leygardagur 28. apríl 1956síða 2

28. APRÍL 1556 SOSIALURIN NR. 17 MÍTT BÓKAKEYP limunum, ið fyrstur talaði við meg um = ypshåttin, Í 1953 vóru vit Grannskoðarahjálparmaður Yngri skrivstovuhjálparmaður sum hevur nakað av Mína bókmentastøðu, mín ans fyri hollari upplýsing og mína virðing fyri sonnum viti fari eg óræddur at lata | undir dóm teirra, ið kenna meg. Ónd- skapardómur mótstøðumanna mína og fígginda rínur ikki við meg. Serliga ikki teirra andligu kryplinga, ið einki kenna av foroyskari mentan, og sum hvørki duga at tala ella skriva okkara móðurmál. Hesar menn haldi eg mær at koma aftur til. Hesin stubbi er bara ætlaður sum rættleiðing av møguligari misskiljan, sum hampafélk kunnu hava fingið av tí sum næstforformadur sóknarstýr- Klæmint hansara viðvíkj- andi bókasavninum á Tvøroyri og luti isins Eliasen og menn hava lumpað í bløðini mínum í tess bókakeypi. Og tað kann vitnisligt beinanvegin at fáa at vita, Klæmint meðan menn vóru hjá- vera lesarunum for- at tann gævi harri Eliasen beyð staddir, mær, at hann skuldi lata vera við at seta frágreiðingar í blødini, vildi taka aftur frásøgn mína í Sosial- um eg inum um hann bókasavninum viðvíkj- andi. Hetta sýnir, at tað er ikki fyri at upplýsa borgararnar, men heldur heynisøka sum hevur drivid hann at illgerðini, og lýsir tað samstundis eina- ræðislyndi hansara, Bókasavnið, tiltak hansara Páll Nolsøes. Tað er rætt, at bæði eg og hin bók- sum tað nú liggur, er mentahugaði parturin av sóknaríbúgv- unum tóku privat undir við honum, og tað er so við, at Froðbiar sóknar- stuðlaði við høli, ljósi og hita reingering og peninga- stýri bókasavnið ligum studningi. Men útlánsstova og bókagoymslu- rúm vóru ov smá og tronlig. Um vón skuldi vera fyri einum tíðarhóskandi bókasavni, so mátti umskipan verða. Meirilutin í sóknarstýrinum, ið altíð hevur verið sera hugaður fyri bóka- savninum, fór so undir at fáa eitt serligt hús til bókasavnið. Tað varð keypt og goldið, men tó ikki innrættað. Avgerðin hevur verið og er tann, at, so brátt sum innrættingin er liðug og nýtiligur bókavørður fingin, so verð- ur bókasavnið flutt, So leingi sum Páll Nolsøe var bóka- vørður, hevði hann bókakeyp og um- siting í sínum hondum. Men tá ið hann fór til Havnar at vera skjalavørður, fekk eg upp í maður bókasavnsins at ansa eftir bók- hendur sum sjórnarfor- um savnsins og keypa bøkur, ið eg helt vera nýtandi á savninum. Pening- ur varð hvørt ár játtaður til hetta endamál. „ Bøkur eru keyptar frá bókahandl- um og privatum. Eg skilji, at tað er keypið frá privat- ið illgerðarmenn mínir royna at løgið tað igjognum meg sóknarstýris- M. Dam, Men lat siga, at P, M. ongantíð hevur ver ð meir enn vanligur Men tað hevur um, høgga fyri meg og ljóðar formannin P. við tað meg sama Dam limur í bókasavnsins stýri, at hann Tað s honum, at skal ikki verða loynt, :kyldaðis t verið hin mest hugaði. soleiðis ikki savnshúsið varð keypt og goldið, Og ið privaium minst bóka- tá nú talan er um bókakeyp frá so var hann tann av stýris- báðir, P. M. Dam og eg, samdir um at a við bókakeypi frá privatum fólki við undantaki av nøkrum fáum øll latið varð mær upp í tilfellum. Veruleikin er tann, at árini, áðrenn | hendur at ansa bókum og bókakeypi, var tað vanligt at taka ímóti og keypa bøkur frá privatum til bókasavnið. Til tess var peningur jåttadur, Eg helt so Bókasavnið skuldi hava bøkur. tvey tey fyrstu árini fram við hini nýttu mannagongd og keypti nýtandi bøkur frá privatum eins og frá bóka- sølum. Tað er borið so á, at einstakur fiski- maður og arbeiðsmaður, Klæmint Johannesen, hevur verið bergtikin bókalesari. Honum var komin at falla stórur bókaskattur í lut á ymiskan hátt. av ringum fíggjarvánum Sperdur mátti hann avlutta bøkur sínar — fáið tykkum upplýsing um hetta frá sak- føraraumboðsmanni Einar Larsen toll- ara, ið fúsur er at vátta, at bókaskatt- ur Klæmint Johannesens var bara góðar bøkur! Bókasavnsins vegna keypti eg rúgvu av góðum bókum frá honum. Og skammi eg meg ikki við tað, ti hesar bøkur, og tað var ætlandi ikki nakað brotsverk, at keypið kom honum væl við, og at tað, um tað ikki varð bókað sum hjálparkassastyrkur, fall honum bókasavninum tørvaði eins væl og beinleiðis peningastuðul. Men fyri tann, ið eins og Klæmint Eliasen og fylgissveinar bannar grið og náði her á fold móti medmenniskj- um sínum, og sum við samanbitnum tonnum krevur tey revsad at seinastu tægr, er tað ásýniligt brotsverk at lynna manni, id er illa staddur, sjålvt um ein harvið samstundis ger tí al- menna eina góða gerð, Eg havi hoyrt onkun kastta mær fyri av tí, ið Klæmint Eliasen fekk í bløðini, skal hava keypt 2700 ónýtiligar bøkur. Hetta er hin størsta villa! Eg havi ikki keypt eina einastu ónýt iliga bók. Og tað sigur bókavørðurin heldur ikki, at eg havi. Hesar bøkur eru vorðnar ónýtiligar av sliti og hand- faring aftaná, at tær eru keyptar. Og eru tær heldur ikki so nógvar í tali sum neynt. Men so er mannagongdin ið lænir bøkur at eg við einum bókasavni, út til øll menniskju, ið ynskja bøkur til låns, Dagar og vikur nýttu teir, Klæmint til at róta ár aftur í grannskoðaðu roknskapum Eliassen og hansara menn kommununnar, ið eg havi ábyrgd fyri. Og uttan samtykt gav hann blað- monnum tøl at seta øvig móti mær. Kanska henda rótan var ætlað meiri móti sóknarstýrisformanninum enn móti mær. Men tað ger ikki gerðina móti mær betri og minni óhugnaliga. P. M, Dam stendur politiskt sterkari Mær hava hesir ikki enn á nøkrum sinni. góðu menn heldur megnað at vinna neisur. Eg fari at loyva mær til undirstrikan av, at: so er, at taka upp aftur orðini hjá Borgen Hansen grannskoðara til P. M. Dam og Ove Djurhuus: kunnleika í grannskoðan søkist skjótast. Grannskoðaradeild løgtingsins Hensefoder »Rekord«, FODERSTOFFER Foderbianding, malet syg, maiet Majs, knust Majs. Kyllingefoder, hel Byg, hel Hvede, Hvedeklid, hel Havre, hel Dari. P-F VALDEMAR LUTZEN TELEFON 1020 — 4 LINIER STØRSTE LAGER BILLIGSTE PRISER PRENTSMIDJAN Å HEYGSBREYT TORSHAVN. AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIDI TELF. 1820 FÆRØSK MARGARINE FÆRØSKT PRODUKT Vita No I VITAMINISERET FINT PRODUKT GRÓT OG SKERVUR Øll, kommunukantórið. Grót og skervur megu verða goldin fyrst, heimtað. Bilstjórar verða ámintir, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til áðrenn tey verða at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum limi av vegnevndini ella einum umboðs- manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA Skipafelagið Føroyar TELEFON >Der findes ikke skygge af grund- lag for sigtelse imod Poul Øster for noget uhæderligt.« Men nú, tå ið menn vid landsstyr- isins góðtøku, tilstuðlan og vælsigning kunngera yrevisions- eru farnir at beretniger«, vænta vit í spenningi at síggja bløðini full av øllum somlum tilikum >beretningum<. Hvat til verandi hospitalsstjóra og landsstýris- I | segði »revisionen« fyrr- manns Mitens støðu, góðkenning og åvising av øllum teimum »fingeradu« rokningunum undir tí stóra hospitals- svikinum ? Hvat gjørt varð at sýslumaðurin á Tvør- oyri ikki longur skuldi sita við kass- segði »revisionen« tå ið av- anum ? Tórshavn 1225 til mikið umrøddu trot á tollpeningi? Hvat sigur »revisionen« tey Hvat sigur »revisionen« til allar tær kvittaðu borðið, kravdur? Og spurningum. ið lagdar eru á verður rokningar, tá ið landsskattur eg kundi hildið áfram við Latum okkum nú, mínir góðu menn, fáa øll kortini á borðið. Tað er synd, at fólk skulu fáa so soltið slakt sum »revisionsberetninger« viðvíkjandi békasavninum á Tvøroyri, tá so stórar krásir liggja í frosti. 2 Tvøroyri, hin 23. april 1956, | Poul Øster.