leygardagur 23. juli 1955síða 2

NR. 30 Hans P. Poulsen í Sandvík 70 ár. Tann 21. í hesum varð ein væl | kendur og avhildin maður í Sand- vík, Hans Pauli Poulsen — kanska best kendur sum Hans Pauli hjá Ninna, 70 ár. Um ein mann, sum Hans Paula er so nógv gott at síga. Hann hevur verið framúr raskur, álítandi og vinsælur maður í allar mátar — hansara partur hevur ikki ligið eftir, har hann hevur verið millum manna. Eingin er hann, sum hev- ur verið svikin við at heita á Hans Paula, hvar tað so hevur snúð seg um at fara. Millum annað hevur hann útint mangt roysnisverk. Tað skal tí í hesum sambandi verða sagt frá nekrum av hansara mætastu verk- um. Einaferð hann var í Lítlu Dímun saman við nøkrum eðrum monnum og fleygaði, bar tað so á, tá ið teir skuldu skjóta bátin frá landi, at ein maður varð hang- andi á stokkinum; men so heppin var Hans Pauli, at hann leyp í hitt borið fyri at fáa bátin aftur á rætt kjól og tað eydnaðist, men báturin fyltist tó við sjógv. Men Hans Pauli sum íkki var ráðvillur, hevði bundið eina dyllu undir bekkin á bátinum áðrenn hann varð skotin frá landi, og bleiv bát- urin oystur tómur við dylluni. Hevdi Hans Pauli ikki verið so heppin og ráðfimur, so kann ein teinkja sær, hvussu stødan hevði verið. Eina aðru ferð var hann í Nýp- uni við veðrum, og ein av monn- sum skuldi bera ein veður steig á ein knadda og var men Hans Pauli, sum var kendur fyri sítt heppni, greip eftir manninum og fekk í ryggin á honum, annars var deyðin honum vísur. Hans Pauli er heiðraður fyri hesi brøgd. Hetta vóru av sonn- um frálíka heppin bregd at útinna — at bjarga mannalívum. Hans Pauli hjá Ninna hevur eis- ini verið av mætastu bakkamonn- um — sum fuglurin — tann bakka hann ikki hevur hættað sær at gingið, hann hevur neyvan verið gingin av manni. Hann hevur so- leiðis verið undangongumaður í Osmundarstakki eitt hendinga ringt bakkaplåss at sekja. Umframt alt hetta, hevur Hans verið hendinga maður í fleyg- av bestu gongumonn- um og grótmaður góður. Var tað eina ella aðra staðir at fara, sum t. d. eftir jarðamóður, so varð heitt á Hans Paula, og skjótur var hann til gongu, og íkki vardi tað leingi til hann stóð aftur á gólv- inum. Eisini kann verða sagt, at mong hann hevur lagað, lagað mangt unum upp, áhalsin; P. ingastongini, er tann grundin, eins og hann hevur fjósið og hoyggjhúsið — rd í Suðuroy. næstan í hvørjari byg Paulasar ti hon er bædi Hans livssøgu er at Um so nógv siga, long og fjølbroytt. Í hjånarlagnum eigur hann tvey børn. SOSTIALURIN | ið ol, tað gevur dygdina, Plasticmáling Nú er tíð at mála við Í - á o | Plasticmåling, bæði lærd og ólærd, kunnu nýta. Plasticmálingin fæst best í LITFAGRA Málingavirkið LITFAGRA | Telefonir: GRØNALITUR Tit, sum ætla at røkja sildagørnini væl, 2003 — 1834 nytio GRØNALIT, og garnið fangar væl. Alt vanligt tilfar til alla måling. MÁLINGAVIRKIÐ LITFAGRA TELEFONIR: 2003 — 1834 | Monit. Monit måling er serliga dygdargóð måling, ið hóskar sera væl til | okkara veðurlag av tí, at hon tornar serliga skjótt. Her umframt alt vanligt tilfar til máling. | Málingavirkið LITFAGRA | 2003 — 1834 | Telefonir: hevur almennan | aftan kl. Nú tygum, Hans Pauli eru kom- in til tey 70 árini, ynski eg tygum heiður alt gott fyri tað, eg | kenni tygum, ynski at Guds Í náðarsól má lýsa á leiðum tygara | ta tíð, tygum er lagað at fjakka her millum okkum. Tillukku! Vinur. og og Føroya Fólkaháskúlafelag fund á háskúlanum 6lavsøkuaftan kl. Sverre Dahl, fornfrødingur, flytur reðu., Aftaná almenna fundin verður ársaðalfundur felagsins. Framsýning av handarbeiði næminganna verður Olavsøku- 14—20 og Olavsøkudag kl. | P. Karbech Mouritsen / søgur er utkomin Hon fæst i bókaselunum í Havn og hjá umboðsmonnum á bygdunum 15. 10—20. Felagsstjórnin. Ørum teimum, sum við blóm- um. kransum og á annan hátt sýndu samkenslu tå id kæri maður og faðir okkara, L. W. APOL, andaðist og varð jarðaður takka vit hjartaliga. Tjakiena, Eiko, Hanna og Jákup. | 23. JULI 1958 Politisk blød. Í Dagblaðnum nr. 55 er grein nevnd »Politisk blød«. Henda grein kemur ikki fólki óvæntað, tí tað er ikki so langt síðan, vit skrivaðu i í Sosialinum, at Dimmalætting ikki nakrantíð hevur havt nakað álit á núsitandi landsstýri, sum hon fyri ein part hevði verið við til at valt. Nú kemur ein sum nevnir seg »sjålvstyrismadur«, eigari av áður- nevndu grein — um hann er sjálv- stýrismaður, og vevjur alt um tað sama, hvussu ótrúgv Dimma hevur verið og er júst móti landsstýris- liðinum — og tá serliga móti partamanninum — dløgmanninum. Alt hetta kemur ivaleyst nú fram av harmi yvir tað vánaliga hjún- arlag, hesir flokkar festu aftaná 8. novbr. seinasta ár. Eftir hesi grein at doma eru teir nú hugaðir til at taka skilsmissu. Øll mundu ivaleyst hava varhugan av, hvussu hjúnarlagið millum hes- ar flokkar kom at taka seg út — og hví teir runnu saman, hava vit longu umrett. Í hesi grein verður ymist framdrigið, so sum lækna- stríðið, bumbuna undir tinghúsinum og annað. Sosialurin var jú tann fyrsti sum byrjaði at skriva um bumbuna av vissari orsøk, og síðani brustu tey bæði saman Dimma og Dagbl., og hetta kom teimum, sum vera man, illa við. Ein kann serliga bíta merki í hesi orð í greinini: Diml. hevur heldur ikki rætt hondina frá síðuni fyri at verja núverandi log- mann móti álopum frá P. M. Dam. Tað, at Dimma íkki heldur seg kunna gera seg til láturverju løg- mannsins, skuldi ikki verið so ringt at fatað. Megu íkki tey flestu minnast, at tá ið løgmannsvalid fór fram í 1950, tá var Trygve Sa- muelsen einasti sambandsmaður ið ikki styðjaði løgmannin Kr. Djur- huus. — Hví hesin sjálvstýrismaður fær slíkt til at detta burtur úr sær, sum tað, at Dimma íkki vil verja løgmannsins framferð og gerðir, man helst vera av stuttskygni. Eina trúgva verjulátu hevur tó løgmaður — Føroyat. Legið er tó mangt, men eitt tað løgnasta er tó tað, at hverja ferð val av løg- manni og landsstýri skal vera, tá hava teir ella tey hug at fríggja hvort til annað, men so skjótt tær beistagerðir eru av — so aftur at berjast og klórast. Hetta kemur alt av tí, at teir eru ikki førir fyri at stjórna landi okkara, og tí hverja ferð nakað serligt er a vási, sum krevur dugnaskap fyri at blíva loyst, ja, so byrja tey at bítast og klórast og skjóta skyldina hver uppá annan. Men ikki ber tað til at stjórna okkara landi við slíkum smáligum barnafjanti. Tá hesin »sjålvstyrismadur« heldur, at sam- bandsflokkurin skal haldast burtur | frá landsstýrisarbeiðinum í fram- | tíðini, so haldi eg, at tað hevði verið Foroya fólki til stóran bata, um tey kundu hildið báðar núver- | andi landsstýrisflokkarnar uttanfyri ikki bert landsstýrisarbeiði — Í men eisini uttanfyri Foroya logting. Lige børn leger bedst, D. /. Sørensen,