leygardagur 14. juli 1956síða 4

Hví verður drálað? (Framhildið frá 2. síðu) landmændenes skuldre, fordi de af frygt for at miste deres egen be- skedne fortjeneste danner en slags livvagt for de glubske fortjenester længere inde i kæden. Hvad er denne kæde uden dem? Ingenting. Deres helt misforståede loyalitet overfor kartellet er den værste hindring for, at A-M kan trænge igennem med sin sunde kon- kurrence, Derfor bør man overalt på de lokale pladser stille smedene over- for et valg: Enten er du vor mand, eller også må du tage skade for hjemgæld, Landbo- og husmands- mandsforeningerne er så vidt for- greret i lokale foreninger og kredse, at de nok finder en måde at er- statte en genstridig smed på. Andels- smedjer er en udvej, som ikke er mere indviklet end andelsmaskinsta tioner og andelsvandværker. Det er intet overgreb at stille trusel mod trusel. Landmænd er åf naturen uven- lig stemt mod indgreb i det pri- vate initiativ. Mange af dem er parat til at give kræfternes spil et vidt tøjrslag. Men hvis de udstræk- ker denne tolerance til at omfatte også monopoler, er de urimelige mod sig selv. En af undskyldnin- gerne for monopolisme er, at den bidrager til koncentration. Og hvad skal denne koncentration sá bi- drage til at fremme? Realicering og standardisering. Lad os se, hvad maskinkartellet har opnáet pá dette felt. Der er nu 42 forskellige trak- tormærker, der slás om markedet herhjemme, og 27 forskellige meje- tærskere. Tænk hvad det koster i lagre, i reservedelsoplag, i rekla- me o. s. V. Hvis landbrugsorganisationerne vil gå ind for at kåre bare 5—6 mær- ker, vil det være mere end rigeligt, og det er et af A-M.s store pro- grampunkter at spare landbruget for uhyre økonomiske byrder ved at skære bort af overdådigheden, Monopolet har altså ingenting udrettet for at rationalisere og standardisere, men man har brugt sin koncentrationskapacitet på at dele og udnytte markedet efter de velkendte metoder. På hvis regning? Behøver det at siges. To ting kan hjælpe: Kan man ved monopoltilsynets hjælp få gjort smedene fri — virkelig fri — og kan man fra regeringens side opnå tilsagn om fuld importret i samme omfang, som kartellet vægrer sig ved at levere til Maskin-indkøbet — så er sejren halvt vundet, I disse år er landbrugets meka- nisering gået frem med stormskridt. Maskinbestanden er en af livsner- verne i laudbrugsdriften, ikke mindst i takt med den affolkning af gár- dene, som finder sted, og den høj- ere løn, som skal betales. Land- bruget klager over, at fagforenin- gerne driver lønnen højere og høj- op. Her om levende mennesker. Men har ere drejer det sig dog samtidig man fundet sig passivt i, at en lille klike skal bestemme, hvad den mekaniske ar- bejdskraft, som skal erstatte de levende mennesker, skal koste i an- skaffelse, og hvor stærkt den skal belaste landbrugets drift som følge af de reservedelsudgifter og andre driftsudgifter, som bliver nødven- dige. Er der nogen ræson Nej. nej, og atter nej. Husmænd, gårdejere — ja gods- ejere med. Hvad nøler I efter? Ur Hvalba Nú er summarið so mikið úrliðið, at tað líður móti ólavsoku, og ikki hevur tað rætta summarveðrið kenst nóg álvarsliga enn. Hvussu lítið summarveður vit hava havt higartil, kann best prógvast av tí, at oll grødi ikki enn er íklædd sín rætta summarbúna. Hetta kann serliga sigast um eplini, sum ikki enn hava fingið tað rætta vakstrarlag, tey áttu at staðið í nú. Men enn er tó vón um góða grødi, tí tað er jú gamalt, at ikki fer at vaksa fyri álvara, fyrr enn náttin fer at dimma, og teirri tíðini eru vit nú brátt aftur í, at dimmið so seigliga sæst at síga niður yvir djúpar dalar og tey høgu fjøll. — Men tað boðar eisini frá, hvat liðið er á árið. Týsdagin 3. í h. fóru fýra menn út í Lítlu Dímun at fleyga, og fríggadagin í somu viku komu 1500 lundar inn, og tá var ikki veðrið av tí lagaligasta. Tað er nú so, at tað eru ongatíð meira enn fýra menn úti hverja ferð hægst fimm, tí ikki er búpláss til fleiri í hellinum. Her hevur verið sproytað fyri lamilsi, og talið á teimum, ið sproytað vórðu var heilt hogt. Eg síggi, at tíðindi úr Porkeri standa í Sosialinum 7. juli, og eg gleddist yvir at lesa hetta tíðinda- i dette? TØKK Fyri tann heiður, ið mær varð sýndur á sjeyti ára degnum, takki eg hjartaliga. Mortan Sørensen, Øravik. Embæti. Embætid sum bókhaldari á Før- oya gjaldstovu er leyst frá 1. aug. 1956. Grundløn kr. 4.200,— ár- liga hækkandi 400,— 3. hvert ár til kr. 5.800.—. Hertil koma van- ligar vidbøtur. Umsóknir verða skrivaðar til Før- oya landsstyri, men sendar Føroya gjaldstovu innan 20. juli 1956. FØROYA LANDSSTÝRI bræv, og tað eru mong onnur, ið gleddust yvir at lesa hetta tíðinda- bræv, tí tað er eyðsæð, at tað er J. H. Danbjørg, id er tíðindamaður. Tað er gleðiligt, at hann er so frægur, at hann er farin at skriva aftur í Sosialinum. Hann hevur sum kunnugt verið ógviliga sjúkur. Latum okkum vóna, at vit brátt fara at síggja fleiri tidindabrøv frå honum, og at hann eisini fer undir at skriva greinir um almenn viður- skifti, eins og hann var Meðan eg nevni harra J. H. Dan- bjørg, kann eg siga frå, at hann verður seksti ár 9. novbr. komandi. Tað er ikki nakar høgur aldur, men sjúkan boygdi hann á bestu árum hansara. Vónandi mennur hann seg, so hann aftur kann luttaka í politikki til gagns fyri slitmannafjøldina og fyri fólk og land. Eg kann eisini leggja aftrat, at tær vælskrivaðu greinir, sum komu frá Danbjargar penni, hava verið sárliga saknaðar av lesarunum. } vanur. Tíðindamaður. GRÓT OG SKERVUR Oll, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum limi av vegnevndini ella einum umboðs- manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA Aðalskrivstova: | TÓRSHAVN, telf. 1350 Avgreiðsla: | MIÐVÁGI, tlf. 7 | Renta av bankabók 3!/„9/, p. a. | — PF FØROYA BANKI (Stovnadur 1906) Utbankar: Norduroya deild KLAKKSVIK tlf. 274 Suduroyar deild: TVØROYRI, tlf. 32 Renta av innskoti vid uppsøgn uppá 3 mánaðar 49/5. | Skipafelagið Foroyar TELEFON 1225 Tórshavn TØKK ØM, id å ymiskan hått syndu samkenslu vid deyda og jardar- ferd fadirs okkara ÓLA OLSEN við Á takka vit hjartaliga Velbastaður, 9. julí 1956. Børnini. Tøkk. Øllum teimum, ið á ymiskan hátt sýndu samkenslu við deyða faðirs, verðfaðirs og abba okkara, Karl Hermansens (fyrrv. vrakaraeftillitsmanni) og fylgdu honum til gravar, takka vit hjartaliga. Tveroyri, 12. juli 1956. Tey, ið eftiri sita. Embætti. Embætið sum vrakieftirlitsmaður í Tórshavn er leyst frá 1. august 1956. Grundløn kr. 3.000,— ár- liga hækkandi 3. hvert ár við kr. 300,— til kr. 3.600,—. Hertil koma vanligar viðbetur. Umsøkj- arar megu helst vera millum 30 og 40 åra gamlir. Umsóknir verða skrivaðar til Feroya landsstýri, men sendar yvir- vrakaranum, Klakksvík, innan 20. juli 1956. FØROYA LANDSSTÝRI kelig Ønsker De vir billig varme. behagelig 9 3 konstant Den fås nv i flere størrelser, em og den pynter Í sv VALDEMAR LÚTZEN Telf, 1020 Thorshavn. Lærudrongur kann fáa pláss á prentsmiðjuni. — Telefon 1820.