leygardagur 9. juli 1955síða 2

NR. 28 . . , a Kirkjumálið. Tað er ringur fuglur, sum drítur í egið reiður. Hr. Hans Iversen! Ég síggi tygum sýnast at hava fingið ilt, av tí at Lenvig sigur, at tað Guds orð, sum hevur verið og sum verður sáað (framborið), hevði borið betur åvøkst, um tað var framborið á móðurmálinum fyri á útlendskum. Hetta, at føroyskt skal hava frammihjá- rætt fram um tað danska, er tað at níva tygara sambandshjarta, og sum hevur fingið tygum at tríva í pennin; men tygara pennur er ikki reinur. Hvat ið viðvíkir nógv av tí, sum tygum framdraga, so skal tað slá- ast fast, at ikki var tað út av lagi kundu sungið okkara á móðurmálinum aðrar tjóðir at staðin sum mest sýnist um vit nú kirkjusálmar tað sama, sum allar gera — á sínum egna móðurmáli, og íkki á fremmandum. Hví skal tann føroyska tjóðin hagreiða sítt mál verri enn aðrar? Eg veit, at tygum eru ikki førur fyri at avnokta tað, at fólk yvir- hevur geva eini føroyskari guds- tænastu betur gætir, annaðhvert tað so er lestur ella prædika — hetta megu tygum viðganga, hóast tygum eru komin nógv til árini og elska danskt mál meira enn tað, sum tygum sjálvur tosa. Her er tað, eg haldi, at tygum so eiggi- liga dríta í egið reiður. Tygum spyrja um eitt mál kann kallast fyri fremmant sum er nýtt í yvir 400 ár? Svarið verður ja, tí tað er ikki okkara egna mál — og tí kann tað ikki blíva annað enn fremmant mál. Hvussu væl okkara gomlu fedrar skiltu danskt mál og ikki, so eiga vit fullan rætt til at slóða so fyri, at okkara móðurmál skal blíva bæði sungið, lisið og prædikað innan kirkjuvegg. Tað var tann tíð táið gll mannaættin her á fold talaði eítt mál, men aftaná syndflóðina blandaði Gud tungu- málini, so at hver ikki skilti ann- an. Tað mál, sum vit hava fingið at nýta í talu og skrift, er fer- oyskt, og hetta mál eiga vit at læra og æra og elska — at nýta fram um nakað annað — tí tað er móðurmál okkara — tað eigur at blíva sungið inn í hjørtur våra. O móðurmál, tað halda oll, at tú manst órætt líða: tú dømt ert millum Føroya fjøll sum útistongt at bíða. Tú neyvan kemur undir tak — kanska í lágu smáttu; tú nýtist mest til smáligt tjak, tó størri rætt tú átt. Tað nitir meg í merg og mon' um tú ei virðist meiri. Fært tú ei skúla- kirkjustól, ei altarpláss at prýða, í Foroyings barmi fanst tú skjól, tann kirkja er tær vígað. So leingi føroyskt blóð er heitt, og føroyskt hjarta bankar, tú verður nýtt og tolkar greitt hop, vónir, fríðar tankar. Soleiðis hevur tygara gamli flokksleiðari yrkt — um árum, og hetta eigur at rera SOSIALURIN KALKSALPETER 50%6 KALI TELEFON 1020 Foroya Pilsnar Ekta Maltøl. FÆRØSK MARGARINE FÆRØSKT PRODUKT Føroya Bjór EINAR WAAG, Klakksvík — MÁLTRÁÐUR 4 Vita No I] VITAMINISERET KUNSTGØDNING 18% SUPERFOSFAT (grannuleret) AMONSULFATSALPETER NITROPHOSKA Største lager — billigste priser mod kontant betaling. A.S Valdemar Liitzen, Thorshavn. TELEFON 1020 Citron sodavatn Appelsin limonada Hindber limonada Jørdber limonada Vanillie limonada Åppolinaris FINT PRODUKT Happadråtta- seljari Framihjåstarv sum happadråtta- seljari i Sandavågi pg Miðvági er leyst og verdur at seta frå 1. au- gust 1955. Samsýningin er 7% av seluni. Umsóknir mugu verða landsstyr- inum í hendi innan 15. juli 1955. Føroya landsstýri Háppadrátturin. ss [ff hjartastreingirnar bæði á tygum og eðrum, sum virða sítt mál so lítið. Tað svitast ikki, at sterri órætt hevur eingin liðið enn okkara kæra móðurmál, og tað er tí uppá tíð- ina, at tað verður troðkað á, so- leiðis at tað kann koma at njóta tann rætt, tað er borið til á hesum klettum. Tað er neyvan at taka seg aftur í, at tey, sum vilja unna foroyskum at verða hovuðsmál í hesum landi hava betur virðing fyri donskum máli og tí sum danskt enn tygum og onnur sum hava hug at tað hevur er, spæla »fanatikarar« fólk tíverri lyndi til í so nógvum forum. Vit elska føroyskt, tí tað er helst á ung- | móðurmál okkara. D. /. Sørensen. Just Justesen, Viðareiði. Seinasta sunnudag andaðist ein vælkendur Viðingur — Just Juste- sen, vanliga nevndur Jústi í Eiðsvík — á Klakksvíkar sjúkrahúsi — 84 ára gamalur. Jústi var ein av teim góðu, gomlu Feroyingum. Frálík hevði hann framberingarevnini, ja, í so máta var hann ein hendingur. Nógv las hann, og hann hevdi sera gott skil å øllum dagsins spurning- um. Mesti lestur hansara mundi vera kristiliga litaður, tí hann var sera gudrøkin maður. Í bjørgum og við báti ella skipi var hann kendur fyri at vera av allra ferm- astu og djarvastu monnum — í so máta var hann hildin at vera bein- leiðis óttaleysur, og kom hetta at verða ein stimbrandi táttur í teim mongu avreksverkum, ið hann var við til at útinna. Opið hjarta hevdi hann fyri teimum minni mentu í samfelagnum, teim ognarleysu, teim treingjandi og teim sosialt mis- farnu. Hetta ávirkaði aftur hansara reinu og føstu politisku áksoðan | — javnaðarhugsjónin var livandi fyri honum. Við honum er bygdin vorðin ein merkismann fátækari. Friður veri yvir minni hansara. Vinur. Viðoy siglur heim úr Gronlandi. ; 9, JULI 1955 Landslid ella r . byarlid? Ígjár fór føroyska landsliðið vid Tjaldur til Hetlands at royna seg í boltleiki móti Hetlendingum. Vit skulu ikki finnast at einum einasta av teim monnum, sum eru úrvaldir teir eru óivað allir góðir fótboltsspælarar: men vit megu síga, at urtøkunevndin hevur ikki verið heppin. Hetta lið, id nú fór av landinum er jú einki annað eitt býarlið úr Havn, styrkt við tveimum monnum úr Klakks- vík: men eingin Suðuroyingur er Við. Vit vita væl, at Tverá boltfelag ikki kom norður til Havnar síðsta sunnudag at leika úrtokudystin móti B. 36; men tað mátti kortini verið ov mikið avgjørt at útihýst Tvørå Boltfelag — ja, allari Suð- uroynni — fyri tað, tí tað hevur einki dulsmál verið, at Í.S. F. hevur havt njósnarar úti um landið við urtøku til landsliðið fyri eyga, og tað skuldi ikki verið óhugsandi at Suðuroyarliðið, sum á joansøku vann dystin móti býarliðinum úr Havn, hevur menn, ið avgjørt eiga pláss í landsliðinum. Her kunnu vit nevna nakrar royndar spælarar sum Mannbjørn, Arni og Mervin ur Tvørå boltfelag. Onkur Vågbing- ur og kanska eisini onkur Hval- bingur er so mætur spælari, at vit kundu hugsa okkum hann å lands- liðinum. Men ið hvussu er hesir 3 Tvøråmenninir eru gitnir og roynd- ir millum teir bestu, vit eiga, so tað mátti verið spell at útihýst teim ollum. At K. Í. ikki fekk meir enn 2 menn á liðið sær eisini heldur legið út: men hetta skulu vit tó ikki hefta okkum við nú — teir eru tó uppi í, kortini — lið teirra er í ár ikki so gott, sum tað hevur verið árini herfyri. Hvussu nú fer at gangast hesum landsliði, er ikki gott at vita. Vit vóna kortini, at tað fer at standa seg væl móti Hetlendingum; men enn einki er at ivast í, at vit kundu havt fingið eitt landslið, ið ikki var veikari enn hetta, um Suður- oyggin eisini var umboðað við sínum bestu monnum, og tá serliga Tvørå boltfelag — elsta boltfelag landsins. Lidid, sum for, er frå målmanni til vinstra vong: Kris Guttesen B. 36 Kjartan Festirstein HB Olavur Lambaa HB Brynjer Gregoriussen HB Jógvan Johansen HB Jógvan Jacobsen B. 36 Arnold Hansen B. 36 Eivind Dam HB Sakaris Lydersen KÍ Bent Olsen B. 36 P. Vágsgarð KÍ Eykamenn: Helge Finn Larsen KÍ Karl Isaksen KÍ Wenningsted Mortensen HB Marius Johan Jensen HB Hans J. Egholm B. 36