leygardagur 7. mai 1955síða 3

SOSIALURIN Utgevari: FØROYA JAVNADARFLOKKUR Bladstj.: Villi Sørensen. Box 76. PRENTSMIDJAN Å HEYGSBREYT TELF, 1820 Ussaligt er Dagblaðið nú! At Dagblaðið fæst við at royna at verja sínar menn í landsstýrinum er lætt at skilja — tó, teir kunnu ikki verjast. So ræður um at leggja aðrar undir gerðir, ið skuldi avleiða fólksins hugsan frá teirri ræðuligu gerð landsstyrisin» — at hava biðið um politi úr Danmark at seta inn móti Klakksvíkingum. Og her stendur so fyrst og fremst P. M. Dam fyri skotum. Tað ger minni, um teir fara nakað lætt um sannleikan; tí teir vóna, at tað kortini altíð vil vera ein partur av fólki, id trýr teimum. Bilsin, púra bilsin, spyr mangur maður í dag, hví Dagblaðið so fullkomiliga hevur skift útsjónd — teir kenna tað als ikki aftur, sum rímiligt kann vera. Men hetta verði ikki sagt fyri at bera í bøtuflaka fyri blaðið — hetta hevur sína náttúrligu or- sek, blaðið er nú málgagn lands- stýrisins. Tað er ikki longur metan K. Wangs ella fólkaflokksmanna, ið kemur til orðanna í Dagblaðnum. Nú er tað landsstýrið, blaðið skal verja landsstýrisins gerðir og avgerðir. Og so tungt, hetta óivað má tykjast blaðstjóranum, so er eingin vegur uttan um. Men hetta ger Dagblaðið til ein gekkaskort av sær sjálvum. »P, M. Dam krógvar seg í Keypmannahavn,« skrivar blaðið beint aftaná, at tað hevur fingið ein dunga av donskum blødum inn í húsið. Blød, sum standa á tremur av frágreiðingum frá P. M. Dams virki í Keypmannahavn viðvíkjandi Klakksvíkarmálinum. Blød, ið taka undir við honum, og bleð, ið fara illa við honum, tí hann roynir at fáa eina loysn í málinum, sum allir áttu at ynskt eftir: — eina fridar- liga loysn. Eina loysn, ið kann bjarga landsstýri okkara, tí ið nú situr, frá at verða skrivað við reyðum í Føroya sogu. Dagblaðið dró Dam fram í hes- um máli og legði hann undir at hava verið við til at sent danskt politi hendan vegin. Tá tað einki batti men varð afturvíst, nú skuld- setur tað hann fyri at goyma seg burtur í Keypmannahavn — aftaná hevur fingið upp á hvítt at sæð, at hann ger beint at tað svart júst alt annað burtur. Ússaligt er Dagblaðið vorðið! enn at goyma seg j } | | SOSTALURIN I RUNSÍGGNINAG - K KALKSALPETER UNSTGØDNING 18% SUPERFOSFAT (grannuleret) 50% KALI AMONSULFATSALPETER NITROPHOSKA Største lager — billigste priser mod kontant betaling. A.S Valdemar Liitzen, Thorshavn. TELEFON 1020 P-F. FOROYA BANKI TELEFON 1020 Stovnaður 1906) | Hovuðsskrivstova : TORSHAVN Tlf. 1330 Suduroyar deild : TRONGISVÅGI Tif, 32 | | Renta av innskoti við uppsegn uppá 3 mánaðar 4 pst. p. a. Bankin er opin 10—12 og 14—16 10—12 Leygardag Suduroyar deild opin kl. 10—12 og 13—15 leygardag - - 10—12 og 13—14 TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR Føroya Kriggstrygging . telf. 1086 Føroya Sjóvátrygging ... telf. 1086 Foroya Brunatrygging.. telf. 1089 Foroya Vanlukkutrygging telf. 1721 Vit tryggja: Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs bílar o. a. Føroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging Skipafelagið Foroyar TELEFON 1225 Tórshavn Hvat er demokrati — fólkaviljin ella jarnhælurin? Leingi hevur læknamálið í Norð- oyum staðið uppá, og íkki enn tann dag í dag, aftaná tvey ára langt stríð og kevl er trætan loyst. Vit spyrja beinleiðis hvor ið hevur skuldina at so er? Ikki man vera ringt at geva svar. hevur verið skrivað í blødunum, hetta stríð byrjaði — og ongantíð meir enn nettupp nú, stødan gjørd- hvorki løgting droymt um Nógv síðan ist so hættislig, at ella landsstýrið slíkt. Tað er nú altíð so, at fólk hava bæði eitt og heyði ymiskar áskoðanir á men tá ið rætt skal verða | rætt so er neyvan at taka seg aftur í tí, at eitt so stórt sameint fólka- annað; krav, sum í Norðoya læknadømi, um at behalda ein lækna, sum tey hava fingið álit á — átti at verið gingið á meti uttan at tonkja víðari. Læknamálið hevur ikki verið eitt krav frá einum ella tveimum men frá meginpart- inum av fólkinum í einum stórum læknagki sum í Norðoyum. Hvat er fólkaviljin í einum fríum stýrdum landi, tå ið hann skal temjast úr fólk- Vit rópa mangan uppá de- mokrati — fríheit menniskjum, demokratisk burtur | inum. frælsi í hes- | um landi hvar er fríheitin | frælsið, tá fólksins Í Í skal og sameinda krav temjast burtur? Er ) ringt okkara | vit sanniliga langt úti at koyra, at 7. MAI 1955 samfelag komið so langt út at koyra, at demokratiið — fríheitin skal skúgvast til viks — tá eru | man verda at sessast aftur å einum tryggum demokratiskum grundarlagi. At ein lóg skal yvir- haldast, er vituligt; men fólksins vilji má eisini verða gingin á meti sum í slíkum føri, annars eru vit ikki undir demokrati; tí um fólks- ins vilji verður framdur, standa vit líka trygt á lógarinnar grund. Um legtingið hevdi havt givið Norð- ingum á meti í hesi tingsetu sum tað møguliga eisini kundi, heyði alt verið í lagi, og ikki tann orrustan, sum hevur verið seinastu dagarnar. Hvat týdning tað hevur fyri fólk at hava ein góðan lækna, sum tað fult út kann byggja sítt álit á, er ollum náttúrligum menn- iskjum vituligt — tað er eymasta punkt fólkanna. Einasti sum av sonnum hevur viljað framt ynski Norðoyinga eru javnaðar- menn, síðan kunnu Dagblaðið og Dimmalætting siga so ofta tey vilja, at javnaðarmenn hava brúkt hetta mál til politiskt agn o. s. fr. Javnaðarmenn standa sameintir til tað síðsta um ynski Norðinga, men hóast tað ynskja vit ikki lóg- so flokkur, loysi í hesum landi — men bert at fremja fólksins vilja. At Dam ikki var við at beita danskar politimenn eftir Føroying- um, vitsti oll rætthugsandi fólk — hóast hansara mótstoðumenn royndi at sáða tey tíðindi út millum fólk, at Dam eisini hevði verið við til at senda yen forøget politihjælp< til Føroyar. Hr. Dam sum altíð hevur viljað og vil enn tann dag í dag fremja vilja fólksins, vil tó líka so væl sum teir, ið nú rópa, bæði í frágreiðingum og áheitanum yvirhalda landsins lógir. Tað, at hótta og trýsta eitt sameint fólka- krav, kann ikki vera eftir demo- kratiskum stýrislagi. Tann skomm, sum nú verður segd at verða kom- in yvir Føroyingar av hesum víða- gitna stríði skal ikki koma at standa sum ein skammblettur á hverjum einstakum Føroyingi, men lat teir bera skommina sum eiga at bera hana. Um javnaðarmenn sótu við landsins styrisvøli í hond- um, so var henda træta fyri langt síðani avgjørd — og so var held- ur ikki okkara kæra Feroyaland so nógv umtalað runt knettin í hesum døgum. Tað skal einaferð enn verða sagt, demokrati er tað at fólksins skal setast í hásæti og ikki hælast undir feturnar. Fólkið er vaknað — tað ber tí ikki tíl at bjóða tí stein fyri breyð. at vilji Her skal innast várt verk, eitt so munandi gott, so skal morgunsól roða eftir ælfreku nátt. Tí vit firnast ei stríð, og vit geva ei grið; men vit halda bert fram, tí vit tekkja eitt mið. D. |. Sørensen.