mánadagur 31. desember 1956síða 4

Tað eru fólk í Afriku, ið siga, at hin hvíti maðurin gongur við gudinum tjóðr- aðum um vinstra skovning. Hann ræðist hann, aktar hann blint. Tað er skøvn- ingsurið. — Hesin gudurin ørkimlar tey, tey seta matin í hálsin, tey missa evnini til hvílu og til tryggan og róligan svovn- Fyri hansara skuld fara tey tvísporandi av stað, skelkandi andlitið, við spentum vøddum og nervum sum fiólstreingjum. Eitt eygakast at klokkuni — og tey gløda í villareiði, missa vit og skil. Í stórst:ð- um koyra tey fótgangararnar um koll, um tey eru á akfari, ella leypa fyri eitt akfar, um tey eru til gongu. Einans úr Ameriku frættist, at seinasta ár mistu meira enn 40.000 menniskju lívið á henda hátt. — Hetta må vera ein ræduligur gudur, Hann átti at verið avtikin og settur á forngripargoymslu, Ungarns- hjålpin frå hesum: s1o yvir sær at sigi Av góðum klæðum og skótovi er sent av landinum 114 tons, og annað- íkt liggur til reiðr at skilja og senda. jólini eru av. Inntil jólaaftan var innkomið frá iskum bygdum í peningi: Hestur 230.00 Hvalvík 150.00 Funningur 107.00 Skålabotnur 142.00 (;jógv 195.00 Slættanes 70.00 Kunoy 219.00 Dalur 200.00 Økrum 50.00 imjin 701.00 156.00 Norðragota Selatrað 180.00 nba ) Haldérsvik 75.00 streymnes 0.00 igasandur 57.00 Skuvoy 229.00 »I] s 0.00 Juvik 5.00 | 0.00 kiu! 1 0.00 - nna 2616 | 1{}6rÓul (0.00 Sradalur, K 110.0 D. 15.00, Á 10.00 6 ENA 500.00 Aftrat h im kemu ) la n lød il ga } all Sur greitt frá hesum i rheiði verð gjørt trit ES. K DTIK ] K } ) K- | sin ye harli ndi rok ev meira. sum Ungarnshjålpi fingið fi Fyri alt hetta verð há 1 | x €Y rand n liga IKKAO! KLÆDNA- OG PENINGAINN- " N i Í Í > } 1 SAVNINGIN HELDUR FRAM , i , 4 jtran roil o pening Y rarnshjálpin fegin fáa til vega goti Í lisinly dósamat erliga at) og Seir kemur kat | på ; | I, LI salt o d. m kki 6 er } vi heitir | Uu í i Í í ( t ir Li tit ( ) Ana st 1 virk ] ] Va Á ) di (8) On um & f } 10 l im nevnda sendar idast fragtfritt tl vn. 1 2425 Á H H t kk O i 1] I Y t r { { Í få A KE 5 0 Tað egnir Dagblaðið, ið fyri stutt síðan hevði ógvuliga ilt av tí, at okkurt blað hevði havt samreðu við sínar partamenn, sýnist sjálvt tíðunt at hava samrødu við sín partamann og partaeigara um ymisk mál. Hetta er lætt at prógva fyri Dagblaðs lesaran. Tær samrødur, ið Dagblaðið hevur við sama partamann, tykjast at skula snúgva seg um heilt stór mál, sum t.d. seinasta samrøda teirra í Dagbl. nr. 102, har dreymt verður um at gera stórbroyting í ferðaætlanini ÞÚR SUNNBA TIL FUGLOYAR OG AFTUR TIL HAVNAR SAMA DAGK. Hetta kann væl lesast, men at nakar tekur slíkt upp fyri annað enn eitt jólaævintýr, skal valla vera. Okkurt skal vera til at egna við, og ti eru slik stór mál sum millión- lánið til vegin Hov-Øravik og strand- ferðslan fyri norðan- og sunnan- fjørds ógvuliga væl nytilig; ja, tað tykist sum Hákon við øllum sínum millióndreymum ætlar at blíva eins og hesturin í álmanakkanum á sinni. Bert at droyma og fantasera um líkt og ólíkt, mátti nú verið hesum somu monnum greitt, at tað er alt ov lítið til at breydføda Føroya fólk Við. Mangt er í nýtt, sigur orðatakið. Tað er uttan iva mang- ur, ið sigur vid seg sjálvan: »Å tær milliónir, teir nú skulu vega til ym- isk endamál, teir somu menn, sum hava sitið hendur í hupp í ein manns- aldur, og nú reypa av at gera bæði ditt og datt. Hvar hava teir verið frammanundan, hava teir sovid ein neyðini tornerosesvøvn? Ja, nógv av tí, ið ein lesur í Dagblaðnum er tíverri ikki annað enn málageip og ævin- týr Knút Hákunar. Men ikki er tað at misunna teim- um, tá teir eru so barnsligir, at teir royna at ugga seg sjálvar. Skriving Dagblaðsins at eitt »Ekko fra Skoven«, ið at svara sær sjálvum aftur. Næstu ferð er líkna við roynir ein lesur Dagblaðið, kann ein rokna við, at tað hevur havt eina sam- rødu við Hákon um at keypa eitt nýtt fyrivarni — har er eisini eitt millionmål við lít. Tann, ið hirir seg um at lesa Dagblaðið, má mang- an suffa og siga: Á hasir Dagblaðs- menninir, teir liva í eini dreymaverð. Jákup Grein 70 í grundlógind sigur: Ingen kan paa grund af sin trosbe- kendelse eller afstamning beroves ad- gang til den fulde nydelse af borgerlige og politiske rettigheder eller unddrage sig opfyldelsen ef nogen almindelig bor- g g g gerpligt. Sum kunnugt kann hvørki kvinna ella maður setast í lærarastarv, uttan so at viðkomandi kennir seg til trúðarlæru kirkjunnar. Eg veit fullvæl, at henda skipan skapar trygg eika fyri, at religións- undirvisingin ikki endar í einum vavgreyt, men kann henda skipan sameinast í orð og anda ert ndlógarinnar, KROSSORÐ Kunnu tit loysa hesi krossorðini? Tey eru ikki so ring at loysa. Sendið loysnina inn áðrenn 16. januar 1957, og vit lata 3. barnabøkur í premiur eftir lutakasti millum tey, ið rætt hava gitt. 10. Glida. 18. Vøkstur. 27. Navn. 37. Svara. 5. Ikki beiskur. 9. Navn. 16. Tvey. Tverturum: 1. Fuglur, 11. Nytt. 12. Vitugt. 14. Få tær. 15. Ikki. 20. Gentunavn. 22. Hond. 24. Stadarnavn. 25. Skyldfólk. 28. Rekka. 30. Róp. 32. Ikki eg. 33. Friður. 24. Vápn. 38. Hús. 39. Navn. 41. Farga reytt. 42. Veksturin. Omaneftir: Í. Fæst við. 2. Rekka. 3. Ei. 4. År 5. Skyldur. 6. Víðkaði. 7. Hina. 8. Vekstrum. 13. Fuglamuður. 15. Fá tær. 16. Undir fótínum. 19. Ilt. 20. Nevndust. 21. Djór. 23. Gentunavn. 25. Sum blóð er í. 26. Seinni. 28. Ikki seinni. 29. Maturin. 31. Føst. 32. Stirvin, 35. Okékada. 36. Djor. 38. Goyggj. 40. Bókstavreð. Lýsing Sambært grein 17 í foroysku skattalógini frá 12. mars 1923 lýsir Tórshavnar líkningarneynd hvønn búgva í Torshavnar kommunu, sum verður at åliknast persónligan kommunuskatt fyri skattaárið 1957-58, skyldigan til annaðhvort sjálvan ella víð fulltrúa — tó við fulltrúargev- arans egnu áðyrgd — í seinasta lagi 15. jannar 1957 og teir, sum skyldu hava at fera loggildar handilsbøkur, í seinasta lagi 31. januar 1957 at geva upp inntoku sína fyri árið 1956 samsvarandi teim sjálv- uppgávum og roknskapum, sum nevndin letur flýggja skattgjaldarunum. Serstakliga verður víst á, at persónar, sum í yrki sínum vanliga nýta hetta í sjálvuppgávuni. Hesi útfyllingarskjól verða at endurflýggja Tórs- havnar líkningarneynd. Somuleiðis verður gjørt kunnigt, at hann, sum ikki gevur upp inn- tøku sína í ådurnevndu tíðarfrestum, samsvarandi lógina missir rættin til at mótmæla skattalikning síni, um hann ikki kana vís: á, at skattalíkn- „ hægri enn veruliga inntoka hansara. Er munurin ingin er meir enn „skal hann gjalda skatt av veruligu inntøku síni við 380 pa oO meir enn í bót. Hann, sum onga sjálvuppgávu hevur fingið við útflýggjanina, eigur sjálvur at snúgva seg til líkningarnevndina, tå møgulig mistøk við út- flýggjanina onga ávirkan á undanneyndu ásetingar hava. Persónar, sum eru skyldigir at føra løggildar handilsbøkur og skatt- skyldig deyðsbúgv, skulu saman við sjálvuppgávuni senda inn rakstr- arroknskap og uppgerð yvir figgjarstødu við rakstrarársins byrjan og enda. Sjålvuppgåvur, sum ikki eru innkomnar áðrenn áðurnevndu frestir í tí fyriskrivaða sniði og rætt undirskrivaðar, kunnu ikki verða kravdar tiknar til umhugsunar. Arbeiðsgevarar verða bidnir um at geva frágreiðingar um goldnar lønir o. a. m. til arbeiðsfólk sitt, og mugu teir Í seinasta lagi 15. jan. 1957 senda líkningarneyndini hesar frágreiðingar, sum teir eru skyldigir til samb. $ 34 í áðurnevndu lóg. Um arbeiðsgevari ber seg undan, kunnu hesar frágreiðingar verða kravdar fram av yvirvaldinum við dagbót. Somuleiðis verður kunngjørt, at hann, sum til skaða fyri kommunu miðvíst gevur skeiva sjálvuppgávu ella gevu. líkningarneyndini skeivar upplýsingar um inntøku ella ognar- og forimunarviðurskifti síni, verður sektaður við, at hann til kommununa bøtir upp til 10 ferdir tann skatt, sum hann hevur svikið. Øll verða biðin um at skriva nøvn og bústað, (gøtunavn og húsa- nummar) skilliga á sjálvuppgávuna, so tey verða ikki misskild. við at Húsaeigarar fáa at vita virði av bústaði í egnum húsum venda sær til líkningarneyndina máltr. 1063. Tórshavnar líkningarneynd.