leygardagur 30. juni 1956síða 2

NR. 26 SOSIALURIN Grundlóg fjøldarinnar Vit hoyra menn í egnum landi, og vit hoyra menn í ødrum lond- um tala um grundløgir, Vissuliga vita vit, at hesir menn eru væl- meintir og unna hvorjum einstak- um borgara eina grundlóg, ið vit oll í okkara dagliga lívi hava at halda okkum til, hava at njóta gott av, hava at leita okkum vernd undir og hava at halda heilaga, sum tað, id tryggjar okkum liv og rætt i okkara samfelagi. Soleiðis sum henda lóg er givin okkum í dag, er eingin ivi um, at hon veitir okkum hesi rættindi, vit finna eitt friðskjól undir henni, bert vit sjálvi vilja eitt slíkt rættferðarligt lív, at vit í umstødum kunnu skjóta Lógliga og ollum okkum undir hana. rættferðarliga kann væl eingin juristur ella nakar annar hava nakað at seta ímóti henni. Men se er spurningurin: Eru so kortini eingi brek? Vit mugu beinanvegin siga, har eru brek, ógvuliga álvarsom brek. Tá id hon varð gjøgnumførd, og eisini vit høvdu rætt og loyvi til at atkvoða fyri henni, gjørdu vit tað, tó smáliga, kanska einamest ti, at vit aldri høvdu sæð eitt slíkt frisinnad og demokratiskt produkt her á landi okkara, tí her finst væl eingin flokkur, ið nærhendis vildi gingið so vítt í at givið fólkinum fríar ræsur og latið tað komið til sín rætt. Hvussu skuldi sambandsflokk- urin gjørt tað? Hesin flokkur, ið ongatíð hevur bjóðað einum ein- asta Føroyingi lívsrætt í sínum ógvuliga egna landi. Hvussu kundi fólkaflokkurin, ið aldri hevur hugsað um fólksins vælferd, men sum á ollum økjum hevur givið seg í hóslag við stór- mannaveldið, gjørt tað? Og øll vita vit, at kapitalurin, stórmann- aveldið, helst ikki vil hava okk- um — hina arbeiðandi fjøldina við sína lið — hvussu kann tað hóska teimum at hava ein, ið tæna vil arbeidarafjøldini, henni, ið ikki lívgar stórmannafjeldini, at sita javnbjóðis við hega borð — tað er 6gjørligt. Teimum hug- ar ikki slíkar stórynskisdreymir. Og so tjóðveldisflokkurin? Er tað ikki ort at huga sær, at hesin, sum, tá ið hann fær ræðið her á landi, og vil renna okkum øll í hitt djúpasta og versta peninga- liga 6føri, ið hugsast kann, nakr- an tíð vil unna fjøldini tann sóma, at hon kann seta teir til viks og siga, at nú vil hon hava betri kor, ja, kanska tey bestu korini, ið ráddu Írammanundan teimum, tá ið teir tóku háls- og handsrætt yvir okkum, vil geva okkum hesi Nei, hesir vilja rættindi aftur. sjálvandi gera alt tað, id stendur í teirra makt, at fjøldin, hin ar- beiðandi fjøldin, í somu løtu, teir eiga valdið, fær høvdid fyri sseg aftur. Ja, so langt eru vit komnir — og vit eru komnir so langt, at hesir kúgarar fólksins eru við at fáa tak á teirri størri fjøldini. Teir vilja forkoma hinum ein- staka arbeiðara- og fiskimanna- heiminum fullkomuliga. Higartil ' hevur verið livandi, higartil hev- ' ur borið til at bjarga hverjum í einstokum betri livikor, meira til Í matna og klædna, meira til lesna, meira til menning og mentan, meira til hverja framtíðarupp- gávu, — men alt hetta eru teir til reiðar — uttan at blunka við — at forkoma okkum, men ei má hetta henda. Nú mugu vit læra okkum og duga at hugsa, hvor | einsæris. Væl eru vit í mongum forum illa at okkum komnir; men ørar sveimarar, ørar national- Adalskrivstova: TORSHAVN, telf. 1350 Avgreidsla: MIÐVÁGI, tlf. 7 P-F. FØROYA BANKI | | (Stovnadur 1906) Renta av bankabók 31/59/, p. a. Renta av innskoti við uppsegn uppá 3 mánaðar 49/0. ———————————————e<iieenneiaa:anenanu fantastar og politiskar ørvitisfisk- ar mugu vit ikki lata leiga okkum út á bládýpi, tí eitt er vist, teir verða ikki teir fyrstu til at fiska okkum uppaftur. Teir lata okkum sokka, og har verða vit liggjandi til vit einaferð ella ongantíð koma uppaftur, Fara vit holiga fram, hava vit alt at vinna. Fara vit fram i ovur- sintari nationalismu, eru vit deyðsdomdir. Nå mugu vit halda eina politiska leið, ið okkum hóskar og sømir. Vit hava einki at tapa, men alt at vinna. Vit hava bert eitt at hava fyri eyga: Okkara samfelag má blóma okkara eftirkomarar mugu hava tað so gott sum gjørligt. Vit mugu ikki bert vera ímóti at forkoma teirra lívslagnu, vit mugu fram- vegis berjast ímóti, tá ið aðrir við ljótastu og mest misvísandi vápn- Útbankar: Norðuroya deild | KLAKKSVÍK tlf. 274 | Suðuroyar deild: TVOROYRI, tlf. 32 PRENTSMIÐJAN Á HEYGSBREYT TÓRSHAYN AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIÐI TELF. 1820 Í ET EESTI Skipafelagið Føroyar | kommunukantórið. heimtað. | manni fyri kommununa. TELEFON FODERSTOFFER Foderbianaing, malet Byg, maiet Majs, knust Majs. Hønsefoder »Rekord«, Kyllingefoder, hel Byg, hel Hvede, Hvedeklid, hel Havre, hel Dari. P-F VALDEMAR LUTZEN TELEFON 1020 — 4 LINIER Í n————"———W— ii" 1225 Térshavn — OT STØRSTE LAGER BILLIGSTE PRISER GRÓT OG SKERVUR Oll, id vilja keypa skerv ella gråt, eiga at venda sær til Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum lími av vegnevndini ella einum umboðs- FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA 80. JUNI 1956 z um herja á. Arbeidarafjøldin má standa á einum tryggum stødi. Arbeiðara- fjøldin má taka upp bardagan, og arbeidarafjøldin má føra hendan bardaga til sigurs. Lat okkum tí av ollum alvi taka upp bardagan móti hesum ræðuligu afturhalds- flokkum og forkoma teimum. Úr Hvalba Stutt síðan hendi tað óhapp, tá ið »Skarvasteinur« var á veg til Suðuroyar, at krumtappsaksilin brotnaði, og skipið mátti kalla á Tórshavnar radio fyri at fáa hjálp. Bátur varð alt fyri eitt sendur hiðani, og sleipaði hann »Skarvastein« inn á Tvøroyri. At slíkt hendur, er tíverri ikki ókent; men hetta má tó sigast at koma sera illa við beint nú, bæði hvat ið viðvíkur kolafluttninginum og eisini av tí, at Skipafelagið Før- oyar hevur biðið Skarvastein um at flyta verufarmar frá Tjaldur, nú meðan tað ger nakrar snar- ferðir til Keypmannahavnar, og av somu orsøk ikki fer til Suður- oyar sum vanligt. Eisini kola- flutininginum kemur hetta at darva. Eisini sigst, at handils- felagið Richard B. Thomssen á Tvøroyri hevdi í hyggju at leiga skipið ein túr til Noregs eftir farmi. Nú verður roynt at fáa motorin aftur í lag. Aksilin er tilreiðar at fáa frá fabrikkini, sum hevur latið motorin. »Skarvasteinur« er gott og stórt skip við heldur lítlari motorkraft, og verður tí nú eisini roynt at útvega ein sterkari motor. Kol verður ikki nógv um- biðið nú um hægstu summartíðina og skipið, sum varð keypt fyri stóran pening, krevur at sigla nógv, og tí høvdu nevndu farmar verið tí ein góður stuðul. Men tað er nú so, at mangan brestur ætlan. Útróðurin hevur ikki verið nógv drivin her, og nógv av tí, at veður líkindini hava verið at kalla vána- lig. Um miðjan mánaðan vóru nakrir bátar úti fyri vestan, og eydnaðist tað frálíkt Tað vísti seg at vera væl av fiski, um veðrið hevði verið at røkt sjógvin. Leingi hevur Hvalbiar sóknar- Í stýri verið í døpurhuga, um teir skuldu fara upp í tað sonevnda oyggjarverk (Suðuroyar el-verk). oo Men nú hevur tað so undirskrivad sáttmálan, og síðan kemur tíðin at prógva, um tað er til fyrimun ella ikki. — Aftaná jóansoku verður byrjað at fleyga úti í Lítlu Dímun. Lærarin Sørenssen, ið hevur verið i Danmørk, har hann hevur nomið sær meira kunnleika í teim ymsu lærugreinunum, er nú aftur komin. Tíðindamaður. Setið lýsing tygara SOSIALIN