leygardagur 31. desember 1955síða 2

A OS SS . 91 SOSTIALURIN Lýsing. Sambart lóg frá 12. mars 1923 um kommunala skatta- ålikning í Føroyum verða allir persónar, sum skulu verða álíknaðir persónligan skatt í Tórshavnar kommunu, bidnir um annaðhvort sjálvir ella við fulltrúa, tó um so er — við fulltrúargevarans egnu ábyrgd — i seinasta lagi 15. januar 1956 ella viðvíkjandi teimum, sum eru skyldig at føra log- gildar handilsbøkur, í seinasta lagi 31. januar 1956 at geva upp inntøku sína fyri árið 1955 samsvarandi teim sjálvupp- gåvuskjølum, sum neyndin hevur útflýggjað skattgjaldarunum. Serliga verður víst á, at persónar, sum í yrki sínum vanliga nýta annað rakstrarár enn almanakkaárið, hava rætt til at nýta hetta í sjálvuppgávuni. Hesi utfyllingarblød verða endur- flýggjað Tórshavnar Líkningarnevnd. Tað verður beinleiðis gjørt kunnugt, at hann, sum ikki í rættari tíð gevur upp inntøku sína samsvarandi áðurnevndu lóg, missir rættin til at mótmæla skattaálíkning síni, um hann ikki kann vísa á, at skattaálíkningin er meir enn 25%, hægri enn veruliga innteka hansara. Er munurin meir enn 25%, skal hann gjalda skatt av veruligu inntøku síni við 259/, í viðbót. Hann, sum einki útfyllingarblað hevur fingið við út- býtanina, eigur sjálvur at snúgva sær til likningarnevndina, tá mogulig mistok við útbýtanina onga ávirkan á undannevndu ásetingar hava. Persónar, sum eru skyldigir at føra løggildar handils- bøkur og skattskyldig deyðsbúgv, skulu saman við sjåiv- uppgávuni senda inn rakstrarroknskap og uppgerð yvir figgjarstødu við rakstrarársins byrjan og enda. Sjálvuppgávur, sum ikki eru innkomnar áðrenn áður- nevndu freistir i tí fyriskrivaða sniði og rætt undirskrivaðar, kunnu ikki verða kravdar tiknar til umhugsunnar. Arbeiðsgevarar verða bidnir um at geva frágreiðingar um goldnar lønir o. a. m. til arbeidsfålk sitt, og mugu teir í seinasta lagi 15. januar 1956 senda líkningarnevndini hes- ar frågrsidingar, sum teir eru skyldigir til samb. 8 34 í áður- nevndu lóg. Um arbeiðsgevari ber seg undan, kunnu hesar frágreiðingar verða kravdar fram av yvirvaldinum við dagbót. Somuleiðis verður kunngjørt, at hann, sum til skaða fyri kommunu miðvíst gevur skeiva sjálvuppgávu ella gevur líkn- ingarnevndini skeivar upplýsingar um inntøku ella ognar- og forimunarviðurskifti síni, verður sektaður við, at hann til kommununa bøtir upp til 10 ferðir tann skatt, sum hann hevur svikið. Øll verða biðin um at skriva nøvn og bústað (gøtunavn og húsanummar) skilliga á sjálvuppgávuna, so tey verða ikki mis»kild. Húsaeigarar fáa at vita virði av bústaði í eonum hús- um við at venda sær til líkningarneyndina máltr. 1063. Tórshavnar Líkningarnevnd. D der allerede nu er reserveret 160 færøske Fiskere Plads med »Dr. Alexandrine« til Reykjavik herfra 20. Januar, og der herudover er opført flere Passagerer paa Venteliste, bedes reserverede Billetter afhentet inden 10. Januar. Hvor Afhentning ikke kan finde Sted før denne Dato bedes Passagerer venligst skriftlig bekræfte Bestillingen. Billetter, der ikke er afhentet eller skriftligt bekræftet inden 12. Januar, vil blive overladt de Passagerer, der er opført paa Ventelisten. Det Forenede Dampskibs-Selskabs Ekspedition i Thorshavn. FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT Skipafelagið Føroyar TELEFON 1225 Torshavn HALDIÐ SOSIALIN! FINT PRODUKT | ti er tad, DAGBLADID fekk boksl. Tey flestu mundu ivaleyst verda | var við tað øgiliga ålop, ið Dagbl. , nr. 89 gjørdi á javnaðarblaðið og tess flokk, og tá serstakliga á blað- stjóran og hr. Dam viðv. lækna- flokjuni. Hetta álop, ið var bygt á alt annað enn sannleikans grund, var ein horð skuldseting, nærsagt breidd yvir alla 1. síðu á blaðnum. Har varð reksað upp, bæði ditt og datt móti teimum, sum blaðið tó | hava verið einastu menn, ið huga — uttan nakað veit, av heilum fals — og uttan nakran vinning, hava roynt at loyst málið á ein friðaligan og lógligan hátt, uttan at seta land og fólk í ein eld og harvið gera tað víða kent um alla verðina sum óargakroppar, og har aftrat skapa øsing og hatur millum | Danir og Føroyingar. | Tað er nú ikki so sjáldan hjá Dagbl. og hinum m6tstødublødun- um, at teir royna at dálka | aðarmenn út og geva teimum skuld- ina fyri bæði líkt og ólíkt, tá ið teir av treiskleika, stuttskygni, få- vitsku og ódugnaskapi hava vaðið so langt út í 6føri, at teir ikki kenna sær tryggan botn at standa á, og so verður sjálvandi øsing millum manna av sama skili, og so kenna teir seg so trongdar, at teir eingi onnur ráð vita sær uttan at seta skuldina niður á tann flokk, sum av øllum alvi hevur roynt at hildið sína hond yvir tað, sum verður hildið at vera tey heilagastu og dýrmætastu virði í mannasál- ini: tey moralsku og menniskjaligu rættindini, ikki bert hjá einstakl- inginum, men tjóðanna millum. Men Sosialurin, ið ongantíð stend- ur svar skyldigur, hvorki til Dagbl. ella nakran annan, hvat ið tað so snýr seg um, vísti tað eisini so eiggiliga í hesum føri. Tí meðan Dagbl. hevur bygt sín politikk á mórbotni hevur Sosialurin sett sítt stuði á sannleikans hellubotni, ið kemur at halda tá ið Dagbl. og hennara líkar skulu blíva sligin til jarðar og ongantíð reisast aftur. Ósannleikin hevur so veikar føtur á at standa — tað mátti Dagbl. vita. — Lygnin er so hevuðleys, men sannleikin er so prýðiligur bæði fyri kvinnu og mann. Tann seinni settningurin er hann, sum ger tað, at Sosialurin hevur so lætt við at kollvelta tað, ið hann av hinum blødunum verður skuld- | settur fyri. Tað besta prógv fyri at tann grova skuldset- ing, sum varð direkta sett móti blaðstjóranum og flokksleidaranum, fekk eitt so dygt aftursvar, at tað ikki so míkið sum hvein aftur í javn- Dagbl. um sama evni — tað bleiv bokslað. Ivaleyst hevur Dagbl. rættuliga ætlað at gjørt sær til góðar og hevur trúð, at V. S. ella Dam ikki kundu avvísa tær ábreiðslur, sum Dagbl. kom fram við — men so varð ikki. — Blaðstj. V, S. hevur givið Dagbl. nakað at svelgja — ja, tann beiska sannleika. Dj. Hini 31, DES. i555 Skansin. Her i blaðnum hava menn skrivað um tann vånaliga stand, Havnar Skansi er i, og um tad misprydi, hann er — ikki einans fyri Havn- ina, men líka væl fyri alt landið. bloðini hava eisini skrivað um sama evni, og navngivnir menn hava verið frammi í bløðunum við beinleiðis uppskotum um ábót. Men alt hevur sagt tað sama. Einki, púrt einki er gjørt, og Skansin er sama skendsilið enn. Ognarviðurskiftini sigast at vera Ogreid, og tað kann vera, at hetta er ein høvudsorsøkin til, at einki verður gjort. Men er tað ikki so, at tað kann gera næstan tað sama, hvor ið eigur henda blett, ið fyrr Var eitt prýði, og nú er ein skam- marblettur? Er tað ikki so, at tað id fyrst og fremst rædur um, er at | fåa Skansan at likjast nøkrum aft- ur? Hann var vakur og hugnaligur - nú er hann ein skomm. Vanliga plaga menn at vera fegnir yvir at eiga ognir; men her. tykist sum eingin vil vera ánarin, tí tað kemur at kosta nakað. Vit vilja við hesum reglum heita á bæði løgtingid og Havnar byråd um í fíggjarætlan teirra fyri kom- andi ár at seta eina munagóða peningahædd til ábót av Havnar Skansa, um tað ikki longu er gjørt. — Er tað so, at fíggjarætlan teirra er gjørd uttan at peningur er veitt- ur til hetta endamál, vilja vit heita á tey um at gera eina eykajáttan nú við ársbyrjan, so farandi kann verða til arbeiðis í komandi ári. Annars er at siga, at umloysini uttanum Havnar Skansa eru einki mætari enn Skansin sjálvur, og tey skuldi tað ikki verið so dýrt at fingið ruddað. Har rekst ymist av jarnvøru, hópur av billeivdum og hvert av sínum, og so hasir ræðu- ligu rustukustarnir av barakkum, og aðrar leivdir. Útsýnið frá Skans- anum sjálvum eystur- og norður- yvir er ikki mætasta sjónin. — Men hetta kann ikki vera dýrt at fáa rættað, so tað ikki framvegis skal verða til misprýðis. Og her er so ið hvussu er ikki ivamål um ognarviðurskifti. Vælsignaðir menn! Farið nú bein- an vegin undir at rudda økini uttanum Skansan — so er tað ið hvussu er gjørt, og royni so sum skjótast at fáa pening til vega, so farast kann undir at gera Havnar Skansa til eitt prýði aftur. Jveir Havnarmenn. Kunngerð. Tað verður her gjørt kunnigt, at býráðið í 1956 hevur fund 2. og 4. hósdag í hverjum mánaði, kl. 20, við undantak av mai, har fundirnir verða hildnir 3. og 5. hósdag, juli, har bert verður hildin fundur 2. håsdag, og desember — 1. og 2. hósdag. Térshavnar byråd, tann 27. desember 1955.