leygardagur 23. mars 1957síða 3

ta 3. MARS 1657 SOSTALURIN NR. 12 | | dag fyri at minna okkun 3 - = 1 TJALDUR VER VÆLKOMIÐ gg sam Sí hetta land MER | SOSIALURIN | hundrað á 1 kjuni k , hevur ræt Í at liva her eir Seinasta sunnudag 17. í hesum | kundu teir tá sýna miskunnst mi móti | | LV skulu vera séð við Útgevari ; ; ; > hátíðarligur enni? Tað vildi verið ov mikið at |- ; , 5, mangt var ein sera hátíðarligur | henni? Það vildi verið « mind | hann og geva honum frið, so at ha FØROYA JAVNADARFLOKKUR 4 og hugnaligur dagur her í Tórshavn. | kravt. Tí mega vit eisini vera eitt sind | Ág ker Í heima her 1 å idrini til Før- tri D at fordøma teir fyri | '** | Í Sum t koma tjeldrini til For ur varin vid set « er | Makkað verið monnum sum Sverr Blaðstj Í ova um ækarismessu. og heiður og | teirra eltir okkara hugsu i Í í Kirl j kum aðrum. ha VD SSP) ; tøkk okka! stóri fuglavinur | vånaligu umsitin av landsins | ; Í livilienri kot 4 Sverri Patursson nú 85 ára gamal | náttúruvirðum. Tí tað skerst ikki | nn ha! ! fyri bert fáum árum | Box , $ Í | 1 farið ; im í Í 1 VV Í aum 1 | ippiborid fyri tað hann fekk í | Surtur, at teir hava farid veri UM; | -g O 1 fuelinnum | halda ekarismessuhátíð til | enn gott var, og mangan oytt og drip- | on Ir. Mm heldur | Prentsmidjan å Heygsbreyt af 1 von ] } | ð hert Í t ovð ) drt i ' | ; TELF 1820 Í ' Uu i * . heiðaafueli tjaldur. im við oll eru | stuttleika. „a: | vekeur fi ib | olað 1 ;9 000 við! | Hvussu DENT t. d SUN IKK | H } | 8 | SD sta sunnudag var veðrið got Verið hagreiddur, an | þalada 5 varið tík DN Har | L lur kald tur! o | til Foroya? Tað var ikki ber ri, x | ærara i. ftacopDSsen ; . ; i ; pe ; í 1VI im um síðan. | | Í fuglurin. ið fekk av at vita. so í ; ; fy | på ; Ja Vit av bygd, sum stodd vóru í Tors | summi fuglasløgini vóru heitt av ydd. | líkin ant eiri Drum bvedum De | H amjin } ; t unplin in Men tað ejørdist »sportur« at skjóta | Í havn hendagin, komu at uppliva eina 1 BIOGIsi | Í ivalevst fer Í eisini af ot s í . ” . . , ol 10 OT I skoltmai. Í | so hugnaliga løtu, at neyvan verður | allan fugl, id kom í skotmá ú Í sk ; Á rið | til áminningar 314 P | sjåldsamari fuglurin var, jú heppnari | ; | hon gloymd aftur. Skótar á ymsum | 90 P a Inaðist al Í Mene insurin fyri náttúr | | Idri — bæði gentur og dreingir, bæði | Vår bi did, um einum eydna * | virðunum í her et vaks | Hósdagin 28. februar bórust tey born o iksin í ymsum búnum pa k i LN I helst | [ad er eitt sinnisskifti, id her Í bod ut um landið, at fyrrverandi j . er í > ka0 Þarnsliel ) 1eis . ymsum litum 1. d. erønir. brúnir og lad er naka = fer fram. men tað nn bert gott | jærari og r. a. d. J. Jacobsen i mangir aðrir lítir gingu skruc hesum huginum til at drepa og týna | 983 AÐ. ia0 Endir JÚ SV OG Í Fámjin vardeyður, og við deyða son 4 býin. og Havnar horn- Í á enn. at onkur villmai tv n i ; ge gongu gr in. fS id; til stuttleika um eg so må siga. Í k j AL | hans iklæddist I åmjin sorgarklædi, hlástrafelag gekk á odda og spældi Í ; ; | by man! kki orkar at sive ; | i blåstra ag | hæði eftir eotunum Vit vita, hvussu grúsom og ånd | nakran svani jorðinum ella á | tí hann, tey høvdu livað seg saman mong vekur løg bæði ett gølunun ; ; fr: rum harn- | nakran svi { jøl 1 Ha | | 3 ; Í j 1. kúlsgarðinum, har eitt ótal ørn kunnu vera ímóti ødrum | valninum: hann má partå hava bvrs við. og sum hevði verið bygdar- De in! s dgarðinum. ik ! al ... Á . í F 2 um og ímóti kriatúrum uttan inn er, mo de bú ; sp av skotum og orðum folkum komu "M 98 mo a : dreingir | 9 lram og skjóta 4eir; men vit eru | fólki sínum tann grundvøllur, ið : . nni Y tað. Sum smadreingi ; i } bót rður ast inni at vilja tað. ; í kor Ø samd fordoma slíka í 5 æð y s&man, Meðan Maria DORAYAFOUT í í; ir sló It steina eftir | * y kundu líta á, bæði í ringum ! á flutti x roð) funnu vit stórt fragd í at ste CIA | ljóta fan! ; verð kki bara tey : i IF MS | | øU DE > = + . 1 . UI í it re á i . * 4 - Få Sveil Egholm flutti rødu í | hvørjum fugli. vit sóu, og sláa vit |, 5 tá friði inin sum í góðum tíðum, bæði í sorg Mm. a. nesi orð: Í tráðum eftir ternum; ið vóru næskar, | -—. = ; ae haloihent hen og gleði, hann var nú ryktur frå : ; ; + veri | tá ið vit stóðu á brúnni og fiskaðu; | Umennån hugsunarhátt um vanliga | teimum inn um ævigleikans gátt. Ein útlendingur. sum heyrði veri SRA Ma við. um | Á menn i | $ i .. ; . zoo 1 n } it VOrðu 'gVuliga a 10, U | MA , ED Ak ast D- ari nn ; 11: Á . uppi á Skælingfjalli nú eitt árið, helt | "8 l x U, EP hann | Mentan og va an fólkaskikk í í Lærari Jacobsen var ikki bert sín fyri eitt sindur speiskliga, at eftir óll- | 7 kk É gr na | "0 mu-0ar KUNUTSAmMelag. „ | um bygdarfólki hollur, men ollum , - ; fekk mein av ti. r minnist meg ema Íað er nærmast svmbolskt. hald J8 i um teim tómu floskum at døma, så ferð hava borið við eina ternu vid | y LL, 5 halda hes. | feimum, sum hann dagliga tænti ; mt í sær 1 leiri høvdu | ' ed t ; b OT | eg. at tað eru ski rnir, 10 halda hes ; tað út fyr sér så Far na einari einari tráðu; hon fekk íkki Í um [ugladesnum uppi, og ar ta eru | og umførst; hann var altíð fúsur eanlid vunnið heilt niðaná. ie í ; | n lad 1 ppi. a i : JE Ya Få på li tað ikki gingist sjónligan mein av ti. men eg gjord teir. ið seta dám á dagin. Skótarorslan | til verka við eini hjålpandi hond, en vónandi hevur tað ikki gingis a í ; BD r, id | i teimum, ið hóast alt vunnu heilt nid- | tað ikki oftari, tí so fast ME i UT | og lugladagurin eru sprottin av teirri | og eisini klókur í ráðum og gerd- an. sum tað gekkst danska skaldinum | Fl hin kendi ! k ÞK | nu | uni, kót ská „MT | um; tað hann gjørdi, var eitt full inni ini yggi um lernubøuna, 10 varð sKol róður við dýr og hann skal kenna i … IX ; Adami Oelenschlæger á sinni á eini | 290 A gjørt verk. Eg veit tí við vissu, at ferð i í Noregi. Hann skuldi fara FA PISUM SIÐUM, | náttúruna í fødilandi sínum og vera | 8] ða Í | k fáminingar x ES Í I oregl. tr IS < « i . . ; ; ; SU ; P , ra P ; , jr intl fiallatind r| Vit mega lata uppvenjingina av vóður við hana dýralívið og nátt við deyða hans kenna ge niðal ein A ne Uu Á børnunum miða imoli; at gevg teimum úran si ilv hovra saman. og meeu miklan sakn, og sum teir eru vorðnir erliga kendur fyri tað v ýni: best meguliga kunnleikan um náttúr- Í síemjast saman. Teir skulu eisini ganga ob. ækari enn teir veruliga ið Sani } fekk in | 9 mogulig: íggja aman. naka( átækari, e g y t fylgja er una og fáa tey at interessera seg fy á odda. tå ið umræður at visa oðrum. vóru Ikki bort sum menniskja i ungån norðmann a løja sær. ; 1, | ag ; | = 2 „11: Í henni r halda av henni og ollum ti hvussu ein skal ferðast í náttúrun leim Danskarin var, sum vituliet var, ikki | 298 og Ma GV Ti ! } Vit | DA ob ; var hann væl umtóktur, men eisini mr vik lí lívi, sum í henni livir og býr. Vit Í íkki sum valdsharrar. men sum gestir. - 3: , vanur við slíka strævna gongd. men k | ; fara væl um og al Kundu s Í altíð havt tað í huga í teim mongu álitisstorvum. honum umsidur komu teir so niðaná, og norð 1 ú 58 við alt livandi. og temja vill tá ið vit ferð ganum og aðra- | vórðu latin upp í hendur at røkja, urin hugdi smílandi upp á skald- ; ; rr sg I ðuri ge ve 6 med mannalyndid i teimum. hetta lyndið. Í staðni. at 1 era okkum at: sum tað | sum hann røktadi við fullari sam- ið og biðaði eftir. at hesin stóri ro- | | ; ; tm í Á, ; . ið og bíðaði eftir, at Í ] ið hevur hug at týna og ovyðileggja Í somir see góðum eestum, ið Das vítsku. so leingi lagnan lovvdi hon- mantikkarin fór at siga nokur háfloygd í foil 5 tað va ella Í; ; ia ng , Í k ; 4 uttan tyriltt. VI a no l i ta It 5199): ; {| ; mg rð um hesa stórbaru, veldugu og ; | ' | harði nót um tað. Og har fyrst og fremst Sr ! 1 Hetta er ilt nakað. ð má lærast og læra á ndra VIT lað, | IE nog : „2 vekru náttúru. Men Adam Oelens- : : On hollasti i verið vunnið SE nåttåruliv. | sum tann góði barnauppalari og | : sum k ærast. Og hollasti vegurin | verið vunni 1 atturu ; chlæger turkaði sveittan av pannuni | SUM kann | era på byria við born. | m og okkum sjálvum til frama lærari, hann var. Hann taldist mill- mæ klo, sne nn då hevði unum Í verður ið eisil i fyrst og | í um teir allra bestu å ti økinum, 00 danskan buff. num. ; IS | (* ; io pen - ; 4 fremst skúlin, ið má taka sær hesa | Mtanå rød rå | ja, hann var ein fyrimynd. Hansara Fad eyðkennir tíverri ein stóran | Tiald mid | | Í ; 3 se i i Uppgav p 5 ; | sg its} IK stremban skara: part føroyingum, at vit hava ikki | uppgåvu upp bene smæld ; | samvitskufulla tre ; eyguni opin fyri náttúruni; vit eru | term mongu skyld H acid í | | framúr. Millum tey nógvu álitis- = I ; d ( VÍ meira ella minni blindir og síggja ikki | und Se Í Korl st n ) hevdi | størv, hann hevði fingið upp í tað 1 í lívið. sum nenni by . | kúlarnir | h tørt meirn | verið marera faldað. um ø n tor | hendur at røkja, var deknatænastan. eit ikki. mm ð er so. men eg UM skuiarnir nøvau gjør: M 5 så , N ' i , Í L | pr I i ; | pE = | taka næmingarnar ratturur enn | ? ; ) ingid ok | sum hann við trúfesti roktaði í ikki I t í i ry t 1 t . NI fl til Í «al i ; Kår nu a Mær. at ltåao KEems av ll. á ; Í hú na ialdursso ; un ; i ' il tt sidan at | kanska gjørt verður. Tí hin skynsan sl ' | minni enn hålva øld, sum tann at ta t so ogvuliga Stutt síða ; ; Í stund att stol —- { ( n I ; , | la j t ir | 1 i rl hø Í 1 | i, pl nd hann var i dag- fø 041 VØI náttú nn u | irin þe st tid Ievyði veittað m im oll tey lit- | sudrøkni mal ur, í DUI tað siga, teir s | PL SUM sy IKK ! føeru føro flø | ligu framferð síni nattur og efri Q voru gv | úr í ØK | : l be Vónand 11 I smessu- | Tad kann eisini vera vert at Bia hánir av henni, enn nútíð f t Í eru søl taldið 1 ; " | tríva aftur í tað starv, sum hann Kul JÚ! Dymt iSK) kunnleikanum um nlantulívið. sum + at breiða KTI ] nø y a ér haf navnið lærarari av. tí tað við teirra mask nentan, | KUI 1 1 LT, rd tíni. | ; | verður slíkt hátíðarhald í | 1 -ve H rra var ivalevst tann. at | føroyingar. Merikiligt er tað kortini. | N mic her mundi vera mongum undrunarvert ' »e lel Få Ág et ; &M h . 1 2} 1 h ; { 4 . | <I I gr I I | ! r til fyri teirra skuld. Teit Vit kenna jú til domis hýsu frá smá d num varbakk | at hoyra í útvarpinum við boðan- livd í henni. « ir livdu at fisk1, og kraku Ira tjaldri. le og | vila verð sama við ini av deyða hans. at hann ongan hent og lív teirra var ein bardag 0 ekk m «+ 4 tað jú | tóra skaldi: Rasmus Effersø | skúladag hevði latíð fara fyri einki. } j Ít tað | una og børkuvisuna / it ropa la u | { Un 1 rå ! i : moti ttturunmi. Alt tað. teir skuldu ; blomstur í Ía - talu ilt Í a tey | HE ( Í MK 1 , | At ein slíkur maður sum lærari li i illu eir rá náttúruni. | Para blomst r BREDEN 7 í småfuglar og heiðafuglar I 7 á liva av, Mál u el taka Í ! Å samalt i Al ; | | | Jacobsen varð heiðraður við ridd- Ti mundu teir eisini aloftast fyrst og I frið! (á verður hugnaliet a va | i tak fremst hugsa um tað. ið hevdj virði | Nú vil onkur helst halda tað vera | Førovum. arakrossinum, er « til matna og til livsuppihaldid i adrar eitt sindur logið, at tosa so nógv um I. H. Danbjorg at skilja; tí nokrum ognast ein slík- F mat og mínni um tann æstetiska | ah hetta á fugladegnum; ta em an kongaligan heiður, mátti tað Í part Tad var ikki stuttleikaferð- | einki við fuglin. tjøldrini og k il vefið honum arnað. Tað er mær | ir t fóru í bjørginj ella á úiiróður messuna at gera. Nei, men tað hevur na ; it leir To í hjønpni sik Á ; i ; tíverri Ogjørligt at lýsa hansara i og í grind. Tað var ikki til stuttleika. | nógv at gera við ta somu hugsjónina. Landsretssagfører | g) s 3 | ; 3 ir skótu torv ella fóru á 41 i - aftanfyri fugladegat Ti livssøgu og tað, hann veruliga var, að teir skóru torv ella fóru á fjall. sum liggur aftanfyri fugladegnum. Ti B. Husted-Andersen í í | på pe] MI: P . f = Í VIERO mteimi mir ; og ej Í mei } A yr sigi, er ber Peir vóru noyddir til tað, tað var ein | fuglurin er eisini ein partur g em Konter: út í æsir; tað, eg her sigi livstreyt og sjálvt lívið hjá teimum. | tann mest týðandi ik av HT «Richshuset«, Raadhuspladsen, 16 Il | nakað av tí mikla, hann veruliga Men náttúran var sanniliga ikki | lívinum hjá okkum, og væl má verjast København V var. ir ikki øbenhe ; , altid so blid vid teir. hon kennir ikki | um hann Á karismessu | Tigr.-adr.: Austroko - Tlf. Mi 788 & 3770 Áðrenn hann varð settur undir til at vera miskunnsom. Hvussu Vit halda jú grækarisme |