leygardagur 9. februar 1957síða 4

mánadagin tann 11, februar Bert fyri limir! HAVNAR KEYPSSAMTØKA DENE TILL: TE DDS TS SE 7 I TOO GE MOSE OBO DEO PTE NA Gott er at verja borg, tá eingin sekir. Tað er einki nýtt fyri Føroya fólk, at javnaðarflokkur á tingi, ið roynir at fáa tingmonnum nakað at gera og somuleiðis á tann hátt har- við roynir at bøta um lívsmál fólks- ins, ið er samsvarandi krøv innar. Flokkurin avhendi tí tingin- um við byrjanina av hesi setu fleiri átroðkandi mál, harí millum annað hækkan av minstuløn fiskimanna. Hetta er sjálvandi av átroðkandi týdningi fyri at tryggja okkara sjó- monnum tey såmuligastu lønarkor, soleiðis at teir ikki skulu noyðast at fara burtur í onnur lond av ringum lønarkorum her á landi. Arbeiðarar og fiskimenn megu eiga somu tryggjaði lønarlikindi sum teir fastløntu. Men sjålvt um nú fiski- maðurin fær hesar ábetur viðvíkj- andi minstulenini, so skal tað nokk beinast á tann hátt, at hann kemur at rinda tað aftur í dýrum dómi, í tollum og skattum. Eitt domi: Landsstýrið legði fram uppskot um at hækka tilskot til endurnýggjan skipaflotans kr. 600.000, og tann tíðar- ið kemur at rinda ein stóran part | av hesum kr. 600.000, er fiski- maðurin sjálvur, vid tað at tollur er lagdur á alla útgerð fiskimansins (øll gummiklæðir). øllum, og sum er ringast lentur av ellum Tað er ikki at ívast Í, at aðrir moguleikar landsins íbúgvum. eru til staðar at troyta til slík pen- | Er tað rættvíst | at leggja ta tyngstu byrðina altíð | á fiskimannin, hann ið uppiheldur | ingaískoytir, enn altíð at leggjast á tann neyðars fiskimannin. At inntekur skulu sum byrðir hins almenna til so hvert tyngjast, er vituligt; men eisini má skilaliga fram, soleiðis at hann, ið bestu ráðini hevur at bera tær pen- ingaligu byrdirnar, bera tær, og ikki hann, ið tey veikastu pen- ingaligu evnini hevur. Men sum nú er statt, er tað tunn fátæki arbeið- og fiskimadurin, sum altíð at liggja undir okinum, at bera peningabyrðina fyri kapitalist- in. Men hetta líkar ikki javnaðar- flokkinum, ið hevur sum mál mið at verja hin fátæka slitmann- in, og av tí at hann ger tað, verður hann altíð at standa í andelettinum og fáa mangan brotasjógvin skol- má arin koma farast | . | eitt oyra varð lagt aftrat og | | er aðan inn yvir seg av umboðsvaldi ; kapitalismunar her á landi. Einasti | flokkur, ið mótmælti at leggja tell á gummiklæðir, ið mest verða nýtt av fiskimanninum, vóru menn, og tí teir gjørdu tað, fáa teir úr at vita, teir verða skírdir bæði líkt og ólíkt, og at teir onga meining skulu hava við ellum sínum uppskotum. Oll tey skitnu álop, ið verða gjørd á javnaðarflokkin, koma ikki at minnsta, tí hann hevur eina greiða og holla stóðu sum flokkur og eisini undir leggur tey afturvíst javnaðar- skaka hann tað allra teimum uppskotum, hann fram á tingborð; tí verða oll skitnu álop Dagblaðsins fyri | til ! Grikkalands, €8 he;ra siagns he:ma Þá C.Imum sjálvum. At trúgva uppá uppskot javnaðarflokksins ber ógvuliga væl til, men at fólk ikki trúgva uppá såpublørur fólkaflokksins, hava tey víst hernum, at tey ikki gera longur — tað var tann tíð. >Tað var eina- ferð Mikkjal rev lat seg uarra.< At uppbyggjandi samfelagsmål krevja stóran pening, er ikki nakað, sum nýtist at verða ávíst av aftur- haldsflokkunum á tingi; tí tað er øllum greitt, og best teimum, ið smíðja tey. Tað ber væl til at sita til róðurs, táið einki skal ganga. Sjálvandi er tað ollum fólki greitt, at tað býður hart ímóti hjá slíkum flokkum einki vilja fram, man stjørnarflukkunum, at alt bert av sum sum skal standa í sama stað og á dýkja slitmannin undir meira peningabyrðu at teir megu leika óðir í, tá eitt mál kemur á ting, ið framburð. Tað er ein rovndur lutur, at hverja ferð fiskimadurin fær eitt oyra í viðbót er hann noyddur at gjalda tað tví- inniber nakran falt aftur. Tað, at geva við aðrari hondini og taka tað aftur við hin- ari, er lítið vunnið við. Latur harri hevur latar sveinar. DJ. Í ollum londum tykjast útreiðsl- urnar endaleysar, og her hjá okkum tað líkt til at hesar fara at verða meira enn endaleysar! landsút- reiðslurnar hækkaðar umleið 1 milj. kr. árliga. Eg kaan minnast einaferð á einum politiskum fundi; har stóð ein bringubrattur maður, ið fekk áhoyrarnar at fella á knæ fyri sær, tá hann harðorðaður mótmælti, at landsút- dag hava vit úti í Tinga- nesi. Tinganesmenninir eru vorðnir berskalladir og gråhærdir av toll- spekulasjónum. Hví ikki leggjast á himmalrúmið, leggja toll á mjørka og regn? Í ár hevði tað givið meira enn at tolla 5 mánaðar gamalt ben- sin! Ja, hvor skal gjalda allar hes- ar milliónspekulasjónirnar og allan henda tollin til ditt og datt, og hvor skal halda skil á ollum hurlu- vasanum? Eg hugsi meg tekkja ráð- ini. Sir Anthony Eden. — Hann hev- ur lagt frå sær, Hvi ikki bidja hann koma higar at verða presidentur? Hann kundi so fyri at fingið tíðina at gingið ferðast til Ruslands, Italiu, Spaniu og Brasilíu. Vit kundu latið honum hotel „Hafnia“ presidentbligv, og hevði hann so tvær kantórdámur, harav onnur útreiðslur 7 tey seinastu árini eru Men í ein botnleysan kassa reiðslunum. málken aftrat sær, ivist eg einki Í, | at hann lættliga kláraði alla lands- umsitingina. Ein skipsfarm av arbeiðs- og olju- klædum, ja, so kundu vit saktans fingið nyttu burtur úr Otalinum av núverandi skrivstovufólki. Og sakforarnir? Ja, teir kundu so að fyrsta árið, ið hvussu so er sors.0 up á ALS Sic:oy ul råd út hjá D. P, Darielsen, Tá hetta var gjørt, kundu vit lættiiga keypt ein trolara fyri og annan eftir, heldur enn at beita fólkið til Íslands. Nei, hugsi um Eden, heldur enn fleiri sjónleikir um sjómark! Sjómaður. Til Johannes Djurhuus, skipara á m.b. Sigmundi. ————ið Gin — Í Feroyatíðindi ur. 5 síggi eg, at tygum tikið til pennin við eini rættleiðing móti mær, orsakað av tí tíðindabrævi, ið eg skrivaði um postfluttningin mi'lum Hvalba | og Tvøroyri. Í tygara »rættleiding« framføra tygum millum annað, at tað hent seg fimm ferðir, at postbåtvrin ikki hevur verið norðuri í Hvalba við posti, og at posturin teir dagarnar hevur verið fluttur eftir landinum — undantikin ta einu ferðina, ið veður- líkindini ikki vóru til tað. Til hetta kann eg við tað sama | svara tygum aftur, at eg tíverri ikki havi fort dagbók yvir sigling tyg- ara, og tí eri eg ikki í løtuni før- ur fyri at mótsiga tygara framfor- ing tí viðvíkjandi; men tá tygum so siga tað, at eg kvíði fyri, at tað er so, sum tygum siga, tí teir leyg- | ardagarnar, sum eg veit, at post- | báturin ikki hevur verið í Hvalba, havi eg avgjørt ikki móttikið nakran post — tað er avgjørt — og neyvan nakar her í bygdini, Tað, at postbáturin ikki siglir i heilt ógerðaveðri, er einki at siga til, men so skuldi ein trúð, at post- urin bleiv fluttur eftir landinum — og tað er tað, id ein og hver må hava loyvi til at verða legið — at hann ikki verður. — Møguliga halda | tygum postfluttningin vera tíðar- | hóskandi millum hesar báðar bygd- irnar nú á døgum — men iað fáa „ tygum neyvan nakran annan at styðja tygum í. Eg kann eisini siga | tygum tað, at var postflytanin | presis, sum tygum vilja framføra. tað í tygara rættleiðing, so hevði eingin lagt í at havt hetta mál frammi í almennum blað, ferð eftir. | ferð — slíkt mega tygum og eisini; aðrir fata, og eisini at tað tí ikki, kann sigast at vera tómur pástand-. ur, sum tygum siga tað at vera. Til síðst loyvi eg mær eisini at leggja aftrat, at Sosialurin ikki hev- ur gjørt seg til nakran parthavara í ólíkiligari skriving, við at upptaka tað, ið verður funnist at postflytan- ini millum Hvalba og Tveroyri. Vón- andi verður postflytanin meira pre- | sis hereftir, ikki bert leygardagar, ! men eisini hinar postdagarnar í vik-. ' uni. hava í farna árið bert hevur so so Tíðindamaður. Landsretssagfører B. Husted-Andersen. Kontor: ; »Richshuset«, Raadhuspladsen, 161 | | København V. Tlf. Mi 788 & 37704 Tlgr.adr.: Austioko - i