leygardagur 21. desember 1957síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
RA
IBKK 2: Og var ole í Kjartar
Mohr varð valdur til at vera næst-
formaður við 7 atkvødum. Hinar
vóru blankar.
Tað var kanska einki at undrast
á, tí ein hevur mangan havt ta
fatan av býráðnum, at har skiftir,
sum vindurin blæsur. Tað er ikki
long tíð, síðan Kjartan Mohr í
eðini rýmdi av fundi, tá S. Skaale
var ov persónligur og m.a. segði,
at K. Mohr einki gott hevdi gjørt
fyri býin. Men ein skilir jú væl
hålsfevningina nú, tí Kjartan man
væl dyrgja eftir formannssessinum Í
havnanevndini.
Nevndirnar verða ikki valdar,
fyrrenn býráðið kemur saman til
fundar komandi ár.
TRÍGGJAR SMÁSØGUR
Soleiðis eitur lítil bók, sum Nýggja
Forlagið hevur givid út. Tað er
Victor Danielsen, sum hevur
sett úr íslendskum eftir Guðrún
Lárusdóttir. Hetta eru góðar
søgur og hóska tær væl nú til
jóla. Fittlig jólagáva til børnini.
V.D. eigur uppiborna fyri
tað, sum hann ger fyri foroyskan
lesnaða.
GLAÐISTROK nr. 12 kom út í
vikuni. Blaðið hevur hesaferð eina-
um-
smá-
l;
tøkk
mest jólalesnaða. Inngangin eigur
Brimnes. Tvær jolasøgur eru um-
settar av Lias í Rættarå og Peter
Christiansen. Morgunløtan eitur ein
litil søga, og annars eru gåtur fyri
børn og tidindi frå fråhaldsarbeid-
inum. Á landsfundinum hjá good-
tomplarunum vórðu valdir í stór-
ráðið Harry S. Johansen, stór-
templari, Jákup Lindenskov, skriv-
ari, Peter F. Christiansen, kassa-
meistari, Edvard Lindenskov, Peter
Christiansen úr Havn og Kaj Ja-
cobsen og Johanna Jacobsen av
Glyvrum. Á Sandi er nú losjuar-
beiðið uppafturtikid og er Mortan
Mikkelsen, valdur til for-
mann.
GLUGGIN fyri desember er út-
komin. Føroyskir Skreytsteinar eit-
ur áhugaverd grein eftir Jóannes
Rasmussen. Annars er í blaðnum
nógvur lesnaður og ymiskur, kross-
gáta o.t.
Jólabekurnar hjá okkum munnu
nú flest allar vera komnar í bóka-
búðirnar. Men tað sýnist altíð, sum
tær eru í seinra lagi. Heyði tað
ikki verið betri fyri allar partar,
um tær komu í búðirnar eins tíð-
liga og tær donsku.
Lærarafelagið hevur aftur í ár
MÍNA JÓLABÓK við nógvum sog-
um og góðum. Kápumyndina hev-
ur Símun Nónklett teknað; hon er
vøkur kavamynd. Jákup Kjeld, lær-
ari hevur lagt til rættis.
JOLASTJØRNAN, sum nú í mong
ár hevur verið jólagestur hjá mong-
um, man eisini í ár fara at hugna
mongum við sínum fjølbroytta lesn-
aði. Sigmund Petersen eigur kåpu-
myndina, sum er føroyskt landslag
í litum. Annars hava menn sum
Ingålvur av Reyni, William Heine-
sen, I. C. Olsen o.a. givið bókini
hennara vakra dåm og m.a. hava
M. S. Viðstein, Martin Joensen,
Sofia Petersen, Påll N. Nolsøe og
Páll Patursson skrivað um ymisk
evni.
ÁLMANAKKIN 1958, sum H.
N. Jacobsens: Forlag gevur út, er
komin í handlarnar. Tilfarið er
nógv og ymist. John Davidsen er
ritstjóri.
Tað
bóndi
er hent hjá fólki at hava
álmanakkan, tí har eru nógvir upp-
lýsningar at
finna, sum ein í tí
dagliga misgav kann fáa ný í
fyri.
FAROES IN FIGURES eitur
lítil bóklingur, sum ymsir føroyskir
vinnustovnar og peningastovnar hava
latið prentað. Bóklingurin er á
enskum, og fyri fremmandafólki er
hetta í stuttum gott yvirlit yvir
foroyska framleiðslu, innfluttning
og útfluttning og aðrir upp!ýsning-
ar av almennum áhuga.
Síðsta jólablaðið, sum kom í ár,
var FØLV. Tað er íkki minni
dygdargott, enn tað plagar at vera,
hóast 8 síður minni enn í fjør.
Børnini munnu fara at sakna „Lítla
Følv«; tað er ikki við á hesum
sinni. Blaðið er útstýrað við nógv-
um myndum.
Á síðu 23, fyrri teigur, undir
12. reglu frá í erva er ein regla
burturdottin. Har skuldi staðið:
skuldi vera ein mildur dómur, men
gullmynturin
BLAÐIÐ hevur fingið sendandi
frá H.A. 20 kr. til einkjuna Innan
og Chr. á J. 15 kr.
hava eisini latið 15 kr. til tey eft-
Stella Argus-vanlukk-
Glyvur Hesi
irsitandi frá
uni.
Av skaða verður
man vísur
Hetta er eitt gamalt og satt orða-
tak, sum eigur at havt í
huga at miða seg eftir. Ella hugsa
verða
vit um orðatakið: Varligheit drepur
ongan mann.
Hetta rann
tey dapru boð frættust um
ina herfyri, at eitt tílíkt
var hent við kolanámini, sum hevði
í huga, tá ið
mær
kostað mannalív. Hetta er tó ikki
ætlað at benda á tað, at heita ó-
happið eins og onnur óhapp íkki
henda uttan av óansni. Ein gevur
liv, og Hann tekur tað aftur í
sínum tíma, hvar ein so er stadd-
ur. Tað vita øll. Tó skal ein ikki
renna seg í vanda. Kolaarbeiðið er
eins vandafult og tað kann vera á
sjónum. Men tíbetur hevur tað
gingið væl í hond í so máta — to
nakrir skaðar hava verið — serliga
í ár og stórt frægari kann tað
neyvan vera sloppið í einum tílík-
um arbeiði. Ohapp kann henda
allastaðni. Einasta trygga vernd,
sum kolaarbeiðararnir kunnu hava,
er nóg mikið av propsum tíl at
seta upp undir takið, men tað er
tíverri ikki altíð, at tey eru so tek.
Tað tykist tíverri mangan trupult
við at fáa nóg mikið av propsum,
tí nú í langa tíð hava einstakar
minir havt so lítið av propsum, at
tað ikki hevur verið gjørligt at
seta uppundir allastaðni, har tað
hevur verið tiltrongt. Hetta átti
ikki at verið so fyriskipað, at tað
nakrantíð var neyð upp á props.
Tí sum vituligt er, hvílir kolaar-
beiðið fyri ein stóran part uppá at
hava nóg mikið av propsum. Fyri
viku síðan kom propslast higar,
men ikki verður tað at ganga long
tíð, til henda propslastin er horvin
sum dogg fyri sæl, og neyðin er
so stór nú, at nógv av tí verður
sett uppundir allastaðni, har hetta
fyri langari tíð síðan skuldi verið
gjørt.
Og tí er tað nógv umrådandi
longu nú hjá teimum, sum hava
ábyrgd av at útvega props, at
syrgja fyri eini propslast. Hetta
verður tó ikki sagt sum ein á-
breiðsla til nakran, men hvílir
hetta tó fyri ein part í verunleik-
anum.
Tað er ikki at fata, at tað skal
ganga so trupult við at útvega
props til eitt tílíkt samfelagsgagn-
| ugt í veði. Vónandi er tav nú
ikki nakar, sum misskilir hesar
reglur.
óhapp |
D. ]. Sørensen.
FISKITÍÐINDI
Tað hava verið góðar selur á
bretska marknaðinum í vikuni. T.d.
hava »Dragasund« og »Mazeppa«
landað i Grimsby og fingu tær å-
vikavist 4.651 stp. fyri 773 kit og
4.185 stp. fyri 713 kit. »Lunar
Bow< landaði í Aberdeen og fekk
hann 4.039 stp. fyri 1.115 kassar.
»Fongrika hav«
So kvað skaldið á sinni. Og yvir
havið er komið til Skálavíkar hóp-
ur av jólalesnaði so nógy, at
sjålvt um teir ikki fáa sendandi
nøkur jolahefti, verða teir at hava
almikið av góðum jólalesnaði, ja,
kanska langt út um gomlu jól.
Tarabrúgvin lá stutt síðan full av
skjølum frá gamla landshandlinum,
sum løgting og landsstýri máttu
taka av fyri at fáa nóg mikið av
peningi, sum teir sogdu at byggja
skip fyri.
Á eysturætt fýkur alt hetta pappír |
niðan á bøin, har tað liggur og
skyggir sum hin vakrasti klipp-
fiskur fiskastykki men smátt
gongur tað við endurnýggjan av
fiskiflotanum hvar so peningurin
er farin.
Um henda »breidsla« kann verða
nøkur útfluttningsvera, er ikki so
gott at vita, men lítið hugnaligt
man tað kennast monnum, ið hava
s ju.ð pos:53 í sand“ ,aådlun at
vita sær, at navngivin kopiir av
rykkjarabrevum og ødrum góð-
gæti skal liggja og rekast í fjør-
uni fyri ein og hvønn at lesa um
jólini,
Ferðamannaferðslan
Mikudagin hevði landsstýrið fund
saman við teimum, ið rekja ferða-
mannaferðsluna við skipum her á
landi. Spurningurin um, hvussu 18
henda ferðsla best kann samskip-
ast, varð umrøddur, og nevnd varð
sett at gera uppskot um, hvussu
hetta mál eigur a: verða loyst, og
vórðu Borghild Schrøder, Johan
Weihe og Zach. Niclasen vald. Til
skrivara var Jens Pauli Ellendersen
valdur.
Tað er gleðiligt, at landsstýrið
tekur sær av hesum málið, tí mang-
an er tvørligt við ferðasamband-
inum oyggjanna millum og sjálvt
um ein væl fatar, at tvørligt er at
gera øllum tilpass, so må tad ber-
ast so í band, at sambandið verð-
ur betri og at ansað verður eftir,
at teir, ið skipa skulu fyri ferðsl-
uni, røkja hana, sum hon eigur at
røkjast.
Få 9}
KUNNGERING
At roknskapurin fyri 1956/57
hjá Tórshavnar havn og Tórshavn-
ar elektrisitetsverki eru til skjals á
býráðsskrivstovuni frá 21. desem-
ber 1957 til 3. januar 1958,
her gjørt kunnugt.
Tórshavnar býráð, t. 20. des. 1957.
verður
Hvort av sínum
Táið talan er um pengar, hava
oll somu religion,
%
F.K
LL ul
Tann, ið vil leggja av at roykja, kann
keypa sær eina grammofonplåtu til stuð-
uls. Fært tú hendur á henni, verður tú
at hoyra eina mannsrødd siga:
„Minnist fú fyrstu ferð, tú roykti? Til
fekkst ilt av tí... tú varð nevniliga
tubbaksforgiftadur .. Í tubbaksroyki er
kol, tjøra, ammoniakk, arsenikk, karbol-
sýra, kolilta, svávulbrinta, nikotin og
mong onnur giftug evni. Tubbakið er
fíggindi tín .. tað matar burtur saml-
ingsevnini, ávirkar hjarta títt og oyði-
leggur seksuallívið,
EIN FYRISPURNINGUR:
Hevur ein kommuna rætt til beinan-
vegin at senda ein sakforara á kroppin
á einum, um ein íkki hevur goldið
kommunuskattin rættstundis?
Skattaborgari.
Nei. Allir skaltaborgarar hava rætt til
at verða kravdir eftir skattinum á ódýr-
asta hátt, um skatturin íkki verður gold-
in rættstundis, t.v.s. við panting. Komm-
unur, ið reka sakforarar á kioppin á
skattaborgarum sínum, gera eitt grovt
brot móti grundleggjandi mannarætt-
indum.
5 spurningar
1. Hvat land í heiminum framleiðir
mest ravmagn upp á hvønn íbúgva ?
2. Hvussu stórur partur av russiska
fólkinum dugdi hverki at lesa ella
skriva fyri 40 árum síðan?
3. Hvussu stórur partur av mannaætt-
ini má fara svangur til songar hvort
kvold?
Í
|
4. Hvussu stórur verður norski hand-
ilsflotin í 1960?
5. Hvør „Eitt
tá ið farið varð at flyta inn vanliga
segði heppið bragd“,
danska mjólk til Feroyar?
BARNAMATUR
Vit royna tølini einaferð enn:
4 4 á 4=5
4 4 4 4=6
4 4 4 á=7
4 4 4 4 8
4 4 4 4=9
Við at seta hini vanligu rokniteknini
++
úrslitini.
: og () millum 4-tølini fáa tit
Svar upp å 5 spurningar: 1. Noreg —
2. Umleid 90 pst. — 3. Umleið tridjing-
urin — 4. Umleið 10 milj. tons — 5.
Fullveldisblaðið »Dagbladid«.
Í Onglandi hevur ein hjúnarbands-
ráðgevari nýliga sagt soljóðandi við ein
blaðmann:
„Eingin verunliga góð kvinna giftur
seg, tí hon er forelskað. Nei, hon ger
tað, tí henni tykir synd í manninum og
fegin vil verða hansara stuðul og fasti
miðdepil í einum heimi fullur av trupul-
leikum. Meira vesæligur og óhjálpin
ein maður er, stórri kans hevur hann
at finna sanna eydnu, ið heldur lívið at
enda.“
x
Tá ið lastirnar rýma frá okkum, ugga
vit okkum vid, at tað eru vit, ið rýma
frá teimum.
»Da Lil blev stor« eitur ein
søgan, Hava tit hoyrt hana?
Vit? — Nei, vit ætla ikki at
prenta hana.