leygardagur 7. januar 1956síða 3

A ES ET: 7. JANUAR iS$56 SOSIALURIN Utgevari ; FØROYA JAVNADARFLOKKUR Bladstj.: Villi Sørensen. Box 76. || % Prentsmidjan å Heygsbreyt TELF 1820 Tu verdur kalladur — og kallið er åtreingjandi og himnarépandi — milliénir kalla teg! Um allan heimin finnast miljón- ir, nógvir miljónir, ja hundraðar miljórir av treingjandi menniskjum, kvinnum, monnum og bernum. Miljónir í hundraðvís fáa hvønn dag minni av mati, klæðum o. ø. neyðsynjum enn teimum tørvar. Mong svelta í hel, mong liva mátt- leys, mong hava ongan bústað, einki heim, ongan góðan. Miljénir fáa ongan skúlaskap, duga hvorki at lesa ella skriva. Miljónir fáa onga ella ov lítla sjúkrahjálp. Av- lamis- og ellisrenta ella ellisheim eru ókend orð. — Arbeiðsloysisins forbannilsi er ein nívandi gestur. Ovlítið av peningi til matna, til hampa klæði, til frýðkan av heim- um — og sjálvandi einki at hjálpa børnunum til skúlaskaps, einki bókakeyp — til lesnað, til mentan. Hvussu væl kenna vit ikki mangt av hesum her heima hjá okkum. Alt ov væl. Vit liva lið um lid við hesi samfelagsbrekini hvønn dag. Kallið er ålvarsamt! Vit hava eina stora skyldu, urstóra skyldu. Vit hava ikki loyvi at sita favn og einki gera, ónir av rópandi og biðjandi menn- iskjum kalla á okkum. Fyri meira enn 100 árum setti Karl Marx sær fyri at fáa ein óskilinum, hesum OV- hendur i sidan enda á hesum óhugnaðinum, I um. Hann vildi arbeiðandi mannaættina til bardaga einum iesum ræduleikun- í sameina alla ta nýggjum heimi, Fað hann fyri einum nýggjum samfelag. var hesa samfelagslæruna, ið nevndi sosialismu. Nógv er broytt hesi ár, ogiliga nógv er vunnið, men ogiliga nógv er eftir at vinna til oll heimsins tá ið miljónir og aftur milj- | SOSIALURIN 1956 Tíðin rennur sum streymur í á, títt munnu bylgjurnar falla lítlum báti rekist eg á, áraleysur at kalla. Soleiðis syngur skaldið, og so- leiðis er tað tíðarinnar sæð. Tíðin hon rennur so skjótt und- an okkum, at vit líka sum ikki rættuliga eru før fyri at fylgja við og geva henni gætur, fyrr enn vit eru komin so langt, at vit standa við árslok, tá líka sum vit vakna og hugsa okkum um, og líka sum ikki vilja trúgva tí at árið ella tíðin er runnin so skjótt; tí tað er sum ein ikki fekk tað burtur úr farna ári, sum ein veruliga hevði væntað sær, bæði andaliga og handaliga sæð. Ja, skjótt fer tíðin undan okk- um, tí ikki er tað so langt sidan, vit byrjaði eitt nýtt ár og longu er tað farið aftur um, og vit eru so statt komin aftur inn í eitt nýtt ár hvar ið lívsleiðin liggur okkum so duld, at vit ikki hava tann minsta dreym um nakað, hvorki handaliga ella andaliga, men bert byrja árið í vónini um tað besta — seta álitið til Hann, ið ellum valdar, at Hann hevur umsorgan fyri okkum. Byrja vit ári í tí treysti koma vit ikki at standa til skammar ella blíva svíkt. Tað gamla árið, ið nú er farið afturum, gav nú kanska ikki besta úrslitið, liga hevði væntað vinnuliga, og har aftrat festi tað djúpu sorgarspor millum manna sum on- gantíð verða útstrikaði aftur. Hvat ið viðvíkir fiskivinnuni, ið síni er høvudsvinna landsins, so er tað | tann nýggja vinnan — sildin, sum fyri ein stóran part verður sett sína vón til — bæði fyri land og fólk sum heild. Tíverri miseydn- aðist tað okkara ráðandi monnum at fáa nakran sildasølusåttmåla i lag við teir vestan jarntjaldið — Sovjet-Rusland blíva ein dyggur bakslåttur, vinnu- liga sæð. Størsti vinnuvegur Føroy- hjallin á sjónum — fotur inga, ið hava tað er hann, undir og stuðla okkum fíggjarliga. bakkast, verður eiga teir, sum skal seta Gevur sjóvinnan úrslitið har eftir, og tí ið hovuðsábyrgdina hava fyri hesi týðandi vinnu, ikki altíð at spæla men leggja til brots — « 3 eftirbåtar, ongantíð ov tíðliga. Tað, at sildaselan lutvís mis- byggjandi liður í hesum stórarbeiði og tað er einki annað enn tín | skylda at verða við. menniskju hava tað gott og liva eitt sakn- og trotaleyst lív. Eisini vit kunnu vera við í hes- | um bardaga. Víst eru vit fáir, tað er so lítið, vit kunnu gera, tá ið talan er um allan heimin, men saman við 44 milj. organiseraðum bert í Europa eiga vit sosialistum mikla styrki. Kunnu vit kunnu vit tó egna landi, tí her er nógv at gera, almikid at taka hond á. kanst gerast ein virkandi og upp- úteftir, okkara gera lítið gera nógv i Eisini tú | standa sum | vid at Javnaðarflokk- Alt hetta kanst tú gera limir í inum og taka lut í arbeiði hansara. Tekna teg sum lím í Javnaðar- flokkinum, fá onnur at gera tað sama, tá vísir tú vilja fyri og ert beinleiðis við til at hjálpa hundr- | aðum miljónum av neydstøddum, treingjandi, sjúkum og gomlum menniskjum. Ger tína skyldu fald og lett. hon er ein- sum ein veru- |! — og kom tað at Teir, vart við seg. Øl, ið vilja keypa kommunukantórið. heimtað. skerv uttan við einum lími manni fyri kommununa. Hin almenna maskinistroyndin Feroya Sjómannsskúli tekur ímóti nýggjum næmingum um miðan mars, tá hesir, sum nú ganga, verða lidnir. Fyri at gerast næmingur má ein hava verið 3 ár í smidulæru, harav i minsta lagi 1 ár á góðtiknum verkstaði. ið ætlað sær at ganga, Jens Pauli í Dali, skerv ella gråt, verda bidnir um at gera | PRENTSMIDJAN Å HEYGSBREYT TORSHAVN AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIDI | TELF. 1820 GROT OG SKERVUR eiga at vendasær til Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella av vegnevndini ella einum umboðs- FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA eydnaðist, var okkum meint rakt vinnuliga, men líka so beiskt hev- ur læknastríðið verið okkum menn- iskjansliga og tjóðskaparliga sæð. Fyrst um várið, tá ið mannað po- litiskip var sent eftir landsmonn- um og síðan aftur um heystið fyri aðru ferð, í líka so ringum og kanska í mongum forum verri líki enn fyrru ferð, við tað, at tá varð sent vápnað herskip við eini rúgvu av politimonnum. Tað er tí tað at | siga, at var tað gamla ári okkum ikki nóg ríkt — gjørdi hesar báðar ferðir tað ikki ríkari, men tvørtur ímóti settu tær eina so glæmu yvir land og fólk, eins og tað skapti eitt misálit millum land- og landsins stýri, ið ringt at dapra sins íbúgvar uttan iva kemur at verða blíva sigursharri yvir aftur — ið fyri tað tíð, ið sit- andi stýri hevur eftir. Árið 1955 bleiv máta eitt sorgarár skapti slíka neyvan nøkrum menniskja aftur úr minni. eitt árið fer cg annað kem- ur, og lítið okkum fíggjarliga, og er tað besta at okkara sjófarandi fólk lutt burtur í farmur fyri og annar eftir hvussu so er okkum í so eina hending sum gongur núlivandi Ja, gongur fram á hjá prógvið, verður onnur lond ein — líka ein hvor útfluttningsvora. sum tað nú skuldi verið Og í ár er tað tíverri fryktandi fyri, at ein partur av okkara fiskiførum koma at blíva liggjandi — og neyvan neyðugt at nerta við tí tað er hverjum manni kunnugt. Man tað íkki liggja flestu menn- iskjum nær at spyrja: hvat verður tó alt hetta við? At tað er illa statt í okkara landi er einki men byrja at enda dulsmál, vit megu tó eitt ár sum | hví er | her, | í | | | hetta nýggja ári í bønini og vón- ini um alt tað besta og siga sum sálmaskaldið: Hvat nýggja árið vil mær veita, tað fjalt og dult er fyri mær. Men Gud mín, eg vil á teg heita, og biðja eina bon av tær: Lat verk mítt, lítið ella stórt, til tína æru verða gjort! D. /. Sørensen. | Takrennur, | nidurlopsrør, E R | rygggåsir, TALAN og gera vit alt vanligt BLIKKSMIÐJU- U M ARBEIÐI Vit hava alt tilfar: vatnveitingar | Sv larm, , sink, | hitaverk vask sanitet W. C. badikør, radiatorar. Øll nytt sløg so av rørum og BIÐJIÐ rerdeilum. | UM Asfalteraði rør FRÁ í ollum longdum OKKUM Leirror, heil og hálvbend P/F. Maria Poulsen & Co. Térsgøta 10. telf. 2000-2001 — telegr. BLIKK