leygardagur 7. januar 1956síða 1

At hatu og illviljaprædika Erlends hevur borið frukt, serliga mínum heiia Erlendur uliga komnir at tað eru slik- ar kenslur slíkar óhugnaligar og ómoralskar kensl So langt út á blåman ræðuligar, ur, ið eru avgerandi, lá ið støða skal takast til okkara egna lands- Vissuliga vinna vit einki við at ganga við Barnalamning Endiliga í fjørvár eydnaðist tað amerikanska vísindamanninum Jonas Salk at finna vaksinu móti t íherviligu barnalamningini. — Henda vaksina varð beinanvegin tikin í brúk í Danmark og harvið eisini í Føroyum. Í Ameriku vóru 1.800.000 børn harav 440.000 vaksineraðu, vóru undir støðugum læknaeftir- liti. Úrslitini vóru hesi: 113 av teim vaksineraðu fingu sjúkuna. Flest øll vórðu heilt lekt. 1 av teim doyði, men kom hetta av, at onnur ring sjúku kom uppí samstundis við barnalamningini. Av teim ikki-vaksineraðu fingu 750 sjúkuna, harav 15 doyðu. Vegirnir Tað er skammiligt, sum veg- irnir í Havn eru vorðnir nú, og har umframt kann sigast um teir, at eru teir ikki væl egnaðir at ganga á, so eru teir fullkomuliga ónýtandi at koyra á við bili. Tað kann av sonnum sigast, at ein skal hava góða heilsu, skal hann koyra bil í Havnar gøtum. Og so vil eg ikki tala um, hvussu óruddiligt, ið er manga staðni. Jú, eg veit, at frostið og síðan blotan aftaná hevur farið illa við akvegunum í Havn. eisini væl, at tað er eitt øgiligt og Øg eg veit dýrt arbeiði at halda hesar vegir í góðum standi. Tað kostar nógv meira, enn kommunan hevur ráð til at brúka til teir. Men kunnu teir mest nýttu veg- irnir ikki gerast soleiðis, at teir koma at halda í áravís uttan stóra d.? Tað kann ábót, stoypast t. blindum hati til eitt | JAVNAÐUR } Ik, eina aðra tjóð; men + 1: sjálvandi var Lí á henda hátt. 1, 1 Vandin er, og hann er CL. 11 tet Skal okkara fólk mykjast til is andliga? Al lar góðar kreftur múueu setast inn, áðrenn ov se På 1 li serstakilga - « + bjargast £, || 1oIK OF er. Okkara ungdómur má okkara undan hesum óhugnaliga andliga undirganginum. Danahatur er veik politisk støða at byggja á. Tað verður mangan drúgvførur kostur hjá arbeiðara- fiskimannaheimunum at liva V. B. Yr og av. vera, eg veit tad ikki, at tad er ein mun dyrari enn at asfaltera teir; men so heldur tad eisini i mong år, og tað skuldi verið tað, ið um ráddi. Teir stoyptu vegirnir á havnarøkinum tykjast at vera góð- ir og hava ikki kravt nakra ábót. Kommunan heldur vælløntar verk- frøðingar. Kunnu hesir góðu menn ikki vísa býráðnum á ein- hvønn hátt fyri vegagerð, ið kann vera biligari í longdini enn hesin, vit nú hava, og sum kann tryggja okkum akvegir, ið kunnu nýtast til endamál sítt? Og er tað neyðugt at gera ak- veg til hvørt einasta hús í býnum ? Var tað ikki nóg mikið við færri akvegum og gongubreytum millum hesar vegir? Hygg nú til dømis, hvussu Hettlendingar hava gjørt í Lerwick, Kundu vit ikki hugsað okkum at gjørt umleið á sama hátt sum teir, sjålvt um vit ikki hava sama tilfarið, sum teir nýta har. Ein, sum kom út at koyra. so Tjóðarinntgkan jóð k Nú vit hava sæð, hvat land okkara hevur flutt út av fiski o. 6. í farna ári, kann tað vera forvitn- isligt at síggja, hvat onnur lond rokna sína tjóðarinntøku til uppá fólkið í eitt ár. Seinastu uppgerðirnar vísa, at Sviaríki og Sveits eru tey lond í Europu, ið hava hina størstu tjóðarinntøkun upp á hvørt fólk í landinum roknað í dollar. Yvirlitið sær soleiðis út: 1000, Svíaríki 1000, Bretland 790, Danmark 770, Belgia 710, Noreg 705, Frakland | 660, Vesturtýskland 490, Eystur- ri 180, Turkiid 135, 10. Sveits i 345, Portugal Grikkaland 1 OSTALURIN BRØDRALAG | NR. I. LEYGARDAGIN 7. JANUAR 1956 29. ÅRG. TOLLURIN Eitt, ið altid skapar óskil í ein- hin ofta — Hon knúgvar tey um landi, er órættvísa tollskipanin. smáu — harðast, ið rakar tey minst orka at lata frá sær. Fólk verða misnøgd. Tey vinna pening, men hann rekkur ongan hugsa ikki altíð um, hvar um, at til hand- nógv oyru veg. Tey fe Í hann fer. Hver hugsar hvorja ferð farið verður ils, verða so so goldin í toll av t. d. hverjum kilo og av sukri. Og soleiðis við so mong- um vorum, ja, næstan ollum. Á henda hátt fer peningurin. Hetta órættvísi ger, at peningurin røkkur so stutt. Tað er hetta órættvísið, ið skapar fátæktina og síðan misnogdina. Í 1951 samtyktu fólkaflokksmenn og sambandsmenn eina miljóntoll- lóg, hon skerdi keypikraftina nógv við at trysta lønina heilt munandi. Í 1954 samdust sambands-fólka- flokks- og tjóðveldismenn at dýkja 1,2 milj. kr. í tolli aftrat á fólkið. mátti ferðir verri nú. Og hetta dekans máta merkt á peningapung- arbeiðs- Var ringt fyrr, vera nógva hevur í fiskimonnum, inum hjá monnum, ja, hjá øllum fólkinum. Vert er at minnast til, at hetta bragd tjóðveldismanna, teir vóru komnir 6 í tali inn á tíng. Teir fingu 2 menn í figgjarnevndini, Erlendur Patursson var fyrsta aftaná og Hanus v. Høgadalså — og tað vóru teir, ið komu við uppskotin- 1,200.000 kr. aftrat í tolli á slitmannin. um — — Og so tora teir kortini tosa um ómegd, vanstýri, og at end- arnir ikki rekka saman hjá fólk- inum. Gullfoss kemur á Havnina 11. januar eftir fiskimonnum til Islands. Hópur av foroyskum fískimonn- um skal fara til Íslands; men ikki gongst teim væl at fáa far at flyta seg yvir havið. Til Drottningina eru teknaðir 160 fiskimenn, og fleiri kann hon ikki taka. So fgjår frættust hesi tíðindi: | Mikudagin 11. januar kemur ís- lendska skipið Gullfoss á Havnina eftir fiskimonnum til Íslands. Skipið kann taka 50—100 ferða- fólk higani. Vit vita ikki, um men nakar hevur biðið um pláss, Skipafelagið Feroyar skal avgreiða skipið her, og til teir kunnu menn venda sær, sum ætla sær við, hó- fingið ast felagið enn ikki hevur greiddliga at vita um ferðafólk hevur sikrad sær pláss beinvegis. ADRESSAN Dúgliga hevur verið talað og | eisini; um adressuna. Ég skal siga sum er beinanvegin, at eg havi skrivað undir. Ikki ti, eg vil als einki hava við tjóðveldismenn at gera; teir eru einki annað enn øsingar- menn, rumbulmakarar tak eitt nú læknamálið. Tað nýtast eingi glareygu at gjøgnumskoða teir. Eisini er at siga, at hetta við adressuni er ógviliga ódemokrat- isk mannagongd. Eg haldi, vit Føroyingar áttu at hildið upp at við hesum adressufjasinum. Tað má vera eitt loyndarmål, hvussu hvør einstakur stillar seg yvir fyri teimum, ið landinum ráða. Skal lagna landsins avgerast við adressum, ja, okkum heldur ikki at hava loynilig val — og tá hava vit dripid eina hina so nytist dyrastu ognina í demokratiinum, følkarædinum. Onkur hevur verið illur um, at onkur javnaðarmaður hevur kall- að adressuna fyri rumbulslepa. Ja, men harragud, tað er hon jú | | V | tað dugir hvør óviti at. skilja. Tað, at hon kom frá tjóð- veldismonnum. tíðarskeiðið, hon kom, er besta prógv fyri tí. Onnur prógy eru óneyðug. So er spurningurin: hví hevur tú tá skrivað undir? Jú, tað er lætt at svara. Ég vil ikki lata ein einasta kans fara frá mær, tá ið tað ræður um at reka stórmannaliðið — kapita- lismuna år palli landsins og i stadin fyri vinna sigur fyri sosialismuni, seta eitt sosialistiskt stýri — eitt arbeið- ara- og fiskimannastyri. Kunnu vit fåa val å henda hått, ongantíð betur; ti okkum tørvar or og stjórnar eitt val, fyri at vit av sonnum kunnu sleppa í herna móti lands- slýrisliðnum og ikki minst tjóðveldismonnum. Y Vit skulu í slitfólksins tænastu berja hesar flokkar til jarðar — allar sum ein, ongatíð ov skjótt, og til tess mugu vit hava val. Framh. á 4. síðu.