey nýtt móti landsstýrinum og ríkisstýrinum at tvinga tey til ikki at handheva myndugleika sín. — Vórðu orðini vend hin vegin — til Klaksvíkar — har vold er nýtt, og haðani hótt verður at brúka vápna- vilja hava verið myndugleikarnir og fremja makt, um handheva løgtingsvidtøku, so høvdu tey bein- Tað er einumhvrjum log og rætt ari adressu. hugsandi manni og kvinnu greitt, at tað er ikki ynski myndugleik- at um politiið - anna at nýta sterri makt enn neyðugt, men her stendur so nógv uppá spæl og so álvarsamar hótt- anir eru settar fram, at makt má tykjast neyðug fyri at verja tað demokratiska stýrislagið, vit liva undir, um ikki fólk í Klakksvík kemur til sín sjálvs aftur. Tað er tíbetur so, at tað eru nógv fólk og eisini í Klakksvík, sum uttan mun til hverja stødu tey annars hava í læknamálinum, fordøma tann máta, sum nú av summum verður nýttur at fremja sín vilja ella forða lógligum er- landsstýrið myndugleikunum í indum. Hetta hevur eisini merkt. »Bl63 fer ikki at flóta> í hesum føri, uttan so, at teir, sum í dag handla í lógloysi, gera tað, alt til onga nyttu, bert sær sjálvum og øllum Føroyum til skaða. Eg heiti á allar góðar kreftur um at standa lógligu stovnar okkara. Tórshavn, 29. apríl 1955. K. Djurhuus, logmaður. saman um AÐALVERKFALL Tyskvøldid seint boðaðu Føroya Arbeidarafelag og Føroya Fiski- mannafelag at aðalverkfall skuldi setast i verk frå kl. 24. Hetta verkfall stendst av, at lands- stýrið vrakaði eitt uppskot frå F.A. um at lata ein skandinaviskan voldgerðarrætt døma í trætuni mill- um landsstýrið og Klakksvíkingar. Í Havn varð streikan alt fyri eitt: men tað gekk ikki so væl at íáa boð út um landið nóg | tidliga til, at øll felog fingu lagt stilt frå Hósdagin frættist tó, at tey flestu felog vóru farin uppí verkfallið. Frá byrjun vóru Havnar handverkarafelag og Klakksvíkar handverkarafelag við. Einstøk feløg hava tó noktað at streikað, tí ein slíkur arbeiðssteðg- ur er ólógligur — eisini móti teirra egnu felagslógum. Hesi felog eru Vágs arbeiðsmannafelag og felagið í Miðvági. Írá, Í veruleiki | ) | i morgninum. hevur tó samtykt til landsstýrið. í sama borið Vágsfelagið eina resolusjón Henda áheitan ber sum tær mongu áheitanir, lands- | stýrið hevur fingið frá oðrum fel- øgum og einstaklingum, um ikki at lata donsku politistarnir herja á í KUNSTGØDNING KALKSALPETER Klakksvik. Allir uttan landsstyrid tykjast nu at hava fingid eyguni upp fyri, hvussu hættislig stødan og hvussu dyrt landsstyrisins i hesum måli kann koma er, mistak at kosta Føroya fólki. Arbeiðsgevarafelagið týsdagin miðvikudagin. felag gjørdi av at siga frå, streikan var ólóglig og at vilja krevja endurgjøld fyri tap, ið komu at standast av henni. Eis- fundum góvu menn at fund Hetta at hevdi og segði seg ini á hesum til kennar, at teir ikki ynsktu, herjað skal verða á Klakksvík. Havnar Arbeiðsmannafelag legði stilt frá morgninum, tó fingu bát- arnir loyvi at fara henda dag fyri at fáa bloðini út um landið. Síð- ani eru allir bátar lagdir. Felagið hevði fund hósdagin. Har samtykt við stórum meiraluta at halda áfram við verkfallinum. Hvussu langa tíð munu landsins klóku hevd í Tinganesi skulu brúka fyri at skilja, at teir hava vaðið ov djúpt, og hvussu langa tíð ætla teir at lata ganga, áðrenn teir fara at vaða inn aftur á land. Her ræður um at bjarga meiri enn eini fjøður í legmannshattinum. varð 18% SUPERFOSFAT (grannuleret) 50%. KALI AMONSULFATSALPETER NITROPHOSKA Største lager — billigste priser mod kontant betaling. A.S Valdemar Liitzen, TELEFON 1020 Thorshavn. TELEFON 1020 GROT OG SKERVUR Øll, id vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at skerv uttan við einum lími av manni fyri kommununa. teir ikki kunnu heimta grót ella vegnevndini ella einum umboðs- FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA | | | Hevur landsstýrið ... Framhald av 1, síðu landsstýrið ikki kann fáa seg at trúgva annað enn, at tað bert er ein lítið týðandi »affera«, sum eitt vælvant politi kann buka til jarðar, eitt, tvey, try. Og so »hersker der ro og orden í Klakksvík<. Øll vita í dag, at hetta er ikki eitt mál, ið kann »bagatelliseres« av landsstýrinum. Og tað er tí ræðuligt, at landsstýrið hevur leitt ríkisstýrið út í tað stødu, at tað hevur sent eitt skip til Feroya við hundraðtals politistum, sum, um teir verða nýttur til tað, ið ætlanin við teimum var, koma at gera ein óbetiligan skaða. Ein skaða, ið aldri kann upprættast aftur! Og nú allir hesir blaðmenninir eru komnir til Feroya, vakna dan- ir við kaldan dreym. Tey tíðindi, teir nú frætta úr Feroyum, eru heilt onnur enn tey, ið søgd teim- um eru av landsstýri og møguliga, eisini av eðrum myndugleikum her. Teir eru farnir at skilja, at meira man liggja aftanfyri enn tað, ið fråsøgumenn teirra hava viljað verið við. Hósdagin spurdu donsk blød bilsin, hví ikki orð P. M. Dams ið nú vísa hví vórðu hoyrd, tey orð, seg at vera sonn. Tey spyrja, Dam ikki varð loyvt at greiða frá teirru veruligu steðuni í radio og gjøgnum tidindastovuna, sum hann hevur roynt at fingið loyvi til. Hann var kortini tann einasti, ið dugdi at meta støduna, so sum hon nú vísir seg at vera. Kunnu vit lasta ríkisstýrið fyri, at tað hevur lurtað eftir lands- styrisins fråsøgnum? — Nei, tað kunnu vit ikki! Tað er sjálvandi, at tað hevur hildið hesar menn havt skil á viðurskift- unum í Feroyum og borið rett tíðindi um tey! Kunnu vit lasta landsstýrið fyri, at tað hevur lýst støduna í Før- oyum soleiðis, at ríkisstýrið hevur fingið eitt fullkomiliga rangt bílæti av henni? Her nýtist einki svar! Sóknarstýrini í Vágum hava sent landsstýrinum eina váttan fyri, at teir skilja almennar pliktir og harmast allar ólógligheitir, sum fara fram, og so leggja teir aftrat, at við lóg skal land byggjast. Hetta er alt gott og væl; men vit duga ikki at fata, hví Dagblaðið skrivar, at hesi sóknarstýrir styðja landsstýrið, og enn minni í hverj- um málum tey styðja hetta sama landsstýri. EINGIN SJÓNLEIKUR Sjónleikarfelagið hevur lýst, at sjónleikurin >Mýs og menn< skuldi verða spældur í kveld aftur síðstu ferð, Hetta verður av ongum. Men sagt verður, at hann man fara at verða sýndur einaferð seinni, tá læknatrætan í Norðoyum er loyst. . . Hygg hasin gamli! Ígjár frættist, at missionerurin á Tveroyri, Froðbiar sóknarstýrisins vegna, hevði sent landsstýrinum eina álitisváttan viðvíkjandi lands- stýrisins stóðu til læknamålid i Norðoyum. Hver skal siga: Gev teimum gassan í heysin! Av Tvøroyri frættu vit í gjár- kvoldið, at bert ein javnaðarmaður verið á hesum fundi, og at meirluti er millum velj- hevdi ti eingin | ararnar aftanfyri hesa heilsan.